Οι πιο αξιόπιστες και οι πιο αναξιόπιστες μάρκες αυτοκινήτων για το 2019 στην Αγγλία

Η J.D. Power and Associates εκτός από την έρευνα αξιοπιστίας US Vehicle Dependability Study, έκανε αντίστοιχη έρευνα και στην Αγγλία. Ας δούμε αναλυτικά τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας, που βρήκε την Peugeot στη κορυφή.

Εταιρίες

Η Peugeot είχε 77 προβλήματα ανά 100 αυτοκίνητα, με την Skoda να ακολουθεί με 88 και την Hyudai με 90 προβλήματα ανά 100 αυτοκίνητα. Η Nissan βρέθηκε στην 4η θέση με 94 προβλήματα ανά 100 αυτοκίνητα και η Suzuki στην 5η με 94 προβλήματα ανά 100 αυτοκίνητα. Στη τελευταία θέση βρέθηκε η BMW με 181 προβλήματα ανά 100 αυτοκίνητα, ενώ μια θέση πιο πάνω η Fiat με 173 προβλήματα ανά 100 αυτοκίνητα. Η Audi βρέθηκε τρίτη από το τέλος με 167 προβλήματα, ενώ η Jaguar μια θέση πιο ψηλά με 159 προβλήματα. Από πάνω της βρέθηκαν η Land Rover με 142 προβλήματα ανά 100 αυτοκίνητα και η Mercedes-Benz με 136 προβλήματα ανά 100 αυτοκίνητα. Όπως βλέπεις, οι μη premium μάρκες είναι πιο αξιόπιστες από τις premium.

Μοντέλα

Από πλευράς εταιριών. 3 μοντέλα του VW Group, περισσότερα από κάθε αυτοκινητοβιομηχανία, (Volkswagen up!, Skoda Octavia, Volkswagen Tiguan), ηγούνται στις κατηγορίες τους, ενώ υπάρχουν και δυο μοντέλα της Opel/Vauxhall (Insignia και Mokka X) βρέθηκαν στη κορυφή στις κατηγορίες τους.

Λιγότερα προβλήματα φέτος

Ο μέσος όρος προβλημάτων ανά 100 αυτοκίνητα, φέτος είναι 119, 9 λιγότερα σε σχέση με τα 128 προβλήματα ανά 100 αυτοκίνητα της περσινής έρευνας. Τα προβλήματα εντοπίζονται στον κινητήρα και στη μετάδοση, στο εσωτερικό, στην οδηγική εμπειρία, στα συστήματα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας, στο σύστημα σύνδεσης Bluetooth, στα συστήματα φωνητικών εντολών, στα συστήματα κλιματισμού, στις μπαταρίες, στα καθίσματα, στα συστήματα ασφαλείας και υποβοήθησης οδηγού αλλά και στο εξωτερικό.

Η έρευνα έδειξε πως τα “πράσινα” αυτοκίνητα αντιμετωπίζουν περισσότερα προβλήματα σε τομείς όπως τα συστήματα μετάδοσης κίνησης, τα καθίσματα και τα συστήματα ψυχαγωγίας, σε σύγκριση με αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Ωστόσο οι ιδιοκτήτες των φιλικών προς το περιβάλλον οχημάτων είναι πιθανότερο να επαναγοράσουν ένα μοντέλο στο μέλλον από την μάρκα που έχουν επιλέξει.

Στην έρευνα συμμετείχαν 11.530 πρώτοι ιδιοκτήτες μοντέλων αυτοκινήτων από αυτοκινητοβιομηχανίες, που τα έχουν στη κατοχή τους από τον Νοέμβριο 2015 έως τον Ιανουάριο του 2018. Συνολικά στην έρευνα αξιολογούνται 177 πιθανά προβλήματα που χωρίζονται σε 8 κατηγορίες.

πηγη

Advertisements

Υπάρχει το φαινόμενο του θερμοκηπίου;

Η απάντηση είναι «ναι, αλλά μάλλον δεν είναι αυτό που σας λένε». Και σίγουρα δεν θεραπεύεται με …αιολικά!

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου βασίζεται στην θεωρία ότι υπάρχουν μερικά αέρια (όπως το διοξείδιο του άνθρακα ή CO2) στην ατμόσφαιρα, που «παγιδεύουν» την ηλιακή ακτινοβολία και θερμαίνουν την Γη. Και, κατ’ επέκταση, επειδή καίμε πολλά καύσιμα, που παράγουν CO2, θα υπερθερμάνουμε την Γη. Και κατά τρίτη επέκταση, αν βάλουμε ΑΠΕ θα …σωθούμε. Η τρίτη «επέκταση» είναι 100% μούφα, αφού οι ΑΠΕ, καθ’ εαυτές είναι ενεργειακά ασήμαντες, και ακόμα και στην όποια μικρή συμμετοχή τους, δεν συμβάλλουν σε μείωση ή εξοικονόμηση CO2. Από αυτήν την άποψη, με αφήνει παγερά αδιάφορο το εάν υπάρχει ή όχι φαινόμενο του θερμοκηπίου, αφού το σημαντικό είναι ότι ακόμα κι αν υπάρχει, ακόμα κι αν φταίει το ανθρωπογενές CO2, οι ΑΠΕ δεν το μειώνουν!

Αλλά το θέμα είναι και λίγο …ακαδημαϊκή περιέργεια.

Δημοσιεύθηκε άλλη μία μελέτη, που επανέρχεται στην αμφισβήτηση όλης της θεωρίας δαιμονοποίησης ειδικά του CO2:

Blair D. Macdonald Quantum Mechanics and Raman Spectroscopy Refute Greenhouse Theory, 21-4-2019: Η μελέτη αυτή καταλήγει στο ότι το CO2 δεν είναι «ιδιαίτερο» αέριο θερμοκηπίου, αλλά και το άζωτο και όλη η ατμόσφαιρα είναι αέρια θερμοκηπίου, που απορροφούν και επανεκπέμπουν την ηλιακή ακτινοβολία. Και επομένως όλη η θεωρία περί ανθρωπογενούς θερμοκηπίου χρειάζεται, κατά τον ερευνητή-συγγραφέα …αναθεώρηση.

Προσωπικά, πιστεύω ότι είναι θέμα χρόνου, οι ισχυροί του κόσμου να πάψουν να μάς δουλεύουν και να μάς πουν την αλήθεια: Κάντε οικονομία στα καύσιμα, επειδή δεν θα έχετε.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η ατμόσφαιρα συμβάλλει στην γενική …ήπια θερμοκρασία της Γης. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι το αυξημένο CO2 συμβάλλει σε κάποια αυξημένη θερμοκρασία. Και, φυσικά κανείς δεν αμφισβητεί ότι το Κλίμα της Γης αλλάζει διαχρονικά, ή τα τελευταία 200, ή 2.000, ή 2 δις χρόνια! Αλλά υπάρχουν διάφορα προβλήματα με την θεωρία ότι το CO2 «φταίει» για κάποια υπαρκτή ή μελλοντική υπερθέρμανση (ή …υπερψύξη, αναλόγως καιρού ή μόδας). Τα βασικά προβλήματα είναι, ενδεικτικά, ότι α) άλλοι πιο σημαντικοί παράγοντες επηρεάζουν το Κλίμα, γενικά, (όπως πχ μεταβολές στον Ήλιο, η κοσμική ακτινοβολία, οι τεκτονικές δραστηριότητες κλπ, β) ενώ το ατμοσφαιρικό CO2 αυξομειώνεται, διαχρονικά, τυπικά, οι αυξομειώσεις αυτές συμβαίνουν μετά, και όχι πριν, τις αλλαγές στην θερμοκρασία. γ) δεν παρατηρείται κάποια άνοδος θερμοκρασίας στην «αόρατη κουβέρτα» (αυτό το ανέβασα πρόσφατα), δ) η …σκόνη μπορεί να είναι πιο σημαντική από το CO2:

Ralph Ellis, Michael Palmer: Modulation of ice ages via precession and dust-albedo feedbacks Geoscience Frontiers 7 (2016) 891e909

Η …σκόνη εξηγεί τις αποκλίσεις των προβλέψεων στις Κλιματικές Αλλαγές (τους παγετώνες) από την απλή ερμηνεία με της τροχιά και περιστροφή της Γης (κύκλοι Μιλανκόβιτς) και η επίδραση του CO2, σαν αέριο του θερμοκηπίου, είναι από μηδαμινή έως ανύπαρκτη.

Δεν είναι τυχαίο που τα μοντέλα των κλιματολάγνων αδυνατούν να προβλέψουν ο,τιδήποτε… Τα μοντέλα προσπαθούν ντε και καλά να πείσουν ότι υπερζεσταινόμαστε λόγω CO2… Αμ δε…

Οι ιδεολογίες (και οι θρησκείες) είναι αποτέλεσμα …συμφερόντων. Ή …ποιητικής έκφρασης (μέρες που είναι…). Και η παρα-θρησκεία της Ανθρωπογενούς Κλιματικής Αλλαγής εξευτελίζεται με την …ημέρα, άσχετο αν τα ΜΜΕ το δέχονται ή όχι.

Υπάρχουν σαφέστατα και πανίσχυρα συμφέροντα υπέρ της Ανθρωπογενούς Κλιματικής Αλλαγής:

Η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας

Η στοχευμένη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας

Η στοχευμένη καταστολή ορισμένων εξαγωγών πετρελαίου

Η προώθηση του φυσικού αερίου (με τις ακριβές υποδομές του)

Η προώθηση της πυρηνικής ενέργειας (με τα ακριβά αρχικά κόστη)

Η είσπραξη χρημάτων από 3-4 εταιρείες σε ισάριθμες χώρες

Η μείωση της πλεονάζουσας ρευστότητας, συνέπεια 10ετιών πληθωριστικού χρήματος

Όλα καλά, άγια και θεμιτά, αλλά δεν έχουν σχέση ούτε με κάποιο Κλίμα, ούτε με τον ρόλο του CO2 σε αυτό. Εκτός αν είμαστε εντελώς ηλίθιοι και πιστεύουμε ότι το μέλλον μας εξαρτάται από χρησμούς, μαντείες, κοκαλάκια νυχτερίδας ή συγχωροχάρτια Ή φοβόμαστε περισσότερα «κίτρινα γιλέκα».

 

πηγη

 

Το Σύμπαν Είναι η Σκέψη του Παρατηρητή του

Κάποτε, οι εφημερίδες και επιστημονικά περιοδικά έγραφαν ότι μόνο δώδεκα άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν κατανοήσει τη θεωρία της Σχετικότητας. (!) Ο θεωρητικός κβαντικός φυσικός Ρ. Φέϊνμαν υποστήριξε ότι εκείνοι που έχουν καταλάβει την παραπάνω θεωρία είναι πολύ περισσότεροι. Ωστόσο, ο ίδιος πρόσθεσε ότι «κανείς δεν είναι σε θέση να κατανοήσει πλήρως την κβαντομηχανική επειδή αυτή εκτείνεται πέρα από τα όρια της ανθρώπινης λογικής». Εδώ αρχίζουν να περιπλέκονται τα πράγματα με τρόπο συναρπαστικό φτάνοντας στην περίφημη διατύπωση του αστρονόμου Τζέημς Τζηνς ο οποίος είπε πως: «Το σύμπαν πλέον αρχίζει να μοιάζει περισσότερο σαν μια τεράστια σκέψη παρά σαν μια μεγάλη μηχανή»

Αυτή η σκέψη δείχνει πως το κβαντικό άλμα μπορεί να συμβεί κάθε στιγμή και όχι μόνο στον κόσμο των ηλεκτρονίων, αλλά και στον ενεργειακό κβαντικό κόσμο της ανθρώπινου μυαλού! ξέρετε τι είναι αυτό που δημιουργεί ένα Κβαντικό Άλμα; Η αυξημένη Ε Ν Ε Ρ Γ Ε Ι Α.

Γνωρίζουμε πλέον, ότι ο κόσμος δεν είναι μόνο μια επαναλαμβανόμενη ρουτίνα, γιατί με την παρατήρησή μας αλλάζουμε τον εαυτό μας, μα και κάθε τι γύρω μας. Μάθαμε πως η καθημερινότητά δεν είναι πια ευτελής, μα είναι μια δυνητικά δυναμική πραγματικότητα.

Αντιλαμβανόμαστε πλέον το γεγονός ότι, τίποτε δεν είναι πραγματικό και ότι δεν ζούμε μέσα σ’ ένα υλικό σύμπαν, αλλά σε ένα σύμπαν δυναμικής ενέργειας!

Η θεωρία της Πολυπλοκότητας, που ακόμη διαμορφώνεται, μας δείχνει ότι ένα φυσικό σύστημα είναι ένα όλον το οποίο δεν εξηγείται από τα μέρη του και επίσης, ότι το σύμπαν και ο κόσμος δημιουργούνται συνεχώς, όχι με τυχαίο τρόπο, αλλά με μια μαθηματική και μη αναγωγική νομοτέλεια. Τα δε σωματίδια είναι νέφη πιθανότητας που διαρκώς δημιουργούνται από το κβαντικό κενό, όπως αυτό περιγράφεται με την εξίσωση του Έρβιν Σρέντινγκερ και την Κβαντική Θεωρία Πεδίου. Όχι η ύλη δεν είναι και τόσο υλική όσο πιστεύαμε.

Τα γεγονότα στον κόσμο της ύλης δεν είναι υλιστικά˙ είναι τελετουργικές πράξεις μέσα στο ναό της ζωής και μόνο ο τρόπος, που σκεπτόμαστε γι’ αυτά, έχει δημιουργήσει τον υλισμό. Τα δε όντα είναι μορφές μέσα σε μορφές, λόγοι μέσα σε λόγους και το σύμπαν γίνεται τελικά ένα ποίημα που διαρκώς “γράφεται”, οι δε λέξεις του είναι οι κοσμικές μορφές από το μικροσκοπικό μέχρι το μακροσκοπικό επίπεδο! Τίποτα δεν είναι τυχαίο και συγχρόνως τίποτα δεν είναι προκαθορισμένο. Το μέλλον δημιουργείται και είναι διαρκώς νέο ενώ εμπλουτίζει τον κόσμο με οντολογική καινοφάνεια, έτσι ώστε το μέλλον να μην ταυτίζεται με το παρελθόν και να μην μπορεί να αντιστραφεί ο χρόνος. Αυτό είναι, επίσης, και το βαθύτερο νόημα της Αρχής της Εντροπίας στην Θερμοδυναμική. Εντέλει, η κάθε χρονική στιγμή είναι κάτι το μοναδικό και ανεπανάληπτο, όπως και κάθε φυσική ύπαρξη, με κορύφωση τον άνθρωπο. Όλα αυτά δείχνουν την ενότητα του κόσμου, μολονότι αυτός αποτελείται από πολλά επιμέρους υλικά σωματίδια. «Εν τω παν», λοιπόν, και «εν τω παντί το Εν»!

Κβαντική συνειδητότητα : Οι ολοφάνερες, ομοιότητες ανάμεσα στη δομή της ύλης και στη δομή του νου δεν θα πρέπει να μας εκπλήττουν, εφόσον η ανθρώπινη συνείδηση παίζει κρίσιμο ρόλο στη διαδικασία της παρατήρησης. Στα πλαίσια της ατομικής φυσικής η συνείδηση καθορίζει ως έναν μεγάλο βαθμό τις ιδιότητες των παρατηρούμενων φαινομένων.

Κανένα φαινόμενο, είτε συμβαίνει τώρα, είτε συνέβη στις πρώτες στιγμές της δημιουργίας του Σύμπαντος, δεν συνιστά φαινόμενο ώσπου να παρατηρηθεί. Γιατί, τα σωματίδια του μικρόκοσμου δεν υπάρχουν αλλά γίνονται! Δηλαδή, σύμφωνα με την Κβαντική Θεωρία τα πράγματα στο μικροσκοπικό επίπεδο δεν υπάρχουν με αντικειμενικό τρόπο αλλά διαρκώς δημιουργούνται και περνούν από την δυνατότητα στην πραγματικότητα. Αυτό είναι μια από τις πολλές παραδοξότητες της θεωρίας αυτής, όπως επίσης και το φαινόμενο στο οποίο δύο σωματίδια όσο μακριά και αν βρεθούν διατηρούν μια εκπληκτική ενότητα μέσω ατοπικών (δηλαδή μη χωρικών–τοπικών) αλληλεπιδράσεων.

Το δε κρίσιμο χαρακτηριστικό αυτής της θεωρίας δεν είναι μόνο η απαίτηση της παρουσίας του παρατηρητή προκειμένου να εντοπιστούν οι ιδιότητες ενός ατομικού φαινομένου, αλλά κι επίσης προκειμένου να εκδηλωθούν αυτές οι ιδιότητες.

Σε υποατομικό επίπεδο υπάρχει μόνο πιθανότητα αλλά όχι προβλεψιμότητα και το αποτέλεσμα αλλάζει αναλόγως τον παρατηρητή και το παρατηρούμενο. Με άλλα λόγια, η συνειδητή μου απόφαση να παρατηρήσω, για παράδειγμα, ένα ηλεκτρόνιο, θα προσδιορίσει ως ένα σημείο και τις ιδιότητες του ηλεκτρονίου αλλά και την δική μου κατάσταση. Αν του υποβάλλω πχ. μια σωματιδιακή ερώτηση, θα μου δώσει μια σωματιδιακή απάντηση.

Αν του υποβάλλω μια κυματική ερώτηση, θα μου δώσει και κυματική απάντηση. Κανείς και τίποτα δεν διαθέτει αντικειμενικές ιδιότητες ανεξάρτητες από τον νου μου. Για να περιγράψει κανείς τι συνέβη στο παράδειγμα, θα πρέπει να απορρίψει την παλιά λέξη “παρατηρητής” και να βάλει στη θέση της τη νέα λέξη “συμμέτοχος”. Ο μέχρι πρότινος, λοιπόν, καρτεσιανός διαχωρισμός ανάμεσα στον νου και την ύλη, ανάμεσα σε παρατηρητή και παρατηρούμενο παύει να ισχύει και ο κόσμος μας δεν θα είναι ποτέ πλέον ο ίδιος!

Είναι αδύνατο πια να μιλάμε για τη φύση, αν ταυτόχρονα δεν αναφερόμαστε και στον εαυτό μας. Η κβαντική θεωρία αναγνωρίζει ότι η πράξη της παρατήρησης αλλάζει την κατάσταση του παρατηρούμενου συστήματος. Ωστόσο, δεν καταπιάνεται με ερωτήματα που έχουν να κάνουν με την φύση του παρατηρητή: Ποιοι είμαστε εμείς οι παρατηρητές; Από πού προερχόμαστε; Γιατί είμαστε εδώ; Πώς σχετιζόμαστε με τον Φυσικό Κόσμο;

Κάποιοι φυσικοί πάντως ισχυρίζονται πως το γεγονός ότι ατενίζουμε τον έναστρο ουρανό ίσως να είναι τόσο σημαντικό, που η ίδια η προέλευση του κόσμου να εξαρτάται από αυτό.

Και εδώ, έρχεται η θεωρία της Ανθρωπικής Αρχής να μας οδηγήσει στην απλή διαπίστωση, ότι δεν θα κατανοήσουμε ποτέ το φυσικό σύμπαν αν δεν συνδέσουμε τις θεωρίες μας με την ύπαρξη συνειδητών όντων και της ίδιας της συνειδητότητας.

Θεωρούμε, συνήθως, ότι το εξελισσόμενο ή αναπτυσσόμενο σύμπαν συμβαίνει αντικειμενικά, ανεξάρτητα από την ανθρώπινη εξέλιξη, μα στο σύμπαν υπάρχουν χωροχρονικές μη-τοπικότητες οι οποίες συνδέουν τα πάντα μεταξύ τους.

Με την έννοια αυτή γίνεται περισσότερο κατανοητό γιατί η αιώνια φιλοσοφία επιμένει, ξανά και ξανά, στο ίδιο σημείο: Παρελθόν και μέλλον είναι ψευδαισθήσεις˙. μόνο το Αιώνιο Παρόν υπάρχει και σ’ Αυτό εμπεριέχονται τα πάντα! Οι καθολικές συσχετίσεις των σωματιδίων, που αποδείχτηκαν και στο εργαστήριο, οδηγούν στη Συμπαντική Ενότητα και άρα στη Συμπαντική Ολότητα. Τα είδη όντως εξελίσσονται, παράλληλα, όμως εξελίσσεται και το Οικοσύστημα της Γης ως μονάδα. Πως, λοιπόν, να διαχωρίσουμε τον άνθρωπο από τον Κόσμο του;

Όλες οι παραπάνω ιδέες που παρουσιάζονται στη νέα φυσική και άλλες τόσες, ίσως να φαίνονται στην αρχή παράξενες για το δυτικό νου και ο άνθρωπος αισθάνεται μεγάλη δυσκολία με τις περίεργες αυτές τις απόψεις. Μάλλον ο νους μας δειλιάζει, ακόμη, στην προσδοκία των καμπυλωμένων διαστημάτων ή των περιοχών που βρίσκονται πέρα από το χωροχρόνο, και να σκέπτεται σε παραπάνω από τις τέσσερεις διαστάσεις.

Την ίδια ίσως δειλία νιώθει να αντιμετωπίσει τις 26 διαστάσεις της θεωρίας των Υπερχορδών, ή που καλείται επίσης να κατανοήσει έννοιες όπως την “επαλληλία”, που σημαίνει ότι ένα σωματίδιο αν δεν παρατηρηθεί μπορεί να βρίσκεται σε δύο ή περισσότερα μέρη ταυτόχρονα καταστάσεων.

Πολλές φορές όμως η φύση των πραγμάτων το απαιτεί! Αυτό ισχύει όταν μελετάμε ατομικά ή υποατομικά φαινόμενα και από ό, τι φαίνεται πλέον και φαινόμενα του εγκεφάλου! Γιατί, και ο εγκέφαλος είναι ένα φυσικό σύστημα κι όλοι οι βασικοί νόμοι της φύσης και των βασικών συστημάτων που την διέπουν είναι συμπαντικής εμβέλειας.

Η κβαντική θεωρία του εγκεφάλου δεν έρχεται σε αντίθεση με τις ανακαλύψεις της νευροβιολογίας. Απλά δίνει στους νευρώνες τη δυνατότητα μίας ταχύτατης επικοινωνίας, ώστε να λειτουργούν ταυτόχρονα διαφορετικά μέρη του εγκεφάλου, Και οι θεωρητικοί φυσικοί έχουν υποστηρίξει ότι η λειτουργία μακρο-μοριακών συστημάτων, όπως οι πρωτεΐνες, σχετίζονται άμεσα με τις κβαντικές διαδικασίες.

Σωματίδια, επίσης, που χωρίζονται από αχανείς χωροχρονικές αποστάσεις γνωρίζουν το ένα τι κάνει το άλλο. Όταν δηλαδή ένα ηλεκτρόνιο πηδάει σε μια νέα τροχιά στο εξωτερικό ενός ατόμου, το αντι-ηλεκτρίνιο(ή ποζιτρόνιο) που είναι ¨ζευγάρι¨ μαζί του πρέπει να αντιδράσει, όπου κι αν ζει μέσα στο σύμπαν. Ουσιαστικά, αυτό το μνημονικό δίκτυο απλώνεται σε όλο το σύμπαν, συνδέει τα πάντα και τα επεκτείνει.

Η θεωρία ότι κάθε άνθρωπος είναι ένα άπειρο ον γίνεται όλο και πιο πραγματική τώρα.Προικισμένοι με πλήρη προσαρμοστικότητα στο νευρικό μας σύστημα, έχουμε όλοι την επιλογή να υψώσουμε τα όρια ή να τα γκρεμίσουμε. Κάθε άνθρωπος συνεχώς κατασκευάζει μια εντυπωσιακή παράθεση σκέψεων, αναμνήσεων, επιθυμιών και αντικειμένων. Αυτά τα ερεθίσματα, που κυματίζουν μέσα στον ωκεανό της συνείδησης, γίνονται και η πραγματικότητά μας. Αν ξέραμε πώς να ελέγχουμε τη δημιουργία των ερεθισμάτων της διάνοιας θα ήμασταν ικανοί όχι μόνο να δημιουργήσουμε νέους νευρώνες αλλά και οτιδήποτε άλλο! «Ό,τι βλέπουμε, γινόμαστε και ότι σκεφτούμε μπορεί να γίνει»: είναι μια αλήθεια που διαμορφώνει ολόκληρη τη φυσιολογία, περιλαμβανομένου και του εγκεφάλου.

Ο αιώνας που πέρασε μπορεί να έδωσε μια μεγάλη αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού πάνω στον πλανήτη, ταυτόχρονα όμως μας σημάδεψε και με πολλούς θανάτους. Έτσι, η ανθρωπότητα μπήκε στον πειρασμό να κατανοήσει πιο έντονα την θνητή της φύση και αυτό εξανάγκασε τον ανθρώπινο εγκέφαλο να προβάλει την ύπαρξή του στο μέλλον, ούτως ώστε να μπορέσει να συναντήσει τον εαυτό του αύριο.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος εκτός από την ικανότητά του να δημιουργεί μια εικόνα του μέλλοντος, μέσω μιας διεύρυνσης της νοητικής λειτουργίας, είχε ανάγκη να δημιουργήσει μια εικόνα του μέλλοντος που ανοιγόταν μπροστά του, εν είδη υπόσχεσης πως η τελευτή δεν θα τον άγγιζε. Γιατί, μια βασική και βαθιά επέκταση της συνειδητότητας επιτρέπει στον άνθρωπο να αποκτήσει καθαρότερη εικόνα του μέλλοντος και επομένως να καλλιεργήσει την προσωπικότητά του ως προς αυτό.

Ως έκφραση, λοιπόν, τόσο της αναπτυσσόμενης συνειδητότητάς του ο άνθρωπος, όσο και της «κρίσης» θανάτου ή άρνησης της τελευτής του, πρόβαλλε το κβάντο ως αντικείμενο «καλλιέργειας» για να μπορέσει να τραφεί η ανθρώπινή του ύπαρξη μέσα από το Συλλογικό ασυνείδητο. Και απ’ ότι βλέπουμε, η ανθρωπότητα αρχίζει σιγά-σιγά να παραδίδει εθελούσια τις ατομικές υλιστικές ικανοποιήσεις του παρόντος, προκειμένου να καλλιεργήσει μια πνευματική πίστη στο αύριο, και επομένως να «εξαγοράσει χρόνο», για να αποφύγει την τελευτή της νέας και ανώτερης αίσθησης του συλλογικού εαυτού.

Και ο Dr. Ervin Laszlo, ο διακεκριμένος επιστήμονας, φιλόσοφος και πρόεδρος της Λέσχης της Βουδαπέστης (η οποία είναι μια ένωση ηθικών και υπεύθυνων ηγετικών προσωπικοτήτων από διάφορα μέρη του κόσμου που πιστεύουν ότι υπάρχει άμεση ανάγκη να αλλάξουμε τον κόσμο, αλλάζοντας πρωτίστως τον εαυτό μας) στο βιβλίο του Η Μεγάλη Κβαντική Αλλαγή, μας λέει:

«Ο παγκόσμιος εγκέφαλος είναι το ημι-νευρωνικό δίκτυο επεξεργασίας ενέργειας και πληροφοριών που δημιουργείται από εξίμισι δισεκατομμύρια ανθρώπους πάνω στον πλανήτη, οι οποίοι αλληλεπιδρούν με πολλούς τρόπους ιδιωτικούς και δημόσιους, και σε πολλά επίπεδα, τοπικά και παγκόσμια. Μια κβαντική μεταστροφή στον παγκόσμιο εγκέφαλο είναι ένας ξαφνικός και θεμελιακός μετασχηματισμός στις σχέσεις ενός σημαντικού μέρους των εξίμισι δισεκατομμυρίων ανθρώπων τόσο μεταξύ τους όσο και με τη φύση –μια μακρομεταστροφή στην κοινωνία- και ένας επίσης ξαφνικός και θεμελιακός μετασχηματισμός στις πιο προηγμένες αντιλήψεις για τη φύση της πραγματικότητας –μια μεταστροφή παραδείγματος στην επιστήμη. Οι δυο μεταστροφές μαζί αποτελούν μια πραγματική “επανάσταση της πραγματικότητας” τόσο στην επιστήμη όσο και στην κοινωνία.»

Έτσι, μέσα από την «κρίσιμη μάζα» ο εγκέφαλος μας γελάει, κλείνοντάς πονηρά το μάτι, και το μικροσκοπικό κβάντο γίνεται η ελπιδοφόρα οδός για μια ειρηνική και βιώσιμη ανθρώπινη πορεία μέσα στο σύμπαν!

 

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε κάποιες παράξενες κι αλλόκοτες μηχανές,
που τις τροφοδοτείς με ψωμί, κρασί, ψάρι, χόρτα
και σου παράγουν έναν κόσμο γεμάτο αναστεναγμούς, γέλιο και όνειρα.
Νίκος Καζαντζάκης

πηγη

πηγη

 

 

21/3/1960 Άιρτον Σένα: 59 χρόνια μετά τη γέννηση ενός Θεού!

Άιρτον Σένα: 59 χρόνια μετά τη γέννηση ενός Θεού! (vids)

Σημαντική μέρα η σημερινή για τους φίλους του μηχανοκίνητου αθλητισμού, καθώς πριν από 59 χρόνια γεννήθηκε ο κατά πολλούς κορυφαίος οδηγός της Formula 1.

Στις 21 Μαρτίου του 1960 γεννήθηκε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας ο Άιρτον Σένα, ο κατά πολλούς κορυφαίος οδηγός που αγωνίστηκε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Formula 1. Ο Βραζιλιάνος αγαπήθηκε όσο λίγοι, τόσο για το πλούσιο ταλέντο του, όσο και για την τελειομανία του, ενώ κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα στην κορωνίδα του μηχανοκίνητου αθλητισμού, εάν εκείνη την καταραμένη Πρωτομαγιά του 1994, δεν είχε ραντεβού με το θάνατο στην πίστα της Ίμολα.

Σε μόλις 10 χρόνια καριέρας στη Formula 1, ο Σένα κατέκτησε 3 παγκόσμια πρωταθλήματα με την ομάδα της McLaren (1988, 1990, 1991), 65 Pole Positions σε 161 αγώνες, καθώς και 41 νίκες, ενώ 80 φορές ανέβηκε στο βάθρο των νικήτων. Ωστόσο κανένα στατιστικό στοιχείο δεν μπορεί να αποτυπώσει την ικανότητα του Σένα να κινείται σε βρεγμένο οδόστρωμα, όπως επίσης και ορισμένες στιγμές μαγείας, τις οποίες φρόντιζε να προσφέρει απλόχερα, όπως μπορείτε να δείτε στα παρακάτω video.

Ωστόσο η τεράστια δημοφιλία και επιρροή του Βραζιλιάνου πιλότου δεν οφείλεται μόνο στα κατορθώματα του εντός πίστας, αλλά κυρίως στον γενικότερο τρόπο ζωής του, όπου κυριαρχούσε μία θρησκευτικότητα κυριολεκτικά και μεταφορικά, χωρίς τίποτα να είναι επιτηδευμένο. Αυτή η κατά κάποιο τρόπο «ιερότητα» την οποία απέπνεε ο Σένα, αποτελεί και την βασικότερη αιτία για το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα, 59 χρόνια μετά τη γέννηση του (και 25 χρόνια μετά τον θάνατο του), διαθέτει φανατικούς θαυμαστές και -όχι άδικα- θεωρείται ο κορυφαίος οδηγός στην ιστορία της Formula 1.

 

 

πηγη

 

 

Ο Σοφός μπορεί να δει τη συνολική εικόνα

 

 

Ο Σοφός μπορεί να δει τη συνολική εικόνα,
Γι’αυτό και βλέπει με συμπόνια τα επιμέρους πράγματα.
Συνεχώς εξασκεί την ταπεινότητα,
Και ξέρει ότι το υψηλό θεμελιώνεται στο χαμηλό,
Και η ευγένεια στην ταπεινότητα.
Δεν επιδιώκει να λάμπει σαν πολύτιμος νεφρίτης,
Αλλά αφήνει το Ταό να τον σμιλέψει
Μέχρι να γίνει συνηθισμένος και αδιάφορος σαν ένα βότσαλο
Που το κλωτσάς και πέφτει, και πάλι πέφτει.

 

ΤΑΟ ΤΕ ΚΙΝΓΚ

κυριότερο βιβλίο των ταοϊστών

Ηγέτης ή Αρχηγός

Ηγέτης                           /                      Αρχηγός

αισθάνεται                                            εφαρμόζει

σκέπτεται                                               πράττει

πονάει                                                     ψυχρός

ακούει                                                    κάνει ότι ακούει

διαβλέπει                                               βλέπει

συμμετέχει                                                κοιτά

εγκάρδιος                                                     λογιστής

αλληλεπιδρά με όλα τα μέλη                      λειτούργει με λίγους  ‘εκλεκτούς’

δεν είναι επιπόλαιος                                     δεν είναι ώριμος

είναι κομμάτι του συνόλου                            κάνει υποομάδες  κλίκες

αντιλαμβάνεται νωρίς                                     καταλαβαίνει μετά

δεν διορθώνει                                                    επεμβαίνει  συνεχώς

δεν φοβάται                                                         κρύβεται

έχει στρατηγική                                                     κάνει τακτική

λυπάται                                                                κάνει διπλωματία

αγαπάει                                                                  προσπαθεί να μη μισεί

έχει χρόνο                                                                δημιουργεί  πρόγραμμα

συναισθάνεται                                                           νομίζει πως αισθάνεται

έχει χιούμορ                                                                   λέει ανέκδοτα

ζει μέσα από τα αλλά μελή της ομάδας                  ζει για να υπάρχει στην   ομάδα

σέβεται                                            υποκρίνεται

δημιουργεί                                     προσπαθεί να δημιουργήσει

μοιράζεται                                      μοιράζει

συνεννοείται                                    επιβάλει

νιώθει                                               προσπαθεί να καταλάβει

ενστερνίζεται                                         επεξεργάζεται

διαρκώς παλεύει να μάθει                   νομίζει ότι ξέρει

αγαπάει την προσπάθεια                       παίζει με τα μελή της ομάδας

δεν ειρωνεύεται                                         μειδιάζει

δεν τρομοκρατεί                                         εκφοβίζει, απειλεί

τον σέβονται                                                τον ανέχονται

αξιολογεί την προσπάθεια                           αναμένει το αποτέλεσμα

τον σκέπτονται                                               τον κοροϊδεύουν

τον υπολήπτονται                                           τον χρησιμοποιούν

ενθαρρύνει                                                      διαχειρίζεται

είναι μπροστά                                                  βρίσκεται κάπου στη δομή

ζει μαζί με την ομάδα                                      ζει εκεί που όρισε

δίνει                                                                   ζητάει

τον πονούν                                                       τον διακωμωδούν

είναι όλοι μαζί του                                           έχει τους άλλους μαζί του

είναι πατέρας                                                    είναι κάποιος

είναι πάντα ευπρόσδεκτος                               τον αποφεύγουν

αναρριχάται                                                        τοποθετείται

στηρίζει                                                                στηρίζεται

τον αποδέχονται                                                  τους επιβάλλεται

σκέπτεται                                                              λογαριάζει

δεν ξεχνά                                                               εκδικείται

συμπορεύεται                                                      κατευθύνει

κοπιάζει                                                               λέει ότι κοπιάζει

κάτι σημαίνει η  λεπτομέρεια                           απαξιεί να ασχοληθεί με

                                                                               ‘  μικροπράγματα ‘

 

από τα μικρά γίνονται τα μεγάλα                     τα μεγάλα δημιουργούν τα μικρά

μεγαλόψυχος                        ραδιούργος

δυναμικός                             νωχελικός

συνεργάτης                           κουραστικός

λειτουργικός                         παρείσακτος

συντροφικός                         προσεταιριστικός

θαρραλέος                              θρασύς

καθαρός                                 σκοτεινός

διαλλακτικός                         ισχυρογνώμον

ενσυναισθητικός                  αδιάφορος

πράος                                  αλλοπρόσαλλος

έχει αυτοπεποίθηση            φοβικός

σταθερός                           ευμετάβλητος

ευπροσήγορος                   χειριστικός

μετριόφρων                         αλαζόνας

αποκεντρωτικός                  συγκεντρωτικός

υπεύθυνος                           απών

αγέρωχος                            μικροπρεπείς

σώφρον                               αμετροεπείς

ειλικρινής                            σκηνοθέτης

ονειροπόλος                        συμβιβασμένος

δραστήριος                           ωφελιμιστής

ευπρεπείς                            κομπορρήμων

γήινος                                 αιθεροβάμων

απλός                                   χρυσοποίκιλτος

σοφός                                      όχι ευφυής

Ποια ήταν η Υπατία, το όνομα της οποίας πήρε το τελευταίο κύμα κακοκαιρίας

Μια σπουδαία φιλόσοφος που μαρτύρησε από Χριστιανούς

Ποια ήταν η Υπατία, το όνομα της οποίας πήρε το τελευταίο κύμα κακοκαιρίας Μια σπουδαία φιλόσοφος που μαρτύρησε από Χριστιανούς

Την Υπατία την ακούσαμε πολλές φορές στα δελτία ειδήσεων τις τελευταίες ημέρες, καθώς το όνομά της δόθηκε στο τελευταίο κύμα κακοκαιρίας που έπληξε τη χώρα.

Η ιστορία της έχει γίνει ταινία. Μιλάμε για το περίφημο φιλμ AGORA.

Η Υπατία ήταν Ελληνίδα Φιλόσοφος η οποία γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια, περίπου το 370 μ.Χ. Πατέρας της ήταν ο φημισμένος μαθηματικός και αστρονόμος Θέωνος.

Έλαβε πολύ καλή εκπαίδευση στην Αθήνα και στην Ιταλία. Στην Αθήνα παρακολούθησε μαθήματα στη νεοπλατωνική σχολή του Πλούταρχου του Νεότερου και της κόρης του Ασκληπιγένειας, ενώ μαθήτευσε και κοντά στο Πρόκλο και τον Ιεροκλή.

Μετά την επιστροφή της στην Αλεξάνδρεια ανέλαβε την εκεί σχολή των Πλατωνιστών, που ακολουθούσε τη διδασκαλία του Πλωτίνου, ενός από τους πρώτους νεοπλατωνιστές φιλοσόφους. Η ευγλωττία της Υπατίας, η σπάνια μετριοφροσύνη της και η ομορφιά της, σε συνδυασμό με τα αξιοσημείωτα πνευματικά της χαρίσματα, προσέλκυσαν μεγάλο αριθμό μαθητών. Ανάμεσά τους ήταν και ο Συνέσιος ο Κυρηναίος, ο μετέπειτα επίσκοπος Πτολεμαΐδος, του οποίου σώζονται πολλές επιστολές απευθυνόμενες προς αυτήν.

Η Υπατία αποτελούσε σύμβολο της μάθησης και της επιστήμης, οι οποίες την εποχή εκείνη ταυτίζονταν ευρέως από τους πρώτους Χριστιανούς με την ειδωλολατρία. Έτσι, υπήρξε το επίκεντρο της έντασης μεταξύ χριστιανών και εθνικών (μη χριστιανών), οι οποίες ταλαιπώρησαν αρκετά την Αλεξάνδρεια εκείνη την περίοδο.

Μετά την άνοδο του Κυρίλλου στον πατριαρχικό θρόνο της Αλεξανδρείας το 412, η Υπατία βρέθηκε στο στόχαστρο του πατριάρχη, εξαιτίας της σχέσης της με τον Ορέστη, τον έπαρχο της πόλης, που ήταν ειδωλολάτρης, όπως αναφέρει στο έργο του Εκκλησιαστική Ιστορία ο ιστορικός Σωκράτης ο Σχολαστικός. Στις 8 Μαρτίου του 415 δολοφονήθηκε με χαρακτηριστική αγριότητα (με διαμελισμό) από μια ομάδα φανατισμένων χριστιανών, που την αποτελούσαν μοναχοί και οπαδοί του Κυρίλλου. Ανεξάρτητα από το ακριβές κίνητρο της δολοφονίας της, η φυγή πολλών λογίων αμέσως μετά το γεγονός σήμανε την αρχή του μαρασμού της Αλεξάνδρειας ως πνευματικού κέντρου.

Σύμφωνα με το λεξικό του Σούδα ή Σουίδα (βυζαντινή εγκυκλοπαίδεια), η Υπατία έγραψε σχόλια στην Αριθμητική του Διόφαντου του Αλεξανδρέως, στα Κωνικά του Απολλώνιου από την Πέργη, και στον αστρονομικό κανόνα του Πτολεμαίου (Αλμαγέστη). Αυτά τα έργα της χάθηκαν, αλλά οι τίτλοι τους, σε συνδυασμό με τις επιστολές του Συνέσιου, ο οποίος τη συμβουλευόταν για την κατασκευή του Αστρολάβου, δείχνουν ότι είχε αφιερωθεί ιδιαίτερα στην αστρονομία και τα μαθηματικά.

Η ύπαρξη αυστηρά φιλοσοφικών έργων της μας είναι άγνωστη. Η φιλοσοφία της, περισσότερο λόγια και επιστημονική ως προς τη φύση της και λιγότερο απόκρυφη, αποτέλεσε την πεμπτουσία του Αλεξανδρινού Νεοπλατωνισμού. Η συνεισφορά της στην επιστήμη -αμφισβητούμενη πάντως- περιλαμβάνει τη χαρτογράφηση ουράνιων σωμάτων και την ανακάλυψη του αραιόμετρου ή πυκνόμετρου, ενός ειδικού οργάνου που προσδιορίζει την πυκνότητα των διαφόρων υγρών.

Σχετικά

Ο αστεροειδής 238 Υπατία, που ανακαλύφθηκε το 1884, πήρε το όνομά του από την ιστορική αυτή μορφή.

Η Υπατία επανήλθε στο προσκήνιο το 2009, μέσα από την ταινία του ισπανο-χιλιανού σκηνοθέτη Αλεχάντρο Αμενάμπαρ Αγορά (Agora, ο πρωτότυπος τίτλος), η οποία επικεντρώνεται στα τελευταία χρόνια της ζωής της. Την υποδύθηκε η αγγλίδα ηθοποιός Ρέιτσελ Βάις.

πηγη