΄Οταν δεν έχεις νερό… απλά ψάχνεις καί βρίσκεις

2.400 κ.μ. νερό δροσίζουν τους Ηρακλειώτες

Βελτιωμένη είναι από χθες, σύμφωνα με το δήμαρχο Ηρακλείου, Βασίλη Λαμπρινό, η υδροδότηση σε περιοχές του Ηρακλείου, όπου είχαν καταγραφεί σοβαρά προβλήματα τις προηγούμενες ημέρες, όπως ο Πόρος και η λεωφόρος Πλαστήρα.
Σταδιακά αποκαθίσταται η υδροδότηση και σε άλλες περιοχές, μετά την απόφαση του ΟΑΚ να ανταποκριθεί θετικά στο αίτημα του δήμου για επιπλέον παροχή 2.400 κυβικών μέτρων νερού την ημέρα για διάστημα 15 ημερών.

Παρέμβαση που, πάντως, δεν δίνει λύση στο σύνθετο πρόβλημα της υδροδότησης του Ηρακλείου, για το οποίο σχεδιάζονται πολυεπίπεδες παρεμβάσεις, με την διάνοιξη νέων γεωτρήσεων, την αντικατάσταση των γηρασμένων δικτύων και την προώθηση δημιουργίας εργοστασίου αφαλάτωσης από κοινού με το δήμο Μαλεβιζίου.

 

πηγη 

 

 

«Στερεύει» το φράγμα Αποσελέμη

 

Σήμα κινδύνου για την ομαλή υδροδότηση των δήμων Ηρακλείου, Αγίου Νικολάου και Χερσονήσου από το φράγμα Αποσελέμη εκπέμπει η διοίκηση του Οργανισμού Ανάπτυξης Κρήτης. Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της, τα αποθέματα νερού στον ταμιευτήρα του φράγματος Αποσελέμη είναι πλέον σε οριακό επίπεδο, αφού η απολήψιμη ποσότητα νερού είναι κάτω των 4 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων και η πληρότητά του αγγίζει μόλις το 19%.

Για να συνεχιστεί η ομαλή υδροδότηση των πόλεων, που από τον Σεπτέμβριο του 2015 έχουν πάρει περίπου 17 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερό από το φράγμα, τονίζει ότι θα πρέπει να ολοκληρωθεί το συντομότερο η σήραγγα Αποσελέμη, η οποία θα μεταφέρει τα πλημμυρικά νερά του Οροπεδίου στον ταμιευτήρα του. Έργο που έχει διακοπεί λόγω των αντιδράσεων κατοίκων και φορέων του δήμου Οροπεδίου Λασιθίου, που ζητούν ανταποδοτικά οφέλη.

Με πρόσφατες δηλώσεις του στην ΕΡΤ Ηρακλείου ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΑΚ, Φώτης Καζάσης, επεσήμανε ότι με τη συμφωνία για χρηστή διαχείριση του νερού από τις ΔΕΥΑ, τα αποθέματα επαρκούν ως το τέλος του χρόνου και εξέφρασε την εκτίμηση ότι η επόμενη χρονιά θα είναι ακόμη πιο δύσκολη σε ό,τι αφορά την υδροδότηση των πόλεων με νερό από το φράγμα. Γι’ αυτό και κρίνεται αναγκαίο να ολοκληρωθούν τα έργα ώστε να ενισχυθεί ο ταμιευτήρας με τα πλημμυρικά νερά του Οροπεδίου.
Σημειώνεται ότι απομένουν μόλις 80 μέτρα σε συνολικό μήκος 3.425 μέτρων για την ολοκλήρωση της διάνοιξης της σήραγγας, κάτι που θα σημάνει και την έναρξη των εργασιών για τα υπόλοιπα προαπαιτούμενα τεχνικά έργα, η ολοκλήρωση των οποίων θα επιτρέψει την ομαλή υδροδότηση των πόλεων με τα νερά του φράγματος.

Σε αντίθεση, πάντως, με το φράγμα Αποσελέμη, στα υπόλοιπα οι πληρότητες είναι σε σαφώς καλύτερα επίπεδα. Συγκεκριμένα στα φράγματα Ποταμών και Βαλσαμιώτη και στη λιμνοδεξαμενή Αγίου Γεωργίου, αυτές κυμαίνονται από 80% έως 94%.

πηγη

 

Σε τιμές χρυσού το νερό: Ενιαία πλέον η τιμολόγησή του για όλη την Ελλάδα

Σταγόνα και ευρώ…

Σε τιμές χρυσού το νερό: Ενιαία πλέον η τιμολόγησή του για όλη την Ελλάδα
Η Εθνική Επιτροπή Υδάτων με μια ισοπεδωτική απόφασή της επιβάλλει ενιαία υποχρεωτική τιμολόγηση του νερού για όλη τη χώρα, χωρίς να λαμβάνει υπόψη της κανένα κριτήριο και καμία τοπική ιδιαιτερότητα και χωρίς να έχει προηγηθεί μελέτη κατά νομαρχιακή περιφέρεια για τους τοπικούς υδάτινους πόρους που υπάρχουν, τις ανάγκες ύδρευσης των περιοχών, κ.λπ

Σταγόνα και ευρώ… Στα ύψη θα φτάσει η τιμή του νερού σύμφωνα με το νέο ενιαίο πανελλαδικό τρόπο τιμολόγησης που θα γίνει από την Εθνική Επιτροπή Υδάτων, ενώ για τα νησιά που ήδη αντιμετωπίζουν ζωτικής σημασίας προβλήματα ύδρευσης και καταφεύγουν σε αφαλάτωση η τιμή  του νερού θα ακουμπήσει την τιμή της ουγγιάς του χρυσού!

Παράλληλα, πέρα από όλα αυτά, ανοίγει παράθυρο για να περάσει η διαχείριση των υδάτινων πόρων και το νερό σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, με ό,τι αυτό σημαίνει τόσο από θέμα εθνικής ασφαλείας, όσο και από πλευράς αύξησης της τιμής του νερού.

Σήμερα, η ΕΥΔΑΠ (Αθήνα) και ΕΥΑΘ (Θεσσαλονίκη) προτείνουν την τιμή του νερού ανά κυβικό και ο εκάστοτε υπουργός Περιβάλλοντος εγκρίνει ή μειώνει ή αυξάνει την τιμολόγηση ανάλογα με την κυβερνητική πολιτική. Όσες περιοχές δεν υδρεύονται από τους δυο αυτούς οργανισμούς τα Δημοτικά Συμβούλια των Δήμων τιμολογούν το νερό ανάλογα με τους υδάτινους πόρους που έχουν (πηγές, λίμνες, κ.λπ.) και τις τοπικές ανάγκες ύδρευσης  των κατοίκων.

Η τιμολόγηση του νερού στα νησιά τα οποία αντιμετωπίζουν προβλήματα υδροδότησης (και ειδικά τους θερινούς μήνες που υπάρχει αυξημένη τουριστική κίνηση) και καταφεύγουν  σε αφαλάτωση, γίνεται  από τους τοπικούς και πάλι Δήμους, αφού προηγουμένως αφαιρεθεί η κρατική επιδότηση που χορηγείται  για την κάλυψη του κόστους ή μέρους του κόστους της αφαλάτωσης.

Τώρα τα πράγματα άλλαξαν άρδην. Η Εθνική Επιτροπή Υδάτων με μια ισοπεδωτική απόφασή της επιβάλλει ενιαία υποχρεωτική τιμολόγηση του νερού για όλη τη χώρα, χωρίς να λαμβάνει υπόψη της κανένα κριτήριο και καμία τοπική ιδιαιτερότητα και χωρίς να έχει προηγηθεί μελέτη κατά νομαρχιακή περιφέρεια για τους τοπικούς υδάτινους πόρους που υπάρχουν, τις ανάγκες ύδρευσης των περιοχών, κ.λπ. Πάντως, αναμένεται μέσα στο επόμενο διάστημα να καθορίσει η Εθνική Επιτροπή Υδάτων την τιμολόγηση του νερού πανελλαδικά.

Κατόπιν αυτών, με δικηγόρους τον Αλέξανδρο Σαρηβαλάση και την Αικατερίνη Γεωργιάδου, προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας το σωματείο των εργαζομένων της Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ) και 11 κάτοικοι της Θεσσαλονίκης, Σύρου και Τήνου. Όλοι στρέφονται κατά της απόφασης της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων (19.5.2017) με την οποία επιβάλλεται ενιαία τιμολόγηση νερού.

Σκοπός της απόφασης αυτής, μεταξύ των άλλων, είναι, «η έγκριση γενικών κανόνων κοστολόγησης και τιμολόγησης των υπηρεσιών ύδατος για διάφορες χρήσεις».

Το σωματείο επισημαίνει ότι η τιμολόγηση του νερού θα γίνεται κατά τέτοιο τρόπο «ώστε να ανακτάται πλήρως από τους χρήστες το συνολικό κόστος, συμπεριλαμβανομένου του κόστους ευκαιρίας του επενδυμένου κεφαλαίου, του περιβαλλοντικού κόστους και του κόστους πόρου».

Με άλλα λόγια, όλο το κόστος συντήρησης και δημιουργίας εγκαταστάσεων, μεταφοράς του νερού, κ.λπ., θα μετακυλύεται εξ ολοκλήρου στους καταναλωτές. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα σε εποχές Μνημονίων και μακράς οικονομικής κρίσης να καταστεί μη προσιτή η τιμή του νερού, αφού θα είναι σε πολύ υψηλά έως απρόσιτα επίπεδα, ενώ τα αδύναμα οικονομικά στρώματα των πολιτών δεν θα μπορούν να χρησιμοποιούν ένα από τα βασικά δημόσια αγαθά όπως είναι το νερό.

Δεν παραλείπουν να επισημάνουν με νόημα ότι οι νέοι κανόνες τιμολόγησης σε αυστηρά οικονομικά και μόνο κριτήρια εξυπηρετεί τις ιδιωτικές επιχειρήσεις («ιδιωτικά οργανωμένα συλλογικά δίκτυα παροχής υπηρεσιών ύδατος» όπως αναφέρονται στο άρθρο 2 της επίμαχης απόφασης) που πρόκειται να δραστηριοποιηθούν στη χώρα μας στον ευαίσθητο τομέα της παροχής νερού.

Υπογραμμίζεται ακόμη, ότι η κατάσταση στα νησιά που έχουν ανεπάρκεια υδάτινων πόρων, όπως είναι η Σύρος, Τήνος, κ.λπ., θα είναι τραγική, αφού η ύδρευση παρέχεται μέσω αφαλάτωσης, η οποία σήμερα επιδοτείται από το κράτος κατά ένα μεγάλο μέρος, ενώ  σύμφωνα με τη νέα απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων, δεν προβλέπεται καμία επιδότηση. Έτσι, η έλλειψη νερού στα νησιά αυτά θα έχει ως άμεση συνέπεια να ανέβει σε υψηλή τιμή το νερό.

Ο νέος τρόπος τιμολόγησης του νερού είναι αντισυνταγματικός, αντίθετος στην Ευρωπαϊκή και Ελληνική νομοθεσία. Και αυτό, γιατί το κράτος εγγυάται τη στοιχειώδη αξιοπρεπή  διαβίωση και επιβίωση των πολιτών και έχει υποχρέωση να διασφαλίζει τη συνεχή, ασφαλή και προσιτή παροχή συγκεκριμένων αγαθών υψίστης ζωτικής σημασίας, όπως είναι το νερό.

Ακόμη, το κράτος πρέπει να εγγυάται την πολιτική του δημοσίου συμφέροντος και της κοινωνικής αλληλεγγύης ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής και των κατοίκων της, Δηλαδή,  πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το είδος της περιοχής  (ορεινή – νησιωτική), εάν είναι σε μικρή ή μεγάλη απόσταση  από υδάτινο πόρο, εάν επαρκή ή όχι η υπάρχουσα ποσότητα του νερού, κ.λπ.

Με τον νέο τρόπο τιμολόγηση παραβιάζεται ευθέως και η Ευρωπαϊκή οδηγία 2000/60/ΕΚ που καθιερώνει την περιβαλλοντική ορθολογική πολιτική στον τομέα των υδάτων.

Οι «13 συμπεριφορές» των Leaders που οδηγούν στην εμπιστοσύνη

 

Βίκη Χαρίτου Human & Financial Services Consultant

Πριν από λίγες ημέρες βρέθηκα σε ένα πολύ ωραίο HR event, όπου κεντρικό θέμα ήταν οι αλλαγές στον χώρο εργασίας και πως μπορεί το HR στρατηγικά να συμβάλλει σε αυτό.

Ακούστηκαν πολλές γνώμες και απόψεις, παρουσιάστηκαν case studies, προβλέψεις, αποτελέσματα ερευνών και συμπεράσματα. Κεντρικό όμως ρόλο σε όλους τους ομιλητές ήταν το θέμα της Εμπιστοσύνης ή Trust ή Confidence ή με όποιον άλλο όρο, σε όποια άλλη γλώσσα θέλετε.

«Εμπιστοσύνη». Πόσο περιεκτική και σημαντική έννοια! Πόσο θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα στις επαγγελματικές ή τις ανθρώπινες σχέσεις , στο επαγγελματικό περιβάλλον, την κουλτούρα της εταιρείας, τα αποτελέσματα, το engagement, αν υπήρχε ουσιαστική και αμοιβαία Εμπιστοσύνη!

Στις μέρες μας η έννοια της «εμπιστοσύνης» βρίσκεται σε απαξίωση. Έρευνες στον δυτικό κόσμο δείχνουν ότι μόνο το 49% των εργαζομένων εμπιστεύεται τα ανώτατα στελέχη των επιχειρήσεων και μόνο το 28% θεωρούν αξιόπιστα αυτά που λένε οι CEO. Μπορείτε πολύ εύκολα να φανταστείτε πόσο κατρακυλούν τα ποσοστά των μετρήσεων όσον αφορά τους πολιτικούς και τις πολιτικές ηγεσίες…

Στο best seller βιβλίο του “The Speed of Trust: the one thing that changes everything” ο Stephen Covey κάνει αναφορά σε 13 συμπεριφορές τις οποίες όταν οι leaders μιας επιχείρησης υιοθετήσουν, τα επίπεδα εμπιστοσύνης στον οργανισμό θα ανέβουν. Όταν επικρατεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης σε μια επιχείρηση αυτό μεταφράζεται σε καλύτερη επικοινωνία, μεγαλύτερη παρακίνηση και καλύτερα εταιρικά αποτελέσματα. Στον αντίποδα αυτού, όταν η κουλτούρα ενός οργανισμού έχει έλλειμμα εμπιστοσύνης, τότε συνήθως η επικοινωνία είναι προβληματική, οι σχέσεις κρύβουν ένταση και η δέσμευση του προσωπικού (employee engagement) πολύ χαμηλή.

1. Μιλήστε Ανοιχτά
Εκφράστε αυτό που έχετε στο νου σας χωρίς να έχετε κρυφή agenda. Όταν μιλάμε καθαρά, λέμε την αλήθεια, αφήνουμε πολύ καλύτερη εντύπωση. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι πιστεύουν ότι οι ανώτεροί τους δεν λένε όλη την αλήθεια και αυτό δημιουργεί πρόβλημα. Άμεσες και ξεκάθαρες κουβέντες, ειπωμένες με ευγένεια και σεβασμό χτίζουν σχέσεις εμπιστοσύνης.

2. Δείξτε σεβασμό
Κάθε εργαζόμενος έχει τη δική του μοναδική αξία και δικαιούται το σεβασμό σας. Πρέπει να φερόμαστε στους άλλους όπως θέλουμε να μας φέρονται. Τελεία. Οι πράξεις μας το αποδεικνύουν αυτό. Ακόμα και η πιο μικρή συμπεριφορά και πράξη μας προς έναν συνάδελφό μας πρέπει να χαρακτηρίζεται από σεβασμό προς το πρόσωπό του.

3. Διαφάνεια παντού
Πείτε την αλήθεια με τρόπο που να μπορεί να αποδειχθεί. Η διαφάνεια βασίζεται σε αξιώματα όπως η ειλικρίνεια, η τιμιότητα, η αμεσότητα, η αυθεντικότητα, η ακεραιότητα. Βασίζεται στο να γίνονται τα πράγματα με τρόπο ανοιχτό και διαφανή σε όλους. Μέρος της διαφάνειας είναι και η ανοιχτή επικοινωνία ακόμα και για προβλήματα που υπάρχουν και ζητούν επίλυση.

4. Διορθωτικές Κινήσεις
Για να διορθώσετε μια λάθος κίνηση ή συμπεριφορά δεν αρκεί μόνο μια (τυπική αρκετές φορές) συγγνώμη. Καλό είναι να συνοδεύεται και με μια πράξη. Όλοι έχουμε βρεθεί σε ένα εστιατόριο όπου μια συγγνώμη εκ μέρος του ιδιοκτήτη συνοδεύτηκε με ένα μπουκάλι κρασί ή κάποιο υπερμεγέθες επιδόρπιο. Είναι η αντιμετώπιση του «extra mile», του «κάνω την υπέρβαση για να δείξω τη μεταμέλειά μου» και να γεφυρώσω το όποιο χάσμα δημιουργήθηκε.

5. Δείξτε αφοσίωση…
… στα μέλη της ομάδας σας. Ο Covey επικεντρώνεται σε δυο ειδών τρόπους που μπορεί κάποιος επικεφαλής να δείξει αφοσίωση στην ομάδα του: α) με το να αναγνωρίζει τη σκληρή δουλειά και προσπάθεια, χωρίς να τη θεωρεί ως κάτι δεδομένο και β) με το να μιλάει για κάποιο μέλος της ομάδας μόνο όταν αυτό είναι παρόν στη συζήτηση και ποτέ «πίσω από την πλάτη του». Το αντίθετο μειώνει αντί να αυξάνει τα επίπεδα εμπιστοσύνης.

6. Φέρτε Αποτελέσματα
Ο πιο γρήγορος τρόπος για να υπάρξει εμπιστοσύνη είτε με τους πελάτες, ή με τους εργαζομένους σας είναι να φέρετε τα αποτελέσματα, δηλαδή αυτό που έχετε υποσχεθεί. Είναι άλλωστε και το πρώτο μισό του ορισμού της Ηγεσίας από τον Covey : “…getting results in a way that inspires trust.” («…το να φέρνεις αποτελέσματα με έναν τρόπο που εμπνέει εμπιστοσύνη»).

7. Γίνετε Καλύτεροι
Στη σημερινή εποχή που τα πάντα αλλάζουν με τρομακτική ταχύτητα, ο σύγχρονος ηγέτης πρέπει συνεχώς να εξελίσσεται. Δεν μπορείς να μάθεις κάτι και να πιστεύεις ότι με αυτή τη δεξιότητα θα μπορείς να κάνεις καριέρα 30 χρόνων. Όταν και οι άλλοι βλέπουν ότι εξελίσσεστε και «το ψάχνετε» τότε αποκτούν εμπιστοσύνη και σιγουριά ότι και ο τρόπος ηγεσίας σας θα είναι σύγχρονος και ο ενδεδειγμένος. Ο Covey προτείνει 2 βασικούς τρόπους που οδηγούν στην προσωπική ανάπτυξη : α) ζητήστε να σας δώσουν feedback και β) μάθετε από τα λάθη σας.

8.Αντιμετωπίστε την πραγματικότητα
Δεν μπορούμε να κλίνουμε τα μάτια μας στην πραγματικότητα και να κάνουμε ότι δεν τη βλέπουμε. Πρέπει να μιλήσουμε για τον «ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο», όσο κι αν αυτό είναι οδυνηρό μερικές φορές, καθώς μόνο έτσι θα πάμε παρακάτω. Κατά συνέπεια τόσο η εμπιστοσύνη όσο και η αφοσίωση στο management αυξάνει .

9. Ξεκαθαρίστε τις προσδοκίες σας
Ένα εξίσου βασικό στοιχείο που αυξάνει την εμπιστοσύνη του ανθρώπινου δυναμικού στην ηγεσία της εταιρείας είναι οι ξεκάθαροι στόχοι και προσδοκίες. Όσο πιο νωρίς γνωρίζουν οι εργαζόμενοι τι περιμένει η διοίκηση της εταιρείας από αυτούς ( σε επίπεδο στόχων), τόσο περισσότερα θετικά αποτελέσματα θα έρθουν, σε ένα κλίμα αμοιβαίας προσπάθειας, αλληλοϋποστήριξης και εμπιστοσύνης.

10. Καλλιεργήστε την έννοια του Accountability…
… πρώτοι εσείς, ως leaders. Το να είναι κάποιος accountable, δηλαδή να φέρει τη συνολική ευθύνη για κάτι, όχι επειδή του έχει επιβληθεί αλλά επειδή το πιστεύει, ενισχύει στο μέγιστο βαθμό την εμπιστοσύνη σε μια εταιρεία. Συνολική ευθύνη για τα καλά και τα άσχημα αποτελέσματα: αυτό σημαίνει Accountability.

11. Ακούστε πρώτα
«Most people do not listen with the intent to understand; they listen with the intent to reply». Ακούστε πρώτα. Είναι ο Νο 1 κανόνας για αποτελεσματική επικοινωνία. Ακούστε τους άλλους προσεκτικά, ακούστε τι έχουν να σας πουν, πριν δώσετε κάποια συμβουλή ή τη λύση. Προσεκτική ακρόαση οδηγεί σε εμπιστοσύνη.

12. Κρατήστε τις δεσμεύσεις / υποσχέσεις σας
Όταν δίνεις μια υπόσχεση πρέπει να την τηρείς. Αυτό θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε κλίμα εμπιστοσύνης. Γι’ αυτό πρέπει να είστε προσεκτικοί με το τι υπόσχεστε και τι ελπίδες κάνετε τους άλλους να τρέφουν.

13. Δείξτε εμπιστοσύνη
Μην επιζητάτε μόνο εμπιστοσύνη. Προσφέρετέ την απλόχερα σε όσους την αξίζουν και την έχουν κερδίσει με τη συμπεριφορά τους, αλλά και σε όσους κάνουν την προσπάθειά τους και βαδίζουν προς αυτήν την κατεύθυνση.

πηγη 

 

Δεκτή η τροπολογία του ΚΚΕ: Τι αλλάζει στην απλήρωτη εργασία

Βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας, η καθυστέρηση καταβολής δεδουλευμένων, σύμφωνα με την Έφη Αχτσιόγλου, που μίλησε στο Πρακτορείο FM.

dekti-i-tropologia-tou-kke-ti-allazei-stin-aplirwti-ergasia

Για την τροπολογία που κατέθεσε χθες το ΚΚΕ στο νομοσχέδιο του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, σύμφωνα με την οποία η αξιόλογη καθυστέρηση καταβολής δεδουλευμένων αποδοχών από τον εργοδότη στον εργαζόμενο θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας, μίλησε, μεταξύ άλλων, η υπουργός Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου, στο Πρακτορείο FM 104.9.

Όπως εξήγησε, «πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ο εργαζόμενος, σε περίπτωση που δεν καταβάλλονται οι δεδουλευμένες αποδοχές του, να μπορεί να θεωρήσει ότι η ενέργεια αυτή ισοδυναμεί με καταγγελία της σύμβασης εργασίας. Ισοδυναμεί, δηλαδή, με απόλυση και να διεκδικήσει τη νόμιμη αποζημίωση. Δίνει, επομένως, μία διέξοδο στον εργαζόμενο να μην μένει εγκλωβισμένος σε επιχειρήσεις οι οποίες δεν τον πληρώνουν για πάρα πολύ καιρό».

Τι προβλέπει η τροπολογία

Η κυβέρνηση με κοινό δελτίο Τύπου του υπουργείου Εργασίας και του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνίας και Ενημέρωσης δήλωσε ότι κάνει δεκτό το πρώτο μέρος της τροπολογίας του ΚΚΕ που αναφέρει ότι «θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας η αξιόλογη καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών του εργαζομένου από τον εργοδότη, ανεξαρτήτως της αιτίας της καθυστέρησης».

Ωστόσο, η κυβέρνηση δεν έκανε δεκτό το δεύτερο μέρος της τροπολογίας, απέρριψε δηλαδή την αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου. Το δεύτερο μέρος της τροπολογίας προβλέπει ότι οι εργοδότες που δεν καταβάλλουν στην ώρα τους τα δεδουλευμένα τιμωρούνται με φυλάκιση και χρηματική ποινή, ενώ προβλέπεται ότι η εκδίκαση τέτοιων υποθέσεων θα γίνεται με τη διαδικασία του Αυτόφωρου.

Το κείμενο της τροπολογίας:

ΠΡΟΣ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ – ΠΡΟΣΘΗΚΗ

Στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης «Ηλεκτρονικό σύστημα διάθεσης τηλεοπτικού διαφημιστικού χρόνου, Τροποποίηση του ν. 3548/2007, σύσταση μητρώου περιφερειακού και τοπικού Τύπου, Ειδική σήμανση γραμμωτού κώδικα στις έντυπες εκδόσεις, Δημιουργία θεσμικού πλαισίου για την ενίσχυση της παραγωγής οπτικοακουστικών έργων στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις».

Θέμα: Μη καταβολή των αποδοχών των εργαζομένων και βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Με την πρόσφατη απόφαση που είδε το φως της δημοσιότητας, ο Άρειος Πάγος επαναλαμβάνει δυστυχώς την πάγια νομολογία του με βάση την οποία η καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων στον εργαζόμενο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας. Σύμφωνα με το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 648 και 652 Α.Κ. με τη διάταξη του άρθρου 7 εδ. Α’ του ν. 2112/1920 που ορίζει ότι «πάσα μονομερής μεταβολή των όρων της υπαλληλικής συμβάσεως βλάπτουσα τον υπάλληλο θεωρείται ως καταγγελία ταύτης, δι’ ήν ισχύουσιν οι διατάξεις του παρόντος νόμου», προκύπτει ότι μονομερής μεταβολή θεωρείται κάθε τροποποίηση των όρων εργασίας από τον εργοδότη που γίνεται κατ’ αθέτηση της εργασιακής συμβάσεως. Στην περίπτωση αυτή, ο μισθωτός μπορεί να αντιδράσει με τους εξής τρόπους: α) να αποδεχθεί τη μεταβολή, οπότε συνάπτεται νέα σύμβαση, τροποποιητική της αρχικής, η οποία είναι έγκυρη εφόσον δεν αντιβαίνει σε απαγορευτική διάταξη νόμου ή β) να θεωρήσει τη μονομερή βλαπτική μεταβολή ως καταγγελία από την πλευρά του εργοδότη και να αποχωρήσει από την εργασία, αξιώνοντας την καταβολή της νόμιμης αποζημιώσεως ή γ) να εμμείνει στη σύμβαση και να ζητήσει την τήρηση των συμβατικών όρων.

Σύμφωνα με την ίδια νομολογία μόνη όμως, η καθυστέρηση καταβολής του μισθού δεν συνιστά βλαπτική, υπό την ως άνω έννοια, μεταβολή των όρων της εργασιακής συμβάσεως, εκτός αν γίνεται δολίως και δη για να εξαναγκασθεί ο μισθωτός σε αποχώρηση από την εργασία του.

Η ερμηνεία που δίνει ο Άρειος Πάγος στην έννοια της μονομερούς βλαπτικής μεταβολής στην περίπτωση της καθυστέρησης («έστω και μακροχρόνιας», όπως, πλειοδοτώντας, αναφέρει η πρόσφατη απόφαση), έχει οδηγήσει στην ομηρία εκατοντάδες χιλιάδες απλήρωτους εργαζόμενους. Και τούτο διότι, με δεδομένη την οικονομική αδυναμία δικαστικής διεκδίκησης των δεδουλευμένων τους (η δε ικανοποίηση των αξιώσεών τους μετά τις πρόσφατες αλλαγές στα προνόμια των εργατικών απαιτήσεων σε πλειστηριασμούς και πτωχεύσεις είναι μάλλον απίθανη), εγκλωβίζονται σε ένα φαύλο κύκλο υποχρεωτικής παροχής εργασίας χωρίς αμοιβή, χωρίς δυνατότητα απεμπλοκής. Αρκεί ο εργοδότης να αποδείξει το ότι δεν είχε δόλο να απολύσει τον εργαζόμενο, αλλά η καθυστέρηση οφείλεται στη δυσμενή οικονομική συγκυρία!

Χιλιάδες παραδείγματα με εγκλωβισμένους εργαζομένους να κινούνται σαν «εργατικά ζόμπι» μεταξύ απλήρωτης εργασίας και ανεργίας αναφέρονται καθημερινά.

Για την αντιμετώπιση του παραπάνω σημαντικού προβλήματος των εργαζομένων καταθέτουμε την πιο κάτω τροπολογία.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ – ΠΡΟΣΘΗΚΗ

Στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης «Ηλεκτρονικό σύστημα διάθεσης τηλεοπτικού διαφημιστικού χρόνου, Τροποποίηση του ν. 3548/2007, σύσταση μητρώου περιφερειακού και τοπικού Τύπου, Ειδική σήμανση γραμμωτού κώδικα στις έντυπες εκδόσεις, Δημιουργία θεσμικού πλαισίου για την ενίσχυση της παραγωγής οπτικοακουστικών έργων στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις».

1. Στο άρθρο 7 του Ν. 2112/1920, όπως αυτό ισχύει μετά την προσθήκη του δεύτερου εδαφίου αυτού, δυνάμει του άρθρου 5 του Ν.4558/1930, προστίθεται τρίτο εδάφιο που έχει ως εξής: «Επίσης, θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας η αξιόλογη καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών του εργαζομένου από τον εργοδότη, ανεξαρτήτως της αιτίας της καθυστέρησης».

2. Η παρ. 1 του άρθρου μόνου του Α.Ν. 690/1945, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 8 παρ. 1 του Ν. 2336/1995, αντικαθίσταται ως εξής:

1. Κάθε εργοδότης ή διευθυντής ή επιτετραμμένος ή με οποιονδήποτε τίτλο εκπρόσωπος οποιοσδήποτε επιχείρησης, εκμετάλλευσης ή εργασίας, καθώς και τα μέλη του ΔΣ ή ο βασικός/κύριος μέτοχος ανώνυμης εταιρείας, ο οποίος δεν καταβάλλει εμπρόθεσμα στους απασχολουμένους σε αυτόν τις οφειλόμενες συνεπεία της σύμβασης ή της σχέσης εργασίας πάσης φύσεως αποδοχές, που καθορίζονται είτε από τη σύμβαση εργασίας είτε από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας είτε από αποφάσεις διαιτησίας είτε από το νόμο ή έθιμο είτε σύμφωνα με το άρθρο 10 του ν. 3198/1955, συνεπεία της θέσεως των εργαζομένων σε κατάσταση διαθεσιμότητας, τιμωρείται κατόπιν μηνύσεως των ενδιαφερομένων ή των οργάνων του Υπουργείου Εργασίας ή των οργάνων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης που είναι εντεταλμένα για την εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας ή της οικείας Αστυνομικής Αρχής ή της οικείας επαγγελματικής οργάνωσης των εργαζομένων, με φυλάκιση μέχρι έξι (6) μήνες και χρηματική ποινή, της οποίας το ποσό δεν μπορεί να ορίζεται κάτω του 25% ούτε πάνω του 50% του καθυστερούμενου χρηματικού ποσού, για την εξεύρεση του οποίου οι τυχόν σε είδος οφειλόμενες αποδοχές πρέπει να αποτιμώνται, με τη σχετική απόφαση, σε χρήμα. Η εκδίκαση των παραπάνω υποθέσεων γίνεται με τη διαδικασία του αυτοφώρου, όπως προβλέπεται από τα άρθρα 417 επ. του Κ.Ποιν.Δ

 

πηγη 

 

«Ξεκλειδώνουν» εκατοντάδες έργα ύδρευσης και αποχέτευσης σε όλη τη χώρα

«Ξεκλειδώνουν» εκατοντάδες έργα ύδρευσης και αποχέτευσης σε όλη τη χώρα

Ρύθμιση – ανάσα για τις ΔΕΥΑ από τον αναπληρωτής Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, Αλέξη Χαρίτση

Με τροπολογία που κατέθεσε ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Αλέξης Χαρίτσης, στο νομοσχέδιο για την Ανώτατη Παιδεία, τροποποιείται το άρθρο 13 του ν. 1069/1980 για τις ΔΕΥΑ και δίνεται η δυνατότητα χρηματοδότησης έργων ύδρευσης και αποχέτευσης από το εθνικό σκέλος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) έως και 100%, καταργώντας τον περιορισμό που προέβλεπε χρηματοδότηση τέτοιων έργων μόνο μέχρι ποσοστό 35%.

Με την άρση του περιορισμού χρηματοδότησης από το Εθνικό ΠΔΕ όπου οι ΔΕΥΑ καλούνταν να συμμετάσχουν με 65% ίδια συμμετοχή στα έργα ύδρευσης και αποχέτευσης «ξεκλειδώνει» η χρηματοδότηση σημαντικών έργων, απαραίτητων για την εξασφάλιση υδροδότησης, την αναβάθμιση της ποιότητας του νερού και την κατασκευή και αναβάθμιση δικτύων αποχέτευσης, αποσκοπώντας στην βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών και την προστασία του περιβάλλοντος.

40 χρόνια δίκτυο

Στο πρόβλημα της υδροδότησης οικισμών με ανεπαρκείς ποσότητες και επιβαρυμένης ποιότητας νερό, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις, δεν πληροί τα όρια της Οδηγίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής  Ένωσης, πρέπει να συνυπολογιστεί ότι οι ανάγκες υδρευτικών έργων έχουν πολλαπλασιαστεί καθώς οι υφιστάμενες υποδομές ύδρευσης έχουν ήδη ολοκληρώσει την 40ετία που αποτελεί τον κύκλο ζωής και την περίοδο σχεδιασμού ενός υδρευτικού έργου στη χώρα μας.

Προκειμένου να δοθεί διέξοδος στις ΔΕΥΑ να εκτελέσουν τα σημαντικά και απαραίτητα έργα ύδρευσης και αποχέτευσης στις περιοχές ευθύνης τους, κατατέθηκε από τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, Αλέξη Χαρίτση, τροπολογία η οποία καταργεί τη συμμετοχή των ΔΕΥΑ, ύψους 65% στα αντίστοιχα έργα.

Δήλωση του Αλέξη Χαρίτση

«Με τη ρύθμιση αυτή ικανοποιούμε ένα πάγιο αίτημα των δήμων και εξασφαλίζουμε στις τοπικές κοινωνίες την απαραίτητη χρηματοδότηση για την υλοποίηση των αναγκαίων υποδομών στην ύδρευση και αποχέτευση. Υποδομές που προστατεύουν την υγεία των πολιτών και διασφαλίζουν την περιβαλλοντική ισορροπία.

Σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών αίρουμε τον περιορισμό του 35% στη χρηματοδότηση από εθνικούς πόρους των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης που ίσχυε από το 1980 και ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορούν να υλοποιηθούν μεγάλα έργα υποδομών στους συγκεκριμένους τομείς λόγω έλλειψης πόρων, ιδίως στην  περιφέρεια. Αντιμετωπίζουμε λοιπόν, τη χρηματοδότηση αυτών των έργων, με τρόπο αντίστοιχο με αυτό του ΕΣΠΑ.

Τα έργα αυτά θα μπορούν πλέον να χρηματοδοτούνται έως και 100% από το Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων δίνοντας τη δυνατότητα στους δήμους να αναβαθμίσουν τα υπάρχοντα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης ή να κατασκευάσουν νέα σύγχρονα, ικανοποιώντας τις τοπικές ανάγκες και προστατεύοντας το περιβάλλον.

Με έναν ολοκληρωμένο αναπτυξιακό σχεδιασμό και σε στενή συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση χρηματοδοτούμε όλες τις αναγκαίες υποδομές που αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των πολιτών και πολλαπλασιάζουν τις αναπτυξιακές δυνατότητες των τοπικών κοινωνιών».

 

πηγη 

 

Η ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΒΕΓΓΟΣ

Να παράγετε περισσότερα! Να παράγετε ταχύτερα!

Η εντολή από τον Βορρά φέρει μέσα της όλη τη βεβαιότητα του εντολέως σχετικά με το τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί προς τους οποίους απευθύνεται. Δείχνουν, πράγματι, ράθυμοι και φυγόπονοι οι Νότιοι στα μάτια εκείνων που βιάζονται πολύ να έχουν οφέλη από την εργασία τους. Αλλά τα οφέλη που θέλουν να αποκομίσουν οι Βόρειοι δεν είναι ακριβώς τα ίδια μ’ εκείνα που θέλουν οι Νότιοι. Και εκεί είναι το πρόβλημα.

Για τον Γερμανό και τον Ολλανδό το βασικό προσωπικό του επίτευγμα είναι το προϊόν της εργασίας του. Για τον άνθρωπο της Μεσογείου είναι η πράξη του. Θέλει περισσότερο να πράττει, παρά να παράγει. Θέλει να έχει την ικανοποίηση ότι είναι αυτός που ρυθμίζει τη σχέση του με την αδρανή ύλη, αντί να ικανοποιείται με το να υπακούει στην ύλη ώστε να μπορεί να τη δαμάσει στη συνέχεια.

Βαθιές διαφορές στο πνεύμα, στις στάσεις των λαών. Είναι βαθιές οι διαφορές, αλλά σήμερα που όλα θεωρείται ότι πρέπει επειγόντως να μπουν σε εύχρηστες φόρμουλες, οι διακρίσεις στα ήθη ξεχνιούνται, παραμερίζονται, εγκαταλείπονται για να ασχοληθούν μ’ αυτές οι ιστορικοί και οι φιλόσοφοι – όχι όμως και οι αγέρωχοι μηχανοδηγοί της Ευρώπης.

Μέσα στην πρεμούρα της αναδιοργάνωσης οι ιθύνοντες λησμονούν να αναρωτηθούν για τα μέσα τα οποία διαθέτουν. Ή μάλλον θεωρούν ότι όλα τα μέσα τους είναι μηχανικά. Να πατήσουν ένα κουμπί και αμέσως να γυρίσει ο τροχός. Να σηκώσουν τον μοχλό και να αρχίσει η πολυπόθητη ανάκαμψη. Ποιος, όμως, είναι αυτός που θα θελήσει να σηκώσει τον μοχλό;

Η μηχανή και ο Νότιος

Οι μηχανές περιμένουν, λαδώνονται, γυαλίζονται. Εκείνο το χέρι, όμως, που θα τις έβαζε μπροστά, κι εκείνο το μυαλό που θα παρακολουθούσε τη λειτουργία τους δείχνουν μουδιασμένα. Οι άνθρωποι του Νότου στέκουν λυπημένοι και δύσπιστοι πλέον μπροστά σ’ αυτά τα κατασκευάσματα, τα οποία χρησιμοποίησαν για μερικές δεκαετίες, με μια προθυμία γεννημένη από τις προηγούμενες στερήσεις τους.

Ζήτησαν να εργαστούν σύμφωνα με τη λογική της βιομηχανικής παραγωγής, προκειμένου να εξασφαλίσουν αυτά που τους έλειπαν. Κοπίασαν, ίδρωσαν, μπήκαν σε μια ορισμένη ρουτίνα. Η αμοιβή τους ήταν: καλύτερη τροφή, καλύτερη κατοικία, καλύτερα ρούχα. Έως εκεί όμως. Δεν θα’ θελαν να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο και να ανταλλάσσουν την αφθονία των υλικών αγαθών με την όλο και μεγαλύτερη συμπίεση της ανεξαρτησίας τους.

Το να είναι δούλος ενός ωραρίου που συνεχώς επεκτείνεται, το να κυριαρχεί ο χρόνος της εργασίας πάνω σ’ ένα χρόνο που θα τον ήθελε «δικό του», αυτό ήταν μια εξέλιξη που ο Νότιος δεν την περίμενε, και τελικά με τον τρόπο του την αρνήθηκε. Φυσικά, η άρνησή του δεν ήταν απολύτως συνειδητή. Πώς θα μπορούσε από τη μια να επιθυμεί να απολαμβάνει, και από την άλλη να μη δέχεται να δουλέψει σκληρά για τις απολαύσεις του;

Η λύση την οποία εφηύρε αποτελούσε μια προσπάθεια συμβιβασμού. Ήταν σαν να έλεγε μέσα του: «Να απολαμβάνω, αλλά να μη γίνω υπηρέτης της απόλαυσής μου. Να δουλεύω, αλλά να μην ξεπατώνομαι στη δουλειά».

«Πανουργία της τεμπελιάς»

Για τον άτεγκτο θιασώτη της παραγωγικότητας, η στάση αυτή συνδυάζει την πονηριά, την υπεκφυγή και την φιληδονία. Πάνω απ’ όλα φανερώνει την πανουργία της τεμπελιάς. Δεν είναι όμως έτσι. Δεν είναι οκνηρία το να μη θέλει κάποιος να ενεργεί με έναν ρυθμό ο οποίος του επιβάλλεται.

Είναι, πράγματι, ζήτημα ρυθμού η απόδοση της εργασίας, αλλά ποιος από τους υπουργούς οικονομικών, τους τραπεζίτες και τους συμβούλους για την περιλάλητη ανάπτυξη σκοτίζεται γι’ αυτό; Λίγο περισσότερο, όμως, να σκεφτεί κανείς θα μπορέσει να δει τι σαλεύει κάτω από τους αριθμούς, τους δείκτες, τα μεγέθη. Θα δει ότι για κάτι άλλο πασχίζουν κυρίως οι άνθρωποι, για κάτι που δεν είναι προς αγορά ή προς πώληση, που δεν συσκευάζεται, που δεν τυποποιείται.

Φέρτε στο νου σας τις ταινίες του Ζακ Τατί. Ο ήρωας σκοντάφτει κάθε τόσο πάνω σε μια αλυσίδα συμβάντων και πραγμάτων που γυρίζει ασταμάτητα, κι εκείνος δεν καταφέρνει να βρει τον λόγο που γίνεται αυτό. Γυρίζουν τα γρανάζια του κόσμου συνεχώς, χωρίς διακοπή. Αυτό που πιο πολύ εντυπωσιάζει τον ήρωα είναι ότι οι άλλοι γύρω του βρίσκουν μια παράξενη ευχαρίστηση στο να γίνονται και οι ίδιοι γρανάζια, λες κι αυτό τους γλυτώνει από το να πρέπει να επιλέγουν και να αποφασίζουν.

Ο κύριος Υλό γίνεται, έτσι, μάρτυρας της ηθελημένης μηχανοποίησης της ζωής, πράμα ριζικά αφύσικο. Διότι μηχανή ίσον επανάληψη, ενώ ζωή ίσον εναλλαγή, εξέλιξη. Μελαγχολεί ο ήρωας απ’ αυτή την ελάττωση της ορμητικής πλαστικότητας, της ζωικής φοράς, όπως θα’ λεγε ο Μπερξόν, απ’ αυτή την αναπηρία μες τη μονότονη δράση, την οποία ο δυτικός άνθρωπος διαλέγει ώστε να έχει το κεφάλι του ήσυχο. Σε άλλα κεφάλια, όμως, μια τέτοια ησυχία δεν έχει κανένα νόημα.

Οι ήρωες της ελληνικής κωμωδίας

Πάρτε, για παράδειγμα, την παλιά ελληνική κωμωδία. Εκεί ο ήρωας δεν στέκεται όπως ο κύριος Υλό απορημένος και θλιμμένος με όσα συμβαίνουν. Δεν είναι παρατηρητής ο ντόπιος πρωταγωνιστής. Βρίσκεται ολόκληρος μέσα στην αναστάτωση που επικρατεί. Ο ρυθμός των κινήσεων του Χατζηχρήστου ή του Βέγγου είναι ο ρυθμός του ανθρώπου που μπαινοβγαίνει στο ρου των πραγμάτων.

Τον βλέπουμε να ανασκουμπώνεται, να πατάει γκάζι στις ενέργειές του, να στριφογυρίζει σαν σβούρα και ξαφνικά η σβούρα να σταματάει. Είναι επειδή το θέλησε αυτός. Δεν ήρθε ένας απόλυτος εξαναγκασμός απ’ έξω για να τον προστάξει. Το παν λοιπόν είναι να διαφοροποιεί κανείς το τέμπο, με το οποίο πορεύεται στη ζωή.

Όταν το απαιτεί η ανάγκη να ρίχνεται στη δράση, αλλά όταν παύει η ανάγκη να μην έχει γίνει θύμα της κεκτημένης του ταχύτητας. Η παλιά ελληνική συνταγή ήταν: δουλειά κι ανάπαυλα, πορεία και στάση, στάση απαραίτητη για να θυμηθούμε τον λόγο, για τον οποίο ξεκινήσαμε την πορεία. Και ακόμη τον σκοπό για τον οποίο αγκομαχάμε.

Οι καιροί άλλαξαν βέβαια, το βλέπουμε σήμερα. Αλλά ότι πρέπει να ξέρει ένας λαός τον σκοπό για τον οποίο μοχθεί, αυτό δεν μπορεί ν’ αλλάξει. Και ίσως κάποτε στις πλατείες υψωθεί το πανό με το νέο αίτημα: «ούτε παράσιτα θέλουμε να είμαστε, ούτε είλωτες».

! Ο Βασίλης Καραποστόλης είναι καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Το άρθρο έχει αναρτηθεί στο stavroslygeros.gr για πρώτη φορά.

πηγη 

 

Αρέσει σε %d bloggers: