Η έρευνα που αλλάζει ΟΛΑ τα δεδομένα για τον άνθρωπο

 

Κι όμως! Δεν είμαστε 100% άνθρωποι! Για την ακρίβεια μόνο το 43% του ανθρώπινου σώματος αποτελείται από ανθρώπινα κύτταρα! Τι είναι το άλλο 57%; Βακτήρια, ιοί, μύκητες και άλλοι μικροοργανισμοί.

Ο άνθρωπος είναι άνθρωπος στο… περίπου. Περισσότερο από το ήμισυ του ανθρώπινου σώματος δεν είναι ακριβώς ανθρώπινο, καθώς τα ανθρώπινα κύτταρα αποτελούν μόνο το 43% των συνολικών κυττάρων που υπάρχουν σε ένα ανθρώπινο σώμα. Τα υπόλοιπα, που είναι και περισσότερα (57%) ανήκουν σε βακτήρια, ιούς, μύκητες και άλλους μικροοργανισμούς που φιλοξενούνται στο σώμα μας ή μάλλον το έχουν αποικίσει με το… έτσι θέλω.

Όπως δήλωσε στο BBC ο καθηγητής ΡομπΝάιτ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια – Σαν Νμτιέγκο, «είστε περισσότερο μικρόβιο παρά άνθρωπος». Όπως είπε, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις (ακριβές μέτρημα προφανώς δεν είναι εφικτό), η αναλογία ανθρωπίνων-μικροβιακών κυττάρων γέρνει υπέρ των δεύτερων (43%-57%).

Σταδιακά οι επιστήμονες αρχίζουν να συνειδητοποιούν για τα καλά ότι αυτό το «άλλο μισό» μας, το μικροβίωμα, παίζει καθοριστικό ρόλο στην υγεία και στην αρρώστια, από τις αλλεργίες έως το Πάρκινσον. Η επίγνωση αυτή ήδη οδηγεί σε νέους θεραπευτικούς δρόμους για διάφορες παθήσεις.

«Τα μικρόβια είναι ουσιώδη για την υγεία μας. Το σώμα σας δεν είναι μόνο εσείς», τονίζει η καθηγήτρια Ρουθ Λέι του γερμανικού Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ.

«Ανακαλύπτουμε ότι αυτά τα μικροσκοπικά πλάσματα μεταμορφώνουν πλήρως την υγεία μας με τρόπους που δεν είχαμε φανταστεί έως πρόσφατα» ανέφερε ο Νάιτ.

Είτε πάνω στο σώμα είτε μέσα σε αυτό, τα μικρόβια αφθονούν, αν και το πραγματικό «πάρτι» γίνεται στο ανθρώπινο έντερο, όπου υπάρχει η μεγαλύτερη συγκέντρωση και ποικιλία τους.

Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο άνθρωπος (ή μάλλον δεν είναι κατά πλειοψηφία άνθρωπος) ούτε από γενετική άποψη, αφού στο καθαρά ανθρώπινο γονιδίωμα των περίπου 20.000 γονιδίων θα πρέπει να προστεθεί το μικροβιακό γονιδίωμα, κάτι που ανεβάζει τον αριθμό των γονιδίων στο ανθρώπινο σώμα στα δύο έως 20 εκατομμύρια!

«Δεν έχουμε μόνο ένα γονιδίωμα, καθώς τα γονίδια του μικροβιώματός μας απαρτίζουν ουσιαστικά ένα δεύτερο γονιδίωμα, που επαυξάνει τη δραστηριότητα του δικού μας. Αυτό που μας κάνει ανθρώπους, είναι ο συνδυασμός του δικού μας DNA με το DNA των μικροβίων του εντέρου μας» δήλωσε ο καθηγητής μικροβιολογίας Σαρκίς Μαζμανιάν του Ιντιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech).

Πηγή: Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

 

http://www.newsbomb.gr/kosmos/story/875674/vomva-apo-epistimones-h-ereyna-poy-allazei-ola-ta-dedomena-gia-ton-anthropo

Advertisements

Μύθος και φιλοσοφία

 

 Γράφει ο 

Μύθος και φιλοσοφία

Ο ελληνικός όρος μύθος έχει μεταφερθεί σε πολλές άλλες γλώσσες: mito στα ιταλικά. mythe στα γαλλικά, myth στα αγγλικά. mythos στα γερμανικά, και ούτε καθεξής. Μπορούμε όμως να είμαστε βέβαιοι ότι, αν καθόμασταν όλοι μαζί να συζητήσουμε τη σημασία αυτής της λέξης, θα προέκυπταν αμέσως σημαντικές διαφορές.

Με τη λέξη μύθος οι Έλληνες αναφέρονταν στη «λέξη», τον «λόγο», τη «διήγηση». Οποίος, λοιπόν, περιμένει ότι ο μύθος αναφέρεται αποκλειστικά σε θρησκευτικές ή μυθικές διηγήσεις, ή απλούστατα σε ιστορίες που δεν φαίνονται πιστευτές, θα απογοητευτεί: οι σημασίες αυτές αποδόθηκαν εκ των υστέρων εξαιτίας της μοίρας αυτού του όρου.

Στις απαρχές της ελληνικής λογοτεχνίας, δηλαδή στον Όμηρο και τον Ησίοδο, ο μύθος δηλώνει διαλόγους ή διηγήσεις, αλλά όχι αυτούς που είναι απίστευτοι ή βρίθουν υπερφυσικών στοιχείων

Αντιθέτως, στη γλώσσα των επών χαρακτηρίζονται ως μύθος διηγήσεις οι οποίες είναι οπωσδήποτε αξιόπιστες Στον Όμηρο χαρακτηρίζεται μύθος ο ορμητικός λόγος των αντρών πολεμιστών στο πεδίο της μάχης-και όταν ο Ποσειδώνας αψηφά την εντολή ταυ Δία να εγκαταλείψει τη μάχη, η απάντηση του «σκληρή και δυνατή» χαρακτηρίστηκε μύθος (Όμηρος, Ιλιαδα Χν. στ. 202) Στο ίδιο μοτίβο, στις συνελεύσεις χαρακτηρίζονται μύθος οι προφορικές δεήσεις των ηρώων που έχουν το απαραίτητο κύρος.

Ο μύθος της επικής γραφής αναφέρεται σε λόγο δυναμικό, που ζητά κατά κάποιον τρόπο να παίξει ηγετικό ρόλο; απόδειξη το γεγονός ότι ποτέ δεν ακούγεται από στόμα γυναικών, οι οποίες, άλλωστε, δεν έχουν εξουσία, παρά μόνο από άντρες, και μάλιστα δεν ταιριάζει σε άντρες πολύ νέους. Ο μύθος επομένως εκφράζει πρώτο απ’ όλα κύρος .

Μόνο στη μετέπειτα πορεία του ελληνικού πολιτισμού, με τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη, πέραν του Πλάτωνα, ο όρος αυτός θα αρχίσει να περιγράφει τον μυθικό λόγο, στον οποίο εμφανίζονται στοιχείο θαυμαστό ή, εν πόση περιπτώσει, στοιχεία που θέτουν υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία του. Ακριβώς γύρω από την αξιοπιστία του μύθου θα αναπτυχθεί μεγάλο μέρος της ελληνικής σκέψης πάνω σε τέτοιου είδους διηγήσεις, καταφεύγοντας σε ερμηνευτικές στρατηγικές που -όπως στην αλληγορία- θα προσπαθήσουν να διασώσουν τη σπουδαιότητα της μυθολογίας χωρίς να αποδεχτούν τις ντροπιαστικές, μερικές φορές σκανδαλώδεις, κυριολεκτικές σημασίες αυτής.

Όπως και να έχει όταν αναφερόμαστε στον μύθο των κλασικών, θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας ότι αυτή η μορφή λόγου παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ποιητικό λόγο: οι ποιητές δημιούργησαν και δημιουργούν τους μύθους. 

Το λατινικό fabula

Κατά τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση δεν χρησιμοποιήθηκε ο όρος μύθος για τις μυθολογικές διηγήσεις, αλλά ο λατινικός fabula (απ’ όπου προέρχεται ο ιταλικός όρος favola και ο γαλλικός fable, οι οποίοι αντιστοιχούν στο ελληνικό «παραμύθι»).

Ο ελληνικός όρος επανέρχεται στη σκηνή χάρη στον Giambattista Vico στην Ιταλία και τον Christian Gottlob Heyne στη Γερμανία κατά το δεύτερο μισό του 18 αιώνα. Από εκεί και έπειτα, οι διακυμάνσεις, ή μάλλον οι ριζικές μεταμορφώσεις, του μύθου ακολουθούν ταραχώδη πορεία

Ο μυθικός λόγος αρχίζει να παίρνει την έννοια της έκφρασης ενός προφιλοσοφικού πολιτισμού προορισμένου να αντικατασταθεί από τη λογική. Εξαιτίας της πρώτης αυτής μεταβολής, ο «μύθος» θα υποστεί ακόμα μία αλλαγή, η οποία θα ολοκληρώσει και θα εξελίξει ακόμα περισσότερο τη σημασία του.

Πράγματι, θα χάσει οριστικά την αρχική αξία που έχει ως τρόπος απαγγελίας και μορφής λόγου και θα παρουσιαστεί ως «τρόπος σκέψης»; δηλαδή εκδήλωση μίας αρχαϊκής λογικής, σχεδόν πρωτόγονης, και οπωσδήποτε διαφορετικής οπό εκείνη των σύγχρονων ανθρώπων, η οποία εξέφραζε με τρόπο γοητευτικά «μυθικό» ιστορικές μνήμες ή κοσμολογικές και φιλοσοφικές ιδέες

***

Μaurizιο Bettini – «Η Ιστορία της Φιλοσοφίας» του Ουμπερτο Εκο.

 

πηγη

 

Μύκητας κάνει τα αρσενικά τζιτζίκια να συμπεριφέρονται σαν θηλυκά!

Μόνο έτσι εξαπλώνονται σε περισσότερους ξενιστές

Μύκητας κάνει τα αρσενικά τζιτζίκια να συμπεριφέρονται σαν θηλυκά!

Μπορεί σε εμφάνιση να είναι απατηλά απλοί, οι μύκητες είναι στην πραγματικότητα τρανοί βιολογικοί τρομοκράτες και πολλά ζωικά είδη υποφέρουν από τα φριχτά καμώματά τους.

Από τα οποία δεν γλιτώνουν ούτε και τα τζιτζίκια, όπως απέδειξε πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου του Κονέκτικατ που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Scientific Reports».

Ένας παρασιτικός μύκητας λοιπόν που έχει εξελιχθεί ώστε να ολοκληρώνει τον κύκλο της ζωής του στα σώματα των αρσενικών τζιτζικιών αλλάζει καθοριστικά τη συμπεριφορά τους ώστε να εξαπλωθεί σε μεγαλύτερους αριθμούς ξενιστών.

Οι επιστήμονες μελετούσαν τις αναπαραγωγικές συνήθειες του τζίτζικα όταν σκόνταψαν πάνω στον μύκητα Massospora cicadina που είχε προσβάλει μερικά αρσενικά. Και τα είδαν να ανταποκρίνονται στο χαρακτηριστικό ερωτικό κάλεσμα των υγιών αρσενικών, κάνοντας σαν θηλυκά! Θηλυκά έτοιμα να γονιμοποιηθούν φυσικά.

shutterstock654486574

Όπως είναι επόμενο, τα άρρωστα αρσενικά προσελκύουν γύρω τους τα υγιή αρσενικά που αναζητούν ταίρι και νομίζουν πως το βρήκαν, μια κατάσταση που διευκολύνει τις μοχθηρές ορέξεις του μύκητα, που μέσω των γεννητικών οργάνων και της ανοιχτής κοιλιάς των ξενιστών αφήνουν τους σπόρους τους στα υγιή μέλη.

Και το χειρότερο της υπόθεσης είναι πως όταν ένα άρρωστο αρσενικό το παίξει θηλυκό, είναι πια στο τέλος της ζωής του, καθώς ο μύκητας έχει αναπτυχθεί τόσο που δεν χωρά πια στο σώμα του.

«Ο Massospora λειτουργεί μερικώς ως σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα και οι καινούριες συμπεριφορές των άρρωστων αρσενικών είναι πολύπλοκοι χειρισμοί που πυροδοτούνται από τον μύκητα για ίδιο όφελος», καταλήγουν οι ερευνητές…

 

πηγη

 

Φρίκη στη Ρωσία: Βάζουν τα σκυλιά να κάνουν λυσσαλέα επίθεση σε αλυσοδεμένες αρκούδες & αλεπούδες (ΦΩΤΟ)

Τον γύρο του κόσμου κάνουν τις τελευταίες ώρες εικόνες και καρέ ντροπής από την Ρωσία.

 

Κτηνωδίας συνέχεια στο ρωσικό έδαφος και δη με τη σφραγίδα του Κοινοβουλίου, μιας και απορρήφθηκε η απαγόρευση της χρήσης άγριων ζώων για την εκπαίδευση των κυνηγόσκυλων.

Σήμερα, Πέμπη η Daily Mail δίνει στη δημοσιότητα πλάνα και φωτογραφικά στιγμιότυπα στα οποία  αλυσοδεμένες αρκούδες και αλεπούδες με λουριά και φίμωτρα δέχονται άγρια επίθεση από σκυλιά. Το υλικό προέρχεται από τους επονομαζόμενους «baiting stations» της Ρωσίας, όπου εκπαιδεύονται κυνηγόσκυλα και υπολογίζεται πως τουλάχιστον 200 λειτουργούν αυτή τη στιγμή στη χώρα.

Προσοχή, ακολουθούν σκληρές εικόνες!

 

10 σοφά αποφθέγματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

 

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες λογοτέχνες. Υπήρξε δημοσιογράφος και μεταφραστής και έγραψε ποιήματα, μυθιστορήματα και διηγήματα.

Πολλοί θεωρούν δύσκολη την γραφή του, καθώς χρησιμοποιεί καθαρεύουσα, που όμως ποτέ δεν γίνεται δυσνόητη, αφού ο Παπαδιαμάντης φρόντιζε πάντα να γράφει για όλους τους ανθρώπους, που ήταν άλλωστε και το επίκεντρο της συγγραφής του.

Έμεινε γνωστός ως «ο άγιος των ελληνικών γραμμάτων» αφού αφιέρωσε την ζωή του στην ασκητική αλλά και στην εκκλησία. Ο Καβάφης τον χαρακτήρισε ως «την κορυφή των κορυφών». Και πολλές φορές τα νοήματα που πηγάζουν από την γραφή του, επιβεβαιώνουν αυτόν τον ισχυρισμό…

«Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος».

«Θα έλεγε τις ότι η χώρα αύτη ηλευθερώθη επίτηδες, διά να αποδειχθή, ότι δεν ήτο ικανή προς αυτοδιοίκησιν».

«Άνευ ψεύδους ουδεμία υπόθεσις ευοδούται».

«Αχ! κάθε αμαρτία έχει και τη γλύκα της».

«Ζωή είναι αυτό, πόλεμος είναι».

https://artic.gr/aleksandros-papadiamantis-dihghmata/78028/

«Ο κόσμος θα εξακολουθή πάντοτε να βαδίζη εμπρός, πότε κούτσα – κούτσα, πότε σήκω – πέσε με σκιρτήματα μονοπόδαρα, με σκοντάμματα, ή με βήματα καρκίνου. Και αλλοίμονον εις τους όσοι εγήρασαν κι εκουράσθησαν και δεν δύνανται να παρακολουθήσουν».

«Αυτός ο κόσμος είναι μάταιος. Ανόητος είναι όστις περιμένει ευτυχίαν εδώ».

«Α! Αι εκλογαί, αυτή είναι η μόνη επί εβδομήκοντα έτη ασχολία μας, αφότου ηλευθερώθημεν, αφότου δηλαδὴ μετηλλάξαμεν τυράννους, τους οποίους δια των εκλογών φανταζόμεθα, ότι αντικαθιστώμεν τάχα συχνότερον, όπως μη αποδειχθή ψευδές το δημώδες λόγιον – «Άλλαξε ο Μανολιός κι έβαλε τα ρούχ’ αλλοιώς».

«Πας άνθρωπος εργάζεται δι’ εαυτόν, επί τη προφάσει, ότι εργάζεται δια τους άλλους».

«Πώς δύναταί τις να γίνει ανήρ χωρίς ν’ αγαπήσει δεκάκις τουλάχιστον, και δεκάκις ν’ απατηθεί ;».

Πώς βγάζει γλώσ.. -ουπς!- λόγο ένας βουλευτής

Είμεθα ευτυχείς διότι ζώμεν ημέρας πολιτιστικής επαναστάσεως, το κοινοβούλιον πλήρες βουλευτών εστί, εξελέγησαν δια της ψήφου του λαού και είναι σεβαστοί, πλην όμως χρειάζονται μερικά μαθηματάκια ίνα εκφέρουν λόγον σοβαρόν και ορθοφωνούμενον.

Οθεν, τολμώμεν να εισάγωμεν σειράν τινα μαθημάτων προς βουλευτάς και όσοι πιστοί -και εκλεκτοί, εννοείται- ας προσέλθουν.

Κανών 1ος.
Είς βουλευτής αναφέρεται συχνά αφήνων λεπτάς και χονδράς πορδ.. -ουπς!- νύξεις απαξιωτικάς εναντίον τέως βουλευτών, οι οποίοι ευρίσκονται εκτός Βουλής (και βολής) κατά την περίοδον εκφοράς του/των λόγων του.

Κανών 2ος.
Κάθε τρεις και λίγο τελειώνει τας φράσεις του με έντονα θαυμαστικά, τύπου «ερε, ποιος είμαι ΕΓΩ!», αυτοθαυμαζόμενος ωσάν να ευρίσκεται προ του καθρέπτου του λουτρού του.

Κανών 3ος.
Στηρίζει ολόκληρο το οικοδόμημα της ομιλίας του εις Εν και μοναδικόν σαθρόν υπόβαθρον, τουτέστιν εις Μίαν ανακρίβειαν, ουτως ειπείν. Με την μέθοδον αυτήν ολόκληρος ο λόγος είναι για τα μπάζα μεν, αλλά δικαιολογεί την ύπαρξιν αυτού εν τω Κοινοβουλίω -εις τους ψηφοφόρους του την δικαιλογεί, εννοείται.

Κανών 4ος.
Διαπράττει συστηματικώς σφάλματα, ούτως ώστε να δίδει αφορμήν εις ετέρους βουλευτάς να τον διορθώνουν σπαταλώντες πολύτιμον χρόνον. Η μέθοδος αύτη είναι εξαιρετική δια την εικόναν του βουλευτού, επειδή δύναται να επιδειχθεί επιτυχώς εις τους ψηφοφόρους του λέγων π.χ. «η ομιλία μου συνεζητήθη επί τρίωρον εις το Κοινοβούλιον».

Κανών 5ος.
Δημιουργεί ανατριχιαστικούς συνειρμούς μέσω των επιχειρημάτων τα οποία χρησιμοποιεί, οπότε, πολλοί βουλευταί αποσύρονται ριγώντες εκ της αιθούσης, εγκαταλείποντες το πεδίον ελεύθερον δι αυτόν ίνα αναπτύξει οποιαδήποτε εκφραστική ανοησία χαλβαδιάζων τας κάμερας της τιβι.

Κανών 6ος.
Κάπου κάπου, αμολά εν είδει σφενδόνης μερικά γεώμηλα εκπορευόμενα εκ δελτίων ειδήσεων αμφιβόλου ποιότητος εντύπων, ίνα διατηρήσει ζωηρόν το ενδιαφέρον δια την ομιλίαν του -«βρε, τι άλλο θα βρει να πει ο πανύβλαξ»…

Κανών 7ος.
Ο χρυσούς κανών παντός βουλευτού -και παντός καιρού- είναι η συχνότατη επανάληψις του επιθέτου «συνάδελφοι» ή, επιπροσθέτως, «αγαπητοί συνάδελφοι». Με την χρήσιν αυτήν, οι μεν παλαιοί και σοφοί βουλευταί προσπαθούν να ανυψώσουν τους νεοτέρους εις το ύψος το οποίον απαιτεί ο βουλευτικός θώκος, οι δε νέοι βουλευταί προσπαθούν να αρθούν εις το ύψος των παλαιών και σοφών βουλευτών σταυροκοπούμενοι εσωτερικώς -«μωρέ ποιος είμαι Εγω» και «δόξα τω Θεώ που βολεύτηκα» ψιθυρίζοντες εις τον εαυτόν των.

Κανών 8ος.
Ο καλός βουλευτής οφείλει να έχει όραμα και φαντασίαν -επιστημονικήν και βάλε- οπότε, ευκαιρίας δοθείσης (αλλά και μη δοθείσης) δεν διστάζει να ομιλεί δια πράγματα εξωφρενικά -και εξωγήινα, εννοείται.

Κανών 9ος.
Το κυριότερο σημείο της ομιλίας του το αφήνει δια το τέλος, δηλαδή ξεκινά να το αναπτύσσει ακριβώς την στιγμήν κατά την οποίαν χτυπά το καμπανάκι «τέλος χρόνου» και ο Πρόεδρος της Βουλής τον παροτρύνει «μα, τελειώνετε κ. συναδελφε, επιτέλους!» λέγων. Η μέθοδος αύτη είναι αλάνθαστος, διότι δίδει την δυνατότητα να εξηγήσει εις τους ψηφοφόρους του ότι «εγώ ήθελα να τα πω, αλλά ο Πρόεδρος με ημπόδισεν».

–>> Εις τους άνωθεν ανεπτυγμένους κανόνες, δύναται να προσθέσει καθείς εκ των μαθητών και ετέρους σημαντικούς κανόνας, συμφώνως προς την άποψίν του. Αναμένουσα τας προτάσεις υμών, το μάθημα τούτο θεωρώ περαιομένον. Υποβάλατε προτάσεις παρακαλώ, ίνα βαθμολογηθείτε. Ο διατυπώνων περισσοτέρας της μιάς, αμοιφθήσεται αναλόγως.

Με τις υγείες μας!
__________________________
ΑΠΔΕΗΤ–>> υπο της συνλέκτορος Ιφιμεδείας, εις την οποίαν υποβάλλω θερμά συγχαρητήρια και καλήν σταδιοχρωμίαν–>>

Κανών 10ος. Ο βουλευτής πρέπει να καταθέτει όσον το δυνατόν περισσότερας επερωτήσεις ζητών τον κοινοβουλευτικόν έλεγχον. Αι επερωτήσεις αύται συνηθίζεται να γίνονται επί γελοίων θεμάτων με προφανήν απάντησην ή με θεματολογία σχετικη με συμφέροντα θιγομένου ιδιώτη.

Πλείστοι όσοι βολευταί ήδη εφαρμώζουν επιπλέον εν θαυμάσιον σύστημα: ένω έχουν κάμει επερώτηση και αυτή ηπαντήθη, την ξανακάμνουν μετά το πέρας μικρού χρον. διαστήματος αντιγράφοντας αυτολεξεί το κείμενον της πρώτης! Εξαιρετικά οικονομικόν μη μου πείτε;

Το σύστημα αυτό έχει πολλά πλεονεκτήματα, το μεγαλύτερον των οποίων είναι ότι εις το προσεχές προεκλογικόν φυλλάδιον ο βουλευτής επικαλείται μεγάλην δραστηριότηταν επερωτήσεων προς όφελος των υποστηρικτών του!!