Κανόνες ευπρέπειας στον χώρο εργασίας.

Ίσως εδώ να αναλύεται ένα ζήτημα που δε χαίρει ευρύτατης αποδοχής στην εργασιακή κουλτούρα των Ελλήνων.
Ο εργασιακός μας χώρος και η… καλή ψυχολογία που επικρατεί εντός αυτού είναι καταλυτικά στην ευτυχισμένη καθημερινότητα. Επίσης είναι ένας Κώδικας Συμπεριφοράς που αφορά τον κάθε εργαζόμενο, ακόμη και στην περίπτωση που εργαζόμαστε ατομικά. Πάντα προκύπτει ανάγκη αγαστής και ομαλής ισορροπίας, προϋπόθεση της επιτυχίας του σκοπού μας.

Εκθέτουμε εδώ τις βασικές αρχές ευπρέπειας, ωστόσο απαρχή κάθε κανόνα και τελικός του σκοπός είναι ο ουσιαστικός σεβασμός στο ίδιο το επάγγελμα και την ιδιότητά μας και κατά συνέπεια, στους ανθρώπους που είναι συνάδελφοι και επισκέπτες του χώρου μας.

Σεβασμός του Χρόνου: Αυτό σημαίνει ότι η καθυστέρηση, η άσκοπη δημιουργία αναμονής και η κατάχρηση του χρόνου των συναδέλφων ή των εργαζομένων μας είναι κοινωνικά απαράδεκτη συμπεριφορά. Είναι εύκολο να παρεκκλίνει κανείς από την παραπάνω αρχή καθώς πάντοτε υπάρχουν αρκετές δικαιολογίες ή και πραγματικοί λόγοι που καθιστούν την ακριβή προσέλευσή μας σε μία συνάντηση, παραδείγματος χάριν, δύσκολη. Φροντίζουμε ωστόσο να μην επαναπαυόμαστε σε αυτές καθώς πάντα, η καθυστερημένη εμφάνισή μας και η αναμονή δημιουργούν δυσφορία, ακόμη και αν αυτό δεν λέγεται ξεκάθαρα.

Ακόμη και αν είστε προϊστάμενος ή εργοδότης, τότε οφείλετε να βρίσκεστε νωρίτερα –και να αναχωρείτε αργότερα- από τους υπόλοιπους. Κανείς δεν επιθυμεί να αμαυρώνεται η εικόνα του από κάτι τόσο εύκολα διαχειρίσιμο. Όταν διαπιστώνετε ότι η καθυστέρησή σας είναι αναπόφευκτη, ειδοποιήστε τους συναδέλφους σας για αυτήν. Επιπλέον, όταν καθυστερείτε γιατί ήταν αναπόφευκτο, η προβολή δικαιολογιών και η χρήση της υπερβολής δε βοηθά. Αντίθετα, αναλάβετε την ευθύνη με το να εκφράστε τη συγγνώμη σας για την κατάχρηση του χρόνου τους.

Λαμβάνετε υπόψη το Πρόγραμμα των Συναδέλφων: Όταν προκύπτει μία αναγκαιότητα που επιτάσσει αλλαγή του προγράμματός σας, λάβετε υπόψη τη δυσκολία που ενδέχεται να επιφέρετε στην εργασία των συναδέλφων σας, σε τυπικό και κυρίως ουσιαστικό επίπεδο. Δηλαδή, ναι, υπάρχει ώρα διαθέσιμη για να κάνω αναπλήρωση των μαθημάτων πριν από την ώρα του συνάδελφου καθηγητή, οι μαθητές όμως θα είναι το ίδιο αποδοτικοί και συγκεντρωμένοι και στο δικό του μάθημα; Μέσα στην πίεση των αναγκών, είναι εύκολο να παραμερίζουμε τις ποιοτικές επιπτώσεις των επιλογών μας, οφείλουμε όμως να μην λησμονούμε ότι συνυπάρχουμε προκειμένου να κάνουμε τη ζωή των άλλων ανθρώπων ευκολότερη, όχι το αντίθετο.

Μην κουβεντιάζετε με διάθεση κουτσομπολιού: Η αναφορά –πόσω μάλλον η κουβέντα-σε πρόσωπα τα οποία είναι απόντα τη στιγμή της συζήτησης είναι τουλάχιστον άκομψη. Όταν συνυπάρχουμε, οι προστριβές είναι αναπόδραστη πραγματικότητα. Όταν προκύψει ένα ζήτημα που σας προβλημάτισε, κάποιος που έθιξε το πρόσωπο ή την ποιότητα της εργασίας σας, «καθαρίστε την ατμόσφαιρα» με χαμηλούς τόνους. Χωρίς να κοινοποιήσετε τη συνάντησή σας σε οποιονδήποτε τρίτο, διαφυλάξτε την ιδιωτικότητα της συζήτησης και αναλύστε το με το πρόσωπο που σας αφορά.

Ενδέχεται να έγινε μία παρεξήγηση ή ένας πράγματι κακός χειρισμός που, αν δεν επιλυθεί, θα παραμένει για να θολώνει την ατμόσφαιρα, πράγμα επιβαρυντικό κυρίως για εσάς. Όταν βρεθείτε μπροστά σε μία συζήτηση όπου σχολιάζεται κάποιος, δηλώστε ξεκάθαρα ότι αυτή η κουβέντα σάς φέρνει σε δύσκολη θέση, λόγω της απουσίας του συγκεκριμένου ανθρώπου. Μην εκφέρετε άποψη ακόμη, και αν πρόκειται για περιστατικό στο οποίο ήσασταν μπροστά. Η διάδοση συκοφαντιών επιβαρύνει το κλίμα.

Η χρήση του Διαδικτύου να εξυπηρετεί μόνον την εργασία: Μη σπαταλάτε παραγωγικό χρόνο στα κοινωνικά δίκτυα όταν εργάζεστε, αλλά εκμεταλλευθείτε το κενό σας για να ξεκουραστείτε, να προετοιμαστείτε ή να τακτοποιήσετε το χώρο σας, να κάνετε πράγματα που η πίεση της εργασίας δε σας επιτρέπει. Γενικά, δε θέλουμε να δημιουργούμε την εντύπωση πως έχουμε ανάγκη διαφυγής από τα καθήκοντά μας.

Μη μιλάτε στο Κινητό σας: Οι δικοί μας άνθρωποι γνωρίζουν τα ωράρια και την ποιότητα της εργασίας μας, οπότε η επικοινωνία της ώρας εργασίας δε συμβάλλει στην καλυτέρευση των διαπροσωπικών σχέσεων. Το κουδούνισμα του κινητού και η ομιλία επιφέρουν αναστάτωση σε χώρο όπου οι άλλοι άνθρωποι προσπαθούν να είναι αποδοτικοί. Επίσης η τακτική χρήση του κινητού τηλεφώνου δημιουργεί την αίσθηση ότι δεν είστε στη διάθεση κάποιου συναδέλφου ή επισκέπτη, άρα ενδεχομένως να συμβάλλει σε αποξένωσή σας.

Διατηρείτε προσωπική Υγιεινή: Η επιμελημένη παρουσία και η καθαριότητα αποτελούν στοιχεία της μη λεκτικής επικοινωνίας που είναι κρίσιμη για τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Η ευχάριστη εμφάνιση και η ωραία μυρωδιά προδιαθέτουν θετικά τους ανθρώπους να μάς πλησιάσουν. Αντίστοιχα φυσικά αποφεύγουμε την υπερβολική χρήση του αρώματος που δημιουργεί μία βαριά αίσθηση δυσφορίας σε όλους, πλην ημών. Τρεις ψεκασμοί κολόνιας είναι αρκετοί για το επιθυμητό αποτέλεσμα στη δουλειά.

Ευπρεπές Ντύσιμο: Είναι ένα ατελείωτο κεφάλαιο αν λάβουμε υπόψη τους κανόνες της ενδυματολογικής δεοντολογίας που διέπουν την εκάστοτε ειδικότητα και την κάθε ξεχωριστή επιχείρηση, εταιρία, οργανισμό. Αν ανήκετε στην κατηγορία των επαγγελματιών που φορούν στολή δεν απαλλάσσεστε από τον κανόνα. Η καθαριότητα των ρούχων και των παπουτσιών σας, καθώς και η επιμελής παρουσία (σωστά σιδερωμένα υφάσματα, να μην «φεγγίζουν») είναι προτεραιότητα μας. Για τους υπόλοιπους, οφείλουμε επίσης να γνωρίζουμε ότι η επαγγελματική παρουσία ανοίγει πόρτες χωρίς να κοπιάζουμε παραπάνω. Η υιοθέτηση μίας άμεμπτης εμφάνισης εκπέμπει σεβασμό και ευπρέπεια. Επιπλέον επικοινωνείτε σιωπηρά ότι είστε εξοικειωμένος με τους άγραφους νόμους της ορθής συμπεριφοράς.

Αντίθετα, ή ατημέλητη εικόνα και το αποκαλυπτικό ντύσιμο μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στην πρόοδό μας, χωρίς να το συνειδητοποιούμε. Είναι ένα ζήτημα που δε θίγεται και δε διορθώνεται από κανέναν άλλον, παρά μόνον από εμάς τους ίδιους.

Πηγή
Advertisements

Μελέτη: Θα αυξηθούν σημαντικά οι ζημιές σε υποδομές στην Ελλάδα εξαιτίας των ακραίων καιρικών φαινομένων

 

Αύξηση ζημιών από ακραία καιρικά φαινόμενα στην Ελλάδα (Φωτογραφία: EUROKINISSI)

(Φωτογραφία: EUROKINISSI)

Σημαντική αύξηση των ζημιών σε ζωτικές υποδομές, εξαιτίας ακραίων καιρικών φαινομένων, προβλέπει μελέτη επιστημόνων του Κοινού Κέντρου Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Τις τρεις τελευταίες δεκαετίες το 90% των φυσικών καταστροφών σχετίζονται με ακραία κλιματικά γεγονότα, τα οποία θα γίνουν συχνότερα στο μέλλον, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, σημειώνει η μελέτη.

Σύμφωνα με αυτή, οι ζημιές σε υποδομές που προκαλούνται από τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα τριπλασιασθούν μέσα στην επόμενη δεκαετία στην Ευρώπη και θα δεκαπλασιασθούν έως το τέλος του αιώνα. Η Ελλάδα αναμένεται να είναι μία από τις ευρωπαϊκές χώρες που θα καταβάλουν το μεγαλύτερο κόστος.

Οι μερικές ή πλήρεις καταστροφές θα αφορούν υποδομές και συστήματα μεταφορών, ενέργειας, βιομηχανίας, ύδρευσης, υγείας κ.α.

Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, οι ζημιές θα είναι στο 4,4% των ετήσιων επενδύσεων, από τα υψηλότερα ποσοστά.Πιο αναλυτικά, στην Ευρώπη οι ζημιές στις υποδομές λόγω των κλιματικών κινδύνων προβλέπεται ότι θα αυξηθούν σταδιακά από 0,12% του ακαθάριστου παγίου κεφαλαίου σήμερα, σε 1,37% έως το 2100. Όμως, ενώ στη βόρεια Ευρώπη οι αναμενόμενες ζημιές στις υποδομές θα είναι κάτω του 1% των ετήσιων επενδύσεων, στη νότια Ευρώπη τα ποσοστά εκτιμάται ότι θα είναι πολύ μεγαλύτερα, φθάνοντας το 5,2% στην Κροατία, το 4,4% στην Ελλάδα, το 4,3% στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, το 3% στη Σλοβενία και το 2,8% στην Ιταλία.Αυτή είναι η πρώτη φορά που γίνεται μια συγκεκριμένη εκτίμηση για το οικονομικό ύψος των ζημιών στις υποδομές των χωρών της ΕΕ λόγω των κλιματικών κινδύνων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τζιοβάνι Φορτσιέρι του JRC, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό για περιβαλλοντικά θέματα «Global Environmental Change», εκτιμούν ότι οι ζημιές στην Ευρώπη (ΕΕ συν Ελβετία, Νορβηγία και Ισλανδία) που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, φθάνουν σήμερα περίπου τα 3,4 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, αλλά θα κλιμακωθούν στα 9,3 δισ. ευρώ μέσα στην επόμενη δεκαετία, 19,6 δισ. ευρώ στη δεκαετία του 2050 και 37 δισ. ευρώ στη δεκαετία του 2080.Οι υποδομές που θα υποστούν το μεγαλύτερο οικονομικό κόστος, λόγω των ακραίων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, είναι τα δίκτυα της ενέργειας και των μεταφορών.

Οι σημερινές ετήσιες ζημιές ύψους 0,5 δισ. ευρώ στον ενεργειακό τομέα αναμένεται να φθάσουν στα 8,2 δισ. ευρώ το 2080, ενώ στον τομέα των μεταφορών οι ζημιές από 0,8 δισ. ευρώ ετησίως εκτιμάται ότι θα αυξηθούν σε 11,9 δισ. ευρώ έως το τέλος του αιώνα.Πηγή: ΑΠΕ

Πώς οι χειρότεροι άνθρωποι ανέρχονται στην εξουσία

 

 

Της Brittany Hunter*

Στο δέκατο κεφάλαιο του Δρόμου προς τη δουλεία με τίτλο “Γιατί οι χειρότεροι φτάνουν στην κορυφή”, ο Hayek συνεχίζει να μας…
προειδοποιεί για τους κινδύνους των σχεδιασμένων οικονομικών, αλλά με κάπως διαφορετική προσέγγιση απ’ ό,τι στα προηγούμενα κεφάλαια του βιβλίου.

Σ’ αυτό το νέο πεδίο, βλέπουμε ότι ο Hayek όχι μόνο εντοπίζει οικονομικά προβλήματα, αλλά και εξετάζει και την ίδια φύση της εξουσίας. Συγκεκριμένα, εξετάζει το πώς οι ολοκληρωτιστές καταφέρνουν να ανέρχονται στην εξουσία και να υποβάλλουν ολόκληρους πληθυσμού στον απόλυτο δεσποτισμό.

Το συναρπαστικό στις προειδοποιήσεις που διατυπώνει ο Hayek σ’ αυτό το κεφάλαιο είναι το γεγονός ότι αυτές γράφτηκαν σε μια εποχή που ο κόσμος προσπαθούσε απεγνωσμένα να καταλάβει τι ακριβώς είχε μόλις συμβεί στη Γερμανία κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Hitler και το Τρίτο Ράιχ ήταν πολύ πρόσφατα στη συνείδηση ολόκληρης της ανθρωπότητας, γεγονός που έκανε τις προειδοποιήσεις του Hayek εξαιρετικά επίκαιρες.

Ο κόσμος ήταν αποφασισμένος να μην αφήσει ποτέ ξανά αυτό το κακό να μπολιάσει τον ανθρώπινο πολιτισμό, όμως όπως προειδοποιούσε ο Hayek, αυτό δεν προϋποθέτει απλώς να διασφαλίσουμε ότι στα δημόσια αξιώματα θα εκλέγονται “καλοί” άνθρωποι, αλλά ότι ο ολοκληρωτισμός θα απορρίπτεται σε όλα τα πεδία – το πολιτικό, το κοινωνικό και οποιοδήποτε άλλο μπορούμε να φανταστούμε.

Τρεις λόγοι

Οι πιο διαβόητοι δικτάτορες της Ιστορίας δεν ανήλθαν στην εξουσία τυχαία. Και σ’ αυτό το κεφάλαιο του βιβλίου του, ο Hayek εξηγεί γιατί οι χειρότεροι άνθρωποι καταλήγουν να κατέχουν την πολιτική εξουσία και γιατί, για να παραφράσουμε τον Λόρδο Άκτον, η απόλυτη εξουσία πάντα διαφθείρει απόλυτα.

Ο Hayek εξηγεί: “Υπάρχουν τρεις βασικοί λόγοι που μια τέτοια πολυάριθμη και ισχυρή ομάδα με σχετικά ομοιογενείς απόψεις δεν θα έχει ως μέλη της τα καλύτερα, αλλά αντίθετα τα χειρότερα στοιχεία της εκάστοτε κοινωνίας. Με τα δικά μας κριτήρια, οι αρχές βάσει των οποίων θα σχηματιστεί αυτή η ομάδα είναι σχεδόν ολοκληρωτικά αρνητικές”

Ως προς τον πρώτο λόγο, επισημαίνει: “Εν πρώτοις είναι μάλλον αλήθεια ότι κατά κανόνα όσο ανώτερη εκπαίδευση και νοημοσύνη έχουν τα άτομα, τόσο περισσότερο διαφοροποιούνται οι απόψεις και οι προτιμήσεις τους και τόσο λιγότερο πιθανό είναι να συμφωνήσουν ως προς μια συγκεκριμένη ιεραρχία αξιών. Εξ αυτού προκύπτει πως, αν θέλουμε να βρούμε έναν υψηλό βαθμό ομοιογένειας και ομοιομορφίας τις απόψεις, θα πρέπει να κατέλθουμε στις περιοχές του χαμηλότερου κοινωνικού και διανοητικού επιπέδου όπου επικρατούν τα πιο πρωτόγονα και ‘κοινά’ ένστικτα και οι προτιμήσεις”

Και αυτό ακριβώς συνέβη στη Γερμανία πριν την άνοδο του Τρίτου Ράιχ.

Ο Hayek συνεχίζει: “Είναι σαν ο χαμηλότερος κοινός παρονομαστής να ενώνει το μεγαλύτερο αριθμό των ανθρώπων”.

Αφού η γερμανική οικονομία αποδεκατίστηκε μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα οικονομικά δεινά ήταν ο δεσμός που ένωσε όλους τους Γερμανούς. Μπορεί να μην είχαν κάτι άλλο κοινό πέρα από αυτό το στοιχείο, αλλά αυτό είχε αρκετή σημασία ώστε να επηρεάσει την καθημερινή ζωή όλων των Γερμανών.

Πέρα από τις οικονομικές δυσκολίες που έφερε ο υπερπληθωρισμός της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, ο “volk” είχε ακόμη ένα κοινό στοιχείο: Ήταν όλοι Γερμανοί. Και από αυτό παρήχθη μια προπαγανδιστική εκστρατεία που κεφαλαιοποιούσε αυτές τις λίγες ομοιότητες προκειμένου να ενώσει τον γερμανικό λαό σε έναν σκοπό: το Τρίτο Ράιχ.

Εξετάζοντας τον δεύτερο λόγο του, ο Hayek υπογραμμίζει: “Εδώ έρχεται η δεύτερη αρνητική αρχή επιλογής: ο ηγέτης θα μπορέσει να κερδίσει την υποστήριξη όλων των εύπιστων και αφελών που δεν έχουν δικές τους ισχυρές πεποιθήσεις αλλά είναι έτοιμοι να αποδεχθούν ένα έτοιμο σύστημα αξιών αρκεί να αυτό να τρυπήσει τα αυτιά τους με αρκετή δύναμη και συχνότητα. Αυτοί που οι αόριστες και ατελώς διαμορφωμένες ιδέες τους εύκολα επηρεάζονται και που τα πάθη και τα συναισθήματά τους εύκολα εγείρονται θα γεμίσουν το ολοκληρωτικό κόμμα”.

Ο γερμανικός λαός είχε εξαντληθεί μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όπως και ο υπόλοιπος πλανήτης, η γερμανική οικονομία είχε ήδη δεχθεί τα δημοσιονομικά πλήγματα που συνεπάγονται τα κόστη ενός μακρόχρονου πολέμου. Οι Γερμανοί ήθελαν ευημερία και θα την έπαιρναν με όποιο τρόπο τους προσφερόταν αρκεί να σημαίνει μια εγγύηση ότι θα έχουν φαγητό στο τραπέζι τους.

Από την άλλη, μόλις είχαν βγει από έναν πόλεμο. Γυναίκες είχαν μείνει χήρες, άνδρες είχαν χάση τα μέλη τους και το ηθικό βρισκόταν σε ιστορικό χαμηλό καθώς ολόκληρος ο πλανήτης έδειχνε με το δάχτυλο τη Γερμανία.

Όταν ο Joseph Goebbels ανέλαβε το έργο να χειραγωγήσει τον γερμανικό λαό όχι μόνο στην υποταγή αλλά και στον πλήρη φανατισμό, ήξερε ακριβώς τι να κάνει: να ενώσει τον λαό σε έναν κοινό σκοπό και να τους κατευθύνει προς ένα επιθυμητό τέλος. Ήξερε επίσης ότι μια καλή προπαγανδιστική εκστρατεία χρειάζεται την επανάληψη κάποιων συνθημάτων και ρητορικής ξανά και ξανά μέχρι αυτά να γίνουν δεύτερη φύση των ανθρώπων, όπως εξηγεί παραπάνω ο Hayek.

Ο Hitler και οι οπαδοί του, χρησιμοποιώντας μια πανέξυπνη προπαγανδιστική εκστρατεία που εκμεταλλευόταν τα συναισθήματα όλων των Γερμανών στο κλίμα του απόηχου του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, κατάφεραν να εξαπατήσουν ένα ολόκληρο έθνος.

Το πραγματικό όμως διαβολικά ευφυές στοιχείο της προπαγανδιστικής εκστρατείας του Τρίτου Ράιχ ήταν η χρήση ενός κοινού εχθρού που ολόκληρος ο πληθυσμός μπορούσε να ρίξει το φταίξιμο. Αυτό μας φέρνει στον τρίτο λόγο του Hayek που οι χειρότεροι φτάνουν στην κορυφή:

“Εδώ εισέρχεται το τρίτο και ίσως σημαντικότερο αρνητικό στοιχείο της επιλογής. Φαίνεται να είναι σχεδόν νόμος της ανθρώπινης φύσης πως είναι ευκολότερο οι άνθρωποι να συμφωνήσουν σε ένα αρνητικό πρόγραμμα – στο μίσος έναντι ενός εχθρού, στον φθόνο έναντι όσων βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση – απ’ ό,τι σε ένα θετικό έργο. Η διάκριση ανάμεσα στο ‘εμείς’ και το ‘αυτοί’, ο από κοινού αγώνας εναντίον όσων βρίσκονται εκτός της ομάδας, φαίνεται πως είναι ένα απαραίτητο συστατικό κάθε πίστης που συνδέει άρρηκτα μια ομάδα στην κατεύθυνση της κοινής δράσης. Συνεπώς, αυτό χρησιμοποιείται πάντα από όσους επιδιώκουν όχι απλώς την υποστήριξη μιας πολιτικής, αλλά την απροϋπόθετη πίστη τεράστιων μαζών ανθρώπων”.

Οι Γερμανοί ήταν θυμωμένοι και κουρασμένοι με την κατάστασή τους. Το να ρίξουν το φταίξιμο στα κράτη που υποχρέωσαν τη χώρα τους να καταβάλει αποζημιώσεις δεν επαρκούσε καθώς εκείνη την εποχή η Γερμανία δεν είχε τη δυνατότητα να κάνει πολλά πράγματα γι’ αυτό. Αντί γι’ αυτό, ο εχθρός έγινε οποιοσδήποτε διέφερε από όλους τους υπολοίπους.

Μην παραδίδετε τη δύναμή σας

Ενώ το μίσος του Hitler για τον εβραϊκό πληθυσμό είναι γνωστό, δεν ήταν μόνο οι Εβραίοι στη λίστα του. Οποιοσδήποτε δεν είχε γερμανικό αίμα να κυλά στις φλέβες του θεωρούταν απειλή έναντι της πατρίδας και έπρεπε να εξολοθρευτεί.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θα διαμαρτύρονταν ότι έτσι θα γίνονταν συνένοχοι της καταδίκης ολόκληρων τμημάτων του πληθυσμού σε θάνατο, αλλά το σημαντικό ως προς τη Γερμανία κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ότι οι περισσότεροι Γερμανοί δεν κατανοούσαν το μέγεθος της κατάστασης.

Είχαν παραδώσει την εξουσία γιατί ζητούσαν απεγνωσμένα την αλλαγή. Αλλά παραιτούμενοι από αυτή την εξουσία, επέτρεψαν να συμβούν απίστευτες φρικαλεότητες χωρίς όριο. Όπως επισημαίνει ο Hayek “υπάρχει μια ολοένα και μεγαλύτερη τάση μεταξύ των σύγχρονων ανθρώπων να θεωρούν τους εαυτούς τους ηθικούς επειδή έχουν αναθέσει τα ελαττώματά τους σε ολοένα και μεγαλύτερες ομάδες”.

Αυτό ακριβώς αγγίζει τον πυρήνα του γιατί όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα είναι επικίνδυνα. Αν τα άτομα παραδώσουν όλη την εξουσία τους σε κάποια αρχή, πλέον δεν υφίστανται έλεγχοι της εξουσίας. Ό,τι μπορεί να γίνει θα γίνει, και οι άνθρωποι, δια της δικής τους βούλησης, θα έχουν επιτρέψει αυτό να συμβεί γιατί θεώρησαν τους σκοπούς τους σημαντικότερους από οτιδήποτε άλλο.

Όπως τονίζει ο Hayek: “Αυτό είναι ακόμη περισσότερο αποτέλεσμα του γεγονότος ότι, προκειμένου να πετύχουν τους σκοπούς τους, οι κολλεκτιβιστές πρέπει να δημιουργήσουν εξουσία – εξουσία επί των ανθρώπων που θα ασκούν άλλοι άνθρωποι – ενός πρωτόγνωρου μεγέθους, και ότι η εξουσία τους θα εξαρτάται από την έκταση στην οποία θα αποκτήσουν μια τέτοια εξουσία. Το ανταγωνιστικό σύστημα είναι το μόνο που έχει σχεδιαστεί για να ελαχιστοποιεί μέσω της αποκέντρωσης την εξουσία που ασκούν άνθρωποι επί άλλων ανθρώπων”.

Λίγοι πολιτικοί έχουν ποτέ εκλεγεί βάσει μιας πλατφόρμας κτηνώδους βίας επικών διαστάσεων. Αν ο γερμανικός λαός γνώριζε ποια θα ήταν τα τελικά αποτελέσματα του Τρίτου Ράιχ, αμφιβάλλω ότι η πλειονότητα θα είχα συναινέσει. Είναι όμως πάντα ευκολότερο να διατυπώνονται τέτοιοι ισχυρισμοί εκ των υστέρων.

Πώς λοιπόν μπορούμε ως άτομα να διασφαλίσουμε ότι δεν θα επιτρέψουμε κάτι τέτοιο να συμβεί ξανά; Πώς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να διασφαλίσουμε ότι δεν θα μπούμε στον πειρασμό λόγω της οικονομικής αβαβαιότητας ή των ξένων απειλών; Η απάντηση είναι η διαρκής επιφυλακή.

Πρέπει να δυσπιστούμε έναντι του οποιουδήποτε πολιτικού που ζητά από τις μάζες να του παραδώσουν την εξουσία τους, και όταν βρισκόμαστε ενώπιον μιας τέτοιας απόφασης, να θυμόμαστε το πιστεύω που τόσο συχνά συσχετίζεται με τον σπουδαίο Λούντβιχ φον Μίζες “Tu ne cede malis se contra audentior ito” – να μην υποκύπτουμε στο κακό, αλλά να προχωρούμε με ακόμη μεγαλύτερο θάρρος εναντίον του.

*Η Brittany Hunter είναι βοηθός συντάκτρια στο FEE. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες και συνταγματικές σπουδές στο Utah Valley University.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στα αγγλικά στις 13 Νοεμβρίου 2017 και παρουσιάζεται στα ελληνικά με την άδεια του Foundation for Economic Education (FEE) και τη συνεργασία του ΚΕΦΙΜ “Μάρκος Δραγούμης”.

Ένοχος και σε δεύτερο βαθμό για υπεξαίρεση ο πρώην δήμαρχος της Ημαθίας

Αποτέλεσμα εικόνας για δικαστηριο

 

Ανάμεσα στα χρήματα που υπεξαίρεσαν, περιλαμβανόταν επιχορήγηση από τον ΟΠΑΠ, ύψους 400.000 ευρώ, στη μνήμη των μαθητών του Μακροχωρίου Ημαθίας που έχασαν τη ζωή τους στο πολύνεκρο τροχαίο των Τεμπών

Ένοχος και σε δεύτερο βαθμό κρίθηκε πρώην δήμαρχος της Ημαθίας, που καταδικάστηκε σε κάθειρξη 9 ετών από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης για υπεξαίρεση από το δημοτικό ταμείο.

Πρόκειται για τον Ελευθέριο Βαλαβάνη, που διετέλεσε δήμαρχος το διάστημα 2003-2006 στον καποδιστριακό δήμο Αποστόλου Παύλου. Ο ίδιος είχε τιμωρηθεί πρωτόδικα με κάθειρξη 18 ετών, κι αφού έμεινε δύο χρόνια στη φυλακή, αποφυλακίστηκε το 2016 υπό όρους, για λόγους υγείας. Μαζί του καταδικάστηκε πρώην ταμίας του ίδιου Δήμου, στον οποίον το εφετείο επέβαλε φυλάκιση 5 ετών – ποινή η οποία μετατράπηκε σε εξαγοράσιμη με την καταβολή 3 ευρώ τη μέρα (από κάθειρξη 10 ετών πρωτόδικα).

Το κατηγορητήριο τούς «χρέωνε» ταμειακό έλλειμμα ύψους 1,3 εκατ. ευρώ. Ανάμεσα στα χρήματα που υπεξαίρεσαν, περιλαμβανόταν επιχορήγηση από τον ΟΠΑΠ, ύψους 400.000 ευρώ, στη μνήμη των μαθητών του Μακροχωρίου Ημαθίας που έχασαν τη ζωή τους στο πολύνεκρο τροχαίο των Τεμπών, και προοριζόταν για αθλητικά έργα. Κατά το διαχειριστικό έλεγχο τον οποίο προκάλεσε η επόμενη δημοτική Αρχή, διαπιστώθηκε εξάλλου, κακοδιαχείριση στο δημοτικό παιδικό σταθμό και τη δημοτική επιχείρηση ύδρευσης.

Το Πενταμελές Εφετείο, αποφάσισε τελικά ότι το ποσό της υπεξαίρεσης ανέρχεται σε 321.000 ευρώ, δεχόμενο ότι τα υπόλοιπα χρήματα κατευθύνθηκαν σε δαπάνες έργων, πληρωμές υπαλλήλων και προμηθευτών, κ.ά.. Το δικαστήριο έκρινε τους κατηγορούμενους ένοχους για υπεξαίρεση από κοινού και κατ’ εξακολούθηση σε βάρος ΟΤΑ, ενώ τους αναγνώρισε ελαφρυντικά.

Προηγουμένως στην απολογία του, ο πρώην δήμαρχος – που με την ετυμηγορία του δικαστηρίου δεν επιστρέφει στη φυλακή – είπε ότι δεν έβαλε ούτε ένα ευρώ στην τσέπη του, παραδέχθηκε όμως ότι η διαχείριση των οικονομικών του Δήμου υπήρξε άτακτη και πρόχειρη και ότι δεν τηρούνταν οι αρχές του Δημόσιου Λογιστικού. Την κατηγορία αρνήθηκε κι ο συγκατηγορούμενός του πρώην ταμίας, που μεταξύ άλλων επισήμανε ότι δεν είχε τις γνώσεις για να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του.

 

πηγη

 

Πέντε φράσεις που χρησιμοποιούν οι ψυχοπαθείς

Αποτέλεσμα εικόνας για psycho

Μπορεί να έχουμε στο μυαλό μας τους ψυχοπαθείς ως ψυχρούς δολοφόνους ή ως ιδιοφυΐες, αποτραβηγμένες από την κοινωνία. Αλλά οι έρευνες δείχνουν ότι είναι πολύ πιο πιθανό να κυκλοφορούν ανάμεσά μας.

Πώς θα τους ξεχωρίσετε; Οι περισσότεροι ψυχοπαθείς χρησιμοποιούν τις εξής φράσεις:

1. «Υπεραναλύεις τα πάντα»

Τέτοιες φράσεις συνήθως χρησιμοποιούνται για να πυροδοτήσουν αισθήματα ενοχής και χρησιμοποιούνται ευρέως από τους ψυχοπαθείς.

2. «Μην είσαι δραματική/ός»

Αντίστοιχα, μπορεί να σε προσβάλλουν ή να κάνουν κάτι που θα σε πειράξει αλλά μόλις το αναφέρεις θα σε αποκαλέσουν «δραματικό», προσπαθώντας να σε πείσουν ότι όλα είναι στο μυαλό σου.

3. «Με παρεξήγησες»

Στο ίδιο μοτίβο, αυτή η φράση χρησιμοποιείται για να αποποιηθούν την ευθύνη.

4. «Είσαι πολύ ευαίσθητος/η»

Οι ψυχοπαθείς είναι πιθανό να σε ωθήσουν στα άκρα και μετά να σε κατηγορήσουν ότι είσαι υπερβολικά ευαίσθητος.

5. «Είσαι τρελός/διπολικός/ζηλιάρης»

Σε γενικές γραμμές οι ψυχοπαθείς έχουν την τάση να σε κατηγορούν ότι έχεις «τρελή» συμπεριφορά.

πηγη 

 

 

 

Τι είναι η κοινωνικοπάθεια ή αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας

Η αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας είναι η πλησιέστερη διάγνωση σε αυτό που λέμε κοινωνικοπάθεια (sociopathy).

 

Παρόλο που οι ταινίες και οι τηλεοπτικές εκπομπές μπορεί να παρουσιάζουν τους ανθρώπους με αυτή την κατάσταση ως επικίνδυνους κοινωνικοπαθείς (sociopaths), τα άτομα με αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας μπορούν να διάγουν μια κανονική και παραγωγική ζωή.

Ωστόσο, μπορούν επίσης να έχουν προβλήματα στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, στην κατανόηση συναισθημάτων των άλλων (ενσυναίσθηση) και να πάρουν καλές αποφάσεις.

Σε αυτό το άρθρο, εξετάζουμε τα σημάδια και τα συμπτώματα αυτής της κατάστασης ψυχικής υγείας.

Κοινωνικοπάθεια: Τι είναι η αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας

Οι διαταραχές της προσωπικότητας είναι μια ομάδα ψυχικών ασθενειών, που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο κάποιος σκέφτεται, αισθάνεται και συμπεριφέρεται. Άτομα με άλλες ψυχικές παθήσεις, όπως η κατάθλιψη, μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα που υπονομεύουν την ικανότητά τους να αισθάνονται καλά ή να έχουν κανονικές σχέσεις.

Οι διαταραχές της προσωπικότητας, αντίθετα, επηρεάζουν ολόκληρη την προσωπικότητα ενός ατόμου και την ικανότητά του να λειτουργεί εντός κοινωνικά “κανονικών” τρόπων.

Η αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας εμποδίζει την ικανότητα ενός ατόμου να νοιάζεται για τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων. Οι άνθρωποι με αυτή την πάθηση μπορεί να βλάψουν τους άλλους, να εμπλακούν σε εγκληματική συμπεριφορά, ή να αναλογιστούν τις ανάγκες άλλων, μόνο όταν το κάνουν προς όφελός τους.

Ο καθένας μπορεί να αγνοήσει μερικές φορές τα συναισθήματα των άλλων και οι περισσότεροι μπορεί να γίνουμε σε κάποιες στιγμές χειραγωγικοί, εγωιστές, ή να μην μας νοιάζει τι νιώθει ο άλλος. Αλλά στα άτομα με αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας, αυτή η αδιαφορία για τους άλλους αποτελεί κεντρικό χαρακτηριστικό γνώρισμα της κατάστασής τους και όχι μια περιστασιακή κατάσταση.

Η αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας αποτελεί μέρος μιας ομάδας διαταραχών προσωπικότητας που ονομάζεται διαταραχές της ομάδας Β. Αυτές οι διαταραχές χαρακτηρίζονται από ασυνήθιστη συναισθηματική συμπεριφορά, που τείνει να διαταράσσει τις σχέσεις και να οδηγήσει σε ασταθή πρότυπα σχέσεων με άλλους.

Άλλες διαταραχές στην ίδια ομάδα περιλαμβάνουν:

  • ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας
  • μεθοριακή διαταραχή προσωπικότητας

Αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας: Σημάδια και συμπτώματα

Ένα άτομο δεν μπορεί να διαγνωστεί με αυτήν από μια μεμονωμένη ενέργεια, ή πράξη του. Οι συμπεριφορές που εξηγούνται από κάτι άλλο, όπως ο εθισμός, το τραύμα ή μια γνωστική αναπηρία, δεν θα διαγνωσθούν επίσης ως αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας.

Τα άτομα με αυτή την πάθηση έχουν δυσκολία ν’ ακολουθήσουν, ή να κατανοήσουν κοινωνικούς κανόνες σχετικά με τον τρόπο αλληλεπίδρασης με άλλους. Αδυνατούν να αντιληφθούν τους άλλους ανθρώπους ως όντα αντάξια ενδιαφέροντος, ευγένειας, ή δικαιωμάτων. Μπορεί να μην αισθάνονται ενσυναίσθηση, ή ενοχή.

Ωστόσο, όχι όλοι οι άνθρωποι με αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας δρουν βασιζόμενοι σε αυτά τα συναισθήματα, ούτε όλοι όσοι παραβιάζουν, ή αδιαφορούν για τα δικαιώματα των άλλων, έχουν κάποια ψυχική διαταραχή.

Δεν υπάρχουν κλινικές εξετάσεις για να διαγνωστεί η αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας. Για τη διάγνωση το άτομο πρέπει να παρουσιάσει τα ακόλουθα συμπτώματα:

  • λαμβάνει αποφάσεις που βασίζονται μόνο στις δικές του ανάγκες και επιθυμίες, χωρίς να αναλογίζεται τις ανάγκες των άλλων
  • παρουσιάζει έλλειψη ενδιαφέροντος για τις ανάγκες, τα συναισθήματα, ή τον πόνο των άλλων και δεν έχει τύψεις, όταν με τις πράξεις του πληγώνει τους άλλους
  • εκμεταλλεύεται τους άλλους σε διαπροσωπικές του σχέσεις, καθιστώντας δύσκολη την καθεαυτή ύπαρξη σχέσεων με άλλα άτομα
  • χρησιμοποιεί ψέματα, κυριαρχία, ή εκφοβισμό για τον έλεγχο άλλων
  • παρουσιάζοντας χειραγωγική συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης γοητείας ή εμπλουτισμού για δικό του όφελος
  • επιδίδεται σε ανέντιμη, ή δόλια συμπεριφορά
  • δεν νοιάζεται για το πώς αισθάνονται οι άλλοι, μάλιστα, μερικοί άνθρωποι με αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας απολαμβάνουν σαδιστική συμπεριφορά, όπως το να τραυματίζουν άλλους
  • αισθάνεται εχθρότητα, θυμό, ή επιθετικότητα, ιδιαίτερα όσον αφορά σχετικά μικρά προβλήματα
  • δεν έχει αναστολές, κάτι που μπορεί να τον εξωθήσει στην παραβίαση κανόνων, στο να παραιτηθεί από τυχόν δεσμεύσεις του, ή στο να πάρει περιττά ρίσκα

 

ΠΗΓΗ: www.iatropedia.gr  ,  www.medicalnewstoday.com, 

https://www.newsitamea.gr/ti-einai-koinonikopatheia-antikoinoniki-diatarachi-prosopikotitas/

Ένα σχόλιο για τις «Απευθείας αναθέσεις» των ΟΤΑ

Θεόδωρος Κουτρούκης (*)

Είναι γνωστό πως ένα από τα αγαπημένα αθλήματα των Οργανισμών Τοπικών Αυτοδιοίκησης είναι και η απευθείας αναθέσεις έργων και μελετών. Μια τακτική ανορθολογικής διαχείρισης που, κατά τις Εκθέσεις του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιάς Διοίκησης, συνήθως οδηγεί σε διασπάθιση του δημοσίου χρήματος προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων.

Ας δούμε όμως την αιτιολογική βάση του φαινομένου των απευθείας αναθέσεων, όπως την εκφράζουν οι υποστηρικτές του. Ευελιξία, Ταχύτητά, Αποτελεσματικότητα είναι τα κύρια επιχειρήματα.

Η αλήθεια είναι πως η κακοκουρδισμένη μηχανή πολλών δήμων δεν μπορεί εύκολα να αποβάλλει τον εθισμό σε μερικές διαδικασίες που ελέγχονται για τη νομιμότητα τους και συνήθως δεν υπηρετούν τις ανάγκες των δημοτών, ούτε σέβονται το δημόσιο χρήμα.

Η μόνο ευελιξία που εξυπηρετούν οι απευθείας αναθέσεις είναι στην διακίνηση του «μαύρου πολιτικού χρήματος» από τα ταμεία των ΟΤΑ προς την τσέπη των τοπικών πολιτικάντηδων και των συνεργαζόμενων εργολάβων. Η μοναδική ταχύτητα που διακρίνουμε αναφέρεται στην…….

αύξηση της περιουσίας των εμπλεκομένων. Όσον αφορά την αποτελεσματικότητα, αυτή σχετίζεται με την εξυπηρέτηση ψηφοθηρικών, ρουσφετολογικών και μικροπολιτικών επιδιώξεων.

Ας είμαστε κρυστάλλινοι: οι απευθείας αναθέσεις οδηγούν σε μονοπωλητές-προμηθευτές των ΟΤΑ και, προφανώς (όπως γνωρίζει, κι ο πρωτοετής φοιτητής οικονομικών επιστημών), τούτο ανεβάζει την τιμή της υπηρεσίας που πληρώνει ένας Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Αν οι απευθείας αναθέσεις καταργηθούν, η εξοικονόμησή πόρων που θα προκύψει θα είναι εντυπωσιακή.

Για αυτό όταν ακούτε το επιχείρημα ότι όσοι αντιδρούν στις απευθείας αναθέσεις δεν θέλουν να παραχθεί έργο, απλά χαμογελάστε. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Όσοι αντιδρούν σε αυτή την διασπάθιση δημόσιου χρήματος θέλουν με τα ίδια χρήματα να παραχθεί πολλαπλάσιό έργο.

Τέλος, θα μου πείτε: αφού οι απευθείας αναθέσεις προξενούν  τόσο κακό, γιατί δεν τις σταματούμε; Η απάντηση είναι γιατί κάποιοι πιθανότατα κερδίζουν από αυτές και μοιράζονται υπογείως τα μονοπωλιακά κέρδη του εργολάβου. Αν ρίξετε μια ματιά σε εκείνους που συστηματικά τις προωθούν, θα δείτε ότι το όφελος αυτό μάλλον διαθέτει και ονοματεπώνυμο.

(*) Επίκουρος Καθηγητής ΔΠΘ

Διαβάστε περισσότερα: http://kafeneio-gr.blogspot.com/2017/11/blog-post_756.html#ixzz4zfgfErpd