Γιατί ο χρόνος είναι μια ψευδαίσθηση; Φυσικοί αποδεικνύουν ότι όλα συμβαίνουν την ίδια στιγμή

Η έννοια του χρόνου είναι απλώς μια ψευδαίσθηση που αποτελείται από ανθρώπινες αναμνήσεις, ό, τι έχει συμβεί και ό,τι πρόκειται να συμβεί, συμβαίνει αυτή την στιγμή!

Σε αυτή τη θεωρία κατέληξε μια ομάδα φυσικών οι οποίοι στοχεύουν στην επίλυση του μεγαλύτερου μυστηρίου του σύμπαντος.

Οι νόμοι της φυσικής είναι συμμετρικοί, τελικά, πράγμα που σημαίνει ότι ο χρόνος θα μπορούσε εύκολα να μετακινηθεί σε μια κατεύθυνση προς τα πίσω όπως κάνει προς τα εμπρός, υποστηρίζουν.

Πράγματι, ορισμένοι υποστηρικτές της θεωρίας υποστηρίζουν ότι ο χρόνος θα αρχίσει να πηγαίνει προς τα πίσω, όταν το σύμπαν σταματήσει να επεκτείνεται.

Το αίνιγμα όμως γιατί ερμηνεύουμε το χρόνο προς τα εμπρός, έχει δημιουργήσει ερωτήματα στους επιστήμονες, με ορισμένους να λένε πως αυτό συμβαίνει διότι ο χρόνος είναι απλώς ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα!

Οι επιστήμονες, ισχυρίζονται ότι υπάρχει ένα σημείο στο σύμπαν όπου ο χώρος και ο χρόνος συνδέονται. Είναι ο γνωστός χωροχρόνος.

Η θεωρία, η οποία υποστηρίζεται από τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, αναφέρει ότι ο χώρος και ο χρόνος είναι μέρος μιας τετραδιάστατης δομής όπου ό,τι έχει συμβεί έχει τη δική του θέση στις συντεταγμένες στον χωροχρόνο. Αυτό θα επιτρέψει τα πάντα να είναι «πραγματικά», με την έννοια ότι το παρελθόν, και ακόμη και το μέλλον, είναι ακόμα εκεί στο χωροχρόνο – κάνοντας τα πάντα εξίσου σημαντικά με το παρόν.

Ο φυσικός Max Tegmark, του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης αναφέρει στο space.com: «Μπορούμε να απεικονίσουμε την πραγματικότητα μας, είτε ως ένα τρισδιάστατο χώρο όπου τα πράγματα συμβαίνουν με την πάροδο του χρόνου, ή ως ένα τετραδιάστατο χώρο όπου δεν συμβαίνει τίποτα, (και αν απεικονίσουμε την πραγματικότητα με το δεύτερο τρόπο τότε το να αλλάξουμε την πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση, γιατί δεν υπάρχει τίποτα που να αλλάζει, όλα είναι ακριβώς εκεί) το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον».

«Έχουμε την ψευδαίσθηση, σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή, ότι το παρελθόν ήδη έχει συμβεί και το μέλλον δεν υπάρχει ακόμη, και ότι τα πράγματα αλλάζουν. Αλλά ό,τι υπάρχει στον εγκέφαλο συμβαίνει τώρα. Ο μόνος λόγος που αισθανόμαστε ότι έχουμε ζήσει κάτι στο παρελθόν είναι επειδή ο εγκέφαλός μας εμπεριέχει τις αναμνήσεις» αναφέρει χαρακτηριστικά ο φυσικός Max Tegmark.

Ο Julian Barbour, ένας Βρετανός φυσικός ο οποίος έχει γράψει πολλά βιβλία σχετικά με το θέμα του χρόνου, περιγράφει τα πάντα ως μια σειρά από «τώρα».

«Όπως ζούμε, φαίνεται να κινούμαστε μέσα από μια διαδοχή των «τώρα», και το ερώτημα είναι, ποια είναι αυτά;» γράφει χαρακτηριστικά σε ένα από τα βιβλία του.

Εξηγεί, επίσης πως ότι αντιλαμβανόμαστε ως παρελθόν είναι απλά μια ψευδαίσθηση που σχηματίζεται στον εγκέφαλό μας.

«Τα μόνα στοιχεία που έχετε από την προηγούμενη εβδομάδα είναι η μνήμη σας αλλά η μνήμη προέρχεται από μια σταθερή δομή των νευρώνων στον εγκέφαλό σας. Τα μόνα στοιχεία που έχουμε από το παρελθόν της Γης είναι πετρώματα και απολιθώματα. Αλλά αυτά είναι μόνο σταθερές δομές με τη μορφή διακανονισμού των ορυκτών που εξετάζουμε στο παρόν. Το θέμα είναι πως το μόνο που έχουμε είναι αυτά τα αρχεία και τα έχουμε μόνο στο «τώρα»» καταλήγει ο ίδιος.

πηγη

http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/2017/01/blog-post_8510.html

Ιδιοκτήτρια καφέ προσλαμβάνει έναν άστεγο, μόλις τον πλήρωσε όμως εκείνος έκανε κάτι απίστευτο

 

Όταν η ζωή σου δίνει μία ευκαιρία και η τύχη σου χαμογελάει, φρόντισε το να το γυρίσεις πίσω στο δεκαπλάσιο. Αυτό το μάθημα μας δίνει η…ιστορία του Marcus.

Τον Μάρτιο του 2016 ένας άστεγος άνδρας με το όνομα Marcus μπήκε μέσα στο Cafe Abi και ζήτησε χρήματα από τη νεαρή ιδιοκτήτρια, Cesia, η οποία αν και αντιμετώπιζε τα δικά της οικονομικά προβλήμα, ένιωσε κάτι μέσα της γι’ αυτόν τον άστεγο άνθρωπο.
Η Cesia δεν μπορούσε να προσφέρει στον Marcus χρήματα. Οι υποχρεώσεις της ήταν τεράστιες. Αλλά χρειαζόταν ένα χέρι βοηθείας.
«Ήταν μια δύσκολη ημέρα εκείνη η μέρα,» έγραψε στο Facebook η Cesia . «Έτσι, τον ρώτησα, «Θέλεις να δουλέψεις; Έχω μια δουλειά για σένα!», συνεχίζει. «Τα μάτια του άνοιξαν διάπλατα και το χαμόγελό του μου έφτιαξε τη μέρα. Είπε, «Θα έκανα τα πάντα για λίγο φαγητό.»
Έτσι, τους τελευταίους μήνες, εκείνος είναι στην ώρα του για τη δίωρη βάρδιά του και τη βοηθάει να βγάλει τα σκουπίδια, στο πλύσιμο των πιάτων, κ.λπ.
«Μόλις τον πληρώσω, μάντεψε τι κάνει! Αγοράζει φαγητό από το εστιατόριο μου (πάντα πληρώνει), επειδή τον κάνει να νιώθει καλά!».
Με μια πρωτόγνωρη αίσθηση αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού, ο Marcus ήταν πια άλλος άνθρωπος. Μια μέρα, η Cesia τον είδε να συσκευάζει ακόμα και το δικό του σάντουιτς και να το δίνει σε μια άστεγη γυναίκα.
«Κάντε κάτι όμορφο για κάποιον σήμερα και μην τον κρίνετε μόνο και μόνο επειδή είναι άστεγος και ζητάει χρήματα, χωρίς να γνωρίζετε την κατάστασή του… μερικοί αξίζουν μια άλλη αντιμετώπιση,» γράφει η Cesia στο Facebook.
«Ο Θεός μου έδωσε αυτή την τύχη, οπότε γιατί να μην μπορώ κι εγώ με τη σειρά μου να δώσω λίγη χαρά στους άλλους;», λέει την ίδια στιγμή ο Marcus χαρούμενος για την ευκαιρία που του έδωσε η εργοδότρια του.

Στο μάτι του ISIS οι… Γάτες – Τζιχαντιστές κάνουν εφόδους σε σπίτια και ψάχνουν γι’ αυτές

 

Στο μάτι του ISIS οι... γάτες - Τζιχαντιστές κάνουν εφόδους σε σπίτια και ψάχνουν γι' αυτές - Κεντρική Εικόνα

Οι απαγορεύσεις των τζιχαντιστών στους πολίτες των εδαφών που κατέχουν είναι αρκετές και γίνονται πάντα σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνουν στο Ισλάμ. Τώρα, οι στρατιώτες του ISIS πραγματοποιούν νέους ελέγχους στα σπίτια στη Μοσούλη ώστε να ανακαλύψουν «απαγορευμένα αντικείμενα».

Σύμφωνα με το Ιρακινό Πρακτορείο Ειδήσεων, στην Μοσούλη οι στρατιώτες της τρομοκρατικής οργάνωσης χτυπούν πόρτα πόρτα κάθε σπίτι ώστε να εντοπίσουν… γάτες.

Πρόσφατα ο ISIS εξέδωσε φετβά (ισλαμικό διάταγμα) βάσει του οποίου απαγορεέυεται στους κατοίκους να έχουν γάτες στα σπίτια τους. Ο λόγος;

Ο ISIS θεωρεί τη γάτα ένα «κοσμοπολίτικο» ζώο, το οποίο διαθέτει «ιδεολογία και πείσμα» γεγονός το οποίο απειλεί την «αυθεντικότητα» των κατοίκων της Μοσούλης.

Θεωρούν, επίσης, πως επειδή ακριβώς η γάτα είναι ένα ζώο το οποίο υπάρχει σε πολλούς πολιτισμούς, μπορεί να «αλλοιώσει» τις διδασκαλίες του Ισλάμ.

πηγη

http://www.parapolitika.gr/article/383151/sto-mati-toy-isis-oi-gates-tzihantistes-kanoyn-efodoys-se-spitia-kai-psahnoyn-gi

Ασυνήθιστη καταιγίδα σκότωσε 323 ταράνδους στη Νορβηγία

 

Μία απρόσμενη καταιγίδα με κεραυνούς και αστραπές είχε αποτέλεσμα τον θάνατο 323 ταράνδων σε μια απομακρυσμένη ορεινή περιοχή της Νορβηγίας, δήλωσαν αξιωματούχοι τη Δευτέρα.

Τα νεκρά ζώα βρέθηκαν στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο, πολλά με τα κέρατά τους να έχουν μπλεχτεί, μετά την καταιγίδα στο Χάρντανγκερ της νότιας Νορβηγίας την Παρασκευή.

reindeer

«Δεν έχουμε ξαναδεί κάτι τέτοιο» είπε ο Κιάρταν Κνούτσεν, της περιβαλλοντικής υπηρεσίας της Νορβηγίας, προσθέτοντας ότι υπήρχαν κατά καιρούς μεμονωμένα περιστατικά με πρόβατα ή ταράνδους.

Οι τάρανδοι τείνουν να μαζεύονται σε μεγάλες ομάδες όταν νιώθουν κίνδυνο. Είναι άγνωστο εάν σκοτώθηκαν από έναν κεραυνό ή περισσότερους.

reindeer

Η υγρασία ήταν πολύ μεγάλη στο Χάρντανγκερ, κάτι που φαίνεται πως βοήθησε στη μετάδοση του ηλεκτρισμού από τον κεραυνό.

reindeer

πηγη

http://www.huffingtonpost.gr/2016/08/29/norway-tarandoi_n_11763600.html?utm_hp_ref=greece&ir=Greece

Διαλεκτική: η τέχνη του διαλέγεσθαι

 

 

Γενικότερα ο όρος διαλεκτική υποδηλώνει την αντιπαραβολή των αντιθέσεων και την ανάπτυξη…
του διαλόγου τους, με αποτέλεσμα την άρση, την εναρμόνιση ή τη νέα σύνθεσή τους.

Η διαλεκτική υπήρξε μέθοδος τόσο των αρχαίων σοφιστών όσο και του Πλάτωνα. Ενώ όμως οι σοφιστές τη χρησιμοποίησαν ως μέθοδο απόδειξης της υποκειμενικής «δόξας» (γνώμης) κατά τη διαλογική πάλη και τη δίδαξαν ως ρητορική τέχνη, απαραίτητη στους πολιτικούς αγορητές της αθηναϊκής δημοκρατίας, o Πλάτων τη θεώρησε ως μέθοδο για την εύρεση της αντικειμενικής αλήθειας. Κατά την πλατωνική διαλεκτική, η οποία δεν παύει να αποτελεί τέχνη του διαλόγου, όπως δείχνει η μορφή των πλατωνικών έργων, ο σκοπός που επιδιώκεται είναι η πρόσβαση στην ανώτατη πραγματικότητα, την ιδέα. Αυτό επιτυγχάνεται με την εναλλαγή ανάλυσης και σύνθεσης των εννοιών, με τη διαδοχική προσθήκη θετικών και αρνητικών κατηγορημάτων στις συζητούμενες έννοιες, έως την τελική άρση των αντιθέσεων μέσα από την αποκάλυψη του υποκρυπτόμενου απόλυτου, της ιδέας, όπου δεν υφίστανται αντιθέσεις.

O Αριστοτέλης παραμέρισε αργότερα τη διαλεκτική μέθοδο, στο πλαίσιο της επιδίωξής του να διατυπώσει τις σταθερές αρχές της ορθής λογικής μεθόδου. Οι αρχές αυτές ανάγονται βασικά στην αρχή της ταυτότητας: έγκυρος είναι ένας συλλογισμός που στο συμπέρασμά του περικλείει ακριβώς τα στοιχεία που περιέχονται στις «προκείμενες» προτάσεις. Σκέπτομαι σωστά, όταν η σκέψη μου παραμένει σύμφωνη με τον εαυτό της. Στην αρχή αυτή στηρίζονται τα μαθηματικά καθώς και καθετί πραγματικό, κατά τον Αριστοτέλη: πραγματικό ov είναι μόvo αυτό που συμφωνεί με τον εαυτό του, ενώ όπου υπάρχει αντίθεση υπάρχει και κίνηση, όχι όμως και το πραγματικό ον, το αντικείμενο της επιστήμης.

Έτσι, στον κλασικό ιδεαλισμό όλα απορρέουν από ένα αιώνιο σταθερό ον, συνήθως από τον Θεό. Ωστόσο, και ο κλασικός υλισμός αναγνωρίζει το κύρος της αρχής της ταυτότητας· με βάση πρωταρχικά σταθερά στοιχεία (π.χ. άτομα) επιδιώκεται να περιγραφεί κάθε ειδικό ον, να ανευρεθούν μέσα του αυτά τα στοιχεία και να ερμηνευθεί με αναγωγή σε αυτά.

Γενικά, κατά τη μη διαλεκτική σκέψη, από το όμοιο εξάγεται το όμοιο, χωρίς δυνατότητα ουσιαστικής ανανέωσης. Η παραδοχή, όμως, ότι η λογική διέπεται από την αρχή της ταυτότητας δημιουργεί ένα δίλημμα σε σχέση με την κίνηση και την ανανέωση: είτε την αρνείται κανείς, τη βλέπει ως ασήμαντη περιπέτεια, απλή φαινομενικότητα, ως ασταθές γίγνεσθαι στο οποίο αντέτασσαν οι αρχαίοι το σταθερό ον, είτε την αναγνωρίζει ως μέρος της πραγματικότητας αλλά θεωρεί αδύνατη την προσέγγιση και τη νόησή της με τη λογική.

Η τελευταία αυτή άποψη αποτελεί τη βάση της διδασκαλίας του Μπέρξον, που δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην έννοια της «διάρκειας», αρνείται στη λογική (και πάλι υπό την έννοια ότι αυτή καθορίζεται από την αρχή της ταυτότητας) την αρμοδιότητα να διεισδύει στην ουσιαστική όψη της πραγματικότητας και την υποκαθιστά με μια βαθύτερη ανθρώπινη γνωστική δύναμη, την ενόραση.

Αυτό ακριβώς τo δίλημμα επιχειρεί να ξεπεράσει η διαλεκτική λογική. Η λογική αυτή αρνείται την αρχή της ταυτότητας ως στεγανό καθοριστικό πλαίσιο της νόησης και υποστηρίζει τη θέση ότι από το όμοιο μπορεί να προκύψει λογικά το ανόμοιο.

Η πρώτη διατύπωση των διαλεκτικών θέσεων, όπως νοούνται σήμερα, ανάγεται στον Ηράκλειτο τον Εφέσιο και στον μαθητή του, Πρόκλο. Η εισήγηση, όμως, και η συστηματική επεξεργασία της διαλεκτικής λογικής στους νεότερους χρόνους είναι έργο του Χέγκελ. Εξετάζοντας την ιστορία της φιλοσοφίας, o Χέγκελ κατέληξε στη διαπίστωση ότι κάθε φιλοσόφημα είναι αναγκαστικά μερικό· ικανοποιεί το πνεύμα μερικώς, γιατί φωτίζει μία όψη της πραγματικότητας, το απογοητεύει όμως από την άλλη πλευρά, γιατί το πνεύμα διαβλέπει την ανεπάρκεια της συγκεκριμένης ερμηνείας. Προκύπτει έτσι η τάση γέννησης μιας αντίθετης άποψης, για να πληρωθεί το κενό: η «θέση» κυοφορεί την «αντίθεση». Η αντιπαράθεση όμως θέσης και αντίθεσης δεν ικανοποιεί και πάλι το πνεύμα, καθώς τα επιχειρήματα που προβάλλει η καθεμία από την πλευρά της είναι έγκυρα καθαυτά, αλλά ασυμβίβαστα μεταξύ τους. Η αντίθεση αυτή κινείται έτσι προς το ξεπέρασμά της μέσα σε μια νέα νοητική σύλληψη, που περιέχει ως ανώτερη ενότητα τις δύο προηγούμενες: αυτή είναι η «σύνθεση». Η σύνθεση αυτή δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να συγχέεται με τον συμβιβασμό των αντιθέσεων· είναι μία ολότελα νέα σύλληψη και όχι μία λίγο ή πολύ εκλεκτική ανάμειξη των αντιθέσεων. Η νέα άλλωστε αυτή σύνθεση αποκαλύπτεται με τη σειρά της ανεπαρκής, διεγείρει σε ανώτερη βαθμίδα μια νέα αντίθεση, ύστερα μια νέα σύνθεση κ.ο.κ.

Έτσι, ο διάλογος μαθητών και δασκάλου των πλατωνικών έργων γίνεται διάλογος μεταξύ διαδοχικών φιλοσοφημάτων και παραπέρα μεταξύ των αντίθετων στοιχείων κάθε έννοιας, ως σύγκρουση αρχικά, και ως σύνθεση στη συνέχεια. Η αντιθετική αυτή κίνηση προέρχεται από την τάση για καθολική ενότητα, για ολότητα, την οποία κανένα μερικό στοιχείο δεν μπορεί να πραγματοποιήσει. Η διαλεκτική πορεία είναι, κατά τον Χέγκελ, νόμος του πνεύματος αλλά και της πραγματικότητας, που στην ιδεαλιστική της μορφή ταυτίζεται με το πνεύμα, τον «λόγο»· πραγματικότητα είναι το πνεύμα που αποκτά σταδιακά συνείδηση του εαυτού του στην ιστορική διαδικασία.

Η άποψη αυτή αντιμετωπίστηκε κριτικά από τον Μαρξ, κατά τον οποίο η διαλεκτική των αντιθέσεων ενυπάρχει στην ίδια την αντικειμενική πραγματικότητα και αντανακλάται στην ανθρώπινη συνείδηση, υπό ορισμένες προϋποθέσεις που φέρνουν σε επαφή και συσχετισμό τον άνθρωπο με την πραγματικότητα αυτή. Ο Ένγκελς στη Διαλεκτική της φύσης (Naturdialektik) υποδεικνύει ότι η ίδια η διαδικασία και νομοτέλεια των φυσικών φαινομένων έχει διαλεκτικό χαρακτήρα, και συνεπώς μόνο με τις διαλεκτικές μεθόδους μπορεί η σκέψη να κατανοήσει τα φαινόμενα αυτά. Η μαρξιστική διαλεκτική, ο διαλεκτικός υλισμός, αποβλέπει, όπως έχει ειπωθεί, να «στηρίξει την εγελιανή διαλεκτική στα πόδια της».

Ο Σαρτρ στην Κριτική της διαλεκτικής λογικής (Critique de la raison dialectique) αποδίδει στην ανθρώπινη υποκειμενικότητα τον διαλεκτικό χαρακτήρα της σκέψης· η μετάβαση από το αντίθετο στο αντίθετο για χάρη της ολικής ενότητας έχει νόημα, κατά τον Σαρτρ, για το ανθρώπινο υποκείμενο, ενώ οι διαλεκτικές διαδικασίες στον οικονομικό ή κοινωνικό τομέα προκύπτουν από το γεγονός ότι πρόκειται για την ανθρώπινη πρακτική δράση, έστω και αλλοτριωμένη. Ανεξάρτητα, πάντως, από τις διάφορες απόψεις και τους προβληματισμούς ή αμφισβητήσεις που διατυπώνονται σχετικά με τη διαλεκτική μέθοδο, υπάρχει στην επιστημονική πράξη μια γενική παραδοχή, ότι οι παραδοσιακές αρχές της τυπικής αριστοτελικής λογικής δεν επαρκούν στη σύγχρονη επιστημονική μεθοδολογία και ότι η διαλεκτική αντίληψη των αντιθέσεων και της κίνησης είναι αναγκαία για την ερμηνεία των πολυσύνθετων ενοτήτων και των σχέσεών τους, τόσο στα φυσικά όσο και στα κοινωνικά φαινόμενα.

Ιαπωνία: Κάθετη φάρμα εσωτερικού χώρου παράγει 12.000 μαρούλια την ημέρα με φωτισμό LED

 

Philips Lighting/Masashi Yamada

Μεγάλη ιαπωνική τεχνολογική εταιρεία ολοκλήρωσε νέα σειρά πειραμάτων καλλιεργειών σε κάθετες φάρμες εσωτερικού χώρου, με δοκιμές σε δύο εγκαταστάσεις, η μία εκ των οποίων μπορεί πλέον να παράγει 12.000 μαρούλια την ημέρα μέσω τεχνολογίας φωτισμού LED.

Η γεωργία εσωτερικού χώρου αντιπροσωπεύει μια αυξανόμενη τάση στα αστικά κέντρα, όπου η διαθέσιμη καλλιεργήσιμη γη δεν είναι αρκετή. Μια μεγάλη ποικιλία από χόρτα και λαχανικά μπορεί να καλλιεργηθεί σε περιβάλλοντα ελεγχόμενου κλίματος κάτω από φωτισμό LED, με τη συγκεκριμένη μέθοδο παραγωγής τροφίμων να χαρακτηρίζεται μάλιστα από υψηλή ενεργειακή απόδοση.

Οι δύο νέες φάρμες στην Ιαπωνία αποδεικνύουν τις δυνατότητες της λεγόμενης αστικής γεωργίας εσωτερικού χώρου. Οι εγκαταστάσεις της πρώτης φάρμας στην επαρχία Σιζουόκα έχουν επιφάνεια περίπου 1.850 τετραγωνικά μέτρα και τους τελευταίους 14 μήνες καλλιεργούνται εκεί πέντε διαφορετικές ποικιλίες μαρουλιού. Σήμερα, η συγκομιδή της μονάδας έχει φτάσει τα 12.000 μαρούλια την ημέρα. Η αποτελεσματική κάθετη διαρρύθμιση των γεωργικών εγκαταστάσεων εξοικονομεί γη, ενέργεια, αλλά και νερό, και οι συγκομιδές από τη φάρμα μπορούν να συσκευαστούν και να βρεθούν στα ράφια των καταστημάτων σε λιγότερο από δύο ώρες.

PHILIPS LIGHTING/MASASHI YAMADA

Η δεύτερη φάρμα βρίσκεται στην πόλη Ναρασίνο του νομού Τσίμπα, όπου καλλιεργούνται κάτω χόρτα και βότανα όπως βρώσιμα χρυσάνθεμα και κόλιανδρος, σε ένα χώρο 80 τετραγωνικών μέτρων, μικρότερο από πολλά αστικά διαμερίσματα.Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα των κηπευτικών συστημάτων LED είναι ότι οι αγρότες είναι σε θέση να καθορίσουν τους ακριβείς συνδυασμούς φωτός, θερμοκρασίας, και υγρασίας για τη βέλτιστη παραγωγή κάθε είδος φυτού, με αποτέλεσμα υψηλές αποδόσεις καλλιεργειών.

 

πηγη  http://www.naftemporiki.gr/story/1136334/iaponia-katheti-farma-esoterikou-xorou-paragei-12000-maroulia-tin-imera-me-fotismo-led