Σωκράτης: Κανένας Άνθρωπος δεν είναι από τη Φύση του Κακός. Κακός Γίνεται στην Πορεία..

Γράφει η  Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ένας άνθρωπος, τελικά, γεννιέται ή γίνεται κακός; Έχουν ακουστεί άπειρες απόψεις, έχει χυθεί τόσο μελάνι ώστε να απαντηθεί με μία βεβαιότητα ή με ένα τουλάχιστον βασικό συμπέρασμα για ένα θεμελιώδες ερώτημα: Ένας άνθρωπος γεννιέται ή γίνεται αυτό που είναι;

Ένας άνθρωπος είναι τελικά από τη γέννησή του καλός ή κακός ή γίνεται;
Ωστόσο , καλά και κακά στοιχεία ενυπάρχουν σε κάθε άνθρωπο, ένας σκληρός άνθρωπος μπορεί να εμφανίσει κάποια σημάδια ευαισθησίας, όπως και ένας άνθρωπος με ιδιαίτερα ευαίσθητο χαρακτήρα, μπορεί να επιδείξει κιόλας μεγάλη σκληρότητα. Αλλά μπορούμε να ορίσουμε το καλό και το κακό ως ένα διαρκές μοτίβο συμπεριφοράς που έχει υπερισχύσει σε έναν άνθρωπο και είναι μόνιμο.

Ο πρώτος που ασχολήθηκε με αυτό το θέμα δεν ήταν άλλος από το Σωκράτη. Ο Σωκράτης ως ο πρώτος ανθρωποκεντρικός φιλόσοφος που ασχολήθηκε με το μείζον αυτό ζήτημα, θεωρούσε ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι από τη φύση του κακός ( σε αυτόν ανήκει η γνωστή φράση, ουδείς εκών κακός). Σύμφωνα με αυτόν, ένας άνθρωπος ο οποίος προβαίνει σε μία αξιόποινη πράξη , δεν έχει γνώση ότι αυτή του η πράξη είναι αντίθετη με την ηθική ή με αυτό που από την κοινωνία έχει οριστεί ως καλό (πχ κάποιος κλέβει, επειδή δεν έχει διδαχθεί ότι η πράξη του αυτή είναι αξιόποινη και ηθικά κατακριτέα). Άρα είναι η έλλειψη γνώσης (αγνωσία), εκείνη που κάνει έναν άνθρωπο καλό ή κακό. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει ότι αν διδαχθεί πως η κλοπή είναι ηθικά αξιόποινη πράξη δε θα τη διαπράξει ξανά (χιλιάδες διδάχτηκαν το ου φονεύσεις και, όμως, φόνευσαν)…

Όμως, θα διαφωνήσει κάποιος προβάλλοντας ως επιχείρημα ότι πολλοί άνθρωποι διδάχθηκαν ότι η κλοπή είναι μία αξιόποινη πράξη όπως και ο φόνος και στο τέλος να ήταν αυτοί οι ίδιοι που σκότωσαν και έκλεψαν. Άρα, ήταν θέμα γνώσης η υπεροχή του καλού ή του κακού ,ή ένας άνθρωπος γεννιέται με έναν στοιχειώδη χαρακτήρα, ο οποίος πλάθεται με τα βιώματα – ειδικά αυτά που συμβαίνουν στην παιδική ηλικία;

Πολλοί υποστηρίζουν ότι η κύρια αιτία που σε έναν άνθρωπο μπορεί να υπερτερεί ο κακός , εγωιστής ή σκληρός χαρακτήρας να οφείλεται κατά κύριο λόγο στους γονείς και το κατά πόσο ένα παιδί αγαπήθηκε ή ανατράφηκε σωστά. Αυτό είναι ένα από τα λογικότερα επιχειρήματα, διότι ο άνθρωπος σε ένα μεγάλο βαθμό στα πρώτα χρόνια της ζωής του ‘’ρουφάει’’ σα σφουγγάρι τις συμπεριφορές – καλές ή κακές – που έχουν υιοθετήσει οι γονείς του. Στην πορεία, αν το ίδιο άτομο έρθει αντιμέτωπο με την αδιαλλαξία ή τη σκληρότητα και την αδικία, και το ίδιο να υιοθετήσει αυτό τον τρόπο ζωής. Από την άλλη όμως υπήρξαν άνθρωποι που μεγάλωσαν σε ιδρύματα ή κακοποιήθηκαν από γονείς και να υπερίσχυσε μέσα τους ο καλός τους χαρακτήρας και τα θετικά τους γνωρίσματα.

Πολλοί διαφωνούν με την πεποίθηση ότι ένας άνθρωπος γεννιέται και έχει μεγαλύτερη ροπή στο καλό ή το κακό, διότι θεωρούν ότι ένα βρέφος δε μπορεί μέσα του να έχει κακία , μίσος , επιθυμία να βλάψει ή να προβεί σε κάποια αξιόποινη πράξη. Πολλοί αιτιολογούν την αντικοινωνική συμπεριφορά ως απόρροια εξωγενών από το άτομο γεγονότων ( ένα παιδί μεγαλώνει σε περιβάλλον κακοποίησης και όταν μεγαλώσει κακοποιεί και το ίδιο τη γυναίκα του , ένας άνθρωπος κλέβει επειδή βρέθηκε σε μία τραγική οικονομική κατάσταση).

Ένας άνθρωπος, με τον ερχομό του στη ζωή, έχει και από εκείνη τη στιγμή έναν δικό του τρόπο αντίληψης ο οποίος με τα χρόνια, τα βιώματα και την ανατροφή πλουτίζει και αποκτά υπόσταση.

Είναι επίσης γνωστό ότι ο χαρακτήρας του ανθρώπου πλάθεται μέχρι την ηλικία των πέντε ετών. Άρα ένας άνθρωπος μπορεί να έχει ήδη μία ροπή η οποία λόγω βιωμάτων να βγαίνει στην επιφάνεια. Δύο άνθρωποι μπορεί να μεγάλωσαν σε ένα ίδρυμα , ο ένας μεγαλώνοντας να ασχολήθηκε με τον εθελοντισμό επειδή συμπόνεσε άλλα παιδιά και να μη θέλει κάποιος άλλος να βιώσει την εγκατάλειψη, ενώ ο άλλος μπορεί να μίσησε τους υπόλοιπους επειδή εκείνοι μεγάλωσαν καλά και εκείνος στερήθηκε την αγάπη.

Με τον ίδιο τρόπο δύο άνθρωποι που νόσησαν, ο πρώτος να αγάπησε περισσότερο τους ανθρώπους γύρω του, ενώ ο δεύτερος να μισεί τους άλλους επειδή ήρθε σε εκείνον η ασθένεια. Άρα μπορεί να υπάρξει ως συμπέρασμα ότι ένας άνθρωπος μπορεί να έχει μέσα μία ροπή προς το καλό ή το κακό η οποία να βγαίνει στην επιφάνεια και να οξύνεται λόγω των βιωμάτων και των καταστάσεων.

Η ανθρώπινη ψυχή είναι τόσο δύσκολη, πολυεπίπεδη, δυσανάγνωστη, έχει τέτοια μοναδικότητα και βάθος που δε σταματάει να εκπλήσσει. Και, σίγουρα, δε γίνεται να υπάρχει ένα και μόνο συμπέρασμα το οποίο να είναι απόλυτο, ειδικά σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα. Η ροπή του ανθρώπου είτε περισσότερο στο καλό, είτε περισσότερο στο κακό είναι ένας συγκερασμός τόσο κοινωνικών, οικογενειακών καταστάσεων , όσο και έμφυτης ροπής από τη γέννηση του ατόμου κιόλας.

 

https://www.healingeffect.gr/

Advertisements

Αυτές είναι οι πιο δημοκρατικές χώρες του κόσμου

Αποτέλεσμα εικόνας για δημοκρατια

Χάρη στη χαμηλή εκτίμηση που κρατούν στην κυβέρνηση οι Αμερικανοί ψηφοφόροι, οι ΗΠΑ υποβαθμίστηκαν περαιτέρω το 2017 Λιγότερο από το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε «πλήρη δημοκρατία», σύμφωνα με μια νέα έκθεση που κατατάσσει τις χώρες ανάλογα με το πόσο λειτουργικά είναι τα πολιτικά τους συστήματα.

Η Economist Intelligence Unit δημοσίευσε την Τετάρτη τον δείκτη δημοκρατίας(Democracy Index) του 2017, ο οποίος κατατάσσει 167 χώρες σε κλίμακα 0 έως 10. Μόνο οι χώρες με βαθμολογίες άνω του 8 κατηγοριοποιούνται ως οι πιο δημοκρατικές. H Κύπρος βρίσκεται στην 35η θέση.

Σημειώνεται ότι η μελέτη βασίστηκε σε πέντε κριτήρια: Το πρώτο είναι εάν οι εκλογές είναι ελεύθερες και δίκαιες (εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός), εάν οι κυβερνήσεις έχουν ελέγχους και ισορροπίες (λειτουργία της κυβέρνησης), εάν οι πολίτες συμμετέχουν («συμμετοχή στην πολιτική»), η πολιτική κουλτούρα και εάν οι πολίτες απολαμβάνουν την ελευθερία έκφρασης («πολιτικές ελευθερίες»).

Δείτε παρακάτω τη λίστα με τις πιο δημοκρατικές χώρες του πλανήτη:

(=22) ΙΤΑΛΙΑ: 7.98/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.58

Λειτουργία της κυβέρνησης: 6.43

Πολιτική συμμετοχή: 7.22

Πολιτική κουλτούρα: 8.13

Πολιτικές ελευθερίες: 8.53

(=22) ΗΠΑ: 7.98/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.17

Λειτουργία της κυβέρνησης: 7.14

Πολιτική συμμετοχή: 7.22

Πολιτική κουλτούρα: 8.13

Πολιτικές ελευθερίες: 8.24

(20) ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ: 8.00/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.17

Λειτουργία της κυβέρνησης: 7.86

Πολιτική συμμετοχή: 7.22

Πολιτικός πολιτισμός: 7.50

Πολιτικές ελευθερίες: 8.24

(19) ΙΣΠΑΝΙΑ: 8.08/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.17

Λειτουργία της κυβέρνησης: 7.14

Πολιτική συμμετοχή: 7.78

Πολιτικός πολιτισμός: 7.50

Πολιτικές ελευθερίες: 8.82

(18) ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ: 8.12/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 10.00

Λειτουργία της κυβέρνησης: 8.93

Πολιτική συμμετοχή: 4.44

Πολιτικός πολιτισμός: 7.50

Πολιτικές ελευθερίες: 9.71

(17) ΜΑΛΤΑ: 8.15/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.17

Λειτουργία της κυβέρνησης: 8.21

Πολιτική συμμετοχή: 6.11

Πολιτική κουλτούρα: 8.75

Πολιτικές ελευθερίες: 8.53

(16) ΜΑΥΡΙΚΙΟΣ: 8.22/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.17

Λειτουργία της κυβέρνησης: 8.21

Πολιτική συμμετοχή: 5.56

Πολιτική κουλτούρα: 8.75

Πολιτικές ελευθερίες: 9.41

(15) ΑΥΣΤΡΙΑ: 8.42/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.58

Λειτουργία της κυβέρνησης: 8.21

Πολιτική συμμετοχή: 8.33

Πολιτική κουλτούρα: 6.88

Πολιτικές ελευθερίες: 9.12

(14) ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ: 8.53/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.58

Λειτουργία της κυβέρνησης: 7.50

Πολιτική συμμετοχή: 8.33

Πολιτική κουλτούρα: 8.13

Πολιτικές ελευθερίες: 9.12

(13) ΓΕΡΜΑΝΙΑ: 8.61/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.58

Λειτουργία της κυβέρνησης: 8.21

Πολιτική συμμετοχή: 8.33

Πολιτικός πολιτισμός: 7.50

Πολιτικές ελευθερίες: 9.41

(12) ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ: 8.81/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 10.00

Λειτουργία της κυβέρνησης: 8.93

Πολιτική συμμετοχή: 6.67

Πολιτική κουλτούρα: 8.75

Πολιτικές ελευθερίες: 9.71

(11) ΟΛΛΑΝΔΙΑ: 8.89/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.58

Λειτουργία της κυβέρνησης: 9.29

Πολιτική συμμετοχή: 8.33

Πολιτική κουλτούρα: 8.13

Πολιτικές ελευθερίες: 9.12

(9) ΕΛΒΕΤΙΑ: 9.03/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.58

Λειτουργία της κυβέρνησης: 9.29

Πολιτική συμμετοχή: 7.78

Πολιτική κουλτούρα: 9.38

Πολιτικές ελευθερίες: 9.12

(=9) ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ: 9.03/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.58

Λειτουργία της κυβέρνησης: 9.29

Πολιτική συμμετοχή: 7.78

Πολιτική κουλτούρα: 9.38

Πολιτικές ελευθερίες: 9.12

(8) ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: 9.09/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 10.00

Λειτουργία της κυβέρνησης: 8.93

Πολιτική συμμετοχή: 7.78

Πολιτική κουλτούρα: 8.75

Πολιτικές ελευθερίες: 10.00

(=6) ΚΑΝΑΔΑΣ: 9.15/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.58

Λειτουργία της κυβέρνησης: 9.64

Πολιτική συμμετοχή: 7.78

Πολιτική κουλτούρα: 8.75

Πολιτικές ελευθερίες: 10.00

(=6) ΙΡΛΑΝΔΙΑ: 9.15/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.58

Λειτουργία της κυβέρνησης: 7.86

Πολιτική συμμετοχή: 8.33

Πολιτική κουλτούρα: 10.00

Πολιτικές ελευθερίες: 10.00

(5) ΔΑΝΙΑ: 9.22/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 10.00

Λειτουργία της κυβέρνησης: 9.29

Πολιτική συμμετοχή: 8.33

Πολιτική κουλτούρα: 9.38

Πολιτικές ελευθερίες: 9.12

(4) ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ: 9.26/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 10.00

Λειτουργία της κυβέρνησης: 9.29

Πολιτική συμμετοχή: 8.89

Πολιτική κουλτούρα: 8.13

Πολιτικές ελευθερίες: 10.00

(3) ΣΟΥΗΔΙΑ: 9.39/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 9.58

Λειτουργία της κυβέρνησης: 9.64

Πολιτική συμμετοχή: 8.33

Πολιτική κουλτούρα: 10.00

Πολιτικές ελευθερίες: 9.41

(2) ΙΣΛΑΝΔΙΑ: 9.58/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 10.00

Λειτουργία της κυβέρνησης: 9.29

Πολιτική συμμετοχή: 8.89

Πολιτική κουλτούρα: 10.00

Πολιτικές ελευθερίες: 9.71

(1) ΝΟΡΒΗΓΙΑ: 9.87/10

Εκλογική διαδικασία και πλουραλισμός: 10.00

Λειτουργία της κυβέρνησης: 9.64

Πολιτική συμμετοχή: 10.00

Πολιτική κουλτούρα: 10.00

Πολιτικές ελευθερίες: 9.71

 

πηγη 

 

Μόνο αλήθειες -Παρέμβαση του Δημάρχου Κ.Πελετίδη στο «Αναπτυξιακό Συνέδριο»

Η παρέμβαση του Δημάρχου Πατρέων, Κώστα Πελετίδη, στο «αναπτυξιακό συνέδριο»:

Κύριοι Υπουργοί

Κυρίες και Κύριοι,

Καλημέρα σας,

Καλούμαστε σήμερα να συζητήσουμε για την ανάπτυξη στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Δεν είναι η πρώτη φορά. Για δεκαετίες παρακολουθούμε τις προσπάθειες διαδοχικών κυβερνήσεων, Τοπικών Αρχών, να πείσουν τον Πατραϊκό λαό ότι θα φέρουν την ανάπτυξη, επενδύσεις, μεταρρυθμίσεις. Δεκάδες συνέδρια με κεντρικό θέμα την ανάπτυξη, με πιασάρικους τίτλους, προσπαθούσαν να πείσουν ότι ήρθε η ώρα. Οι στόχοι που έβαζαν ικανοποιήθηκαν. Έγινε η μεγάλη περιμετρική, η Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου, το Νέο Λιμάνι, το Βιοτεχνικό Πάρκο , Βιομηχανική Ζώνη, Ολυμπία Οδός, Ιονία Οδός. Τεράστιες χρηματοδοτήσεις από την Ε.Ε. Μεσογειακά Προγράμματα, ΕΣΠΑ 2000 – 2006, 2007- 2013, 2014 – 2020. Πάτρα Ολυμπιακή Πόλη, Πάτρα Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2006, το ίδιο σκηνικό βλέπουμε να στήνεται τώρα και με τους Παράκτιους Μεσογειακούς Αγώνες.

Μ’ όλα αυτά στην Πάτρα, σήμερα, το 2018, παρά την απογείωση της επιστήμης και της τεχνικής, εμείς μοιράζουμε συσσίτια, τρόφιμα, την στιγμή που ο πλανήτης μπορεί να θρέψει 8 φορές τον πληθυσμό του. Βλέπουμε παιδιά να λιποθυμούν στα σχολεία, 10.000 στο ΚΕΑ, ο ΟΑΕΔ καταγράφει 34.000 ανέργους, γεμίσαμε την ξενιτιά με τα παιδιά μας, δουλεύουν οι εργαζόμενοι με μισθούς δούλου. Οι φόροι, τα χαράτσια που έχουν φορτωθεί στις πλάτες του λαού είναι ασήκωτα. Χιλιάδες οικογένειες ζουν τον εκβιασμό, να δώσουν ότι έχουν και δεν έχουν για να σώσουν το σπίτι τους, μετά την απόφαση της κυβέρνησης για επιτάχυνση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών.

 

Κυρίες και Κύριοι

Το ξέρετε και εσείς πολύ καλά. Η ανάπτυξη δεν ήταν και δεν είναι ουδέτερη. Εκεί που υπήρχαν μαχαραγιάδες, δίπλα τους ήταν ο ξυπόλυτος λαός. Μέσα στο 2017 οι 500 πλουσιότεροι αύξησαν τα κέρδη τους κατά 1 τρισεκατομμύριο δολάρια, 20% αύξηση. Το ίδιο γίνεται και στη χώρα μας.

Μήπως αυτό το συνέδριο είναι διαφορετικό; Θα δοθεί λύση τώρα; ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ. Ο πατραϊκός λαός μπορεί να βρίσκεται σε δύσκολη θέση, αλλά δεν έχασε το μυαλό του. Η πύλη ανάπτυξης που λέτε δεν είναι γι’ αυτούς, όπως δεν ήταν και παλιά και όσοι προσπάθησαν να τον δουλέψουν έχουν διπλή ευθύνη, μία γιατί υπηρετούν τον πλούτο και μια γιατί προσπαθούν να τον κοροϊδέψουν.

Εμείς δεν θέλουμε να παραμυθιάζουμε τον πατραϊκό λαό, γνωρίζουμε, όπως και εσείς, πάρα πολύ καλά ότι η ανάπτυξη στον καπιταλισμό, η έξοδος από την κρίση, τα μνημόνια, όπως λέτε, δεν συνοδεύεται με εργατικά λαϊκά δικαιώματα και ικανοποίηση σύγχρονων αναγκών. Η ανάπτυξη που ευαγγελίζεστε είναι άναρχη. Ο κάθε επιχειρηματικό όμιλος αξιοποιεί τόσο εργατικό δυναμικό, όσο και για όσο χρόνο το χρειάζεται, προκειμένου να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη τους. Τομείς που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν, εάν δεν έχουν τα αναμενόμενα κέρδη δεν κάνουν επενδύσεις . Εάν κερδίζουν περισσότερα σε άλλες χώρες θα πάνε εκεί. Δούλους ψάχνουν. Κλασσικό παράδειγμα τα κλειστά εργοστάσια που είναι μπροστά μας. Τα φουγάρα σ’ αυτά τα εργοστάσια δεν έσβησαν επειδή ο ένας η ο άλλος καπιταλιστής ήταν κακός διαχειριστής, αλλά επειδή ο ενδοκλαδικός και ο παγκόσμιος ανταγωνισμός κατέστησε αυτές τις επιχειρήσεις ασύμφορες για τους ιδιοκτήτες τους , που τις εγκατέλειψαν, μετέφεραν τα κεφάλαιά τους αλλού, έκαναν σε άλλες χώρες τα εργοστάσιά τους, τις επιχειρήσεις τους, αφήνοντας φυσικά απλήρωτα τα δάνεια και τα χρέη τους σε εργαζομένους και ταμεία, τα οποία ήρθε το ΠΑΣΟΚ να τα ‘’κοινωνικοποιήσει’’ , να πληρώσει δηλαδή ο λαός τη δεκαετία του 80 και φυσικά απαλλάχθηκαν και από οποιαδήποτε ποινική ευθύνη.

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι από το 1992 έως το 2008 δημιουργήθηκαν 930 χιλιάδες θέσεις εργασίας, που χάθηκαν μέσα σε πέντε χρόνια από το 2009 έως το 2013. Θέσεις πλήρους απασχόλησης. Σήμερα, πάνω από τις μισές προσλήψεις είναι μερικής απασχόλησης, που σημαίνει για τους εργαζόμενους μισή ζωή.

Οι κυβερνώντες μας λένε ότι προέχει τώρα η ανάπτυξη για να μεγαλώσει η πίτα και τούτη τη φορά θα μοιραστεί ΔΙΚΑΙΑ. Η ανάπτυξη που προωθείται διασφαλίζει την ανάπτυξη των κερδών του κεφαλαίου, η ανάπτυξη που προωθείται θα γίνει με ακόμα μεγαλύτερη ληστεία και το τσάκισμα του λαού, από πουθενά δεν διαφαίνεται ικανοποίηση του δικαιώματος για μόνιμη και σταθερή εργασία, ικανοποίηση των κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, των συνταξιούχων, της νεολαίας στην υγεία, τη μόρφωση, τον αθλητισμό και την ανάπτυξη.

Η ανάπτυξη των μέσων παραγωγής, της τεχνολογίας δεν οδηγεί στη μείωση του εργάσιμου χρόνου, να πάμε στις 35 ώρες εβδομαδιαίας εργασίας, σε μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, γίνεται ακριβώς το αντίθετο.

Με τον Πρωθυπουργό κύριο Τσίπρα και τους κυρίους υπουργούς, τους Γενικούς Γραμματείς της κυβέρνησης έχουμε συναντηθεί πάρα πολλές φορές, χωρίς τυμπανοκρουσίες και φανφάρες για να εκθέσουμε πλήθος προβλημάτων που αφορούν το λαό μας και τη λειτουργίας της πόλης μας. Η Δημοτική Αρχή, το Δημοτικό Συμβούλιο, σε συνεργασία με τις υπηρεσίες του Δήμου, μελετούν, τεκμηριώνουν, όσο μπορούν καλύτερα, τα αιτήματά μας και θα θέλαμε συνοπτικά, ορισμένα από αυτά να τα ξαναθέσουμε και φυσικά θα συνεχίσουμε να αναζητούμε την επίλυση τους.

Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά το σοβαρό θέμα της διαχείρισης απορριμμάτων, τις δυσκολίες που υπάρχουν, την ανάγκη ταχείας υλοποίησης του σχεδιασμού που έχουμε. Υπάρχουν καθυστερήσεις, με το πλήθος των γραφειοκρατικών διαδικασιών. Αναδεικνύεται γι’ αυτό και για άλλα θέματα, όπως η κατασκευή του Βιολογικού Καθαρισμού που έχει μπλοκαριστεί λόγω της μη συγκρότησης απο το Υπουργείο του μητρώου μελών των Επιτροπών Διαδικασιών Σύναψης Δημοσίων Συμβάσεων Έργων, η ανάγκη το ξεπέρασμα εμποδίων που μπαίνουν από την Ε.Ε. και τους γενικότερους σχεδιασμούς τους. Έχει εγκριθεί η χρηματοδότηση των έργων που απαιτούνται για τη λειτουργία της μονάδας στην περιοχή Φλόκα Δυτικής Αχαΐας. Εκκρεμεί η συμφωνία με την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας για τη δημιουργία δρόμου πρόσβασης σ’ αυτό.

Περιμένουμε να ολοκληρωθεί το φράγμα Πείρου – Παραπείρου, αλλά και αυτό του Πηνειού, που σε συνεργασία με τους Δήμους Δυτικής Αχαΐας και Ερυμάνθου ζητούμε. Η διαχείριση πρέπει να γίνει από Εθνικό Δημόσιο Οργανισμό Υδάτινων Πόρων, που θα χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό, θα σχεδιάζει, θα μελετά, θα υλοποιεί το έργο της ορθολογικής διαχείρισης, για να εξασφαλίσει, χωρίς νέες επιβαρύνσεις νερό με επάρκεια, φθηνό και υγιεινό για όλους. Στη διοίκηση ενός τέτοιου φορέα μπορούν να συμμετέχουν και εκπρόσωποι των Δήμων της περιοχής. Δεν συμφωνούμε την διαχείριση να την αναλάβει Ανώνυμη Εταιρία ή Διαδημοτική Επιχείρηση γιατί θα έχει σαν συνέπεια την λειτουργία να την πληρώσουν και αυτή οι δημότες που πλήρωσαν και πληρώνουν, έχουν στερέψει.

Η παραχώρηση του παραλιακού μετώπου, όπως είχατε δεσμευτεί και το Δημοτικό Συμβούλιο έκρινε θετικά, ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί. Όχι με δική μας ευθύνη. Δίπλα από το χώρο του συνεδρίου υπάρχει το Νότιο Πάρκο, που δημιουργήσαμε με τις υπηρεσίες του Δήμου, μπορείτε να τον επισκεφτείτε, έτσι θα προχωρήσουμε και στον υπόλοιπο χώρο. Δεν θέλουμε να είμαστε ‘’κάθε τρεις και λίγο’’ στο αυτόφωρο γιατί μετατρέψαμε το βούρκο και τη βρωμιά σε χώρο αναψυχής, ούτε να πληρώνουμε πρόστιμα. Γνωρίζετε λεπτομερώς τι ζητούμε, κανένας παραλογισμός, όλα αυτά που ζητά ο πατραϊκός λαός είναι μέσα στην κοινή λογική, είναι αυτονόητα. Εκτιμάτε ότι υπάρχουν κτίσματα μη νόμιμα, γκρεμίστε τα, παραδώστε μας ένα χώρο να μπορούμε να κάνουμε ανάπλαση κοινοχρήστου χώρου να τον απολαύσει η πόλη μας. Δεν θέλουμε καυγάδες. Εάν όμως δε βρεθεί νομοθετική λύση, που μπορεί, εμείς θα προχωρήσουμε. Η ανάπλαση θα γίνει.

Εκτενώς έχει αναλυθεί το θέμα της διέλευσης του τρένου. Ζητούμε τα αυτονόητα, τέτοιου είδους έργα δεν μπορούν να υπακούουν σε κοντόθωρες επιλογές, πρέπει να βλέπουν μακριά. Εφόσον αποφασίσατε όχι περιμετρική χάραξη, η διέλευση από το Ρίο έως την έξοδο από την πόλη μας πρέπει να γίνει υπόγεια. Αυτή η επιλογή θα δημιουργήσει ένα μεγάλο γραμμικό πάρκο, ποδηλατόδρομου, περιπάτου, σοβαρή ανάπλαση της πόλης. Να παρθούν όλα τα μέτρα, να μην καταργηθεί το τοπικό τρένο, το αντίθετο να επεκταθεί μέχρι Κάτω Αχαΐα. Όσοι κλαψουρίζουν για την ανάπτυξη, πως δε θα φτάσει τώρα το τρένο στο Νέο Λιμάνι, ας βγουν έξω απ εδώ, να δουν τις μεγάλες εγκαταστάσεις του εμπορικού λιμανιού, ας συμβουλευτούν τους υπευθύνους του ΟΛΠΑ, αν και πότε θα γίνουν και μετά τα ξαναλέμε.

Έγιναν τα έργα της Ολυμπίας Οδού, της Ιονίας Οδού.

Όπως αναλυτικά ενημερώσαμε τον κύριο Πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς, μας έμειναν τα διόδια. Πάτρα – Αθήνα 23 €, Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου 27€. Αποκλείστηκαν τα λαϊκά στρώματα. Ζητούμε την κατάργησή τους, άμεσα σε ειδικές κατηγορίες. Από την κατασκευή της Ολυμπίας Οδού προέκυψαν ανάγκες αντιπλημμυρικής προστασίας. Δύο χρόνια αναμονή για να ξεκινήσουν αυτά που συμφωνήσαμε να γίνουν. Περιμένουμε μια απάντηση.

Πρόσφατα, η πόλη μας ανέλαβε τη διοργάνωση των Παράκτιων Μεσογειακών Αγώνων. Έχουμε θέσει με σαφήνεια τους προβληματισμούς μας σε σχέση με τη χρηματοδότηση, να δημιουργηθούν υποδομές για την πόλη μας, διαφάνεια στις διαδικασίες, όχι εμπορευματοποίηση, να είναι αγώνες που θα προσφέρουν χαρά σε αθλητές, σε φιλάθλους, να βοηθήσουν τον παράκτιο αθλητισμό. Προσφέρουν κακές υπηρεσίες όσοι παραμυθιάζουν τον πατραϊκό λαό ότι με αυτούς τους αγώνες θα γίνει η ανάπτυξη. Η Πάτρα έχει εμπειρία από αντίστοιχες διοργανώσεις, δεν έχει μνήμη χρυσόψαρου ο πατραϊκός λαός.

Τα απογοητευμένα, τσακισμένα παιδιά της πόλης μας, αλλά και της χώρας μας συνολικά, έρχεστε να θεραπεύσετε με παράγωγα της επεξεργασίας κάνναβης. Η πολιτική σας ανοίγει πλέρια το δρόμο συμφιλίωσης με τη ναρκωκουλτούρα. Γίνεστε αντικειμενικά διαφημιστές των ναρκωτικών, συμβάλλεται στη ναρκωανοχή, όπως και ένας άλλος πρωθυπουργός που καταγόταν από το νομό μας, και δεν έχετε καμιά δικαιολογία. Είναι σε γνώση σας, ότι όπου έγινε νομιμοποίηση των ναρκωτικών, με όποια μορφή, τα ποσοστά των παιδιών που μπήκαν στη χρήση και την εξάρτηση εκτινάχθηκαν στα ύψη. Η εξάρτηση έχει τη βάση της στα κοινωνικά αδιέξοδα της νέας γενιάς που αυτή η κοινωνία η καπιταλιστική οξύνει, αναπαράγει και με την πολιτική της η κυβέρνηση υπηρετεί. Απ’ όλες τις πλευρές το εκμεταλλευτικό σύστημα που ζούμε κόβει τα φτερά των νέων μας, στέλνει στα Τάρταρα το λαό μας.

Εκφράζουμε τη θέλησή μας να βρεθεί χρηματοδότηση, ώστε το κατεστραμμένο εργοστάσιο του Λαδόπουλου να αξιοποιηθεί ως Διοικητήριο της Περιφέρειας και να μην σπαταληθούν χρήματα σε κατασκευή Νέου Κτιρίου και όποιες άλλες δομές μπορεί ο Δήμος. Είναι ανάγκη να προχωρήσουμε σε αυτή την κατεύθυνση

Επανερχόμαστε για την παραχώρηση των 130 στρεμμάτων στην περιοχή Ριγανόκαμπου, όπου λειτουργούσε πριν 25 χρόνια σκουπιδότοπος για τη δημιουργία του Ανατολικού Πάρκου της πόλης μας. Ήδη έχουμε προχωρήσει ως Δήμος σε καθαρισμό – διαμόρφωση του χώρου. Περιμένουμε την παραχώρηση για να προχωρήσουμε στην διαμόρφωση χώρων αθλητικών, πολιτιστικών δραστηριοτήτων , κάλυψη εκτεταμένων περιοχών με γκαζόν, παγκάκια, δέντρα για τις ανάγκες της νεολαίας.

Σας είναι γνωστό ότι 28 Νηπιαγωγεία, 1 Δημοτικό, 1 Γυμνάσιο, 2 ειδικά σχολεία, στεγάζονται σε μισθωμένους, ακατάλληλους χώρους και οτι τα παιδιά μας προαυλίζονται σε μπαλκόνια. Σας είναι γνωστές οι μεγάλες ελλείψεις σε κύριους και βοηθητικούς εκπαιδευτικούς χώρους στα σχολικά κτίρια της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Εσείς όμως αντί να δίνεται τα χρήματα του ελληνικού λαού για να έχουμε σύγχρονα και ασφαλή κτίρια, σε συνεργασία και με την Περιφέρεια τα δίνετε σε επιχειρηματικούς ομίλους, να κάνουν τις ατομικές τους επιχειρήσεις που θα αναπτύξουν τα δικά τους κέρδη και όχι των παιδιών μας. Αντί να έχουμε πλήρες δίκτυο βρεφονηπιακών σταθμών, εσείς λύνεται το πρόβλημα της ανεργίας της Αμερικής, όπως μας διαφώτισε από τα ΜΜΕ ο κύριος Τραμπ, με τον οποίο όπως είπατε μοιράζεστε κοινές αξίες, αξίες ‘’ελευθερίας’’ και ‘’δημοκρατίας’’. Θα χρηματοδοτηθεί ο παιδικός σταθμός της Μανιακίου σήμερα. Πετσοκόβετε τις αναπηρικές συντάξεις μειώνοντας τα ποσοστά αναπηρίας

Ζητήσαμε από το Υπουργείο Εσωτερικών να υλοποιήσει την πρόθεσή του για χρηματοδότηση των παιδικών χαρών, Ο Δήμος μας είναι έτοιμος για να τα υλοποιήσει, έχοντας ολοκληρώσει τις αντίστοιχες μελέτες. Πλήθος αιτημάτων δίκαιων βρίσκονται στα χέρια του υπουργού, όπως για την χρηματοδότηση, τις προσλήψεις και πολλά άλλα που μας απασχόλησαν και μας απασχολούν. Είναι ανάγκη να καλύψουμε πλήρως τις ανάγκες της πόλης μας με σύγχρονα σχολεία, γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ. Να συντηρηθεί και να χρηματοδοτηθεί από το υπουργείο πολιτισμού και αθλητισμού το Παμπελοποννησιακό Στάδιο, το οποίο σήμερα λειτουργεί με προσωπικό και δαπάνες του Δήμου

πηγη 

 

 

Μη σπαταλάς τη ζωή σου ξοδεύοντας τον Εαυτό σου..

https://i0.wp.com/www.awakengr.com/wp-content/uploads/2018/01/mi-spatalas-ti-zoi-sou-xodevontas-ton-eafto-s-.jpg

Από τη Δέσποινα Παλαμάρη

Αν αγαπάς τον εαυτό σου τότε χρειάζεται να ξέρεις ποια είναι τα δικαιώματα και ποιες οι υποχρεώσεις σου απέναντί του ώστε να γίνεται πιο πλούσια η ζωή σου καθημερινά.

Το ναι και το όχι στη ζωή μας είναι επιλογή κι όχι υποχρέωση. Χρειάζεται να ξέρεις ποιος είσαι, τι θέλεις και να έχεις το θάρρος να εκφράσεις την αλήθεια σου. Ποτέ μην δέχεσαι να κάνεις κάτι που δεν θέλεις και ποτέ να μην πιέζεις να κάνει κάποιος «κάτι» αν πραγματικά δεν το επιθυμεί. Μην αναλαμβάνεις την ευθύνη κανενός άλλου παρά μόνο του εαυτού σου!

Μην γίνεσαι ο «κάδος απορριμμάτων» για τα ενεργειακά απόβλητα, τους φόβους, την δυστυχία, τις καταστροφικές εικόνες και τις πονεμένες ιστορίες που σε αποπροσανατολίζουν, σε αποκόπτουν από το κέντρο σου και σε απομακρύνουν από την πραγματική σου δύναμη. Όσο αυτοί προσπαθούν να σε εκπαιδεύσουν στη δυστυχία εσύ εκπαίδευσε τον εαυτό σου στη χαρά!

Η υπευθυνότητα είναι το καθήκον της καρδιάς. Ανέλαβε την ευθύνη του εαυτού σου και προχώρα χωρίς να του υψώνεις το δάχτυλο. Χωρίς να κρίνεις και να επικρίνεις συνέχεια τον εαυτό σου. Αγάπησε τα λάθη σου, έτσι κι αλλιώς αυτά είναι οι πιο μεγάλοι σου δάσκαλοι, και προχώρα ¨ασυννέφιαστα¨ στο μονοπάτι της ζωής σου.

Μην αφήνεις εκκρεμότητες με τους ανθρώπους γιατί έτσι αφήνεις εκκρεμότητες με τη Ζωή. Μην κανείς τη ζωή σου ένα κακοκουρντισμένο γραμμόφωνο που επαναλαμβάνει το ίδιο τραγούδι, από τον ίδιο γρατζουνισμένο δίσκο. Κλείσε τις πόρτες στο παρελθόν και άνοιξε καινούριες στο μέλλον.

Μάθε να εργάζεσαι κι όχι να δουλεύεις. Μη γίνεσαι «δούλος» της δουλειάς σου. Μη λες δεν προλαβαίνω! Χάρισε στον εαυτό σου στιγμές ξεκούρασης, χαράς, απόλαυσης και μοιράσματος, καθημερινά και νιώσε ότι αυτές οι στιγμές σου αξίζουν!

Δεν χρειάζεσαι στη ζωή σου τοξικούς ανθρώπους. Μην δίνεις χώρο σε ενεργειακά βαμπιράκια να σου ρουφάνε την ενέργεια παίρνοντας εσύ το ρόλο του αμετανόητου «Σωτήρα» και μην εμπλέκεσαι σε τοξικές καταστάσεις επιτρέποντας να συμβαίνουν στη ζωή σου χαμηλής δόνησης καταστάσεις (γκρίνια, κουτσομπολιό, αντιπαλότητα κ.α).
Μη σπαταλάς τη ζωή σου σπαταλώντας τον Εαυτό σου…

Το σπίτι σου είναι ο καθρέφτης του εσωτερικού σου κόσμου. Κάνε τον χώρο σου ένα πραγματικό καταφύγιο γαλήνης, ομορφιάς και έμπνευσης. Δεν χρειάζονται πολλά χρήματα γι΄αυτό. Διώξε ότι δεν χρειάζεσαι από ρούχα και αντικείμενα. Μην κρατάς πράγματα που σε κρατάνε πίσω σε ένα αρρωστημένο και πονεμένο παρελθόν. Φρόντιζε να κρατάς την ενέργειά του καθαρή. Λιβάνιζε τακτικά. Βάλε γύρω σου χρώματα που σου ανοίγουν την καρδιά και γέμισε το με ευχάριστους ήχους και μουσικές. Οργάνωσε το έτσι που να σε γεμίζει αγάπη!

Μην μένεις σε καταστάσεις που σε «ματώνουν» και δεν σε αφήνουν να ξεδιπλώσεις τα φτερά σου για να απολαύσεις πως είναι να πετάς σε έναν ελεύθερο ουρανό. Κάνε απεξάρτηση από την συνήθεια και το βόλεμα στο γνωστό δοκιμάζοντας πως δονούν την καρδιά σου οι «αχαρτογράφητες» διαδρομές…

Τίποτα δεν μένει το ίδιο. Όλα αλλάζουν συνέχεια. Όλοι αλλάζουν συνέχεια. Ακόμα και εσύ ο ίδιος. Μην επιμένεις να κρατάς υποσχέσεις που δεν έχουν πια λόγω ύπαρξης. Παρατήρησε με ποιο τρόπο ίσως αυτές σε ακινητοποιούν… Νιώσε τι συμβαίνει μέσα σου και επικοινώνησε την αλήθεια σου εκεί που είναι απαραίτητο…

Η Συγχώρεση είναι μια από τις μεγαλύτερες αρετές της καρδιάς. Συγχώρησε όποιον και ότι χρειάζεται να συγχωρέσεις όχι γιατί με αυτόν τον τρόπο γίνεσαι καλός άνθρωπος, όχι γιατί οι άλλοι αξίζουν την συγχώρεση αλλά γιατί Εσύ ο ίδιος δικαιούσαι να αναπνέεις ελεύθερα και να έχεις περισσότερο χώρο μέσα σου ώστε να σε πλημμυρίσει η αγάπη.

Tantra Yoga Events

Πηγη 

 

 

Οι χρυσές μπίζνες των επιστημονικών δημοσιεύσεων

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ένας καταιγισμός δημοσιεύσεων επιστημονικών ερευνών. Αρκετές εξ αυτών μάλιστα είναι – τουλάχιστον – αμφιλεγόμενες, όμως κεντρίζουν το ενδιαφέρον των αναγνωστών. Πίσω από αυτό το φαινόμενο βρίσκεται ένα απίστευτα κερδοφόρο ολιγοπώλιο με κέρδη που ξεπερνούν αυτά της Google, της Apple και της Amazon. Πώς η «βιομηχανία των δημοσιεύσεων» κατευθύνει την επιστημονική έρευνα και γιατί οι επιστήμονες, μεταξύ αυτών και δύο νομπελίστες, κάνουν λόγο για ένα «διεφθαρμένο σύστημα».

Το 2011, ο Claudio Aspesi, σύμβουλος επενδύσεων της Bernstein Research στο Λονδίνο, έβαλε στοίχημα ότι η εταιρεία που ηγείται μίας από τις πλέον προσοδοφόρες βιομηχανίες του  κόσμου, ήταν έτοιμη να συντριβεί. Η Reed-Elsevier, ο πολυεθνικός εκδοτικός κολοσσός θεωρούνταν η χαρά του επενδυτή. Ήταν από τους (λίγους) εκδοτικούς ομίλους που κατάφεραν να διαχειριστούν επιτυχώς τη μετάβαση στο διαδίκτυο, ενώ πρόσφατη έκθεση της εταιρείας δεν προέβλεπε τίποτα λιγότερο από ακόμη ένα έτος ανάπτυξης. Ωστόσο, ο Aspesi είχε λόγους να πιστεύει ότι η εν λόγω πρόβλεψη ήταν λανθασμένη.

Πυρήνας του Elsevier είναι τα επιστημονικά περιοδικά, οι επιστημονικές επιθεωρήσεις όπου οι ερευνητές δημοσιεύουν τα αποτελέσματά των ερευνών τους, σε εβδομαδιαία ή μηνιαία βάση. Με άλλα λόγια, το Elsevier B.V. είναι εταιρεία ακαδημαϊκών εκδόσεων που εκδίδει επιστημονικά έργα. Με βάση το Άμστερνταμ, η εταιρεία λειτουργεί στη Βρετανία, στις ΗΠΑ, στο Μεξικό, την Βραζιλία, την Ισπανία, την Γερμανία και αλλού. Τα προϊόντα της εταιρείας είναι επιστημονικά περιοδικά όπως το The Lancet και το Cell, αλλά επί της ουσίας ελέγχει πάνω από 1.000 επιστημονικές εκδόσεις, καθιστώντας την εταιρεία τον μεγαλύτερο εκδοτικό οίκο επιστημονικών άρθρων στον κόσμο.

Παρά το γεγονός ότι θεωρητικά απευθύνεται σε ένα ειδικό κοινό, η επιστημονική δημοσίευση είναι «big business». Με έσοδα που παγκοσμίως υπερβαίνουν τα 19 δισ. λίρες, η θέση της εταιρείας βρίσκεται κάπου ανάμεσα στους κολοσσούς της μουσικής και του σινεμά -τόσο μεγάλο είναι το μέγεθος της- με τη διαφορά ότι είναι πολύ πιο κερδοφόρα.

Το 2010, ο κλάδος των επιστημονικών εκδόσεων του Elsevier δήλωσε κέρδη 724 εκατομμυρίων λιρών και έσοδα 2 δισεκατομμυρίων λιρών, που σημαίνει 36% υψηλότερα κέρδη από αυτά που δήλωσαν τη χρονιά εκείνη η Apple, η Google και η Amazon.

Σύμφωνα ωστόσο με τον Guardian, το επιχειρηματικό μοντέλο του Elsevier είναι ένα ιδιότυπο παζλ. Για να βγάλει χρήματα ένα περιοδικό, για παράδειγμα, πρέπει να καλύψει μία σειρά δαπανών: Να πληρώσει αυτούς που γράφουν τα άρθρα, τους συντάκτες στους οποίους έχει αναθέσει τη διαμόρφωση και τον έλεγχο των κειμένων, αυτούς οι οποίοι αναλαμβάνουν τη διανομή του τελικού προϊόντος σε συνδρομητές και λιανοπωλητές κλπ. Πρόκειται για έναν δαπανηρό κύκλο εργασιών, εξού και τα επιτυχημένα περιοδικά δεν αποφέρουν κέρδη πάνω  από 12% έως 15%.

Το «περίεργο σύστημα τριπλών πληρωμών»

Ο τρόπος για να κερδίσει κανείς χρήματα από ένα επιστημονικό άρθρο είναι λίγο ως πολύ ίδιος, εκτός από το γεγονός ότι οι επιστημονικές εκδόσεις καταφέρνουν να καλύψουν το μεγαλύτερο μέρος του πραγματικού κόστους. Πώς το κάνουν αυτό;

Οι επιστήμονες δημοσιεύουν τα συμπεράσματα των ερευνών τους- κατά το μεγαλύτερο ποσοστό οι έρευνες χρηματοδοτούνται από κρατικά κονδύλια- δίνοντας τις εργασίες τους  στους εκδότες δωρεάν. Ο εκδότης στη συνέχεια, πληρώνει επιστημονικούς συντάκτες που κρίνουν εάν η εργασία αξίζει να δημοσιευθεί και τσεκάρουν τη σύνταξη του άρθρου, αλλά ο κύριος όγκος της συντακτικής δουλειάς -ο έλεγχος της επιστημονικής εγκυρότητας και της αξιολόγησης των πειραμάτων- γίνεται από επιστήμονες οι οποίοι προσφέρουν την εργασία τους εθελοντικά.

Μετά οι εκδότες πωλούν το «προϊόν» σε δημόσιες βιβλιοθήκες και δημόσια πανεπιστήμια, με σκοπό την ενημέρωση των επιστημόνων, οι οποίοι, γενικώς μιλώντας, είναι εκείνοι που σε πρώτο επίπεδο δημιούργησαν το «προϊόν».

Είναι σαν να ζητούσε το New Yorker ή ο Economist από τους δημοσιογράφους να γράφουν και να επεξεργάζονται ο ένας τα ρεπορτάζ του άλλου δωρεάν και μετά να έστελναν τον λογαριασμό στο κράτος.

Όπως είναι αυτονόητο ο κύκλος αυτός προκαλεί, αν μη τι άλλο, δυσπιστία. Βρετανική έκθεση κοινοβουλευτικής επιστημονικής επιτροπής του 2004 για τη βιομηχανία επισήμανε ότι «σε μια παραδοσιακή αγορά οι προμηθευτές πληρώνονται για τα αγαθά που παρέχουν».

Έκθεση της Deutsche Bank του 2005 αναφερόταν στην πρακτική χαρακτηρίζοντας την ως ένα «περίεργο σύστημα τριπλών πληρωμών», στο οποίο «το κράτος χρηματοδοτεί το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας, πληρώνει τους μισθούς των περισσότερων από αυτούς που ελέγχουν την ποιότητα της και στη συνέχεια αγοράζει το μεγαλύτερο μέρος του δημοσιευμένου προϊόντος».

Οι επιστήμονες γνωρίζουν -πολύ καλά- ότι πρόκειται για μια κακή συμφωνία. Η επιχείρηση των δημοσιεύσεων είναι «διεστραμμένη και περιττή», έγραφε ο βιολόγος του Berkeley, Michael Eisen σε άρθρο του 2003 για τον Guardian, δηλώνοντας ότι «πρόκειται για σκάνδαλο».

Ο Adrian Sutton, φυσικός στο Imperial College, δήλωσε ότι οι επιστήμονες «είναι όλοι δούλοι στους εκδότες. Ποια άλλη βιομηχανία λαμβάνει τις πρώτες ύλες της από τους πελάτες της, παίρνει τους ίδιους αυτούς πελάτες για να κάνουν τον ποιοτικό έλεγχο των υλικών και στη συνέχεια πωλεί τα ίδια υλικά πίσω στους πελάτες σε μια υπερβολικά διογκωμένη τιμή;» (Εκπρόσωπος του RELX Group, όπως είναι η επίσημη ονομασία του Elsevier από το 2015, είχε δηλώσει στον Guardian ότι τόσο η δική του εταιρεία, όσο και άλλες «εξυπηρετούν την επιστημονική κοινότητα κάνοντας πράγματα που χρειάζονται οι ερευνητές και τα οποία είτε δεν μπορούν, είτε δεν κάνουν μόνοι τους, χρεώνοντας μία δίκαιη τιμή για την υπηρεσία αυτή».)

Οι επιστήμονες συντονίζουν αναλόγως τις έρευνες τους

Πολλοί επιστήμονες εκτιμούν επίσης ότι ο εκδοτικός αυτός κλάδος ασκεί πάρα πολύ μεγάλη επιρροή στην επιλογή των ερευνών, γεγονός που τελικά είναι κακό για την ίδια την επιστήμη. Οι επιστήμονες γνωρίζουν με ακρίβεια ποιές εργασίες έχουν αυξημένες πιθανότητες να πάρουν τον δρόμο της δημοσίευσης και συντονίζουν αναλόγως τα συμπεράσματα και τις παρατηρήσεις τους.

Συνέπεια αυτού είναι ότι ναι μεν υπάρχει μια σταθερή ροή δημοσιεύσεων, αλλά οι επιστήμονες δεν έχουν έναν ακριβή οδικό χάρτη του ερευνητικού πεδίου τους. Μπορεί να καταλήξουν σε αδιέξοδα τα οποία συνάδελφοί τους επιστήμονες έχουν ήδη αντιμετωπίσει, μόνο και μόνο επειδή οι πληροφορίες για προηγούμενες αποτυχίες δεν βρίσκονται στις σελίδες των σχετικών επιστημονικών δημοσιεύσεων. Μελέτη του 2013, για παράδειγμα, ανέφερε ότι οι μισές από όλες τις κλινικές μελέτες που διεξάγονται στις ΗΠΑ δεν δημοσιεύονται σε καμία επιστημονική επιθεώρηση.

Σύμφωνα με τους επικριτές, το σύστημα αυτό στην πραγματικότητα φρενάρει την επιστημονική πρόοδο. Σε δοκίμιο του 2008, ο δρ Neal Young των αμερικανικών NIH, που χρηματοδοτούν και διεξάγουν ιατρική έρευνα, υποστήριξε ότι, δεδομένης της σημασίας που έχει για την κοινωνία η επιστημονική καινοτομία «είναι ηθική επιταγή να επανεξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίον τα επιστημονικά δεδομένα κρίνονται και δημοσιεύονται».

Ο Claudio Aspesi επικοινώνησε με ένα δίκτυο 25 διακεκριμένων επιστημόνων και ακτιβιστών καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η παλίρροια ήταν έτοιμη να στραφεί εναντίον του Elsevier. Όλο και περισσότερες ερευνητικές βιβλιοθήκες, οι οποίες αγοράζουν περιοδικά για τα πανεπιστήμια, άρχισαν να κάνουν σαφές ότι οι προϋπολογισμοί τους έχουν εξαντληθεί μετά από δεκαετίες συνεχών ανατιμήσεων και να απειλούν ότι θα ακυρώσουν πακέτα συνδρομών πολλών εκατομμυρίων λιρών εκτός και αν το Elsevier έριχνε τις τιμές.

Κρατικοί οργανισμοί όπως τα αμερικανικά Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας NIH και το Γερμανικό Ίδρυμα Ερευνών (DFG) δεσμεύθηκαν να δημοσιεύουν τις έρευνες τους δωρεάν μέσω on-line περιοδικών. Ο Aspesi εκτιμούσε ότι οι κυβερνήσεις θα συμμερίζονταν τη θέση των οργανισμών, εξασφαλίζοντας ότι η χρηματοδοτούμενη από κρατικά κονδύλια έρευνα θα ήταν δωρεάν διαθέσιμη σε κάθε πολίτη.

Ωστόσο, την επομένη χρονιά, οι περισσότερες βιβλιοθήκες ανανέωσαν τις συμβάσεις τους με το Elsevier, ενώ οι κυβερνήσεις απέτυχαν να προωθήσουν ένα εναλλακτικό μοντέλο διάδοσης της έρευνας. Το 2012 και το 2013, το Elsevier παρουσίασε περιθώρια κέρδους άνω του 40%, αποδεικνύοντας ότι, η εταιρεία είχε έρθει για να μείνει και ότι ο Aspesi είχε κάνει λάθος στις προβλέψεις του για αυτό το εξαιρετικά κερδοφόρο ολιγοπώλιο.

Καθορίζοντας την επιστημονική κοινότητα

Όμως, το ζήτημα είναι ότι οι επιστημονικές δημοσιεύσεις έχουν εδώ και δεκαετίες καθορίσει την επιστημονική κοινότητα. Σήμερα, κάθε επιστήμονας γνωρίζει ότι η καριέρα του εξαρτάται από τις δημοσιεύσεις του, και ότι, η επαγγελματική επιτυχία του καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τα αναγνωρισμένα ως έγκυρα επιστημονικά περιοδικά. Η μακρά, αργή, σχεδόν χωρίς κατεύθυνση ερευνητική εργασία που υιοθέτησαν μερικοί από τους πιο σημαντικούς επιστήμονες του 20ού αιώνα δεν θεωρείται πλέον βιώσιμη επιλογή. Ο Βρετανός βιοχημικός, Fred Sanger, ο οποίος προσδιόρισε την αλληλουχία βάσεων του DNA , αλλά είχε ελάχιστες δημοσιεύσεις τις δύο δεκαετίες μεταξύ των βραβείων Νόμπελ με τα οποία τιμήθηκε, το 1958 και το 1980, ίσως σήμερα να μην είχε καμία τύχη.

Ακόμη και επιστήμονες που αγωνίζονται για να αλλάξουν τα πράγματα, αγνοούν πότε και πώς μπήκαν τα θεμέλια του συστήματος αυτού: Η ιστορία άρχισε στα χρόνια του οικονομικού «boom» που ακολούθησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν επιχειρηματίες έχτισαν περιουσίες παίρνοντας μέσα από τα χέρια των επιστημόνων τις προς δημοσίευση εργασίες και διευρύνοντας την υπόθεση των εκδόσεων σε μία αδιανόητη για τα μέτρα της εποχής κλίμακα.

Όπως αποδείχτηκε, ουδείς ήταν εξυπνότερος από τον Robert Maxwell (1923-1991), ο οποίος μετέτρεψε τα επιστημονικά περιοδικά σε μια θεαματική μηχανή παραγωγής χρήματος που στην πραγματικότητα, χρηματοδότησε την άνοδό του στη βρετανική κοινωνία. Ο Maxwell εξελέγη βουλευτής και μετεξελίχθηκε σε βαρώνο του Τύπου που αμφισβήτησε ευθέως τον Rupert Murdoch.

«Ξοδεύουμε ένα δισεκατομμύριο λίρες το χρόνο και παίρνουμε πίσω άρθρα»

Το επιστημονικό άρθρο έχει ουσιαστικά γίνει ο μόνος τρόπος για να φτάσει η επιστήμη συστηματικά στο ευρύ κοινό. Όπως λέει ο Robert Kiley, επικεφαλής ψηφιακών υπηρεσιών στη βιβλιοθήκη του Wellcome Trust, του δεύτερου μεγαλύτερου ιδιώτη χρηματοδότη στον τομέα της βιοϊατρικής έρευνας στον κόσμο «ξοδεύουμε ένα δισεκατομμύριο λίρες ετησίως και παίρνουμε πίσω άρθρα».

«Η δημοσίευση είναι η έκφραση της δουλειάς μας. Μια καλή ιδέα, μια συζήτηση, η αλληλογραφία, ακόμη και από το πιο λαμπρό πρόσωπο του κόσμου… τίποτα δεν μετρά όσο μία δημοσίευση», λέει ο Neal Young των NIH. Εάν ελέγχετε την πρόσβαση στην επιστημονική βιβλιογραφία, είναι σαν να έχετε τον έλεγχο της επιστήμης».

«Στην αρχή της καριέρας μου, κανείς δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία πού είχες κάνει δημοσίευση, όμως όλα άλλαξαν το 1974 με το Cell» λέει στον Guardian ο Randy Schekman, καθηγητής Μοριακής  Βιολογίς στο Berkeley και βραβευμένος με Νόμπελ τo 2013. Το Cell (που σήμερα ανήκει στο Elsevier) ήταν ένα περιοδικό που ξεκίνησε από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT) για το νέο, ανερχόμενο τότε, πεδίο της μοριακής βιολογίας.

Είναι δύσκολο να αποτιμήσει κανείς τη δύναμη που ένας συντάκτης των περιοδικών αυτών έχει στη διαμόρφωση της καριέρας ενός επιστήμονα ή, στην κατεύθυνση της ίδιας της επιστήμης. Όπως λέει ωστόσο ο Schekman «Οι νέοι μου λένε συνεχώς ‘αν δεν δημοσιεύσω στο CNS (το κοινό αρκτικόλεξο για τα Cell / Nature / Science, τα πιο έγκυρα περιοδικά Βιολογίας), δεν θα βρω δουλειά’» συγκρίνοντας την αναζήτηση δημοσιεύσεων μεγάλης επιρροής με τα τραπεζικά μπόνους. «Η επιρροή τους στην πορεία της επιστήμης είναι τεράστια» επισημαίνει o νομπελίστας.

Στην ίδια γραμμή και ο βιολόγος, βραβευμένος με Νόμπελ Ιατρικής το 2002, Sydney Brenner: «Οι πανεπιστημιακοί έχουν κίνητρο να κάνουν έρευνες που να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των εκδοτών» είχε δηλώσει σε συνέντευξη του 2014, αποκαλώντας το σύστημα «διεφθαρμένο».

Κατά καιρούς, οι επιστήμονες έθεσαν υπό αμφισβήτηση τη διαδρομή αυτής της εξαιρετικά κερδοφόρας επιχείρησης στην οποία παρέδιδαν το έργο τους δωρεάν, αλλά ήταν οι πανεπιστημιακοί βιβλιοθηκονόμοι που συνειδητοποίησαν για πρώτη φορά την παγίδα στην αγορά που είχε στήσει ο Maxwell. Οι βιβλιοθηκονόμοι χρησιμοποίησαν πανεπιστημιακά κεφάλαια για να αγοράσουν περιοδικά εξ ονόματος των επιστημόνων. Ο Maxwell το γνώριζε καλά. «Οι επιστήμονες δεν έχουν ιδιαίτερη συναίσθηση των τιμών της αγοράς όσο άλλοι επαγγελματίες, κυρίως επειδή δεν ξοδεύουν τα δικά τους χρήματα», δήλωνε σε συνέντευξη του στο Global Business το 1988. Οι βιβλιοθηκάριοι ήταν κλειδωμένοι σε μια σειρά χιλιάδων μικροσκοπικών μονοπωλίων.

Σε έκθεση του 2015, ο καθηγητής Πληροφορικής του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ, Vincent Larivière, κατέγραψε ότι το Elsevier κατέχει το 24% της αγοράς επιστημονικών εκδόσεων, ενώ οι παλιοί συνεργάτες του Maxwell, η εταιρεία Springer και οι συμπατριώτες του, η Wiley-Blackwell, ελέγχουν από 12%. Οι τρεις αυτές εταιρείες αντιπροσωπεύουν το ήμισυ της αγοράς.

Από τις αρχές του 2000, αρκετοί επιστήμονες υποστήριξαν μια εναλλακτική λύση στη δημοσίευση μέσω συνδρομών που ονομάζεται «ανοικτή πρόσβαση». Στην πράξη, αυτό έχει τη μορφή ηλεκτρονικής έκδοσης, στην οποία οι επιστήμονες πληρώνουν ένα ποσόν για να καλύψουν τα έξοδα σύνταξης, που εξασφαλίζουν ότι η εργασία τους είναι ελεύθερα προσβάσιμη. Ωστόσο, παρά τη στήριξη -όπως μεταξύ άλλων, από το Ίδρυμα Gates και το Wellcome Trust- μόλις το ένα τέταρτο των επιστημονικών άρθρων διατίθεται ελεύθερα.

Τα τελευταία χρόνια, η πιο ριζοσπαστική κίνηση κόντρα στο status quo της εν λόγω αγοράς συνδέεται με έναν αμφιλεγόμενο ιστότοπο που ονομάζεται Sci-Hub, ένα είδος Napster για την επιστήμη, που επιτρέπει σε οποιονδήποτε να κάνει δωρεάν λήψη επιστημονικών άρθρων. Δημιουργός του είναι  η Alexandra Elbakyan από το Καζακστάν, η οποία κρύβεται, καθώς βρίσκεται αντιμέτωπη με κατηγορίες για πειρατεία και παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων στις ΗΠΑ. «Η επιστήμη πρέπει να ανήκει στους επιστήμονες και όχι στους εκδότες» γράφει σε μέιλ που  έστειλε στον Guardian. Σε επιστολή της προς το δικαστήριο, επικαλέστηκε το άρθρο 27 της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτωντου ΟΗΕ, υποστηρίζοντας το δικαίωμα «να συμμετάσχει στην πρόοδο της επιστήμης και τα οφέλη της».

πηγη

 

 

Πως να χτίσετε την ηθική νοημοσύνη του παιδιού σας

 

Της Ελένης Χαδιαράκου

Ηθική νοημοσύνη είναι η ικανότητα να ξεχωρίζεις το καλό απ’ το κακό, αλλά και να σέβεσαι τις αξίες των άλλων. Με άλλα λόγια, το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε σ ένα παιδί…

Υπάρχουν πολλοί και διάφοροι τύποι νοημοσύνης. Κάποιοι άνθρωποι έχουν το χάρισμα της μαθηματικής και φιλοσοφικής σκέψης, όπως ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ή ο Μπιλ Γκέιτζ.

Κάποιοι άλλοι είναι συναισθηματικά προικισμένοι, για παράδειγμα οι μεγάλοι συγγραφείς, όπως ο Τζον Στάινμπεκ και η Άιρις Μέρντοχ, άνθρωποι δηλαδή που μπορούν να αποτυπώσουν ή να μεταφέρουν το συναίσθημά τους στο ευρύ κοινό. Επίσης, υπάρχει η πρακτική νοημοσύνη. Είναι οι άνθρωποι που δίνουν λύσεις σε προβλήματα, μπορούν να φτιάξουν ένα αυτοκίνητο, να δώσουν λύση όταν πλημμυρίσει το υπόγειο ή να λύσουν εύκολα μια εξίσωση. Επιπλέον, υπάρχει και η αισθητική νοημοσύνη, αυτή που διαθέτουν οι καλλιτέχνες, οι ζωγράφοι και οι μουσικοί. Κάποιες φορές, ιδιαίτερα στους μουσικούς και στους συνθέτες, η ευφυΐα αυτή συνδυάζεται με μαθηματική ευφυΐα. Τέλος, υπάρχει κι ένα άλλο είδος ευφυΐας, ίσως το λιγότερο γνωστό, η λεγόμενη ηθική νοημοσύνη. Πρόκειται για το είδος εκείνο της εξυπνάδας που συνδυάζει τη δύναμη του χαρακτήρα με την ορθή κρίση, δύο προσόντα που συνήθως απαξιώνουμε γιατί δεν τα θεωρούμε και τόσο σημαντικά. Είναι η αρετή που μας μαθαίνει να κάνουμε όλα αυτά που οφείλουμε και όχι αυτά που μας αρέσει να κάνουμε.

Τι είναι η ηθική νοημοσύνη;

Ο καθηγητής του Χάρβαρντ Robert Coles στο βιβλίο του The Moral IntelligenceOf Children (Η ηθική νοημοσύνη των παιδιών) διατυπώνει την άποψη ότι τα παιδιά χρειάζονται κάτι περισσότερο από επιτυχία στις σπουδές τους και από την ικανότητα να τα πηγαίνουν καλά με τους άλλους για μια ικανοποιητική ζωή. Χρειάζονται συνείδηση, δηλαδή την ικανότητα να ερμηνεύουν αυτά που νιώθουν και να είναι σίγουρα γι’ αυτά που ξέρουν. Τα παιδιά με αναπτυγμένη την ηθική νοημοσύνη βιώνουν συναισθηματική ασφάλεια επειδή εμπιστεύονται την εσωτερική αίσθηση που διαθέτουν για να διακρίνουν το σωστό απ’ το λάθος, το καλό απ’ το κακό. Αυτό είναι που τα βοηθάει να αισθάνονται ισχυρούς δεσμούς με τους άλλους ανθρώπους, όπως με την οικογένεια, τους φίλους ή τους συμμαθητές τους.

Οι επτά βασικές αρετές της ηθικής νοημοσύνης

Στο βιβλίο Building Moral Intelligence (Χτίζοντας την Ηθική Νοημοσύνη) ο καθηγητής Dr Michele Borba και συγγραφέας του βιβλίου δίνει ένα σαφές πλάνο για το πώς μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά τις αρετές της ηθικής νοημοσύνης. Αυτές λοιπόν είναι επτά και καθεμία μπορεί να διδαχτεί με συγκεκριμένους τρόπους.

Ενσυναίσθηση: Είναι η ικανότητα να μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων.

Για να την αποκτήσει το παιδί θα πρέπει να το βοηθήσουμε να καλλιεργήσει την ευαισθησία του, να εμπλουτίσει το λεξιλόγιό του, αλλά και να του δείξουμε τον τρόπο να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων.

Συνείδηση: Είναι η ικανότητα να αναγνωρίζεις το σωστό και να μπορείς να το κάνεις.

Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για ηθική ανάπτυξη στην οικογένεια, να διδάξουμε στο παιδί να ξεχωρίζει το καλό απ’ το κακό και να ενισχύσουμε την ηθική του ανάπτυξη (να βοηθάει, για παράδειγμα, όσους έχουν ανάγκη).

Αυτοέλεγχος: Είναι η ικανότητα να ελέγχουμε τις σκέψεις και τις πράξεις μας και να λειτουργούμε με τον τρόπο που έχουμε μάθει πως είναι ο σωστός.

Καλό είναι να διδάξουμε ως προτεραιότητα την αρετή της αυτοπειθαρχίας. Επίσης, να μάθουμε στο παιδί να θέτει στόχους και να βάζει τα δυνατά του για να τους πραγματοποιήσει.

Σεβασμός: Είναι το να δείχνεις πως εκτιμάς τους άλλους φροντίζοντάς τους, αλλά και μιλώντας τους με πολιτισμένο τρόπο.

Για να βοηθήσουμε το παιδί θα πρέπει να του διδάξουμε το σεβασμό αφού πρώτα το… σεβαστούμε. Πρέπει επίσης να του μάθουμε την αρετή της ευγένειας δίνοντας έμφαση στους καλούς τρόπους. Είναι ένα εφόδιο που θα έχει για όλη του τη ζωή.

Καλοσύνη: Το να νοιάζεσαι για την ευημερία και τα αισθήματα των άλλων.

Διδάσκοντας στα παιδιά την αξία της καλοσύνης, αλλά και μαθαίνοντάς τα να επαναστατούν στη φτώχεια και στη μιζέρια τα εισάγουμε στη δύσκολη αξία της καλοσύνης.

Ανεκτικότητα: Το να σέβεσαι τις αξίες και τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων ακόμη κι αν διαφωνείς με τα πιστεύω τους.

Από πολύ νωρίς τα μικρά παιδιά πρέπει να μάθουν και να τους γίνει συνείδηση πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, ανεξαρτήτως χρώματος, καταγωγής, θρησκείας ή εμφάνισης.

Δικαιοσύνη: Το να διαλέγεις την ανοιχτόμυαλη συμπεριφορά και να συμπεριφέρεσαι δίκαια στους άλλους.

Μάθετε στο παιδί σας τι είναι δικαιοσύνη, διδάξτε του να συμπεριφέρεται δίκαια καθώς και τους τρόπους να αντιδρά στο άδικο.

Πώς θα χτίσετε την ηθική νοημοσύνη του παιδιού

Μια άλλη επίσης ενδιαφέρουσα άποψη για την ηθική νοημοσύνη είναι αυτή της αμερικανίδας ψυχολόγου και ειδικής σε θέματα ανατροφής Mimi Doe. «Η διανοητική και η συναισθηματική αντίληψη είναι σημαντικές», λέει η ψυχολόγος «στην ερώτηση όμως για το τι μετράει περισσότερο, το μυαλό ή η καρδιά, συνήθως ξεχνάμε την ψυχή. Και αυτή είναι που έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού». Μέσω της ιστοσελίδας της για την πνευματική ανατροφή των παιδιών, η Ντο παρέχει συμβουλές και υποστήριξη στους γονείς που θέλουν να αναθρέψουν ηθικά τα παιδιά τους.

Να σκέφτεστε θετικά

Τα παιδιά ανταποκρίνονται πάντα στις υψηλές ή χαμηλές προσδοκίες των γονιών τους, γι’ αυτό τοποθετήστε τον πήχη ψηλά. Να εμπιστεύεστε τις επιλογές του παιδιού σας. Προτιμήστε να πιστεύετε ότι θα κάνει το σωστό και όχι το λάθος. Και περιμένετε από αυτό να δείχνει σεβασμό σε σας, στους άλλους και στον εαυτό του. Πάνω απ’ όλα, όμως, να πιστεύετε ότι θα έχει μια ευτυχισμένη ζωή. Αποφεύγετε να διαβάζετε δυσάρεστες έρευνες και να φοβάστε διαρκώς για το μέλλον του. Στην εποχή του υλισμού και της «τοξικής παιδικής ηλικίας» είναι εύκολο να μας κατακλύσει ο φόβος ότι οι ζωές των παιδιών μας πήγαν στραβά με κάποιον τρόπο. Κι όμως, η παιδική ηλικία μπορεί να είναι ακόμα μια περίοδος διασκέδασης και αθωότητας και να έχει πολλά ηλιόλουστα απογεύματα με παιχνίδια στην πλατεία.

Μάθετε να ζείτε τη στιγμή

«Τα παιδιά το καταλαβαίνουν όταν δεν είστε πραγματικά συγκεντρωμένοι σε αυτά», μας λέει η Ντο. Η αφηρημάδα και η συνεχής έγνοια για άλλα πράγματα εκλαμβάνεται από εκείνα ως αδιαφορία. Όπως χαρακτηριστικά είπε ένα τετράχρονο παιδί: «Μαμά, μπορείς να με ακούσεις με το μπροστινό μέρος του προσώπου σου;» Το πιο σημαντικό πράγμα λοιπόν που μπορείτε να διαθέσετε στο παιδί σας είναι ο χρόνος σας. Και αν αφιερώσετε χρόνο, θα μπορέσετε να χαλαρώσετε και να απολαύσετε τη στιγμή. Πολύ συχνά, πολύτιμες στιγμές μάς προσπερνούν γιατί είμαστε πολύ απασχολημένοι για να τις διακρίνουμε ή ανησυχούμε για κάτι που έχει ήδη περάσει ή μας απασχολεί κάτι άλλο που μπορεί να συμβεί ή και να μη συμβεί. Αντ’ αυτού, δοκιμάστε να αφιερώσετε όλη σας την προσοχή στο παρόν.

Κατεβάστε ταχύτητα

Αυτό είναι πολύ σημαντικό αν θέλετε να απολαύσετε τις ώρες που περνάτε με τα παιδιά σας. Αναπτύξτε δομές και υιοθετήστε συνήθειες στη ζωή σας που να δίνουν και σε σας και σε εκείνα χώρο να αναπνεύσετε. Για παράδειγμα, ξεκινήστε δέκα λεπτά νωρίτερα για το ραντεβού με το γιατρό, για να μπορέσετε να περπατήσετε με το παιδί στο πάρκο που βρίσκεται στο δρόμο για το ιατρείο και να σταματήσετε για να μυρίσετε τα λουλούδια. Αυτά τα μικρά πράγματα είναι που βοηθούν τα παιδιά να καλλιεργήσουν τον ψυχισμό τους και τα κάνει να αισθάνονται ότι ζουν σε έναν θαυμαστό κόσμο.

Να επιβραβεύετε και τη συλλογική προσπάθεια

Παρακολουθείτε το παιδί σας που παίζει ποδόσφαιρο. Στο τέλος του αγώνα τρέχει προς το μέρος σας ζητώντας την επιβράβευση. Εσείς του λέτε: (α) «Ουάου! Ήσουν με διαφορά ο καλύτερος παίκτης στο γήπεδο. Είσαι πραγματικά εκπληκτικός» ή (β) «Τι καταπληκτική ομάδα που έχετε, όλοι σας δουλέψατε έξοχα. Ήταν ένα συναρπαστικό παιχνίδι». Όλοι μπαίνουμε στον πειρασμό να υιοθετήσουμε την πρώτη επιλογή επειδή τα παιδιά λατρεύουν τους επαίνους και διψούν για την αποδοχή των γονιών τους. Καλύτερα όμως να επιλέξετε τη δεύτερη. «Υπενθυμίζοντας στο παιδί ότι είναι μέρος ενός συνόλου -σε αυτή την περίπτωση μιας ποδοσφαιρικής ομάδας- αποκτά την αίσθηση ότι συνυπάρχει δημιουργικά και σε σχέσεις εξάρτησης με τους άλλους ανθρώπους. Αυτό είναι στοιχείο-κλειδί για την ανάπτυξη μιας υγιούς συνείδησης», λέει η ψυχολόγος.

Γίνετε χαρούμενοι

Πριν αρχίσετε να ανησυχείτε για την ευτυχία του παιδιού σας, χρειάζεται πρώτα να αναζητήσετε τη δική σας. Τα παιδιά μπορούν να δουν πέρα από τα ψεύτικα χαμόγελα. Αν εκτιμάτε τον εαυτό σας, το παιδί σας θα το νιώσει και αυτό θα είναι ένα από τα πιο πολύτιμα μαθήματα ζωής. Η Μίμι Ντο μιλά για ένα δίλημμα που αντιμετώπισε κάποιο Σάββατο πρωί, όταν δεν μπορούσε να αποφασίσει αν θα πήγαινε στο μάθημα της γιόγκα (η «εγωιστική» επιλογή) ή αν θα έμενε στο σπίτι για να περάσει λίγο ποιοτικό χρόνο παρέα με τα παιδιά της (η επιλογή της «καλής μητέρας»). Τελικά, αποφάσισε η μικρή της κόρη για εκείνη: «Μου είπε να πάω επειδή μετά το μάθημα της γιόγκα είμαι καλύτερος άνθρωπος και πιο καλή παρέα», θυμάται η Ντο. Όταν είστε χαρούμενοι και χαλαροί, αντανακλάτε θετική ενέργεια. Είναι μεταδοτική. Μην προσποιείστε ότι είστε οι τέλειοι γονείς, απλώς να είστε χαρούμενοι. Τόσο απλά.

Βρείτε την ψυχή σας

Δεν χρειάζεστε την επίσημη θρησκεία για να έρθετε σε επαφή με την ψυχή σας. «Λαμβάνω συνεχώς γράμματα από γονείς που λένε ότι έχουν ανάγκη και πραγματικά διψάνε να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε ένα πνευματικό σπίτι, αλλά δεν ξέρουν πώς να το κάνουν, επειδή έχουν απομακρυνθεί από την οργανωμένη θρησκεία», εξηγεί η Ντο. «Ωστόσο, η πνευματικότητα έρχεται από μέσα μας. Είναι το να έρθουμε σε επαφή με την εσώτερη αίσθηση του θαυμασμού και της χαράς και με το τι σημαίνει να είμαστε σε επαφή με τους άλλους ανθρώπους».

Κάνετε τα πιστεύω σας πράξεις

«Τα παιδιά είναι άγρυπνοι φρουροί της ηθικής των μεγάλων –ή της έλλειψής της», επισημαίνει ο καθηγητής Ρόμπερτ Κόουλς. «Ένα παιδί θα ψάξει για ενδείξεις σχετικά με το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται και σίγουρα θα βρει πολλές από τον τρόπο με τον οποίο εμείς οι γονείς ζούμε τη ζωή μας». Με άλλα λόγια, μη μένετε στα λόγια. Κάνετε τα πιστεύω σας πράξη.

Ποτέ δεν είναι αργά για να ξεκινήσετε…

Τα μικρά παιδιά είναι πνευματικά από τη φύση τους. Δεν χρειάζεται να τους μάθετε να βιώνουν το θαυμασμό και τη χαρά. Επίσης, έχουν έναν φυσικό δεσμό με τους άλλους ανθρώπους και με το σύμπαν, αλλά η κουλτούρα μας τον καταστρέφει. Όταν γίνεστε γονείς, έχετε μια καλή ευκαιρία να επανεκτιμήσετε τις αξίες σας και να επανασυνδεθείτε με τον δικό σας πνευματικό εαυτό. «Η εγκυμοσύνη είναι το σημείο εκκίνησης για τόσες πολλές μητέρες», λέει η Ντο. «Είναι η περίοδος κατά την οποία επανασυνδέονται με την πνευματικότητά τους. Τι θα μπορούσε να είναι πιο πνευματικό από μια νέα ζωή που μεγαλώνει μέσα μας;» Το κλειδί είναι να διατηρήσουμε αυτό το συναίσθημα σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της ανατροφής του παιδιού. «Πολύ συχνά η φυσική πνευματικότητα των παιδιών συνθλίβεται από καλοπροαίρετους γονείς που ενδιαφέρονται να δουν αποτελέσματα και από ένα ανταγωνιστικό σχολικό σύστημα», προειδοποιεί η Ντο. «Ό,τι κι αν συμβεί, όμως, μην αφήσετε την αίσθηση θαυμασμού του παιδιού σας να μαραθεί και να σβήσει».

…και ποτέ δεν είναι αργά

Όλοι οι γονείς τα θαλασσώνουν μερικές φορές, μην ανησυχείτε. Μάθετε να λέτε συγγνώμη και να προχωράτε. Είναι πάντα χρήσιμη μια δεύτερη ευκαιρία τόσο για τον εαυτό σας όσο και για τα παιδιά. Με αυτό τον τρόπο τους δείχνετε και πώς να αντιμετωπίζουν τα δικά τους λάθη.

Ηθική νοημοσύνη για μια πιο έξυπνη κοινωνία

Το χτίσιμο της ηθικής νοημοσύνης δεν είναι βοηθητικό μόνο για το παιδί, αλλά και για όλη την κοινωνία. Με άλλα λόγια, η ηθική εξυπνάδα είναι το αντίδοτο στη μιζέρια και στην απώλεια της ελπίδας. Ένα ηθικά εκπαιδευμένο άτομο μπορεί να κυριαρχήσει στον άκρατο αυθορμητισμό του, να πολεμήσει τη βία και την κατάθλιψη. Είναι αντίδοτο στη βίαιη συμπεριφορά και μπορεί να δώσει υπόσταση σε μια άδεια ζωή. Η ηθική νοημοσύνη είναι ίσως η πιο ανθρωποκεντρική απ’ όλες και σίγουρα εκείνη που μπορεί να συμβάλλει στο χτίσιμο μιας πιο δίκαιης και ευτυχισμένης κοινωνίας.

Πηγή

Κανόνες ευπρέπειας στον χώρο εργασίας.

Ίσως εδώ να αναλύεται ένα ζήτημα που δε χαίρει ευρύτατης αποδοχής στην εργασιακή κουλτούρα των Ελλήνων.
Ο εργασιακός μας χώρος και η… καλή ψυχολογία που επικρατεί εντός αυτού είναι καταλυτικά στην ευτυχισμένη καθημερινότητα. Επίσης είναι ένας Κώδικας Συμπεριφοράς που αφορά τον κάθε εργαζόμενο, ακόμη και στην περίπτωση που εργαζόμαστε ατομικά. Πάντα προκύπτει ανάγκη αγαστής και ομαλής ισορροπίας, προϋπόθεση της επιτυχίας του σκοπού μας.

Εκθέτουμε εδώ τις βασικές αρχές ευπρέπειας, ωστόσο απαρχή κάθε κανόνα και τελικός του σκοπός είναι ο ουσιαστικός σεβασμός στο ίδιο το επάγγελμα και την ιδιότητά μας και κατά συνέπεια, στους ανθρώπους που είναι συνάδελφοι και επισκέπτες του χώρου μας.

Σεβασμός του Χρόνου: Αυτό σημαίνει ότι η καθυστέρηση, η άσκοπη δημιουργία αναμονής και η κατάχρηση του χρόνου των συναδέλφων ή των εργαζομένων μας είναι κοινωνικά απαράδεκτη συμπεριφορά. Είναι εύκολο να παρεκκλίνει κανείς από την παραπάνω αρχή καθώς πάντοτε υπάρχουν αρκετές δικαιολογίες ή και πραγματικοί λόγοι που καθιστούν την ακριβή προσέλευσή μας σε μία συνάντηση, παραδείγματος χάριν, δύσκολη. Φροντίζουμε ωστόσο να μην επαναπαυόμαστε σε αυτές καθώς πάντα, η καθυστερημένη εμφάνισή μας και η αναμονή δημιουργούν δυσφορία, ακόμη και αν αυτό δεν λέγεται ξεκάθαρα.

Ακόμη και αν είστε προϊστάμενος ή εργοδότης, τότε οφείλετε να βρίσκεστε νωρίτερα –και να αναχωρείτε αργότερα- από τους υπόλοιπους. Κανείς δεν επιθυμεί να αμαυρώνεται η εικόνα του από κάτι τόσο εύκολα διαχειρίσιμο. Όταν διαπιστώνετε ότι η καθυστέρησή σας είναι αναπόφευκτη, ειδοποιήστε τους συναδέλφους σας για αυτήν. Επιπλέον, όταν καθυστερείτε γιατί ήταν αναπόφευκτο, η προβολή δικαιολογιών και η χρήση της υπερβολής δε βοηθά. Αντίθετα, αναλάβετε την ευθύνη με το να εκφράστε τη συγγνώμη σας για την κατάχρηση του χρόνου τους.

Λαμβάνετε υπόψη το Πρόγραμμα των Συναδέλφων: Όταν προκύπτει μία αναγκαιότητα που επιτάσσει αλλαγή του προγράμματός σας, λάβετε υπόψη τη δυσκολία που ενδέχεται να επιφέρετε στην εργασία των συναδέλφων σας, σε τυπικό και κυρίως ουσιαστικό επίπεδο. Δηλαδή, ναι, υπάρχει ώρα διαθέσιμη για να κάνω αναπλήρωση των μαθημάτων πριν από την ώρα του συνάδελφου καθηγητή, οι μαθητές όμως θα είναι το ίδιο αποδοτικοί και συγκεντρωμένοι και στο δικό του μάθημα; Μέσα στην πίεση των αναγκών, είναι εύκολο να παραμερίζουμε τις ποιοτικές επιπτώσεις των επιλογών μας, οφείλουμε όμως να μην λησμονούμε ότι συνυπάρχουμε προκειμένου να κάνουμε τη ζωή των άλλων ανθρώπων ευκολότερη, όχι το αντίθετο.

Μην κουβεντιάζετε με διάθεση κουτσομπολιού: Η αναφορά –πόσω μάλλον η κουβέντα-σε πρόσωπα τα οποία είναι απόντα τη στιγμή της συζήτησης είναι τουλάχιστον άκομψη. Όταν συνυπάρχουμε, οι προστριβές είναι αναπόδραστη πραγματικότητα. Όταν προκύψει ένα ζήτημα που σας προβλημάτισε, κάποιος που έθιξε το πρόσωπο ή την ποιότητα της εργασίας σας, «καθαρίστε την ατμόσφαιρα» με χαμηλούς τόνους. Χωρίς να κοινοποιήσετε τη συνάντησή σας σε οποιονδήποτε τρίτο, διαφυλάξτε την ιδιωτικότητα της συζήτησης και αναλύστε το με το πρόσωπο που σας αφορά.

Ενδέχεται να έγινε μία παρεξήγηση ή ένας πράγματι κακός χειρισμός που, αν δεν επιλυθεί, θα παραμένει για να θολώνει την ατμόσφαιρα, πράγμα επιβαρυντικό κυρίως για εσάς. Όταν βρεθείτε μπροστά σε μία συζήτηση όπου σχολιάζεται κάποιος, δηλώστε ξεκάθαρα ότι αυτή η κουβέντα σάς φέρνει σε δύσκολη θέση, λόγω της απουσίας του συγκεκριμένου ανθρώπου. Μην εκφέρετε άποψη ακόμη, και αν πρόκειται για περιστατικό στο οποίο ήσασταν μπροστά. Η διάδοση συκοφαντιών επιβαρύνει το κλίμα.

Η χρήση του Διαδικτύου να εξυπηρετεί μόνον την εργασία: Μη σπαταλάτε παραγωγικό χρόνο στα κοινωνικά δίκτυα όταν εργάζεστε, αλλά εκμεταλλευθείτε το κενό σας για να ξεκουραστείτε, να προετοιμαστείτε ή να τακτοποιήσετε το χώρο σας, να κάνετε πράγματα που η πίεση της εργασίας δε σας επιτρέπει. Γενικά, δε θέλουμε να δημιουργούμε την εντύπωση πως έχουμε ανάγκη διαφυγής από τα καθήκοντά μας.

Μη μιλάτε στο Κινητό σας: Οι δικοί μας άνθρωποι γνωρίζουν τα ωράρια και την ποιότητα της εργασίας μας, οπότε η επικοινωνία της ώρας εργασίας δε συμβάλλει στην καλυτέρευση των διαπροσωπικών σχέσεων. Το κουδούνισμα του κινητού και η ομιλία επιφέρουν αναστάτωση σε χώρο όπου οι άλλοι άνθρωποι προσπαθούν να είναι αποδοτικοί. Επίσης η τακτική χρήση του κινητού τηλεφώνου δημιουργεί την αίσθηση ότι δεν είστε στη διάθεση κάποιου συναδέλφου ή επισκέπτη, άρα ενδεχομένως να συμβάλλει σε αποξένωσή σας.

Διατηρείτε προσωπική Υγιεινή: Η επιμελημένη παρουσία και η καθαριότητα αποτελούν στοιχεία της μη λεκτικής επικοινωνίας που είναι κρίσιμη για τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Η ευχάριστη εμφάνιση και η ωραία μυρωδιά προδιαθέτουν θετικά τους ανθρώπους να μάς πλησιάσουν. Αντίστοιχα φυσικά αποφεύγουμε την υπερβολική χρήση του αρώματος που δημιουργεί μία βαριά αίσθηση δυσφορίας σε όλους, πλην ημών. Τρεις ψεκασμοί κολόνιας είναι αρκετοί για το επιθυμητό αποτέλεσμα στη δουλειά.

Ευπρεπές Ντύσιμο: Είναι ένα ατελείωτο κεφάλαιο αν λάβουμε υπόψη τους κανόνες της ενδυματολογικής δεοντολογίας που διέπουν την εκάστοτε ειδικότητα και την κάθε ξεχωριστή επιχείρηση, εταιρία, οργανισμό. Αν ανήκετε στην κατηγορία των επαγγελματιών που φορούν στολή δεν απαλλάσσεστε από τον κανόνα. Η καθαριότητα των ρούχων και των παπουτσιών σας, καθώς και η επιμελής παρουσία (σωστά σιδερωμένα υφάσματα, να μην «φεγγίζουν») είναι προτεραιότητα μας. Για τους υπόλοιπους, οφείλουμε επίσης να γνωρίζουμε ότι η επαγγελματική παρουσία ανοίγει πόρτες χωρίς να κοπιάζουμε παραπάνω. Η υιοθέτηση μίας άμεμπτης εμφάνισης εκπέμπει σεβασμό και ευπρέπεια. Επιπλέον επικοινωνείτε σιωπηρά ότι είστε εξοικειωμένος με τους άγραφους νόμους της ορθής συμπεριφοράς.

Αντίθετα, ή ατημέλητη εικόνα και το αποκαλυπτικό ντύσιμο μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στην πρόοδό μας, χωρίς να το συνειδητοποιούμε. Είναι ένα ζήτημα που δε θίγεται και δε διορθώνεται από κανέναν άλλον, παρά μόνον από εμάς τους ίδιους.

Πηγή