Multi-Tasking σκοτώνοντας την αξία της παραγωγικότητας

 

 

People think focus means saying yes to the thing you’ve got to focus on. But that’s not what it means at all. It means saying no to the hundred other good ideas that there are.

Steve Jobs

 

Multi-tasking is great in the kitchen when you are trying to time the chicken to be ready at the same time as the potatoes. But do not assume it is a great way to manage a workday

Joanne Tombrakos

 

Multi-tasking is the opportunity to screw up more than one thing at a time.

Χρηματισμός: Τίποτα δεν γίνεται τυχαία

Γιάννης Μάρκοβιτς

Για τον χρηματισμό απαιτούνται τρία στοιχεία: η εμφάνιση της ευκαιρίας και η ύπαρξη κινήτρων, η πίεση (προσωπική, εργασιακή, οικονομική ή κοινωνική), και η εκλογίκευση της πράξης. Η ευκαιρία και τα κίνητρα είναι σημαντικά για την κατανόηση του χρηματισμού, τα οποία μαζί με την αντιλαμβανόμενη πίεση οδηγούν στην αξιόποινη συμπεριφορά, καθώς η ανάγκη για εκλογίκευση της πράξης, είναι βασικά στοιχεία άμυνας και υπεράσπισης της παράνομης ενέργειας.

Η ευκαιρία του ατόμου να προχωρήσει και να μην πιαστεί ή να έχει τη θέση εξουσίας για να παρανομήσει, είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για τον χρηματισμό. Επίσης, οι δικαιολογίες που «κατασκευάζουν» για να «απαλλάξουν» τον εαυτό τους -νομικά και ηθικά- από τις ευθύνες της πράξης, είναι καθοριστικές καθώς αυτές προσδίδουν μια φαινομενική νομιμότητα στις παράνομες ενέργειές τους. Κατά βάση, τα άτομα που χρηματίζονται, είτε εκβιάζοντας είτε όχι, ωθούνται μέσα από τις παρακάτω συναισθηματικές και ψυχολογικές συνθήκες, χωρίς να απαιτείται η συνύπαρξη όλων μαζί: Αυτές είναι η ανάγκη, η μίμηση, ο θυμός, η ευχαρίστηση, ο φόβος και η λανθασμένη κρίση. Για να «μετουσιωθούν» σε χρηματισμό χρειάζονται την ευκαιρία και την εκλογίκευση.

Τα παραπάνω είναι σημαντικά για να μπορέσει κάποιος -πέραν των αντικειμενικών και αποδεικτικών στοιχείων που οφείλει να ανακαλύψει ή να έχει συλλέξει για να αποδείξει τον χρηματισμό- να εξιχνιάσει τον χρηματισμό. Αυτό σημαίνει, ότι ο ύποπτος χρηματισμού έχει κάποια γενικά χαρακτηριστικά που απαντώνται κατά βάση σε εκείνους που εμπλέκονται σε οικονομικά εγκλήματα. Έχει χαμηλό συμπεριφοριστικό αυτοέλεγχο, υψηλό ηδονισμό, ο ναρκισσισμός και η εγωπάθειά του είναι σε έντονο βαθμό, ενώ εμφανίζει χαμηλή ακεραιότητα χαρακτήρα και υψηλή συνειδητότητα.

Ξέρει τι είναι αυτό που κάνει, γιατί το κάνει, πόσο επικίνδυνο είναι και ποια είναι τα προσωπικά οφέλη. Επίσης, εμφανίζει σε μεγαλύτερο βαθμό από τα υπόλοιπα άτομα, παραβατική σκέψη, είναι κατά βάση εξωστρεφής ως χαρακτήρας, υπολογιστικός και καταφέρνει να ελέγχει τις κοινωνικές συναναστροφές του. Οι μηχανισμοί αυτορρύθμισης και αντίστασης που έχει είναι ασθενείς και ευάλωτοι, ενώ καθοδηγείται εύκολα, έχοντας μια γενική ροπή στην παρανομία. Είναι πρακτικός, του αρέσει η ρουτίνα και η συνήθεια, στηρίζεται στη λεπτομέρεια και με τις κινήσεις του θέλει να βρίσκει πρακτικές λύσεις στα θέματά του, εξ ου και ο χρηματισμός.

Χρησιμοποιεί τη λογική για να πάρει μία απόφαση και δεν αφήνει τα πράγματα στην τύχη τους. Φροντίζει να ελέγχει τις καταστάσεις και τα γεγονότα και να γίνεται αυτό που θέλει, έχοντας προσωπικό όφελος, ανεξάρτητα από το κόστος.

Αυτός που εμπλέκεται σε υποθέσεις χρηματισμού είναι πεπεισμένος ότι μπορεί να πείσει ή να χειραγωγήσει τους άλλους (έχει τις άκρες και τα μέσα) και εμφανίζει Μακιαβελικό εγωκεντρισμό. Το αποτέλεσμα είναι όταν νοιώθει ότι πιέζεται, γίνεται επιθετικός και εμπλέκεται σε λεκτικούς διαπληκτισμούς ή έχει βίαιες αντιδράσεις. Συνήθως εμφανίζει διαφόρων μορφών εθισμούς (αλκοόλ, χαρτοπαιξία, στοιχήματα, ακόλαστη και σπάταλη ζωή). Αυτό σημαίνει ότι αν ασκηθεί πάνω του πίεση, εντείνονται τα ψυχοσωματικά του προβλήματα και δείχνει ότι είναι αγχωμένος.

Τέλος, υπάρχει άμεσα ή έμμεσα, καταγεγραμμένα ή όχι η ύπαρξη ποινικού ιστορικού, καταγγελίες, πληροφορίες, ακόμα και περιρρέουσα ατμόσφαιρα  για ποινική ή παραβατική συμπεριφορά και δραστηριότητα. Βέβαια το εγκληματικό ή το ποινικό παρελθόν του δεν είναι αντίστοιχο των εγκληματιών του κοινού ποινικού δικαίου. Αυτός που χρηματίζεται δεν έχει ιδιαίτερα εμφανές ποινικό παρελθόν, αλλά πάντα υπάρχουν κάποια διάσπαρτα στοιχεία και μικρές ενδείξεις που υποδηλώνουν μια εν γένει παραβατική δραστηριότητα.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο χρηματισμός δεν εμφανίζεται από λάθος, ούτε εξαιτίας κάποιων κακών συγκυριών, ακόμα και οικονομικών δυσκολιών. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, οι περισσότεροι άνθρωποι θα έπρεπε να χρηματίζονται. Ο χρηματισμός είναι μια βαθιά ενσυνείδητη απόφαση, μια ορθολογική επιλογή του παρανόμου να ενεργήσει εκτός νόμου, γνωρίζοντας ότι δεν σκοτώνει ή δεν βλάπτει άμεσα και εμφανώς κάποιον άνθρωπο, όπως και πιστεύοντας ότι δύσκολα θα μπορέσουν να τον βρουν. Ξέρει ότι συνήθως δεν αφήνει εμφανή ίχνη για τις πράξεις του και ότι η γενική του εικόνα (επαγγελματική, κοινωνική, οικονομική, πολιτική) είναι αποδεκτή και «καθωσπρέπει». Τέλος, θεωρεί ότι η συμμετοχή του άλλου προσώπου, εκείνου που δίνει τα χρήματα, είναι είτε εθελοντική είτε εκείνος εκβιάζεται, οπότε δεν θα μπορέσει ή θελήσει να αντιδράσει.

Σχεδόν ποτέ, αυτός που χρηματίζεται δεν σκέφτεται ότι μπορεί να πιαστεί. Είναι υπερφίαλος, αναίσθητος, υπερόπτης και μισάνθρωπος. Αυτά όμως τα χαρακτηριστικά του, εν τέλει τον προδίδουν. Τα εκμεταλλεύεται για να κάνει την παράνομη πράξη, αλλά βοηθάνε στη σύλληψή του. Αν ανακαλέσουμε τη μνήμη μας, διαπιστώνουμε ότι εκείνοι που πιάστηκαν και καταδικάστηκαν για χρηματισμό, είχαν τα παραπάνω χαρακτηριστικά και κίνητρα. Γιατί όπως λέει ο λαός, «μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και η κακή του μέρα». Με υπομονή, επιμονή και μεθοδικότητα, η μέρα του φτάνει και το «μεγάλο ψάρι πιάνεται στο δίχτυ του ψαρά».

πηγη

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/xrimatismos-tipota-den-ginetai-tyxaia

4 Λόγοι που Ορισμένοι Άνθρωποι Φέρονται με Κακία στους Άλλους

 

Οι άνθρωποι γενικότερα, είμαστε ιδιαιτέρως κοινωνικά όντα που έχουν ανάγκη από θετικές σχέσεις. Επομένως, μπορούμε εύκολα να κατανοήσουμε τα κίνητρα που έχουμε για να τα πηγαίνουμε καλά με τους άλλους ανθρώπους. Στην πραγματικότητα, δεν θα υπήρχε καμία πιθανότητα ύπαρξης της κοινωνίας μας, αν ιστορικά οι άνθρωποι δε συνεργάζονταν και δεν τα πήγαιναν καλά μεταξύ τους σε ένα μεγάλο βαθμό.

Ωστόσο, πολύ συχνά βλάπτουν εσκεμμένα ο ένας τον άλλον. Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό; Γιατί οι άνθρωποι θέλουν κάποιες φορές να πληγώσουν και να βλάψουν τους άλλους;

Δεκαετίες έρευνας αποδεικνύουν ότι πίσω από τη δημοφιλή πεποίθηση πως οι άνθρωποι γίνονται κακοί όταν θέλουν να αισθανθούν καλύτερα για τον εαυτό τους, κρύβεται μία μεγάλη αλήθεια.

1. Η Θετική Ιδιαιτερότητα

Η θεωρία της «κοινωνικής ταυτότητας», υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι έχουν μια βασική ψυχολογική ανάγκη για «θετική ιδιαιτερότητα». Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι έχουν μία θετικά προσδιορισμένη ανάγκη να αισθάνονται μοναδικοί σε σχέση με τους γύρω τους. Καθώς από τη φύση τους, έχουν την τάση να σχηματίζουν ομάδες, αυτή η ανάγκη για θετική διάκριση, επεκτείνεται και στις ομάδες που ανήκουν. Δηλαδή, τείνουν να βλέπουν πιο ευνοϊκά τις ομάδες που ανήκουν, παρά τις ομάδες που δεν ανήκουν. Και ως εκ τούτου, έχουν την τάση να βλέπουν λιγότερο θετικά τους ανθρώπους που δεν αποτελούν μέρος μίας ομάδας σε σχέση με αυτούς που ανήκουν κάπου.

Επίσης, αυτό είναι ιδιαίτερα πιθανό να συμβεί, όταν υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ των ομάδων ή όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι η ταυτότητα της ομάδας τους δοκιμάζεται η αμφισβητείται. Μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί για τη εξέταση αυτής της πεποίθησης, διαπιστώνουν ότι οι άνθρωποι γενικότερα εμφανίζουν ενδείξεις ευνοιοκρατίας για την ομάδα τους, και επιπλέον, ενισχύεται θετικά η αυτοεκτίμηση τους και το αίσθημα της θετικότητας προς την ομάδας τους, όταν διαγράφονται άλλα μέλη από την ομάδα και θεωρούνται ως «παρείσακτα».

2. Οι Μειονεκτικές Συγκρίσεις

Η θεωρία της «κοινωνικής σύγκρισης», υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι από τη φύση τους κάνουν συγκρίσεις με άλλους ανθρώπους και ότι αυτές οι συγκρίσεις μπορούν συχνά να μας κάνουν να αισθανόμαστε χειρότερα ή καλύτερα για τους εαυτούς μας. Καθώς, σε γενικές γραμμές προτιμάμε να αισθανόμαστε καλά, είμαστε επιρρεπείς στο να κάνουμε συγκρίσεις που θα μας επιτρέψουν να δούμε μειονεκτικά άλλους ανθρώπους.

Επιπλέον, η έρευνα που βασίζεται σε αυτή τη θεωρία, υποστηρίζει επίσης την ιδέα ότι οι άνθρωποι είναι πιο αρνητικοί απέναντι στους άλλους όταν νιώθουν ότι τους έχουν προσβάλει ή τους έχουν υποτιμήσει και ότι έτσι μπορούν να αισθάνονται καλύτερα για τον εαυτό τους και να βοηθηθούν στην αποκατάσταση της αυτοεκτίμησης τους.

Ένα παράδειγμα αυτού, μπορεί να δοθεί σε μια μελέτη, κατά την οποία όταν είπαν στους συμμετέχοντες ότι δεν ήταν ελκυστικοί, χρησιμοποιώντας πλαστή ανατροφοδότηση, βαθμολόγησαν τους άλλους, όχι μόνο ως λιγότερο ελκυστικούς, αλλά και ως λιγότερο έξυπνους και ευγενικούς σε σύγκριση με την ανατροφοδότηση ότι ήταν ελκυστικοί. Συνοψίζοντας, όταν οι συμμετέχοντες ένιωθαν προσβεβλημένοι, ήταν πιθανότερο να υποβιβάσουν τους άλλους.

3. Η Κλασική Προβολή

Ο Freud υποστήριξε δεκαετίες πριν, ότι οι άνθρωποι ένιωθαν καλά με τον εαυτό τους και τα ελαττώματά τους, όταν πίστευαν ότι και άλλα άτομα είχαν τα ίδια αρνητικά χαρακτηριστικά με αυτούς. Βασικά, αν υποθέσουμε ότι αισθάνεστε ανέντιμοι, τότε είναι πιο πιθανό να βλέπετε τους άλλους ανθρώπους ως επίσης ανέντιμους και αυτό σας κάνει κατά μία έννοια, να αισθάνεστε πιο έντιμοι από αυτούς.

Υπάρχουν διάφορες μελέτες που υποστηρίζουν αυτή την ιδέα. Σε μια μελέτη, όταν είπαν σε κάποιους συμμετέχοντες ότι είχαν υψηλά επίπεδα εσωτερικού θυμού, πίστευαν ότι και τα άλλα άτομα εξέφραζαν θυμό και με αυτό τον τρόπο, ένιωθαν ότι δεν είχαν ιδιαίτερο θυμό μέσα τους.

4. Η Απειλή του «Εγώ»

Οι ψυχολόγοι έχουν ανακαλύψει ότι όταν απειλείται η αυτοεκτίμησή μας, εκδηλώνουμε αρκετή επιθετικότητα. Με άλλα λόγια, σε γενικές γραμμές, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν οι άνθρωποι αισθάνονται καλά ή άσχημα για τον εαυτό τους. Αυτό που έχει σημασία, είναι ότι εκείνη τη στιγμή που επιτίθενται, αισθάνονται χειρότερα για τον εαυτό τους από ό,τι συνήθως.

Αυτό το πεδίο έρευνας, έχει διαπιστώσει ότι η απειλούμενη αυτοεκτίμηση συνδέεται με ένα ευρύ φάσμα αυξημένων επιθετικών συμπεριφορών. Για παράδειγμα, όταν οι άνθρωποι νιώσουν προσβεβλημένοι, σε αντίθεση με το να λαμβάνουν εκτίμηση, είναι αρκετά πιθανό να κάνουν προσβλητικά σχόλια σε κάποιο άλλο άτομο.

Συμπέρασμα

Είτε αφορά στην προώθηση των ομάδων μας είτε των εαυτών μας, έχουμε την τάση να είμαστε πιο επιθετικοί, όταν η αυτοεκτίμηση μας αμφισβητείται και όταν δεν νιώθουμε ιδιαίτερα θετικά συναισθήματα για τους εαυτούς μας.

Όταν απειλείται η αυτοεκτίμησή μας, τότε είναι πιθανό να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με ανθρώπους που νομίζουμε ότι είναι σε χειρότερη θέση από εμάς, ώστε να βλέπουμε ότι έχουν περισσότερα αρνητικά χαρακτηριστικά από εμάς, προκειμένου να υποβαθμίσουμε τα άτομα που δεν είναι μέλη των ομάδων μας, καθώς και για να εκφράσουμε πιο άμεση επιθετικότητα προς τους ανθρώπους γενικότερα.

Η προσβολή, η υποτίμηση ή η επίκριση άλλων ανθρώπων μπορεί να δείξει πολλά περισσότερα για το πώς αισθάνεστε εσείς για τον εαυτό σας, παρά για το χαρακτήρα του άλλου προσώπου. Η ανασφάλεια για τους ίδιους μας τους εαυτούς μας, ευθύνεται σε ένα μεγάλο βαθμό για την αποτύπωση της σκληρότητας που υπάρχει σήμερα στην κοινωνία.

————————————–

Πηγή: psychologytoday.com

Συγγραφέας: Nathan A. Heflick

Απόδοση – Επιμέλεια: Ομάδα psychologynow

Φιλόζωοι σκυλόφιλοι κυνολάτραι και λοιπαί συμμαχικαί ἀντικοινωνικαί δυνάμεις

Oι απάνθρωποι φίλοι των ζώων

 

Στοργή προς τα ζώα και στοργή προς τους ανθρώπους δεν συμπίπτουσι πάντοτε εν τοις αυτοίς ατόμοις· το δε περιεργότερον είναι ότι πολλάκις συμβαίνει το εναντίον, ίσως διότι, ως λέγει ο Πλούταρχος, όταν η ψυχή του ανθρώπου είναι κενή πάσης ευγενούς αγάπης, αναγκάζεται να επιδαψιλεύη τα τρυφερά αισθήματα αυτού επί αναξίων και μηδαμινών όντων.

O Γεώργιος Δυβάλ, ο συλλέξας πολλά ανέκδοτα περί της Γαλλικής Eπαναστάσεως, διηγείται ότι έν εκ των κυριωτέρων χαρακτηριστικών των αιμοχαρών ηρώων αυτής ήτο η προς τα ζώα αγάπη. O Kούθων είχεν ιδιάζουσαν στοργήν διά μικρόν κύνα τον οποίον αείποτε εκράτει επί του στήθους αυτού, έτι και εντός αυτής της Bουλής. O Σωνέτ κατά τας ώρας της αναπαύσεώς του εφρόντιζεν ορνιθώνα. O σκληροκάρδιος Φουρνιέ έφερεν επί των ώμων αυτού μικρόν σκίουρον δεδεμένον υπό αργυράς αλύσου. O Πάνις έτρεφεν υπερβολικήν αφοσίωσιν διά δύο χρυσούς φασιανούς και ο φοβερός Mαρά, όστις ουδέ κατά μίαν ηλάττου τον αριθμόν των 300.000 κεφαλών ας εζήτει, διήγεν ολοκλήρους ώρας εν τη αθώα ασχολία του ανατρέφειν περιστεράς. O Bιλλώδ, λέγει ο λόρδος Mακώλαι, διεσκέδαζε τον καιρόν αυτού εν τη εξορία, εις ην αγανακτούσα η Γαλλία τον έπεμψε, διδάσκων ψιττακούς να λαλώσιν.

O αιμοβόρος Σερζάντ ήτο φίλος των κυνών. Mίαν ημέραν κυρία τις ήλθε να επικαλεσθή την προστασίαν αυτού υπέρ συγγενούς φυλακισμένου εν Aββαίη. Δάκρυα και παρακλήσεις δεν ηδυνήθησαν να μαλάξωσι την θηριώδη καρδίαν του Σερζάντ, όστις ουδέ καν απάντησιν κατεδέχθη να τη δώση. H τάλαινα γυνή απελπισθείσα προετοιμάζετο να αναχωρήση ότε ακουσίως επάτησε τον πόδα μικρού κυνός κοιμωμένου πλησίον της θύρας. «Kυρία», εξεφώνησε παραφερόμενος υπό αγανακτήσεως ο Σερζάντ, «δεν έχετε λοιπόν ευσπλαχνίαν;»

Aι γαλαί ήσαν η αδυναμία του καρδιναλίου Pισελιέ. O θάλαμός του ήτο πλήρης αυτών· παίζων δε με τα ζώα ταύτα εδαπάνει ευφροσύνως ο τύραννος τας ώρας της αναπαύσεως.
H κ. δε Pιέ αναφέρει το εξής παράδειγμα απανθρώπων και φιλοζώων ―αν η λέξις μοι επιτρέπεται― αισθημάτων υπαρχόντων συνάμα εν τη καρδία γυναικός:
«Yπάρχουσι γυναίκες αίτινες έχουσι καρδίαν μόνον διά τα ζώα. O πίθηξ της μαρκησίας δε *** εδάγκασε τον βραχίονα μιας των υπηρετριών αυτής τόσον σοβαρώς ώστε επί τινα χρόνον και η ζωή της δυστυχούς εκινδύνευσε. Aν και η μαρκησία επέπληξε τον πίθηκά της εμποδίζουσα αυτόν να δαγκάνη τοιουτοτρόπως άλλοτε, ο βραχίων της υπηρετρίας ουχ ήττον απεκόπη. Oλίγας ημέρας έπειτα η μαρκησία βλέπουσα ότι η υπηρέτρια δεν ηδύνατο να εκτελή τας αυτάς ως πριν υπηρεσίας την απέπεμψε μετά της αορίστου υποσχέσεως ότι ήθελε φροντίσει δι’ αυτήν. Oνειδιζομένη δε ποτέ διά την απανθρωπίαν της πράξεώς της απήντησε, “Tι ηθέλατε να κάμω με την υπηρέτριαν εκείνην; Eίχε μόνον ένα βραχίονα.”»

Περί των τοιούτων γυναικών ωμίλησε και ο Iουβενάλης:
«H πρώτη θέσις εν τη καρδία γυναικός ήτις ουδέ τον εραστήν, ουδέ τον σύζυγόν της αγαπά, κατέχεται πάντοτε υπό ζώου. Kαι την ζωήν αυτής ήθελε προθύμως θυσιάσει εάν δι’ αυτής ηδύνατο να σώση την ύπαρξιν του κυνός, της γαλής, ή του πτηνού αυτής».

Κ.Π. Καβάφης, Τα πεζά (1882;-1931)

http://www.kavafis.gr/prose/content.asp?id=311&cat=6

Κομφούκιος – Ποιά είναι τα προσόντα για την δημόσια υπηρεσία;

Kongzi-MingΚεφάλαιο 20ο του Λαν Γιού (Lun Yu),    στίχος 2

Ο Τζου Τσάνγκ ( Tzu Chang) ρώτησε τον Κομφούκιο:
» Ποιά είναι τα προσόντα για την δημόσια υπηρεσία;

Ο Κομφούκιος είπε:
» Σεβάσου τα πέντε είδη αρετής και απόβαλε τις τέσσερες ανηθικότητες και θα έχεις τα προσόντα για δημόσια υπηρεσία.»

Ο  Τζου Τσάνγκ ( Tzu Chang) είπε:
» Τι μπορεί να ονομαστεί: Τι ονομάζουμε τα πέντε είδη της αρετής;»

Ο Κομφούκιος είπε:
» Ο άρχοντας είναι γενναιόδωρος αλλά οχι υπερβολικός. εργάζεται χωρίς διαμαρτυρία, έχει επιθυμίες χωρίς να είναι άπληστος, είναι εν ειρήνη αλλά οχι υπερόπτης και εμπνέει σεβασμό και οχι φόβο.»

Ο  Τζου Τσάνγκ ( Tzu Chang) είπε:

» Τι μπορεί να ονομαστεί: Γενναιόδωρος αλλά οχι υπερβολικός;»

Ο Κομφούκιος είπε:
» Δώσε στον λαό ο, τι είναι ωφέλιμο γι’αυτόν, δεν είναι αυτό γενναιοδωρία και οχι υπερβολή;
Επέλεξε να διοριστεί ο λαός μόνον όταν είναι η κατάλληλη ώρα, και τότε ποιός θα παραπονιόταν;
Επιθυμείστε εκείνο που είναι φιλάνθρωπο, θα μπορούσε αυτό να θεωρηθεί απληστία;
Να είσαι κύριος είτε συναλλάσσεσαι με τους πολλούς είτε με τους λίγους, είτε με τους μεγάλους είτε με τους μικρούς, δεν επιδιώκεις  να είσαι απρεπής και δεν θα βρίσκεσαι έτσι εν ειρήνη και χωρίς υπεροψία;
Τα δικαιώματα του κυρίου, με τα ενδύματά του και με τις κομμώσεις του ατενίζει εμπρός με σεβασμό, εμπνέοντας δέος, αναγκάζει τον λαό να είναι ανήσυχος.
Αυτή δεν είναι έμπνευση σεβασμού αλλά οχι φόβου;»

Ο  Τζου Τσάνγκ ( Tzu Chang) είπε:
» Τι μπορεί να ονομαστεί : Οι τέσσερες ανηθικότητες;»

Ο Κομφούκιος είπε:
¨Το να θανατώνεις χωρίς να διδάσκεις μπορεί να ονομαστεί βαναυσότητα.
Το να κρίνεις τα αποτελέσματα χωρίς τις προϋποθέσεις μπορεί να ονομαστεί τυρρανία.
Το να δίνεις χρονικά όρια ή να δίνεις εσφαλμένες διαταγές, μπορεί να ονομαστεί υπεξαίρεση. Οπως οταν δίνεις κατά την διάρκεια της διαδικασίας παραλαβής και πληρωμής.
Το να μην είσαι γενναιόδωρος, αυτό μπορεί να ονομαστεί αρχομανίa

Πηγή  τα Ανάλεκτα     http://www.confucius.org/lunyu/greek/greek_ndbio.htm

Μην ασπάζεσαι το ψέμα

 

Ψέμα. Mια τόσο δα μικρή λεξούλα, που μπορεί να προκαλέσει τόσα πολλά προβλήματα. Έχει γίνει η αιτία για να διαλυθούν σχέσεις, φιλίες, να χαθεί η εμπιστοσύνη μεταξύ των ανθρώπων. Και όμως όλοι μας έχουμε πει ψέματα και θα συνεχίζουμε να το κάνουμε, είναι μέσα στην ανθρώπινη φύση. Δεν έχει σημασία αν είναι μικρό ή μεγάλο, αθώο ή σοβαρό, δεν παύει να είναι το ένα και το αυτό. Για αυτό πέτα στοv κάλαθο των αχρήστων τη σκέψη που μόλις έχεις κάνει, πως τάχα εσύ διαφέρεις. Δεν υπάρχει άνθρωπος πάνω σε αυτήν τη γαλάζια σφαίρα στην οποία ζούμε, που να μην το έχει πράξει έστω και μια φορά στη ζωή του. Ακόμα και αυτοί που λέμε πως είναι ντόμπροι και μπεσαλήδες, απλά αυτοί λένε τα λιγότερα.

 Αν το καλοσκεφτείς δηλαδή έχει γίνει τρόπος ζωής. Αυτό που έπρεπε να μας εκπλήσσει δεν είναι τόσο η συχνότητα, αλλά η ευκολία με την οποία λέμε ψέματα. Χωρίς να νιώθουμε καμιά ενοχή, άλλωστε ποιος θα μας ανακαλύψει; Αφού έτσι και αλλιώς πολλές φορές είναι η εύκολη λύση, γιατί η αλήθεια χρειάζεται και κότσια για να βγει προς τα έξω. Πώς να πεις στο φίλο σου εάν σε ρωτήσει, πως με τα ρούχα που φορά μοιάζει με σούργελο; Πώς να του πεις, όταν σου ζητήσει τη γνώμη σου για την καινούργια του σχέση πως είναι για τα μπάζα; Πως ο άνθρωπος του έχει παράλληλη σχέση; Ναι υπάρχουν και οι στιγμές που βρίσκεσαι στην άβολη θέση που δεν ξέρεις ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος. Για αυτό τα δύσκολα όπως το να είσαι ειλικρινής, είναι αυτά που έχουν αξία. Πού ξέρεις ρε αδερφάκι μου, η ειλικρίνειά σου μπορεί να γλιτώσει ένα δικό σου από αχρείαστους μπελάδες.

Είμαστε όμως και εμείς οι άνθρωποι παράξενα όντα, ζητάμε την αλήθεια αλλά δεν είμαστε πάντα σε θέση να την αντέξουμε. Γουστάρουμε να μας χαϊδεύουν τα αυτιά και να μας γεμίζουν κολακείες, μη βρεθεί κανείς να μας ρίξει το εγώ μας. Μας αρέσει να ζούμε μέσα στις κάλπικες γυάλες που φτιάχνουμε για το εαυτό μας, αγνοώντας την πραγματικότητα. Ίσως τα περισσότερα και τα πιο μεγάλα ψέματα τα λέμε σε εμάς τους ίδιους. Όμως συνήθως η προσγείωση είναι ανώμαλη, όταν τελικά ανακαλύψουμε πως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά από αυτά που νομίζουμε.

Κανείς δε σε αναγκάζει να μην είσαι ειλικρινής, είναι καθαρά  μια προσωπική σου επιλογή. Μια εκτίμηση της στιγμής που ίσως στο μέλλον μετανιώσεις. Άρα άσε στην μπάντα τις δικαιολογίες πως δεν υπήρχε άλλη λύση, πάντα υπάρχει και η εναλλακτική επιλογή, η ζόρικη. Η ζωή δεν είναι μονόδρομος, πάντα θα έχεις να διαλέξεις μεταξύ δύο ή περισσότερων πραγμάτων και το ψέμα δεν μπορεί να είναι πάντα στις επιλογές σου. Όσες συμπάθειες και να κερδίσεις θα έρθει η μέρα που θα τις χάσεις αν δεν είσαι αυθεντικός. Η εμπιστοσύνη όσο δύσκολα κερδίζετε πολύ πιο εύκολα γίνεται καπνός και άντε μετά να σε ξαναπιστέψει κανείς.

Αν είσαι ο αποδέκτης αυτής της πράξης δεν χρειάζεται να κάνεις το ντετέκτιβ αργά ή γρήγορα όλα αποκαλύπτονται και πάντα με τον πιο άκομψο τρόπο. Ο θυμόσοφος λαός λέει πως «Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται». Εννοείται πως δε χρειάζεται να καταπίνεις αμάσητα ότι σου σερβίρουν χρειάζεται να βάλεις και λίγο το μυαλουδάκι  σου να δουλέψει. Τα σημάδια είναι πάντα εκεί και φαίνονται, αρκεί να τα προσέξεις και να δώσεις λίγη περισσότερη προσοχή.

Δεν έχει σημασία πόσο γρήγορα θα μάθεις κάτι αλλά πως κάποια στιγμή θα το μάθεις, είτε πρόκειται για απιστία, είτε για πισώπλατες μαχαιριές από φίλους, είτε για οτιδήποτε. Τίποτα δε μένει κρυφό και αυτό το γνωρίζουν οι απανταχού ψεύτες. Πάντα υπάρχει κάποιος που γνωρίζει την αλήθεια και αυτός ο κάποιος είναι ο ίδιος ο ψεύτης.

 Αυτούς που όταν τους ρωτήσεις και θα σου πουν τη γνώμη τους κατάμουτρα χωρίς υπεκφυγές να τους αγαπάτε λίγο περισσότερο, σπανίζουν  στις μέρες μας. Δεν θα κρυφτούν πίσω από δικαιολογίες θα σου πουν αυτό που σκέφτονται ακόμα και αν δεν σου αρέσει. Όμως και αυτοί πρέπει να προσέξουν, αν δεν τους ζητηθεί η άποψη τους να μην τη λένε, σημαίνει πως το συγκεκριμένο θέμα δεν τους αφορά. Γιατί μετά η ειλικρίνεια τους φτάνει στα όρια της αγένειας και της κακίας. Και αν ζητάς την αλήθεια να μάθεις να την αποδέχεσαι κιόλας, δεν θα σου χαλάσει το φενκ-σουι σου. Δεν έβλαψε ποτέ κανένα, μπορεί να είναι λίγο πικρή και δυσκολοχώνευτη αλλά είναι προτιμότερη από το παραμύθιασμα.

http://www.mindthetrap.gr/nipsonAnomimata/item1143/%CE%9C%CE%B7%CE%BD_%CE%B1%CF%83%CF%80%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%83%CE%B1%CE%B9_%CF%84%CE%BF_%CF%88%CE%AD%CE%BC%CE%B1

Ο άνθρωπος που είναι βλάκας, πάντοτε βαριέται. (OSHO)

 

Βαριέται επειδή τα μάτια του είναι τόσο γεμάτα από γνώση, που δεν μπορεί να δει τι συμβαίνει. Έχει τόσο πολλές γνώσεις, χωρίς να γνωρίζει ο ίδιος απολύτως τίποτα.

Δεν είναι σοφός, απλώς έχει πολλές γνώσεις.

Όταν κοιτάει ένα τριαντάφυλλο, δεν βλέπει αυτό το συγκεκριμένο τριαντάφυλλο, αλλά όλα τα τριαντάφυλλα τα οποία έχει διαβάσει, όλα τα τριαντάφυλλα που έχουν ζωγραφίσει οι ζωγράφοι και για τα οποία έχουν μιλήσει οι φιλόσοφοι.

Και όλα εκείνα τα τριαντάφυλλα στέκονται μπροστά στα μάτια του, οπότε το συγκεκριμένο τριαντάφυλλο που βρίσκεται αυτή τη στιγμή μπροστά του, στέκεται τελευταίο, σε μια τεράστια ουρά, χαμένο μέσα στο πλήθος και δεν μπορεί να το δει.

Απλώς επαναλαμβάνει. Λέει: «Το τριαντάφυλλο είναι όμορφο.» Εκείνα τα λόγια δεν είναι καν δικά του. Δεν είναι αυθεντικά, δεν είναι ειλικρινή, δεν είναι αληθινά. Είναι η φωνή κάποιου άλλου κ εκείνος παίζει απλώς μια κασέτα.

Βλακεία είναι το να επαναλαμβάνεις τους άλλους. Είναι κάτι φτηνό, επειδή δεν χρειάζεται να μάθεις εσύ ο ίδιος.

Το να μάθεις εσύ ο ίδιος είναι επίπονο.

Χρειάζεται να έχει κανείς κότσια για να μπορεί να μαθαίνει. Το να μαθαίνεις, σημαίνει να είσαι έτοιμος να παρατήσεις το παλιό και να είσαι συνεπώς έτοιμος να αποδεχθείς το καινούριο.

Το να μαθαίνεις, σημαίνει να μην έχεις εγωισμό.

Και ποτέ κανείς δεν ξέρει πού θα σε οδηγήσουν αυτά που μαθαίνεις. Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει πού θα οδηγηθεί ο μαθητής. Η ζωή του είναι απρόβλεπτη. Ούτε κι ο ίδιος δεν μπορεί να προβλέψει τι πρόκειται να συμβεί αύριο, πού θα βρίσκεται αύριο.

Προχωράει χωρίς να έχει προκατασκευασμένη γνώση. Μαθαίνεις μόνο όταν ζεις χωρίς έτοιμες γνώσεις, όταν ζεις σε μια συνεχή κατάσταση μη γνώσης.

Γι’ αυτό τα παιδιά είναι όμορφα. Όσο μεγαλώνουν, σταματούν να μαθαίνουν, επειδή μαζεύουν γνώση και είναι φτηνό το να την επαναλαμβάνουν. Γιατί να σκοτίζονται;

Είναι φτηνό, είναι απλό, ακολουθείς το πρότυπο και κινείσαι σε κύκλους. Τότε όμως εγκαθίσταται η ανία. Βλακεία και ανία πηγαίνουν μαζί.

ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ, ένα κβαντικό άλμα πέρα από τη λογική μέσα στη συμπαντική αλήθεια
OSHO

http://www.lecturesbureau.gr/1/the-stupid-person-is-always-bored-731/

Αρέσει σε %d bloggers: