Ποια ήταν η Υπατία, το όνομα της οποίας πήρε το τελευταίο κύμα κακοκαιρίας

Μια σπουδαία φιλόσοφος που μαρτύρησε από Χριστιανούς

Ποια ήταν η Υπατία, το όνομα της οποίας πήρε το τελευταίο κύμα κακοκαιρίας Μια σπουδαία φιλόσοφος που μαρτύρησε από Χριστιανούς

Την Υπατία την ακούσαμε πολλές φορές στα δελτία ειδήσεων τις τελευταίες ημέρες, καθώς το όνομά της δόθηκε στο τελευταίο κύμα κακοκαιρίας που έπληξε τη χώρα.

Η ιστορία της έχει γίνει ταινία. Μιλάμε για το περίφημο φιλμ AGORA.

Η Υπατία ήταν Ελληνίδα Φιλόσοφος η οποία γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια, περίπου το 370 μ.Χ. Πατέρας της ήταν ο φημισμένος μαθηματικός και αστρονόμος Θέωνος.

Έλαβε πολύ καλή εκπαίδευση στην Αθήνα και στην Ιταλία. Στην Αθήνα παρακολούθησε μαθήματα στη νεοπλατωνική σχολή του Πλούταρχου του Νεότερου και της κόρης του Ασκληπιγένειας, ενώ μαθήτευσε και κοντά στο Πρόκλο και τον Ιεροκλή.

Μετά την επιστροφή της στην Αλεξάνδρεια ανέλαβε την εκεί σχολή των Πλατωνιστών, που ακολουθούσε τη διδασκαλία του Πλωτίνου, ενός από τους πρώτους νεοπλατωνιστές φιλοσόφους. Η ευγλωττία της Υπατίας, η σπάνια μετριοφροσύνη της και η ομορφιά της, σε συνδυασμό με τα αξιοσημείωτα πνευματικά της χαρίσματα, προσέλκυσαν μεγάλο αριθμό μαθητών. Ανάμεσά τους ήταν και ο Συνέσιος ο Κυρηναίος, ο μετέπειτα επίσκοπος Πτολεμαΐδος, του οποίου σώζονται πολλές επιστολές απευθυνόμενες προς αυτήν.

Η Υπατία αποτελούσε σύμβολο της μάθησης και της επιστήμης, οι οποίες την εποχή εκείνη ταυτίζονταν ευρέως από τους πρώτους Χριστιανούς με την ειδωλολατρία. Έτσι, υπήρξε το επίκεντρο της έντασης μεταξύ χριστιανών και εθνικών (μη χριστιανών), οι οποίες ταλαιπώρησαν αρκετά την Αλεξάνδρεια εκείνη την περίοδο.

Μετά την άνοδο του Κυρίλλου στον πατριαρχικό θρόνο της Αλεξανδρείας το 412, η Υπατία βρέθηκε στο στόχαστρο του πατριάρχη, εξαιτίας της σχέσης της με τον Ορέστη, τον έπαρχο της πόλης, που ήταν ειδωλολάτρης, όπως αναφέρει στο έργο του Εκκλησιαστική Ιστορία ο ιστορικός Σωκράτης ο Σχολαστικός. Στις 8 Μαρτίου του 415 δολοφονήθηκε με χαρακτηριστική αγριότητα (με διαμελισμό) από μια ομάδα φανατισμένων χριστιανών, που την αποτελούσαν μοναχοί και οπαδοί του Κυρίλλου. Ανεξάρτητα από το ακριβές κίνητρο της δολοφονίας της, η φυγή πολλών λογίων αμέσως μετά το γεγονός σήμανε την αρχή του μαρασμού της Αλεξάνδρειας ως πνευματικού κέντρου.

Σύμφωνα με το λεξικό του Σούδα ή Σουίδα (βυζαντινή εγκυκλοπαίδεια), η Υπατία έγραψε σχόλια στην Αριθμητική του Διόφαντου του Αλεξανδρέως, στα Κωνικά του Απολλώνιου από την Πέργη, και στον αστρονομικό κανόνα του Πτολεμαίου (Αλμαγέστη). Αυτά τα έργα της χάθηκαν, αλλά οι τίτλοι τους, σε συνδυασμό με τις επιστολές του Συνέσιου, ο οποίος τη συμβουλευόταν για την κατασκευή του Αστρολάβου, δείχνουν ότι είχε αφιερωθεί ιδιαίτερα στην αστρονομία και τα μαθηματικά.

Η ύπαρξη αυστηρά φιλοσοφικών έργων της μας είναι άγνωστη. Η φιλοσοφία της, περισσότερο λόγια και επιστημονική ως προς τη φύση της και λιγότερο απόκρυφη, αποτέλεσε την πεμπτουσία του Αλεξανδρινού Νεοπλατωνισμού. Η συνεισφορά της στην επιστήμη -αμφισβητούμενη πάντως- περιλαμβάνει τη χαρτογράφηση ουράνιων σωμάτων και την ανακάλυψη του αραιόμετρου ή πυκνόμετρου, ενός ειδικού οργάνου που προσδιορίζει την πυκνότητα των διαφόρων υγρών.

Σχετικά

Ο αστεροειδής 238 Υπατία, που ανακαλύφθηκε το 1884, πήρε το όνομά του από την ιστορική αυτή μορφή.

Η Υπατία επανήλθε στο προσκήνιο το 2009, μέσα από την ταινία του ισπανο-χιλιανού σκηνοθέτη Αλεχάντρο Αμενάμπαρ Αγορά (Agora, ο πρωτότυπος τίτλος), η οποία επικεντρώνεται στα τελευταία χρόνια της ζωής της. Την υποδύθηκε η αγγλίδα ηθοποιός Ρέιτσελ Βάις.

πηγη

 

Advertisements

ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:

– Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;

Ο πατέρας, που είναι φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια ωριμότητας, του απαντάει με ένα παράδειγμα:

– Κοίταξε παιδί μου… Μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας.

Η μαμά, είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα μέσα στο σπίτι.

Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την οικονομία του σπιτιού.

Η υπηρέτρια, είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν.

Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν γύρω της.

Τέλος, το μωρό που έχουμε σπίτι συμβολίζει το μέλλον της χώρας.

Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;

– Εντάξει μπαμπά, απαντάει ο μικρός, και σκεφτικός πηγαίνει στο κρεβάτι του.

Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα, ακούει κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί..

Πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του, ανοίγει την πόρτα και βλέπει μόνο τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται. Ο πατέρας άφαντος! Τον πιάνει πανικός!

Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει ύποπτους θορύβους… πλησιάζει, κοιτάει και βλέπει τον πατέρα του με την υπηρέτρια στα τέσσερα! Κάγκελο ο πιτσιρίκος!

– «Τι να κάνω;», σκέφτεται, «να ξυπνήσω την μαμά; θα δει τον μπαμπά με την υπηρέτρια, να διακόψω τον μπαμπά; ντρέπομαι, και ποιος θα αλλάξει το μωρό; Εγώ δεν ξέρω να το κάνω…»

Αποφασίζει, λοιπόν να κάνει την πάπια και πάει για ύπνο. Το επόμενο μεσημέρι, μετά το φαγητό, λέει ο πατέρας στον γιο:

– Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;

– Ναι πατέρα, τα σκέφτηκα.

– Και τι συμπέρασμα έβγαλες;

– Όταν η κυβέρνηση κοιμάται, το μεγάλο κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη, η κοινή γνώμη αδιαφορεί, και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα σκατά!

 

πηγη

 

 

«Δεν έχεις ανάγκη εσύ»: Το μαρτύριο των δυνατών ανθρώπων

Είναι κάποιοι άνθρωποι που είναι δυνατοί, «δεν έχουνε ανάγκη», είναι «θηρία που αντέχουνε τα πάντα».

Είναι οι άνθρωποι που ό,τι κι αν συμβεί, όσο κι αν γονατίσουν, θα σηκωθούν ξανά να περπατήσουν όρθιοι σαν να μην συνέβη τίποτα και ποτέ. Εκείνοι που δεν αρρωσταίνουν, ούτε κουράζονται, δεν έχουνε ανάγκη για ηρεμία, που δεν γκρινιάζουν, ούτε παραπονιούνται. Είσαι εσύ, είμαι εγώ, είναι και η μαμά που μένει παραδίπλα. Όλα θα περάσουν απ’ τα χέρια μας και οι στιγμές αδυναμίας μοιάζουν με πολυτέλεια που δεν μας επιτρέπεται ποτέ. Και αν δακρύσουμε από την πίεση ή το άγχος, μας κοιτάζουν όλοι έκπληκτοι και μουρμουράνε: «Μα εσύ δεν έχεις ανάγκη, είσαι δυνατή».

«Δεν έχεις ανάγκη εσύ»: Το μαρτύριο των δυνατών ανθρώπων

Δύναμη σημαίνει πως «έχεις κι εσύ ανάγκη»…

Και είσαι όντως δυνατή. Ένας υπερήρωας που είσαι εκεί για όλους: για τους γονείς, τους φίλους, τα παιδιά σου, εκεί και για τον σύζυγο, τους γείτονες, τον κόσμο όλο.  Η μάνα γη που απορροφά τους κραδασμούς και την ποτίζουνε τα δάκρυα των άλλων. Θυμίζεις βάζο πορσελάνινο που πέφτει μα δεν σπάει, μένει αλώβητο και σταθερό κι εκεί έγκειται η ομορφιά του. Τα δάκρυά σου δεν υπάρχουν πουθενά. Τα καταπίνεις σιωπηλά και κρύβεις με επιμέλεια ότι σαν έπεσες έσπασες σε εκατομμύρια κομμάτια που κόλλησες με άγχος μη σε δουν. Μα οι ρωγμές υπάρχουνε και σε περιγελούν κάθε φορά που οι άλλοι σε θαυμάζουν για την ακεραιότητά σου. Μπήζουν το δάχτυλο στα λάθη που ξεπέρασες, στην κούραση που έπνιξες, τον πυρετό που έκρυψες και στην κραυγή που έκανες χαμόγελο για να γιατρέψεις όλους τους άλλους.

Δύναμη σημαίνει πως έπεσες αλλά ξανασηκώθηκες…

Η μυστική σου δύναμη δεν βρίσκεται σε εκείνα που νομίζουν όλοι οι άλλοι. Το ότι δεν προλαβαίνεις να αρρωστήσεις δεν σε κάνει δυνατή. Ούτε το ότι στο τέλος θα τα κάνεις όλα μόνη σου. Η δύναμή σου κρύβεται στο ότι έπεσες και έσπασες. Κόλλησες τα κομμάτια σου και έπειτα ξαναέσπασες, ξανά και ξανά και ξανά. Όσο κι αν κρύβεις τις ρωγμές σου, εκείνες είναι πάντα εκεί και υποδηλώνουν ότι είσαι όμορφη και δυνατή. Γι’ αυτό να μην φοβάσαι να το δείχνεις – όποιος το δει θα είναι τυχερός.

Δύναμη σημαίνει πως μπορείς και εκφράζεις τα συναισθήματά σου…

Δυνατός είναι ο άνθρωπος που όταν πέσει έχει τη δύναμη να σηκωθεί, κι αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να περάσει στα παιδιά μας. Να το φωνάζουμε πως πέσαμε και σπάσαμε, για να δουν ότι ακόμα κι έτσι, μπορεί κανείς να ξανασηκωθεί και να κολλήσει. Δυνατός είναι ο άνθρωπος που θα εκφράσει το θυμό του, την θλίψη του, το άγχος, την απόγνωση. Εκείνος που ενίοτε μπορεί και να’ χει ανάγκη και δεν φοβάται να το πει.

Δύναμη σημαίνει πως δεν μπορείς να ευχαριστείς τους πάντες…

Ναι, είσαι δυνατή. Πολύ δυνατή μάλιστα. Ακόμα κι όταν οι άλλοι μένουν ανικανοποίητοι διότι δεν έμαθαν ποτέ να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και να ικανοποιούν μόνοι τους τις ανάγκες τους. Μπορείς να βοηθάς, να κατευθύνεις, να αγκαλιάζεις, να γιατρεύεις τις πληγές, αλλά όχι να ευχαριστείς τους πάντες. Η δύναμή σου φαίνεται όταν ευχαριστείς πρώτα τον εαυτό σου, για να μπορείς μετά να γίνεις το θεμέλιο που θα στηρίξει ολόκληρη την οικογένειά σου.

Δύναμη σημαίνει πως έχεις αδυναμίες…

Σημαίνει να παραδεχτείς πως κάποιες στιγμές έχεις ανάγκη από κάποιον να σε πάρει αγκαλιά. Κάποιον που θα αγαπάει τις ρωγμές και τις πληγές σου, που δεν θα σε ρωτάει τίποτα αλλά θα ακούει την σιωπή σου. Κάποιον που θα είναι εκεί όταν απλώσεις την αδυναμία σου επάνω στην δική του δύναμη μόνο και μόνο για να ξεκουραστείς, να ξαποστάσεις, να αφεθείς στην ησυχία του βουνού και να ενώσεις τα δάκρυά σου με το νερό της θάλασσας. Κάποιον που θα σταθεί για λίγο πλάι σου σαν μάνα, σαν πατέρας, αδελφός, φίλος ή εραστής και θα δεχθεί την λύτρωση σαν κάτι φυσικό κι αναμενόμενο χωρίς κρίση ή ενοχή. Ένα απαλό άγγιγμα ψυχής που θα χαμογελά σαν έτοιμο από καιρό να σου φιλήσει τα βλέφαρα και να σε βάλει στοργικά για ύπνο.

Είναι κάποιοι άνθρωποι που είναι δυνατοί, «δεν έχουνε ανάγκη», είναι «θηρία που αντέχουνε τα πάντα». Είσαι εσύ, είμαι κι εγώ, είναι και η μαμά που μένει παραδίπλα. Κι όλες μαζί γνωρίζουμε ότι η φορεσιά της σούπερ δυνατής μαμάς, της σούπερ τέλειας γυναίκας, κρύβει από κάτω μώλωπες και γρατζουνιές. Και όσοι μας παρομοιάζουνε με βάζο πορσελάνινο που πέφτει μα δεν σπάει, δεν έχουν δει πως από μέσα υπάρχουν εκατομμύρια χαρακιές από τα άτσαλα κολλήματα των χίλιων κομματιών μας, για τα οποία είμαστε περήφανες και τα οποία μας κάνουν όμορφες και δυνατές.

 

πηγη

 

Πώς τα κινητά παρακολουθούν κάθε βήμα και χακάρουν τον εγκέφαλο

 

kinita_arthro

Χρυσωρυχείο αξίας $21 δισ. οι εφαρμογές στα smartphones, αφού εμπορεύονται τα προσωπικά δεδομένα και τις κινήσεις των χρηστών – Πραγματικότητα η δυστοπία του «1984» με τεράστιες επιπτώσεις στην καθημερινότητα και το μέλλον όλων

Τα 21 δισ. δολάρια τον χρόνο αγγίζει ο τζίρος των διαφημίσεων που απευθύνονται στοχευμένα σε συγκεκριμένους ανθρώπους βάσει του εντοπισμού τους. Αυτό και μόνο το στοιχείο δείχνει το τρομακτικό μέγεθος των οικονομικών συμφερόντων που διακυβεύονται, την κολοσσιαία δύναμη μιας κυριολεκτικά οικουμενικής αγοράς. Αλλά ακόμη και αυτά τα 21 δισ. δολάρια, μαζί με τις εκατοντάδες εφαρμογές (apps) για smartphone που προδίδουν το στίγμα και τις κινήσεις του χρήστη, είναι απλώς ένα επιμέρους σύμπτωμα.

Το γενικότερο ανησυχητικό φαινόμενο στον κόσμο της ψηφιακής τεχνολογίας, το οποίο εξαπλώνεται με απρόβλεπτες επιπτώσεις, είναι το λεγόμενο «χακάρισμα του ανθρώπινου εγκεφάλου». Ο εφιάλτης που θυμίζει, κατά το κλισέ, τη δυστοπία του κατά Τζορτζ Οργουελ «1984» με τον πανεπόπτη Μεγάλο Αδελφό κ.λπ. δεν σταματά μόνο στη διαρκή παρακολούθηση των ανθρώπων από τις μηχανές. Καθημερινά, παντού στην υφήλιο, ένας άνθρωπος ελέγχεται για το πού είναι και πού πηγαίνει περί τις 15.000 φορές κατά τη διάρκεια του 24ώρου. Αυτό όμως είναι μόνο η αρχή. Η ψηφιακή εισβολή των υπολογιστών στον ανθρώπινο οργανισμό βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Και ιδού ένα απτό, σχετικά αθώο και αβλαβές παράδειγμα: στην πλατφόρμα YouTube, την πιο δημοφιλή και αχανή βιντεοθήκη στον πλανήτη, ένα αθέατο μηχάνημα-παντογνώστης γνωρίζει τα ενδιαφέροντα του θεατή. Γι’ αυτό και του προτείνει βίντεο με παραπλήσιο περιεχόμενο, τα οποία και εμφανίζονται σε μια ατέρμονη ακολουθία στη δεξιά στήλη της οθόνης. Ο στόχος είναι, φυσικά, το να παραταθεί κατά το μέγιστο δυνατό διάστημα η παραμονή του θεατή στη σελίδα. Περισσότερος χρόνος σημαίνει περισσότερες προβολές διαφημίσεων, περισσότερα κέρδη κ.ο.κ.

Οι αλγόριθμοι, δηλαδή οι μαθηματικές «σκεπτόμενες μηχανές», του YouTube έχουν τελειοποιηθεί μέσα από την καταγραφή των προτιμήσεων που εκδηλώνουν περίπου 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Ερευνες έχουν δείξει ότι το 70% των επισκεπτών του YouTube παρακολουθεί τα βίντεο που συστήνει αυτόματα το ίδιο το σύστημα της πλατφόρμας βάσει του ιστορικού θέασης κάθε χρήστη.

Το… χάζεμα στο YouTube διαρκεί μία ώρα κατά μέσον όρο. Συνεπώς, σχεδόν 1,5 δισεκατομμύριο άνθρωποι καθημερινά ξοδεύουν μία ώρα από τη ζωή τους καταναλώνοντας το περιεχόμενο που τους προσφέρει έτοιμο ένας πανίσχυρος, τελευταίες τεχνολογίας υπολογιστής. Η τεχνητή νοημοσύνη, η δυνατότητα αστραπιαίας επεξεργασίας των big data, ήτοι δεδομένων σε ποσότητες ασύλληπτου όγκου, είναι αυτή που στρώνει τον δρόμο προς το χακάρισμα του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Υπάρχουν όμως και πιο δυναμικές μέθοδοι. Οπως η υπερμεγέθυνση των ανθρώπινων χαρακτηριστικών με ένα όργανο το οποίο ονομάζεται Eulerian Video (βίντεο του Οϊλερ): σαν μακρινός συγγενής των συστημάτων ασφαλείας βάσει σωματομετρικών χαρακτηριστικών που έχουν εγκατασταθεί σε πολλά σύγχρονα αεροδρόμια ανά τον κόσμο, η κάμερα Euler εστιάζει στο πρόσωπο κάποιου εν είδει μικροσκοπίου.

Η κάμερα συνδέεται με έναν υπερυπολογιστή ο οποίος ανιχνεύει, καταγράφει και ψηφιοποιεί τον ανεπαίσθητο παλμό του αίματος που κυκλοφορεί στα αγγεία του προσώπου. Αθέατες για τον ανθρώπινο οφθαλμό όχι όμως και από τον super computer, οι σφύξεις αυτές προδίδουν τον ρυθμό λειτουργίας της καρδιάς. Ετσι συνάγεται το επίπεδο του στρες τη δεδομένη στιγμή, όταν, για παράδειγμα, ο εξεταζόμενος καλείται να απαντήσει σε ένα ερώτημα που τον φέρνει σε δύσκολη θέση. Τα υπερμεγεθυμένα Eulerian Videos είναι πολύ κοντά στο χακάρισμα του ανθρώπινου νου. Και, πολύ πιθανόν, να προορίζονται ή και να χρησιμοποιούνται ήδη -πειραματικά, έστω- αντί των ανιχνευτών ψεύδους.

Παρόμοιες συσκευές παρατηρούν τις μεταβολές στους οφθαλμούς και μπορούν να συμπεράνουν με εκπληκτική ακρίβεια αν κάποιος δυσκολεύεται ή έχει άνεση στην κατανόηση εννοιών που παρουσιάζονται προφορικά. Αναπόφευκτα φαντάζεται κάποιος τη σχολική τάξη του αύριο, όπου ο καθηγητής θα είναι διαρκώς ενήμερος για το αν οι μαθητές καταλαβαίνουν και τον παρακολουθούν ή έχουν παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια και απλώς παριστάνουν ότι προσέχουν. Η συστολή-διαστολή της κόρης των οφθαλμών τους θα προδίδει την αντιληπτική τους κατάσταση στις κάμερες.

Το χάκινγκ στον ανθρώπινο εγκέφαλο μπορεί να γίνει σε κάθε τομέα, ακόμη και στην υψηλή πολιτική. Εστω, για παράδειγμα, ότι διαπραγματεύονται δύο ηγέτες κατ’ ιδίαν. Εστω ότι ο ένας ενημερώνεται μέσω ενδοσυνεννόησης για την εικόνα που παρουσιάζει στη μεγέθυνση του Eulerian Video ο αντίπαλός του. Τότε οι διπλωματικές μπλόφες, τα ψέματα, οι παρελκυστικές κινήσεις κ.λπ. θα έμοιαζαν με ανοιχτό βιβλίο για εκείνον που θα είχε στη διάθεσή του τα κρυφά δεδομένα.

Το τηλέφωνο-πληροφοριοδότης

Εσχάτως η συζήτηση γύρω από το ζήτημα της κρυφής λεηλασίας των προσωπικών δεδομένων αλλά και το εάν υπάρχει τρόπος να ξεφύγει κάποιος από την ασύμμετρη ψηφιακή απειλή αναζωπυρώθηκε εξαιτίας μιας αποκάλυψης που σόκαρε – αν και δεν έφερε στην επιφάνεια κάτι εντελώς καινούριο: Μέσα σε κάθε smartphone υπάρχουν εφαρμογές-πληροφοριοδότες. Δίνουν διαρκώς αναφορά για το στίγμα της συσκευής και του χρήστη της. Οι πληροφορίες αυτές είναι αξιοποιήσιμες και εμπορεύσιμες, καθώς συνθέτουν το ραντάρ για τη στοχευμένη, εξατομικευμένη διαφήμιση. Αυτό επιβεβαίωσε μεγάλη αμερικανική εφημερίδα με έρευνά της σε συνεργασία με εταιρείες διαμοίρασης γεωγραφικού στίγματος χρηστών μέσω Ιντερνετ.

Μια ομάδα συντακτών παρακολούθησε βήμα προς βήμα τις κινήσεις μιας συγκεκριμένης γυναίκας, καθηγήτριας Μαθηματικών στη Νέα Υόρκη, η οποία συναίνεσε, εις το όνομα του κοινού καλού, στην ανοιχτή δημοσιοποίηση των στοιχείων της. Συμπεριλαμβανομένου και του ότι επισκεπτόταν τακτικά έναν πρώην ερωτικό της σύντροφο. Σε διάστημα τεσσάρων μηνών το στίγμα της καταγράφηκε περίπου 9.000 φορές, δηλαδή κατά μέσον όρο ανά 21 λεπτά.

Υστερα από μια συστηματική ερευνητική επιχείρηση και επεξεργασία στοιχείων επί πέντε μήνες, οι ρεπόρτερ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τελικά είναι εξαιρετικά εύκολο να παρακολουθείς κάποιον αν έχεις την πρόσβαση που διαθέτουν οι διαχειριστές ορισμένων εφαρμογών, αλλά και οι «έμποροι» των δεδομένων. Αρκεί ο χρήστης να έχει μαζί του το κινητό του τηλέφωνο με ενεργοποιημένη τη δυνατότητα εντοπισμού.

Στο ψηφιακό σύμπαν υπάρχουν εταιρείες που είναι σε θέση να γνωρίζουν, με ακρίβεια δευτερολέπτου και εκατοστών τις διαδρομές που ακολουθεί κάθε χρήστης ως άτομο, το πόσο συχνά καλεί ταξί ή επισκέπτεται κάποια διεύθυνση, όπως χώρο εργασίας, γιατρό, διατροφολόγο, γυμναστήριο, ινστιτούτο αισθητικής, την κατοικία ενός, φίλου, εραστή -νομίμου ή όχι – κ.λπ. Ακόμη και εάν λέει ψέματα πως είναι, π.χ., σε αυστηρή δίαιτα, το τηλέφωνό του «καρφώνει» ότι κάθε βράδυ κάνει επιδρομές σε ταχυφαγεία. Εξ ου και αναφύονται διαρκώς καινούριες εφαρμογές για την πρόγνωση του καιρού, τη ροή της κυκλοφορίας στους δρόμους, την πλοήγηση, τη διαθεσιμότητα ειδών πρώτης ανάγκης (φάρμακα, καύσιμα κ.ά.), τις γνωριμίες, την κλήση ταξί κ.λπ.

Ομως, αυτού του είδους οι εφαρμογές, προκειμένου να παράσχουν πληροφορίες μέγιστης ακρίβειας, εξ ορισμού πρέπει να είναι διαρκώς γεωγραφικώς ενήμερες. Σήμερα οι εφαρμογές για smartphone που λειτουργούν σε περιβάλλον Android είναι πάνω από 1.200 και άλλες 200 ειδικά για iPhone.

Η στενή παρακολούθηση των κινήσεων αμέτρητων χρηστών είναι ένα απέραντο χρυσωρυχείο για τους επιχειρηματίες που εποφθαλμιούν τα κέρδη από μια γη της επαγγελίας – και της αδιακρισίας στην πλέον αδυσώπητη μορφή της. Σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον 75 μεγάλες εταιρείες που εμπορεύονται τα γεωγραφικά δεδομένα, μαζί με όλα τα συμπαρομαρτούντα προσωπικά στοιχεία εκατομμυρίων ανύποπτων χρηστών.

App-ασφάλιση

Ο οργανισμός AppCensus προσκαλεί οποιονδήποτε χρήστη του Διαδικτύου στον ιστότοπό του ώστε να πληροφορηθεί περί «του κόστους που έχουν οι δήθεν δωρεάν εφαρμογές εις βάρος των ευαίσθητων προσωπικών σας στοιχείων». Η AppCensus τηρεί και εμπλουτίζει διαρκώς μια βάση δεδομένων με όλα τα apps που μοιράζονται τα στοιχεία των χρηστών τους με τρίτους, κυρίως για εμπορικούς λόγους. Στο συγκεκριμένο site υπάρχουν αναλυτικά στοιχεία σχετικά με τη συμπεριφορά κάθε εφαρμογής, το είδος των δεδομένων που δημοσιοποιεί, με ποιες εταιρείες συνεργάζεται (δηλαδή πουλάει τις πληροφορίες) κ.λπ.

Οι υπεύθυνοι ανάπτυξης των περισσότερων apps ισχυρίζονται στερεοτυπικά ότι δεν αποκαλύπτουν στοιχεία ταυτότητας των ατόμων ή των συσκευών τους. Το πράγμα γίνεται πιο περίπλοκο για τους παντοδύναμους γίγαντες του Διαδικτύου, όπως την Google, την Amazon και το Facebook. Παρά τις μομφές, την καχυποψία αλλά και τα κατά καιρούς σκάνδαλα διαρροής προσωπικών δεδομένων, οι κολοσσοί απορρίπτουν οποιαδήποτε υπόνοια ότι μετέρχονται αθέμιτα μέσα, παραβιάζοντας το ιδιωτικό απόρρητο των χρηστών τους. Ισχυρίζονται ότι επεξεργάζονται μόνο ανώνυμα στοιχεία – αν και η προαναφερθείσα δημοσιογραφική έρευνα απέδειξε ότι αυτά τα ανώνυμα δεδομένα εύκολα συμπληρώνονται και ταυτοποιούνται από κάποιον επιτήδειο.

Διότι αν τίθεται υπό παρακολούθηση μια συσκευή η οποία φαίνεται να μετακινείται καθημερινά ανάμεσα σε μια μονοκατοικία και σε μια διεύθυνση γραφείου ή εταιρείας, ο χρήστης δεν μπορεί παρά να είναι ένας και μόνο. Παρ’ όλα αυτά, το Facebook λόγου χάρη κατοχυρώνει από καιρού εις καιρόν ευρεσιτεχνίες που παραπέμπουν στο tracking ή την παρακολούθηση χρηστών, όπως το Offline Trajectories («Δρομολόγια εκτός σύνδεσης»).

Γι’ αυτές τις πατέντες η σταθερή επωδός εκ μέρους του Facebook είναι ότι «κατοχυρώνουμε πολλά, αλλά δεν τα χρησιμοποιούμε όλα».

Πάντως, ύστερα από τον σάλο με τη Νεοϋορκέζα μαθηματικό υπήρξε πλημμυρίδα δημοσιευμάτων σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ υπό μορφή οδηγού αυτοπροστασίας από το tracking. Παρέχονται αναλυτικές οδηγίες για την απενεργοποίηση του ηλεκτρονικού ίχνους εντοπισμού, τη διαγραφή του ιστορικού από τους προορισμούς που έχουν ήδη καταγραφεί, τον περιορισμό της πρόσβασης που έχει κάθε εφαρμογή στο γεωγραφικό στίγμα κ.ά.

Ωστόσο, στη συντριπτική τους πλειονότητα οι ειδικοί επί της αυτοπροστασίας καταλήγουν στο αμήχανο συμπέρασμα ότι ο γεωεντοπισμός είναι σχεδόν σύμφυτος με τη λειτουργία βασικών εφαρμογών, ώστε στην πράξη μόνο οι σχολαστικοί θα μπουν τελικά στον κόπο της ενεργοποίησης-απενεργοποίησης. Ιδιαίτερα εφόσον οι παράμετροι κάθε εφαρμογής συνήθως είναι βαθιά θαμμένες στα κείμενα για τη συγκατάθεση του χρήστη, στα ψιλά γράμματα που ποτέ κανείς δεν διαβάζει.

ΟΣΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΚΙΑ

 

Βρήκα στα αρχεία μου, μία παλιά εργασία κάποιου «καμένου».  Τώρα ………… καμένος από φίλους; από συγγενείς; από ……… δεν ξέρω, πάντως είχε κάψει την γούνα του. Έτσι αποφάσισε να μας ανοίξει τα μάτια όσο μπορούσε ………… και έγραψε ……………… και εγώ αντέγραψα…….. ……………………….. και εσείς προστατευθείτε 

Η κακία…. ΚΑΙ ΟΣΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙ ‘ ΑΥΤΗΝ !

Αν νομίζετε ότι η κακία είναι απλή υπόθεση, θα σας απογοητεύσουμε. Οι δέκα αλήθειες και τα ψέματα για να ξέρετε τι να κάνετε όταν τη συναντήσετε Ι (γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να τη γλιτώσετε…).  Και, αν η μαμά σας σάς έμαθε ότι πίσω από κάθε κακό άνθρωπο υπάρχει μια τραγική ιστορία, καλά θα κάνετε να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας, για να μη βλέπετε αστεράκια όταν σας έρθει το χαστούκι. Είναι εξπέρ στις μεταμφιέσεις (δεν θα τη δείτε αμέσως με την πρώτη, ακόμα και αν κόβει το μάτι σας) και, παρά τους ευσεβείς σας πόθους, δεν μεταλλάσσεται σε καλοσύνη.  Όσο νωρίτερα μάλιστα τη μάθετε τόσο καλύτερα θα την αποφύγετε…

Η ΚΑΚΙΑ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ

Ψέμα.   «Η κακία», εξηγεί η Ελένη Νίνα, κλινικός ψυχολόγος, «είναι κάτι πιο βαθύ, πιο ισχυρό, πιο ανεξέλεγκτο. Μπορεί να εμπεριέχει και την εκδίκηση, αλλά δεν είναι ποτέ μια αντίδραση σε βρασμό ψυχής». Τις περισσότερες φορές συνοδεύεται από μια βαθιά ικανοποίηση για το κακό του. Συνήθως πηγάζει από μια μεγάλη ανασφάλεια: με άλλα λόγια, ένας κακός δεν είναι ποτέ μόνο κακός αλλά και βαθύτατα κομπλεξικός αφού προσπαθεί να ανεβάσει τον εαυτό του «γκρεμίζοντας» τους άλλους (και το καταφέρνει θαυμάσια χωρίς να το καταλάβετε).

Η ΚΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ
Αλήθεια και ψέμα. Αν και οι επιστήμονες δεν έχουν αποδείξει ακόμα την ύπαρξη του γονιδίου, είμαστε αυτόπτεις μάρτυρες του κληρονομικού «χαρίσματος» της. «Η αλήθεια είναι», συνεχίζει η Ελένη Νίνα, «ότι το παιδί αντιγράφει με ακρίβεια τη συμπεριφορά των γονιών του. Στις μικρές ηλικίες ενσωματώνει αντιδράσεις χωρίς να ξέρει αν πρόκειται για καλό ή κακό. Στο μυαλό του ό,τι κάνει η μαμά ή ο μπαμπάς είναι καλό».

Η ΚΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ
Ψέμα. Για τις δολοπλοκίες της κυκλοφορούν χιλιάδες εγχειρίδια με αναλυτικές οδηγίες χρήσης. Λειτουργεί με ίντριγκες, ψέματα, υπονομεύσεις και κυρίως… «βαποράκια». Ανθρώπους δηλαδή που χρησιμοποιεί για να πετύχει το σκοπό της. «Οι άνθρωποι που έχουν μάθει να μεταχειρίζονται την κακία», εξηγεί η Ελένη Νίνα, «επιδιώκουν να βρίσκονται στο παρασκήνιο. Ίσως γιατί δεν μπορούν να αντέξουν συναισθηματικά μια επίθεση κατά πρόσωπο. Καλύπτουν τα ίχνη τους για να είναι σίγουροι ότι δεν θα κινδυνεύσουν». Αν λοιπόν περιμένετε από έναν κακό να σας δείξει τα δόντια του, θα… περιμένετε για πολύ ακόμα.
Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΝΙΚΑΕΙ ΤΗΝ ΚΑΚΙΑ
Ψέμα. Μπορεί να συμβαίνει στα παραμύθια αλλά, αν πιστεύετε ότι είστε Σταχτοπούτα, θα δυσκολευτείτε να τα βγάλετε πέρα με τις κακές μάγισσες. Στην πραγματική ζωή η κακία ζει και βασιλεύει.  «Από παιδιά μάς έμαθαν», υποστηρίζει η Ελένη Νίνα, «ότι αρκεί να είμαστε εμείς καλοί για να είναι και οι άλλοι. Πρόκειται για μια επικίνδυνη παγίδα αφού μας ακινητοποιεί στις αντιδράσεις μας. Δεν χρειάζεται να γίνει κανείς κακός για να αντιμετωπίσει την κακία, έχει κάθε υποχρέωση όμως (για την ψυχική του υγεία) να προφυλάξει τον εαυτό του». Αν, για παράδειγμα, η καλύτερη σας φίλη σάς κλέψει τον άντρα, δεν είναι απαραίτητο να της κλέψετε τον δικό της. Μπορείτε απλώς να της δείξετε ότι δεν είστε εύκολο θύμα.

Η ΚΑΚΙΑ ΕΧΕΙ ΜΕΤΡΟ
Ψέμα. Και γιατί άλλωστε; Αν κάποιος μπορεί να τα έχει όλα, θα ικανοποιηθεί με τα λίγα;  «Η κακία», υποστηρίζει η Ελένη Νίνα, «δεν είναι ελεγχόμενο συναίσθημα. Πολλές φορές αυτός που την έχει θεωρεί ότι οι πράξεις του έχουν καλές προθέσεις και αυτό του δίνει το άλλοθι να φτάσει μέχρι τα άκρα χωρίς να αντιλαμβάνεται τις συνέπειες».  Μεταξύ μας, η πεθερά σας ξέρει πολύ καλά τι θέλει να κάνει (εσείς απλώς κοιμάστε τον ύπνο του δικαίου).

Η ΚΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗ
Αλήθεια. Και ιδιοφυής. Χτυπάει όταν δεν το περιμένετε, χωρίς ίχνη. Αν πιστεύετε ότι μπορείτε να χειριστείτε τον συνάδελφο σας που πετάει πού και πού κακιούλες, θα εκπλαγείτε αν ανακαλύψετε πού μπορεί να φτάσει, θα κάνετε λάθος αν υποτιμήσετε τις δυνάμεις του. «Πολλές φορές», εξηγεί η Ελένη Νίνα, «πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε έναν άνθρωπο. Κάτω όμως από κατάλληλες συνθήκες αναδεικνύονται πιο πρωτογενή στοιχεία ενός χαρακτήρα και πιο πρωτόγονα».

Η ΚΑΚΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΤΗΣ
Αλήθεια. Δεν χτυπάει τυχαία. Μετράει τις δυνάμεις της και επιτίθεται στους εύκολους στόχους, εκεί που ξέρει ότι έχει πιθανότητες να προκαλέσει απώλειες. Που πάει να πει, αν αρχίσετε να αποκαλύπτετε στον συνάδελφο σας όλα τα μικρά σας κόλπα για να κάνετε κοπάνα από τη δουλειά, του δίνετε μια πολύ καλή αφορμή για να «διευκολύνει» την απόλυση σας. «Σε κάθε κακό», εξηγεί η Ελένη Νίνα, «αντιστοιχεί και ένα πρόβατο επί σφαγή. Κάποιος που με τις αδυναμίες του επιτρέπει στον αντίπαλο του να τον χτυπήσει χωρίς να προβάλει αντίσταση». Αν δεν θέλετε να είστε θύμα, δεν έχετε παρά να το δείξετε με τη συμπεριφορά σας, βάζοντας τον θύτη στη θέση του.

Η ΚΑΚΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ
Αλήθεια. Άλλοτε εν αγνοία τους ή με τη θέληση τους γιατί εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους. Η κακία έχει σχέδιο, κουτοπονηριά, κέρδη και εξυπνάδα. Είναι αδύνατον να μπείτε στο μυαλό ενός κακού. Ό,τι σε εσάς φαίνεται ασήμαντο για εκείνον είναι όπλο για να κατακτήσει αυτά που θέλει. «Η αλήθεια είναι», υποστηρίζει η Ελένη Νίνα, «ότι η κακία είναι εύκολη λύση. Δεν χρειάζεται κόπο, προσπάθεια και δουλειά».

Η ΚΑΚΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΚΑΛΟΣΥΝΗ
Αλήθεια και ψέμα. Δεν λέμε ότι είναι αδύνατον (υπάρχουν και οι άγιοι σε αυτή τη ζωή), αλλά ένας κακός δεν μπορεί να γίνει αυτόματα καλός ανακαλύπτοντας το πραγματικό νόημα της ύπαρξης (εκτός και αν έχει βρει κανένα καινούργιο φάρμακο…)
«Η κακία», εξηγεί η Ελένη Νίνα, «είναι τρόπος ζωής. Πράγμα που σημαίνει ότι για να επιστρέψει κανείς στην καλοσύνη πρέπει να επανεκπαιδευτεί σε άλλες συνήθειες». Εκεί δηλαδή που είχε μάθει να αντιδράει πετώντας τα «καρφιά» πρέπει να λειτουργεί αναζητώντας τις αιτίες της συμπεριφοράς του για να την καταπολεμήσει. Δύσκολο αλλά όχι αδύνατο (λέμε τώρα…). Με κάτι τέτοια άλλωστε βγήκε και η φήμη του κακού λύκου…

ΕΝΑΣ ΚΑΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΣ ΜΕ ΟΛΟΥΣ
Αλήθεια. Αν πιστεύετε ότι η αγάπη σας μπορεί να αλλάξει έναν κακό, θα ανακαλύψετε ότι δεν είναι αρκετή. Αν λοιπόν η φίλη σας φέρεται σαν κακομαθημένο παιδί στους άλλους, θα το κάνει και με εσάς. Χρειάζεται απλά το σωστό timing να βγει ο κακός εαυτός της. Μην ελπίζετε σε προνομιακή μεταχείριση. Το μόνο που μπορεί να τη βάλει στη θέση της είναι ένας άξιος αντίπαλος. Ένας καλός με κακές προθέσεις γι’ αυτούς που έχουν κακούς σκοπούς.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΟΤΑΝ ΒΡΕΘΕΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΑΣ
Στη δουλειά
Πώς θα την καταλάβετε: Έχει τις απαντήσεις για όλα, γλείφει χωρίς τύψεις τον διευθυντή, δεν έχει ενδοιασμό να «καρφώσει», κλέβει ιδέες και τις παρουσιάζει για δικές της.

Αντιμετώπιση: Μην της αφήσετε περιθώρια να καταλάβει τις αδυναμίες σας. Καλύτερη λύση είναι η απόσταση και η σιγή ιχθύος. Αν σας επιτεθεί, χτυπήστε εκεί που πονάει: στην εικόνα του καλού παιδιού που προσπαθεί να περάσει. Στον έρωτα

Στο γάμο
Πώς θα τον καταλάβετε:
Τα ξέρει όλα, δεν χάνει ευκαιρία να σας υπενθυμίσει πόσο ανώτερος είναι και χρησιμοποιεί τους άλλους σαν σφουγγαρόπανα.

Αντιμετώπιση: Χωρίστε τον επειγόντως, θα σας κάνει τη ζωή κόλαση. Αν νομίζετε ότι θα τον αλλάξετε, θα το πληρώσετε με ένα διαζύγιο.

Στη φιλία
Πώς θα την καταλάβετε:
Έχει την τέλεια ζωή (τρόπος του λέγειν) και αυτό της δίνει το άλλοθι να σας βρίσκει μείον. Πάντα κάτι της βρομάει. Μιλάει σαν να έχει προγόνους βασιλιάδες. Μερικές φορές γίνεται επικίνδυνη (αφού μαθαίνει πρώτη από όλες τα σκάνδαλα της παρέας).

Αντιμετώπιση: Προσπαθήστε να περάσετε απαρατήρητη για να μην σας, σας ταλαιπωρήσει. Μάθετε πρώτη πόσα ράμματα έχει η γούνα της για να είστε άξιος αντίπαλος…

Στην οικογένεια
Πώς θα την καταλάβετε: Κυκλοφορεί σε οικογενειακές συγκεντρώσεις (γάμους βαφτίσια…) και έχει έναν κακό λόγο να πει για όλους και όλα. Φύγετε με ελαφρά πηδηματάκια.

Αντιμετώπιση: Αν σας πιάσει στο στόμα της (και στα χέρια της), μετρήστε ης δυνάμεις σας: αν νομίζετε ότι μπορείτε να τα βάλετε με όλη την οικογένεια, πείτε τα έξω από τα δόντια, διαφορετικό περιμένετε να τελειώσει το τροπάριο.  

 

πηγη

 

Eίναι «ψηφιακή ηρωίνη»: Πώς οι οθόνες μεταμορφώνουν τα παιδιά μας σε ψυχωτικούς τοξικομανείς

Φωτογραφία για Eίναι «ψηφιακή ηρωίνη»: Πώς οι οθόνες μεταμορφώνουν τα παιδιά μας σε ψυχωτικούς τοξικομανείς

 Η Σούζαν αγόρασε στον 6χρονο γιο της ένα iPad όταν πήγαινε πρώτη Δημοτικού «Σκέφτηκα «Γιατί να μην δοκιμάσει;», μου είπε κατά τη διάρκεια μια συνεδρίας μας. Το σχολείο του Τζον είχε αρχίσει να χρησιμοποιεί τις συσκευές σε όλο και μικρότερες τάξεις, ο δάσκαλος τεχνολογίας εκθείαζε τα εκπαιδευτικά τους ωφέλη, οπότε η Σούζαν θέλησε να κάνει ότι ήταν καλύτερο για το ξανθό της αγοράκι που λάτρευε να διαβάζει και να παίζει μπέιζμπολ.

Αρχικά άφηνε τον Τζον να παίζει διάφορα εκπαιδευτικά παιχνίδια στο iPad του. Ώσπου ο μικρός ανακάλυψε το Minecraft, το οποιο ο δάσκαλος τεχνολογίας χαρακτήρισε «ηλεκτρονικό Lego». Θυμόταν πόσο λάτρευε η ίδια ως παιδί να χτίζει και να παίζει με τα τουβλάκια της, οπότε άφησε το γιο της να παίζει Minecraft το απόγευμα.

Στην αρχή η Σούζαν ήταν αρκετά ευχαριστημένη. Ο Τζον έμοιαζε να απασχολείται με δημιουργικό παιχνίδι καθώς εξερευνούσε τον κόσμο του ηλεκτρονικού παιχνιδιού. Παρατηρησε μεν οτι το παιχνίδι δεν ηταν ακριβώς όπως τα Lego που θυμόταν -στα παιδικα της χρόνια δεν χρειαζόταν να… σκοτώσει ζώα και να βρει σπάνια στοιχεία για να επιβιώσει και να πάει στο επόμενο επίπεδο. Αλλά ο Τζον έμοιαζε να χαίρεται πολύ, ενώ το σχολείο του είχε μέχρι και όμιλο Minecraft, οποτε… πόσο ασχημο μπορεί να ήταν;

Παρ’ ολ’ αυτα, η Σούζαν δεν μπορουσε να αρνηθεί πως έβλεπε αλλαγές στον Τζον. Είχε αρχίσει να απορροφάται όλο και περισσότερο από το παιχνίδι του, είχε χάσει το ενδιαφέρον του για το μπέιζμπολ και το διάβασμα βιβλίων και αρνούταν να βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού. Μερικά πρωινά ξυπνούσε και της έλεγε οτι εβλεπε τετράγωνα στα όνειρά του.

Αν και αυτο την απασχολούσε, πίστευε πως ο γιος της μπορεί απλά να είχε ζωηρή φαντασία. Καθώς η συμπεριφορά του συνέχιζε να χειροτερεύει, προσπάθησε να του πάρει το παιχνίδι, αλλά ο Τζον άρχισε να έχει κρίσεις θυμού. Οι εκρήξεις του ήταν τόσο άσχημες που ενέδιδε, προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό της ξανά και ξανά ότι «ειναι εκπαιδευτικό».

Τότε μια νύχτα συνειδητοποίησε πως κάτι δεν πήγαινε καθόλυ καλά.

«Μπήκα στο δωμάτιο του για να τον ελέγξω. Υποτιθεται πως θα κοιμόταν… Και τρόμαξα τόσο!«

Tον βρήκε να κάθεται στο κρεβάτι του και να κοιτάζει με τεράστια μάτια στο κενό, ενώ το φωτεινό του iPad βρισκοταν διπλα του. Έμοιαζε να είναι σε έκσταση. Μέσα στον πανικό της, η Σουζαν χρειάστηκε να τον ταρακουνήσει πολλές φορές για να συνέλθει. Δεν μπορούσε να καταλάβει πως το κάποτε υγιές, χαρούμενο αγοράκι της ειχε εθιστεί τοσο στο παιχνιδι που είχε μεταλλαχτεί σε έναν κατατονικό, ναρκωμένο άνθρωπο.

Αυτος ειναι και ο λογος που οι γονείς που είναι περισσότερο προσεκτικοί με την τεχνολογία ειναι οι σχεδιαστές τεχνολογίας και οι μηχανικοί. Ο Steve Jobs ήταν γνωστός για το πόσο λίγη τεχνολογία επέτρεπε στα παιδιά του. Στελέχη και μηχανικοί της Silicon Valley στελνουν τα παιδιά τους σε σχολεία που δεν χρησιμοποιούν τεχνολογία. Οι ιδρυτές της Google Sergey Brin και Larry Page πήγαν σε μοντεσσοριανά σχολείο, όπως και ο δημιουργός του Αmazon Jeff Bezos και ο δημιουργός της Wikipedia Jimmy Wales.

Πολλοί γονείς καταλαβαίνουν ότι οι φωτεινές οθόνες έχουν αρνητική επιρροή στα παιδιά. Βλέπουμε τις επιθετικές εκρήξεις θυμού όταν παίρνουμε τις συσκευές μακριά, καθώς και την ελλειπή ικανότητα συγκέντρωσης όταν τα παιδιά παύουν να δέχονται αδιάκοπα ερεθίσματα από τις συσκευές τους. Ακόμα χειρότερα: βλέπουμε παιδιά που βαριούνται, που είναι απαθή, αδιάφορα και βαρετά όταν δεν έχουν μια συσκευή στα χέρια τους.

Αλλά είναι ακόμα χειρότερο απ’ ότι πιστεύουμε.

Τώρα ξέρουμε πως όλα αυτά τα iPads, τα κινητά, τα Xboxes ειναι μια μορφή ψηφιακού ναρκωτικού. Πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι μπορούν να επηρεάσουν το μπροστινό μέρος του εγκεφάλου με τον ίδιο τρόπο που το επηρεάζει η κοκαίνη. Η τεχνολογία είναι τόσο υπερδιεγερτική που ανεβάζει τα επιπεδα ντοπαμίνης όσο τα ανεβάζει το σεξ.

Αυτό το εθιστικό αποτελέσμα είναι ο λόγος που ο Dr. Peter Whybrow, διευθυντής του τμήματος νευροεπιστήμης στο UCLA αποκαλεί τις οθόνες «ηλεκτρονική κοκαϊνη», ενώ κινέζοι ερευνητές «ηλεκτρονική ηρωίνη». Ο Dr. Andrew Doan, επικεφαλής του τμήματος έρευνας πάνω στους εθισμούς για το πεντάγωνο και το αμερικάνικο ναυτικό αποκαλεί τα βιντεοπαιχνίδια και την τεχνολογία οθόνης «ψηφιακά ναρκωτικά»

Σωστά καταλάβατε: το μυαλό του παιδιού σας καθώς παίζει Minecraft μοιάζει με έναν εγκέφαλο υπο την επήρεια ναρκωτικών. Για αυτό και ειναι δύσκολο να ξεκολλήσουμε τα παιδιά από τις οθόνες τους και τα βρίσκουμε ιδιαίτερα ευερέθιστα όταν διακόπτεται ο χρόνος τους μπροστά στην οθόνη. Εκατοντάδες πια κλινικές μελέτες δείχνουν ότι οι οθόνες αυξάνουν την κατάθλιψη, το άγχος και την επιθετικότητα και μπορούν να οδηγήσουν σε ψυχωσικά επεισόδια κατά τα οποία ο παίκτης χάνει την επαφή με την πραγματικότητα.

Στην κλινική μου μελέτη με πάνω από 1000 εφήβους τα τελευταία 15 χρόνια, βρήκα το παλιό ρητό «Μια ουγκιά πρόληψης αξίζει όσο μια λίβρα θεραπείας» να ταιριάζει απόλυτα όταν μιλάμε για εθισμό στην τεχνολογία. Μόλις το παιδί περάσει τη διαχωριστική γραμμή του αληθινού τεχνολογικού εθισμού, η θεραπεία μπορεί να είναι πολύ δύσκολη. Για την ακρίβεια, βρήκα πολύ ευκολότερο να θεραπεύσω χρήστες ηρωίνης και κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης, παρά χαμένους στο μάτριξ video gamers ή εθισμένους στα social media και το Facebook.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του 2013 της αμερικανικης ακαδημίας παιδιάτρων, τα παιδιά ηλικίας 8-10 ετών ξοδεύουν 8 ώρες τη μέρα σε διάφορα ψηφιακά μέσα, ενώ οι έφηβοι περνούν 11 ώρες μπροστά σε οθόνες. 1 στα 3 παιδιά χρησιμοποιεί τάμπλετς ή κινητά πριν καν μιλήσουν. Σύμφωνα με το βιβλίο “Internet Addiction” της Dr. Kimberly Young, 18% των χρηστών του internet στη φάση του κολλεγίου υποφέρουν από τεχνολογικό εθισμό στις ΗΠΑ.

Μόλις ένας άνθρωπος περάσει στον ολοκληρωτικό εθισμό οποιουδήποτε τύπου, πρέπει πρώτα να αποτοξινωθεί ώστε να μπορέσει στη συνέχεια η οποιαδήποτε θεραπεία να έχει αποτέλεσμα. Με την τεχνολογία αυτό σημαίνει ολοκληρωτική αποχή από τα ψηφιακά μέσα: όχι υπολογιστές, όχι κινητά, όχι tablets. Σε προχωρημένα στάδια απαγορεύεται ακόμα και η τηλεόραση. Η συνήθης περίοδος αποχής είναι από 4 εως 6 βδομάδες, αυτός είναι ο χρόνος που χρειάζεται για ένα υπερδιεργεμένο νευρικό σύστημα να κάνει «επανεκκίνηση». Αλλά αυτό δεν είναι εύκολο στην τωρινή μας κοινωνία όπου οι οθόνες βρίσκονται παντού. Ένα άτομο μπορεί να ζήσει χωρίς ναρκωτικά ή αλκοόλ. Με τον τεχνολογικό εθισμό όμως είναι αδύνατο, υπάρχουν παντού ψηφιακοί πειρασμοί.

Οπότε πώς προστατεύουμε τα παιδιά μας από το να ξεπεράσουν το όριο; Δεν είναι εύκολο.

Το κλειδί είναι να αποτρέψεις το 4χρονο, 5χρονο ή 8χρονο σου από το να κολλήσει σε οθόνες. Αυτό σημαίνει Lego αντί για Minecraft, βιβλία αντί για iPads, φύση και άθληση αντί για τηλεόραση. Αν χρειαστεί, ζητήστε από το σχολείο του παιδιού σας να μην του δώσει τάμπλετ μέχρι να γινει 10 ετών (άλλοι συστήνουν 12)

Nα κάνετε ειλικρινείς συζητήσεις με το παιδί σας σχετικά με το γιατί του περιορίζετε την πρόσβασή του σε οθόνες. Να τρώτε φαγητό με τα παιδιά σας χωρίς ηλεκτρονικές συσκευές στο τραπέζι -ακριβώς όπως ο Steve Jobs είχε δείπνα με τα παιδιά του χωρίς τεχνολογία. Μην πέφτετε θύματα του «Ο γονιός είναι αφηρημένος», καθώς όπως ξέρουμε τα παιδιά κάνουν ότι βλέπουν.

Όταν μιλαω στα 9χρονα διδυμα αγόρια μου, τους εξηγώ με ειλικρίνεια το γιατί δεν θέλουμε να έχουν ταμπλετ ή να παιζουν βιντεοπαιχνίδια. Τους εξηγώ πως κάποια παιδιά παίζουν τόσο πολύ με τις συσκευές τους που δυσκολεύονται να σταματήσουν ή να κοντρολάρουν το πόσο θα παίξουν. Τα έχω βοηθήσει να καταλάβουν ότι αν μπλέξουν με οθόνες και παιχνίδια όπως κάποιοι άλλοι φιλοι τους, θα επηρεαστούν άλλα κομμάτια της ζωής τους: μπορεί να μην θέλουν πια να παίζουν μπέιζμπολ, να μην διαβάζουν συχνά βιβλία, να χάσουν το ενδιαφέρον τους στην επιστήμη και τη φύση και να κόψουν τη σχέση τους με τους αληθινούς τους φίλους. Το εντυπωσιακό είναι ότι δεν χρειάζεται ιδιαίτερος κόπος να πειστούν, καθώς έχουν δει από πρώτο χέρι τις αλλαγές στη ζωή κάποιων φίλων τους εξαιτίας της προσκόλλησης τους σε μια οθόνη.

Οι ψυχολόγοι καταλαβαίνουν πως η υγιής ανάπτυξη των παιδιών περιλαμβάνει επικοινωνία, δημιουργικό φανταστικό παιχνίδι και επαφή με τον αληθινό, φυσικό κόσμο. Δυστυχώς ο εθιστικός κόσμος της οθόνης θαμπώνει και εμποδίζει αυτές τις διαδικασίες υγιούς ανάπτυξης.

Ξέρουμε επίσης ότι τα παιδιά είναι πιο επιρρεπή σε εθισμούς όταν νιώθουν μόνα, αποξενωμένα και βαριούνται. Για αυτό πρέπει να βοηθάμε τα παιδιά να συνδέονται με αληθινές εμπειρίες ζωής και αληθινούς δεσμούς και σχέσεις. Το παιδί που ασχολείται με δημιουργικές δραστηριότητες και επικοινωνεί με την οικογένειά του έχει λιγότερες πιθανότητες να ξεφύγει στον ψηφιακό κόσμο φαντασίας. Αλλά ακόμα και ένα παιδί που λαμβάνει όλη την αγάπη και την υποστήριξη του κόσμου, κινδυνεύει να πέσει στο Μάτριξ, μόλις έρθει σε επαφή με τις οθόνες και νιώσει την επίδρασή τους. Άλλωστε, 1 στους 10 ανθρώπους έχουν από τη φύση τους έντονες τάσεις εθισμού.

Στο τέλος, η Σούζαν πήρε το τάμπλετ από το γιο της, όμως η θεραπεία ήταν μια ανηφόρα με πολλές λακούβες και οπισθοχωρήσεις Τέσσερα χρόνια αργότερα, με πολλή υποστήριξη, ο Τζον ειναι πολυ καλυτερα. Χρησιμοποιεί έναν υπολογιστή γραφείου και έχει βρει κάποια ισορροπία στη ζωή του: παίζει σε ομάδα και έχει αρκετούς φίλους στο σχολείο. Αλλά η μητέρα του είναι ακόμα σε επιφυλακή ως προς τη χρήση τεχνολογίας από μεριάς του, γιατί όπως κάθε εθισμός μπορεί κανείς εύκολα να ξαναυποκύψει σε κάποια στιγμή αδυναμίας. Το να προσέχει πως έχει υγιείς δραστηριότητες, ότι απουσιάζει ο υπολογιστής από το δωμάτιό του και το βραδινό φαγητό δεν συνοδεύεται από οποιαδήποτε μορφή τεχνολογίας είναι όλα κομμάτι της λύσης του προβλήματος.

Dr. Nicholas Kardaras
Πηγή
Tromaktiko

Πώς θα γίνετε ευτυχισμένοι με μόλις 15 λεπτά την ημέρα: Ενας μοναχός αποκαλύπτει

 

Αν αναρωτιέστε ποιος είναι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο φτάνει να…
κουγκλάρετε το όνομα Μάθιου Ρίκαρντ και θα τον βρείτε.

Ο 69χρονος Θιβετιανός βουδιστής μοναχός γεννημένος στη Γαλλία είναι και επίσημα ο «πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου».

Ο ίδιος θεωρεί τον τίτλο λίγο υπερβολικό ωστόσο μοιράζεται με τους αναγνώστες του Business Insider το μυστικό της δικής του ευτυχίας.

Σύμφωνα με τον διάσημο νευροεπιστήμονα του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν, Ρίτσαρντ Ντέιβιντσον ο Μάθιου Ρίκαρντ συμμετείχε σε ένα πείραμα που διήρκεσε 12 χρόνια. Ο Ντέιβιντσον τοποθέτησε στο κεφάλι του Μάθιου 256 αισθητήρες και κατέγραψε ότι όταν ο μοναχός βρισκόταν σε κατάσταση διαλογισμού και ένιωθε συμπόνια ο εγκέφαλος του ήταν ασυνήθιστα φωτεινός.

Οι εγκεφαλογράφημα έδειξε πως όταν ο Μάθιου διαλογιζόταν ο εγκέφαλος του παρήγαγε κύματα γάμμα. Πρόκειται για κύματα που συνδέονται με τη συνείδηση, την προσοχή, τη μνήμη και τη μάθηση και «που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν αναφερθεί σε βιβλιογραφία της νευροεπιστήμης», δήλωσε Ντέιβιντσον. Οι σαρώσεις έδειξαν επίσης υπερβολική δραστηριότητα στον αριστερό προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου σε σύγκριση με τον δεξιό φλοιό, επιτρέποντας του βιώνει ευτυχία και να μειώνει την τάση προς την αρνητικότητα.

Το Business Insider συνάντησε τον Μάθιου Ρίκαρντ στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας. Αυτές είναι οι συμβουλές που δίνει για την «αιώνια» ευτυχία:

  • Γίνεται αλτρουιστές και σταματήσετε να σκέφτεσαι μόνο το εγώ σας. Είναι μια κουραστική διαδικασία που οδηγεί στη δυστυχία.
  • Αν θέλετε να ευτυχίσετε γίνεται αγαθοί. Αυτό θα σας κάνει όχι μόνο να αισθανθείτε καλύτερα αλλά και θα επηρεάσει αυτούς που είναι κοντά σας.
  • Γυμνάστε το μυαλό σας όπως θα κάνατε με το σώμα σας πριν από τον Μαραθώνιο. Υπάρχει η άποψη ότι η καλοσύνη, η προσοχή, η συναισθηματική ισορροπία και η ανθεκτικότητα είναι δεξιότητες που μπορεί κάποιος να μάθει. Όλα αυτά μαζί συνθέτουν την ευτυχία άρα η ευτυχία είναι κάτι το οποίο μαθαίνεται.
  • Διαλογιστείτε σκεπτόμενοι ωραία πράγματα για 15 λεπτά την ημέρα λέει ο μοναχός. Μη αφήσετε καμία άλλη σκέψη να διακόψει τη ροή των θετικών συναισθημάτων που νιώθετε εκείνη την ώρα. Ήδη μετά από δυο εβδομάδες θα νιώσετε ψυχική ευφορία. Φανταστείτε τι θα νιώθετε όταν το κάνετε για 50 χρόνια όπως ο Ρίκαρντ.

«Αν το μυαλό σας είναι γεμάτο με καλοσύνη, πάθος και αλληλεγγύη ο νους σας θα γίνει υγιής και αυτό θα οδηγήσει σε άνθιση» δήλωσε ο Ρίκαρντ. «Τότε θα είστε σε πολύ καλύτερη ψυχική κατάσταση, το σώμα σας θα είναι πιο υγιές και όλοι γύρω σας θα το αντιληφθούν»

πηγη