Eurostat: Πάνω από ένας στους τρεις Έλληνες χωρίς βασικά αγαθά

φτώχεια, poverty

Το 36% της Ελλάδας εκτιμάται πως δεν είχε δυνατότητα να αποκτήσει ή να απολαύσει βασικά υλικά και κοινωνικά αγαθά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Eurostat), κατά το περασμένο έτος η Ελλάδα βρέθηκε στην πρώτη πεντάδα των χωρών που οι πολίτες της στερούνται τέτοιου είδους αγαθά.

Συγκεκριμένα, το 36% της Ελλάδας εκτιμάται πως δεν είχε δυνατότητα να αποκτήσει ή να απολαύσει βασικά υλικά και κοινωνικά αγαθά. Λίγο πιο ψηλά στη λίστα, η Ρουμανία με ποσοστό 50% και η Βουλγαρία με 48%. Την πρώτη πεντάδα «κλείνουν» η Ουγγαρία με 32% και η Λιθουανία με 29%.

Στον αντίποδα, οι Σκανδιναβικές χώρες και το Λουξεμβούργο παρουσιάζουν τα χαμηλότερα ποσοστά στέρησης βασικών αγαθών: 3% για τη Σουηδία, 4% για τη Φινλανδία, 5% για το Λουξεμβούργο και 6% για τη Δανία. Συνολικά στην Ευρώπη, το 16% των πολιτών βρίσκεται σε ανάλογη αδυναμία, ποσοστό που υπολογίζεται σε περισσότερα από 75 εκατ. πολίτες.

Σημειώνεται πως για να θεωρηθεί πως κάποιος στερείται βασικών αγαθών, θα πρέπει να μην μπορεί να κάνει τουλάχιστον πέντε πράγματα από: Την αντιμετώπιση εκτάκτων εσόδων, μια εβδομάδα τον χρόνο διακοπές, εμπρόθεσμη πληρωμή ενοικίων και λογαριασμών, ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή λαχανικά κάθε δεύτερη ημέρα, κατοχή αυτοκινήτου ή βαν, αντικατάσταση φθαρμένων ρούχων με καινούρια, τακτικές δραστηριότητες αναψυχής, σύνδεση στο διαδίκτυο, κλπ.

Advertisements

Mε μισθούς φτώχειας και «μισές δουλειές» μειώνεται η ανεργία

Οι 4ωρες θέσεις απασχόλησης με αμοιβή 342 ευρώ καθαρά είναι η αιτία μείωσης του αριθμού των ανέργων. Σε διαρκή υποχώρησης ο μέσος μισθός: καθαρά 763 ευρώ.

me-misthous-ftwxeias-kai-mises-douleies-meiwnetai-i-anergia
Η αποκλιμάκωση της ανεργίας αποτελεί ένα από τα βασικά επιχειρήματα των κυβερνητικών στελεχών στην υπεράσπιση της αποτελεσματικότητας της κυβέρνησης. Και πράγματι ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων μειώνεται άλλα αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στη δημιουργία 4ωρων θέσεων απασχόλησης με αμοιβές 342 ευρώ καθαρά! Τα αριθμητικά και στατιστικά στοιχεία από την ΕΡΓΑΝΗ δείχνουν ότι οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης υποχωρούν, και στην αγορά εργασίας κυριαρχούν οι συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας.Επίσης ο μέσος μισθός κατρακυλάει συνεχώς και μέσα σε διάστημα 12 μηνών ( Μάρτιος 2016- Μάρτιος 2017) έχει υποχωρήσει από τα  984,21 ευρώ στα 957,3 ευρώ μικτά. Ο μέσος καθαρός μισθός (χωρίς φόρους και ασφαλιστικές εισφορές) ήταν τον περασμένο Μάρτιο  763 ευρώ. Το ζοφερό οικονομικό και κοινωνικό σκηνικό μέσα στο οποίο ζουν οι Ελληνες ολοκληρώνουν τα στοιχεία της Eurostat για το 2016. Αυτά δείχνουν ότι 1 στους 3 Ελληνες στερούνται βασικά υλικά και κοινωνικά αγαθά με το βιοτικό επίπεδο να είναι οριακά καλύτερο από την Ρουμανία και τη Βουλγαρία.

Νοέμβριος του 2017: 169.819 προσλήψεις – 209.040 αποχωρήσεις & απολύσεις

Τα στοιχεία της ΕΡΓΑΝΗ για το μήνα Νοέμβριο δείχνουν αρνητικό ισοζύγιο προσλήψεων – αποχωρήσεων κατά 39.221 θέσεις εργασίας το Νοέμβριο. Ειδικότερα, οι αναγγελίες πρόσληψης ανήλθαν σε 169.819, ενώ οι αποχωρήσεις σε 209.040. Σημειώνεται ότι είναι η χειρότερη επίδοση το Νοέμβριο από το 2011.

Από τις 209.040 συνολικά αποχωρήσεις, οι 64.693 προήλθαν από οικειοθελείς αποχωρήσεις και οι 144.347 από καταγγελίες συμβάσεων αορίστου χρόνου ή λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου

Εκείνο ωστόσο που προκαλεί μεγαλύτερη εντύπωση είναι τα συνολικά στοιχεία από 1/1/2017 έως 30/11/2017.

Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία στο σύνολο του ενδεκαμήνου από τις 2.228.334 προσλήψεις που έγιναν οι 1.010.106 ήταν πλήρους απασχόλησης ενώ οι υπόλοιπες ήταν για μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση. Τουτέστιν, μόλις το 45,33% ήταν προσλήψεις πλήρους απασχόλησης. Το 40,83% ήταν μερικής απασχόλησης και το 13,84% ήταν εκ περιτροπής απασχόληση.

Δείτε τους πίνακες:

Διαβάστε όλα τα στοιχεία εδώ

Οι λόγοι που κατρακυλάει ο μέσος μισθός

Σύμφωνα με τα στοιχεία από την επεξεργασία των Περιοδικών Αναλυτικών Δηλώσεων του ΙΚΑ την περασμένη εβδομάδα προέκυψε πως στον ιδιωτικό τομέα ο μέσος μισθός  διαμορφώθηκε τον Μάρτιο στα 957,3 ευρώ μεικτά πέφτοντας από τα 984,21 ευρώ που ήταν τον Μάρτιο του 216.  

1.       Πρώτος βασικός λόγος είναι η επέκταση της μερικής απασχόλησης. Τον Μάρτιο του 2016, οι καταγεγραμμένοι μερικώς απασχολούμενοι ήταν 531.664. Τον Μάρτιο του 2017 μετρήθηκαν 582.041. Η αύξηση φτάνει στο 10% μέσα σε μόλις έναν χρόνο. Λογικό είναι να πέφτει ο μέσος μισθός στην Ελλάδα όταν προστίθενται ολοένα και περισσότεροι μερικώς απασχολούμενοι οι οποίοι αμείβονται με 407 ευρώ τον μήνα. Πληθυσμός 582.041 ατόμων ο οποίος μάλιστα αυξάνεται με ρυθμό της τάξεως του 10%, καταλήγει να ζει με 342 ευρώ καθαρά αν αφαιρεθούν και οι ασφαλιστικές εισφορές.

2.       Ο δεύτερος βασικός λόγος είναι η απόσυρση των παλαιότερων και υψηλότερα αμοιβόμενων εργαζομένων (κυρίως λόγω συνταξιοδότησης) και η αντικατάστασή τους από «φρέσκο» εργατικό δυναμικό το οποίο αμείβεται και με σαφώς χαμηλότερες αποδοχές. Δεν είναι τυχαία η συνεχιζόμενη μείωση του μέσου μισθού για τους εργαζόμενους με πλήρες ωράριο και κανονικό μισθό. Ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης έχει υποχωρήσει τον Μάρτιο του 2017 στα 1199 ευρώ μεικτά. Τον Μάρτιο τυο 2016 ήταν στα 1219 ευρώ μεικτά. Ακόμη και ο «τυχερός» που διατηρεί μια θέση με 8ωρη απασχόληση, αναγκάζεται να τα βγάζει πέρα με 919 ευρώ καθαρά τα οποία μάλιστα θα γίνουν και λιγότερα μέσα στην επόμενη 2ετία λόγω της μείωσης του αφορολογήτου.

Σε επίπεδα Ρουμανίας και Βουλγαρίας η ζωή για 1έναν στους 3 Ελληνες

ΟΙ Ελληνες μετά τους Ρουμάνους και τους Βούλγαρους στερούνται τα περισσότερα κοινωνικά και υλικά αγαθά όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Eurostat για το 2016. Συγκεκριμένα ένας στους τρεις Έλληνες ή το 32%, το 2016, δεν είχε τη δυνατότητα να απολαύσει βασικά υλικά, αλλά και κοινωνικά αγαθά.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν μπορούν :

Στην κορυφή της Ευρώπης βρίσκεται η Ρουμανία και η Βουλγαρία, με τις στερήσεις να αφορούν σχεδόν έναν στους δύο πολίτες.

– Να αντιμετωπίσουν έκτακτα έξοδα
– Να κάνουν μία εβδομάδα διακοπές
– Να μην καθυστερούν την πληρωμή υποθηκών, ενοικίων, λογαριασμών κοινής ωφέλειας ή δόσεων από αγορά καταναλωτικών προϊόντων
– Να έχουν ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή λαχανικά κάθε δεύτερη μέρα
– Να έχουν θέρμανση στο σπίτι
– Να διατηρούν αυτοκίνητο ή βαν για προσωπική τους χρήση
– Να αντικαταστήσουν έπιπλα στο σπίτι τους, αν έχουν φθαρεί
– Να ανανεώσουν τα φθαρμένα ρούχα τους
– Να έχουν δύο ζευγάρια παπούτσια που ταιριάζουν τέλεια στα πόδια τους
– Να ξοδεύουν λίγα χρήματα για τον εαυτό τους κάθε εβδομάδα
– Να έχουν τακτικές δραστηριότητες αναψυχής
– Να βγαίνουν μια φορά το μήνα με την οικογένεια ή με φίλους για ποτό ή φαγητό
– Να έχουν σύνδεση στο Διαδίκτυο

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, το 2016 το 16% του πληθυσμού της ΕΕ (75.000.000 άτομα) υπέστη υλική και κοινωνική στέρηση.

Το 2016, το υψηλότερο ποσοστό υλικών και κοινωνικής στέρησης, το οποίο ισχύει για το ήμισυ περίπου του πληθυσμού, καταγράφηκε στη Ρουμανία (50%) και στη Βουλγαρία (48%), ακολουθούμενες από χώρες στις οποίες επλήγη ένα στα τρία άτομα: Ελλάδα (36%), Ουγγαρία (32%) και Λιθουανία (29%).

Αντίθετα, τα σκανδιναβικά κράτη μέλη και το Λουξεμβούργο ανέφεραν τα χαμηλότερα μερίδια υλικής και κοινωνικής στέρησης: 3% στη Σουηδία, 4% στη Φινλανδία, 5% στο Λουξεμβούργο και 6% στη Δανία.

Σε όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, το ποσοστό υλικής και κοινωνικής στέρησης είναι υψηλότερο μεταξύ των ατόμων με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο (δευτεροβάθμιας ή χαμηλότερης) εκπαίδευσης.

Ένα στα τέσσερα άτομα (25%) με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο στην ΕΕ πάσχει από υλική και κοινωνική στέρηση, ενώ το ποσοστό αυτό μειώνεται σε ένα στα επτά επτά (14%) για τα άτομα με ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και επιπλέον σε ένα στα 20 (5% ) μεταξύ των ατόμων με ανώτερη (τριτοβάθμια) εκπαίδευση.

πηγη 

 

CNBC: Οι Έλληνες έχουν σταματήσει να ονειρεύονται

 

Μετά από σχεδόν 10 χρόνια οικονομικής ύφεσης, το μέλλον της ελληνικής οικονομίας αρχίζει επιτέλους να φαίνεται λίγο πιο φωτεινό. Οι Έλληνες όμως έχουν σταματήσει να ονειρεύονται για το δικό τους μέλλον, αναφέρει σε εκτενές δημοσίευμά του για τις επιπτώσεις της κρίσης στη ζωή των πολιτών το CNBC.

Όπως επισημαίνει το CNBC, η Ελλάδα κατάφερε ύστερα από χρόνια να κλείσει τρία συνεχόμενα τρίμηνα με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, ενώ η οικονομία της χώρας εκτιμάται ότι θα αναπτυχθεί κατά 1,6% φέτος, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Κομισιόν, βγαίνοντας από την πολυετή ύφεση.

Μάλιστα, το ερχόμενο έτος αναμένεται να συνεχιστεί η θετική δυναμική, με τον ρυθμό ανάπτυξης να διαμορφώνεται γύρω στο 2,5% και την έξοδο από το πρόγραμμα να προγραμματίζεται για το καλοκαίρι. Όμως, στους δρόμους της Αθήνας, ο κόσμος δεν είναι ικανοποιημένος και αμφιβάλλει ότι η κατάστασή του μπορεί να βελτιωθεί κάποια στιγμή σύντομα.

«Δεν ονειρευόμαστε πια»

«Δεν ονειρευόμαστε. Είμαστε καλά, συνεχίζουμε τη ζωή μας, ξέρουμε ότι δεν ζούμε σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Αλλά αν θες να μάθεις μια δεύτερη γλώσσα, αν θες να κάνεις κάτι για τον εαυτό σου, να βελτιώσεις τις δεξιότητές σου, δεν μπορείς ή οι δυνατότητές σου είναι πολύ περιορισμένες», δηλώνει μια 29χρονη φοιτήτρια στο CNBC.

Το πρακτορείο σημειώνει πως οι νέοι στην Ελλάδα συνεχίζουν να σπουδάζουν για να αποκτήσουν και δεύτερο μεταπτυχιακό προκειμένου να αυξήσουν τις πιθανότητές τους να βρουν μια πιο σταθερή δουλειά, ενώ σε ηλικίες κοντά στα 30 αδυνατούν να μείνουν μόνοι τους και να αυτοσυντηρηθούν.

Η ανεργία και, κυρίως, η ανεργία των νέων παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην Ελλάδα, υπογραμμίζει το CNBC. To 2016 τo 47,3% των νέων κάτω των 25 ετών στην χώρα βρίσκονταν εκτός της αγοράς εργασίας, υπογραμμίζει. Πρόκειται για τους μισούς σχεδόν νέους της Ελλάδας, ενώ το ποσοστό είναι υπερδιπλάσιο του αντίστοιχου ποσοστού ανεργίας των νέων στην Ευρωζώνη.

Σε σταυροδρόμι

Η Ελλάδα βρίσκεται σε σταυροδρόμι, σημειώνει το CNBC. Όπως εξηγεί, από τη μία η οικονομική ανάπτυξη επιστρέφει και αναμένεται να συνεχιστεί, ενώ η χώρα αναμένεται να βγει από τα Μνημόνια στα μέσα του 2018, και, από την άλλη, οι Έλληνες δεν αισθάνονται σε καμία περίπτωση ότι οι προοπτικές τους θα βελτιωθούν σύντομα, ενώ οι πιθανότητες διεξαγωγής πρόωρων εκλογών αυξάνονται, ενισχύοντας τον κίνδυνο περαιτέρω αναταραχών.

 

πηγη

Ανατροπές στα εργασιακά με το νέο Μνημόνιο -Στο στόχαστρο απεργίες, διαιτησία, κλαδικές συμβάσεις

Ανατροπές στα εργασιακά με το Νέο Μνημόνιο /Φωτογραφία: Intime news
Ανατροπές στα εργασιακά με το Νέο Μνημόνιο /Φωτογραφία: Intime news

Μέσα σε μόλις 3 μικρές παραγράφους του επικαιροποιημένου Μνημονίου περιγράφονται οι ανατροπές στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων, επιβεβαιώνοντας όσους υποστήριζαν εξαρχής ότι ο νέος απεργιακός νόμος δεν είναι ο μοναδικός και ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος της υπουργού Εργασίας.Οι διατάξεις που απαιτούν την απόλυτη πλειοψηφία των μελών, προκειμένου τα πρωτοβάθμια σωματεία να αποφασίζουν απεργία, συμφωνήθηκαν με τους δανειστές μέσα σε μόλις 5 λεπτά, όπως σημείωσε με έκπληξη υψηλόβαθμος κοινοτικός αξιωματούχος, ο οποίος εκμυστηρεύθηκε ότι οι Θεσμοί φοβούνταν μαραθώνιες διαβουλεύσεις με την ελληνική πλευρά γι’ αυτό το ζήτημα. Παρά ταύτα, οι διατάξεις αποσύρθηκαν κακήν κακώς από τη Βουλή, με φόντο τις έντονες αντιδράσεις των συνδικάτων και τις εσωκομματικές γκρίνιες, που έδειξαν ότι η κυβέρνηση μάλλον υποτίμησε το θέμα. Με δεδομένο ότι η σχετική διάταξη αποτελεί ένα από τα 70 προαπαιτούμενα για να κλείσει η αξιολόγηση, θα επανέλθει– άγνωστο με ποια επαναδιατύπωση- λίαν συντόμως προς ψήφιση. Αυτή θα είναι, όμως, μόνο η αρχή.

Το καλοκαίρι του 2014 το ΣτΕ έλαβε μια ιστορική- όπως χαρακτηρίστηκε από πολλούς- απόφαση, με την οποία χαρακτήρισε αντισυνταγματική την απαγόρευση της μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία. Η απόφαση προκάλεσε αμηχανία στην ελληνική πλευρά και δυσφορία στο στρατόπεδο των δανειστών, οι οποίοι από τότε προσπαθούν να παρακάμψουν την επίμαχη Απόφαση. Το νέο Μνημόνιο προβλέπει ότι τον Ιανουάριο η κυβέρνηση θα πρέπει να παραδώσει μια ανεξάρτητη (;) νομική άποψη για το ρόλο της Διαιτησίας- Διαμεσολάβησης, ενώ ως βασικό παραδοτέο του Μαρτίου, η κυβέρνηση θα πρέπει να αναθεωρήσει- υποτίθεται σε συνεννόηση με τους κοινωνικούς εταίρους- το ισχύον πλαίσιο, λαμβάνοντας υπόψιν αυτήν την ανεξάρτητη (;) νομική άποψη, καθώς και την απόφαση του ΣτΕ!

Επί της ουσίας, η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει με τους Θεσμούς να αναζητήσει μια νομική φόρμουλα, προκειμένου να γίνει by pass στην απόφαση του ΣτΕ, καθώς οι δανειστές θεωρούν ότι όσο μπορούν τα σωματεία να προσφεύγουν μονομερώς στη Διαιτησία και να «κερδίζουν» κλαδικές συμβάσεις, δεν μπορεί να γίνει πράξη η πλήρης ευελιξία στην αγορά εργασίας, ούτε βέβαια να κατισχύσουν οι επιχειρησιακές συμβάσεις έναντι των κλαδικών συμβάσεων.

Το τρίτο χτύπημα στοχεύει, άλλωστε, ακριβώς εκεί: στις κλαδικές συμβάσεις. Επί της ουσίας, οι δανειστές μέσω του Επικαιροποιημένου Μνημονίου δένουν χειροπόδαρα την κυβέρνηση και κόβουν με το μαχαίρι κάθε σκέψη περί επαναφοράς του προηγούμενου καθεστώτος των κλαδικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων, εν όψει λήξης του Προγράμματος και της ισχύος των επίμαχων διατάξεων. Το ΔΝΤ έκανε νωρίς- νωρίς σαφή τη θέση του, χαρακτηρίζοντας «ολέθριο σφάλμα» την αναβίωση του πρότερου πλαισίου, ενώ οι Ευρωπαίοι χειρίστηκαν το θέμα… υπογείως. Σε μια από τις τελευταίες, δημόσιες εμφανίσεις του στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ έδωσε το στίγμα των προθέσεων τους.

Τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση έξι ολόκληρους μήνες πριν από τη λήξη του Προγράμματος και μάλιστα ως βασικό παραδοτέο; Να στήσει ένα μηχανισμό, που θα ανιχνεύει (;) την αντιπροσωπευτικότητα των κλαδικών συμβάσεων, χωρίς να καθίσταται σαφές αν αυτή η «αντιπροσωπευτικότητα» θα προκύπτει από τον αριθμό των εργαζομένων ή των επιχειρήσεων που υπογράφουν την κλαδική σύμβαση. Πού στοχεύουν οι δανειστές; Να καταστήσουν «κενό» γράμμα την ενεργοποίηση των κλαδικών συμβάσεων μετά από τη λήξη του Προγράμματος, καθώς αν δεν ισχύει η βασική αρχή της επεκτασιμότητας (κάλυψη όλων των επιχειρήσεων του κλάδου που αφορά η σύμβαση), τότε όλα είναι «αέρας».

Μισός μισθός, μισή δουλειά, μισή ζωή…

Φωτογραφία για Μισός μισθός, μισή δουλειά, μισή ζωή...

Δύο στους τρεις Ελληνες πληρώνουν εκπρόθεσμα τους λογαριασμούς, με κύρια αιτία την έλλειψη χρημάτων. Τρεις στους δέκα εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα είναι μερικώς απασχολούμενοι και αμείβονται, κατά μέσον όρο, με 407,15 ευρώ μεικτά. Η πρώτη περίπτωση τοποθετεί τη χώρα μας στην κορυφή των ευρωπαϊκών κρατών, σύμφωνα με σχετική έκθεση. Στην υπόλοιπη Ευρώπη, η κυριότερη αιτία της καθυστερημένης πληρωμής είναι η… αμέλεια. Οι άνθρωποι είναι αφηρημένοι ή δεν έχουν χρόνο, δηλαδή.

Η δεύτερη περίπτωση είναι διαφορετική. Μπορεί να μεταφραστεί και ως μείωση της ανεργίας (υποχώρησε τον Σεπτέμβριο στο 20,5%). Μειώνεται η ανεργία, αυξάνεται η μερική απασχόληση (το 30,6% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα υπάγεται σε αυτήν τη συνθήκη). Να χαρούμε; Να το καλωσορίσουμε ως βελτίωση; Οι ευέλικτες μορφές εργασίας, που αμείβονται με κατ’ επίφασιν «μισθούς», ενισχύουν την τάξη των νεόπτωχων, την τάξη, δηλαδή, που βοηθάει τους δείκτες της ανεργίας να πέφτουν, συμπαρασύροντας όμως και τους δείκτες μιας κανονικής ζωής.

Τι μπορεί να είναι «κανονικό» με 400 ευρώ τον μήνα; Δεν πρόκειται για τους θρήνους των αρχών της κρίσης, τις στερήσεις, τις «λιποθυμίες» στα σχολεία, τους ανθρώπους που αναζητούσαν τροφή στα σκουπίδια (οι οποίοι, ως γνωστόν, έχουν πλέον εξαφανιστεί, σύμφωνα με παρατηρήσεις κυβερνητικών στελεχών), άλλους που μπορούσαν και να ποδοπατηθούν για μια σακούλα πατάτες, κ.ο.κ. Δεν πρόκειται, δηλαδή, για τις viral εικόνες-στερεότυπα της ελληνικής κρίσης, που έκαναν επί χρόνια τον γύρο του κόσμου.

Τώρα, οι λίγοι και τυχεροί είναι ασφαλισμένοι, έχουν ημερομίσθιο 51 ευρώ και μέσο μισθό 1.193,38 ευρώ! Απιαστο όνειρο. Οι λιγότερο τυχεροί, αλλά, όπως και να ’χει, «εργαζόμενοι» (απαραιτήτως εντός εισαγωγικών), πρέπει να τα βγάλουν πέρα με 400 ευρώ. Η σπαζοκεφαλιά αυτή εξελίσσεται σε επιστήμη. Τη μία δεν πληρώνεις το ρεύμα, την άλλη το νερό, οπωσδήποτε δεν κάνεις καμία περιττή αγορά, η διατροφή σου προσαρμόζεται στα οικονομικά δεδομένα. Τι απομένει; Ενας διαρκής κόμπος, που διαχειρίζεσαι με αξιοπρέπεια ως «κανονικότητα». Δεν λιποθυμάς στον δρόμο, αλλά ζεις στον πόντο. «Λιποθυμάς» μέσα σου, αλλά αυτό δεν αφορά τους δείκτες. Ούτε και τη σημερινή κυβέρνηση, που είχε ως μότο ότι «πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι». Τώρα, απλώς, ακούς ότι «η ανεργία μειώνεται».

Μισός μισθός, μισή δουλειά, μισή ζωή. Βολευόμαστε στις περικοπές, στο ελάχιστο που βαφτίζουμε «ευελιξία», προσδοκώντας… στο μέρισμα ή στη φορο-λοταρία. Το όριο διαρκώς μετακινείται, μαζί και οι έννοιες του μισού και του φτωχού.

ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΣΟΥΝΑΚΗ

http://www.press-gr.com/2017/12/blog-post_723.html

Ιδού τα κόλπα των διαφημιστών: Πώς αγοράζετε χωρίς να το θέλετε

Συνήθως, όταν πάμε σε ένα μαγαζί, έχουμε μια ιδέα του τι θέλουμε να αγοράσουμε. Ωστόσο, συχνά αγοράζουμε πράγματα, που αργότερα δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί τα αγοράσαμε.

Δείτε παρακάτω 11 τρόπους με τους οποίους μας αναγκάζουν να ξοδέψουμε περισσότερα χρήματα από όσα είχαμε υπολογίσει αρχικά.

© juliannafunk/depositphotos © btfrewinphotography/pixabay © wikipedia

Το πιο απλό προϊόν, μπορεί να επιστρέψει ένδοξο μετά μια καινούργια επωνυμία. Θα αγοράσουν οι νέοι ένα συνηθισμένο προϊόν και θα το ανεβάσουν στο Instagram; Όχι. Ωστόσο, με μια αλλαγή στην εμφάνιση, ένα ταπεινό κέικ μπορεί να μεταμορφωθεί σε φανταχτερό καπ κέικ.

© macrovector/depositphotos

Πώς φτιάχνουν τα εστιατόρια το μενού τους:

Χρήση οικογενειακών φωτογραφιών: η σύνδεση με οικογενειακές και παιδικές αναμνήσεις, προκαλούν καλές αναμνήσεις. Όταν παραγγέλνουμε τη “σούπα της γιαγιάς”, περιμένουμε υποσυνείδητα να μας μεταφέρει στην παιδική μας ηλικία.
Οι περιγραφές που ανοίγουν την όρεξη, προκαλούν τα αντανακλαστικά που συνδέονται με το φαγητό.
Τοποθέτηση. Ο πάνω χώρος του μενού είναι το μέρος που θα δείτε πρώτα. Γι’ αυτό τα εστιατόρια βάζουν τα πιο νόστιμα και ακριβά πιάτα τους εκεί.
Ζεστά χρώματα. Οι ζεστές αποχρώσεις ανοίγουν περισσότερο την όρεξη.
Κόλπα στις τιμές.Οι άνθρωποι έχουν πρόβλημα να χωρίσουν τα χρήματά τους και τα εστιατόρια το γνωρίζουν. Γι’ αυτό, συχνά δεν υποδεικνύουν το νόμισμα.


© viperagp/depositphotos © viperagp/depositphotos

Αν οι πελάτες θεωρούν ένα προϊόν ακριβό και το αποφεύγουν, οι ειδικοί του μάρκετινγκ χρησιμοποιούν αυτό το κόλπο: προσθέτουν ένα παρόμοιο προϊόν με υψηλότερη τιμή, ώστε το αρχικό να φαίνεται πιο φθηνό.

© chrisdorney/depositphotos © PublicDomainPictures © wikipedia

Άλλη μια καλή κίνηση, είναι η δημιουργία ενός μύθου που ακολουθεί το προϊόν και δεν έχει καμία σημασία αν βγάζει νόημα. Για παράδειγμα, η Milky Way έκανε ένα διαφημιστικό στην τηλεόραση στις αρχές του 1990, δείχνοντας μια σοκολάτα που επέπλεε σε ένα ποτήρι γάλα. Σας φαίνεται χαζό; Μπορεί να είναι, αλλά από τότε αυτά τα δυο πάνε μαζί.

© ryzhov/depositphotos © ryzhov/depositphotos

Οι έμποροι ξέρουν ότι συχνά βαριόμαστε να ανοίξουμε μια πλαστική συσκευασία για να πάρουμε μόνο ένα μπουκάλι. Επίσης, ξέρουν ότι πολλοί προτιμούν να πάρουν μια ολόκληρη συσκευασία για να τη χρησιμοποιήσουν αργότερα.

© Wavebreakmedia/depositphotos

Έχουμε την τάση να συνδέουμε τις κόκκινες καρτέλες με μειωμένες τιμές, παρόλο που αυτό δεν ισχύει πάντα.
Μεγάλο καρότσι. Αυτό το κόλπο μας αναγκάζει να αγοράσουμε περισσότερα πράγματα από όσα έχουμε ανάγκη.
Κίνηση από αριστερά προς δεξιά. Πολλά καταστήματα ρυθμίζονται, έτσι ώστε οι πελάτες να πηγαίνουν αριστερόστροφα. Πάντα στρίβουμε αριστερά και βλέπουμε πιο συχνά τη μέση του τοίχου στα δεξιά και ακριβώς εκεί, οι έμποροι βάζουν τα πιο ακριβά προϊόντα.
Μικρά πλακάκια στο πάτωμα. Τα καρότσια κάνουν πολύ περισσότερο θόρυβο σε αυτά και επιβραδύνουμε για να το αποφύγουμε. Αυτό μας κάνει να περνάμε περισσότερο χρόνο μέσα στο κατάστημα.


© luckybusiness/depositphotos © cookelma/depositphotos © vantuz/depositphotos

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, γιατί οι άνθρωποι στις διαφημίσεις για τσίχλες τρώνε δύο τη φορά; Είναι ένα κόλπο για να μας κάνουν να νομίζουμε ότι αυτός είναι ο σωστός τρόπος κατανάλωσής τους. Με αυτόν τον τρόπο, οι παραγωγοί έχουν μεγαλύτερες πωλήσεις.

© ratmaner/depositphotos

Το 1957, η Henckels παρήγαγε μια παρτίδα αποφλοιωτών πατάτας, που ήταν τόσο καλοί, που τους αγόραζαν μία φορά στην ζωή τους. Οι πωλήσεις ήταν χαμηλές.

Τότε, κάποιες είχε την μεγαλοφυή ιδέα να ζωγραφίσει τα χερούλια των αποφλοιωτών στο χρώμα της φλούδας της πατάτας. Οι άνθρωποι άρχισαν να αγοράζουν τους “καινούργιους” αποφλοιωτές και οι πωλήσεις αυξήθηκαν πάλι.

© vantus/depositphotos

Οι κατασκευαστές πάντα προσπαθούν να προσθέσουν “κύρος” στα προϊόντα τους. Για παράδειγμα, μας ενημερώνουν ότι υπάρχει ένα εξωτικό άρωμα λουλουδιού στο σαμπουάν, ακόμα και αν υπάρχει σε πολύ μικρή ποσότητα, αγνοώντας την πραγματική χρησιμότητα αυτού του χαρακτηριστικού για τα μαλλιά.

Επίσης, ένα ακόμα κόλπο, είναι να συστήνουν το προϊόν διάσημοι κομμωτές από το Παρίσι.

© wikimedia

Απ’ ό,τι φαίνεται, τα προϊόντα για γυναίκες κοστίζουν 7% περισσότερο από τα αντίστοιχα αντρικά προϊόντα, παρόλο που η μόνη διαφορά τους βρίσκεται στο χρώμα. Αυτό το φαινόμενο οφείλεται στην πεποίθηση ότι οι γυναίκες είναι καλύτεροι πελάτες.

Οι ειδικοί του μάρκετινγκ, συχνά χειραγωγούν τους όρους στις περιγραφές των προϊόντων. Για παράδειγμα, τα διάσημα πατατάκια Pringles δεν είναι πραγματικά πατατάκια, αφού η περιεκτικότητά τους σε πατάτα είναι μόλις 42%, γεγονός που εξηγεί και το αφύσικα τέλειο σχήμα τους. Το ίδιο ισχύει και για τα τυριά, ειδικά για τις συσκευασίες με τις χωριστές φέτες: η περιεκτικότητά τους σε τυρί είναι μικρότερη από 51%, οπότε οι παραγωγοί τις χαρακτηρίζουν ως “προϊόντα τυριού”.

 

ΥΠΕΣ: 1,35 εκατ. ευρώ στους Δήμους Αγρινίου, Μεσολογγίου, Κόνιτσας και Πρέβεζας

 

Εκτάκτη οικονομική ενίσχυση ύψους 1.350.000 ευρώ, στους Δήμους Αγρινίου, Μεσολογγίου, Κόνιτσας και Πρέβεζας, ενέκρινε ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης, προκειμένου να καλυφθούν οι πρώτες ανάγκες στα δίκτυα και τις υποδομές των περιοχών, που επλήγησαν εξαιτίας της τραγικής καταστροφικής πλημμύρας

Η οικονομική ενίσχυση θα δοθεί με χρέωση του λογαριασμού του υπουργείου Εσωτερικών «Πρόγραμμα πρόληψης και αντιμετώπισης ζημιών και καταστροφών που προκαλούνται από θεομηνίες στους Ο.Τ.Α. Α’ και Β’ βαθμού της χώρας», που τηρείται στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων για αυτούς τους λόγους.

Η χρηματοδότηση θα αποδοθεί ως εξής:Δήμος Αγρινίου, Νομός Αιτωλ/νίας: 400.000 ευρώ, Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, Νομός Αιτωλ/νίας: 350.000 ευρώ, Δήμος Κόνιτσας, Νομός Ιωαννίνων: 300.000 ευρώ, Δήμος Πρέβεζας, Νομός Πρέβεζας: 300.000 ευρώ.

πηγη