Η Ιταλία θα κατάσχει πλοία γερμανικής ΜΚΟ

ΚΛΙΜΑΚΩΝΕΤΑΙ Η ΕΝΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Το Seefuchs της γερμανικής ΜΚΟ Sea-Eye (Φωτογραφία:  Sea-Eye)
Το Seefuchs της γερμανικής ΜΚΟ Sea-Eye (Φωτογραφία: Sea-Eye)

Καθώς κλιμακώνεται η κόντρα για το προσφυγικό ζήτημα στην Ευρώπη η Ιταλία διαμήνυσε ότι θα κατάσχει δύο πλοία της γερμανικής ΜΚΟ Mission Lifeline, που μεταφέρουν μετανάστες προκειμένου να προσδιοριστεί το νομικό καθεστώς τους.

Σύμφωνα με τη γερμανική MKΟ το Lifeline διέσωσε χθες το πρωί 224 μετανάστες ανοικτά της Λιβύης. Ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών και επικεφαλής της ακροδεξιάς Λέγκας, Ματέο Σαλβίνι, κάλεσε μέσω Facebook το πλοίο «να πάει στην Ολλανδία», καθώς φέρει σημαία της χώρας αυτής, και να μην ελλιμενιστεί στην Ιταλία.

Ωστόσο, η Ολλανδική αποστολή στην ΕΕ ξεκαθάρισε αργότερα με ανάρτησή της στο Twitter ότι το Lifeline και το Seefuchs δεν είναι καταχωρημένα στο νηολόγιο της χώρας και δεν φέρουν τη σημαία της.

Μετά απ’ αυτές τις εξελίξεις ο υπουργός Υποδομών της Ιταλίας, Ντανίλο Τονιτέλι είπε αργότερα ότι το πλοίο παραβίασε το νόμο παραλαμβάνοντας μετανάστες ενώ είχε ήδη επέμβει η λιβυκή ακτοφυλακή και ότι οι Ιταλικές Αρχές θα κατάσχουν τόσο το Lifeline όσο και το Seesuchs για να προσδιοριστεί το νομικό καθεστώς τους.

H γερμανική ΜΚΟ απάντησε στη συνέχεια μέσω Twitter αναρτώντας τη φωτογραφία ενός εγγράφου που αποδεικνύει, όπως λέει, ότι τα πλοία τους πλέουν με ολλανδική σημαία.

Την Κυριακή ηγέτες δέκα κρατών μελών της ΕΕ θα έχουν μια άτυπη σύνοδο στις Βρυξέλλες προκειμένου να συζητήσουν μέτρα για τον περιορισμό των προσφυγικών ροών προς τη Γηραιά Ήπειρο. Η Ρώμη διεμήνυσε νωρίτερα ότι δεν θα υπογράψει σχέδιο της ΕΕ που δεν θα καθιστά προτεραιότητα τη βοήθεια προς την Ιταλία, ενώ οι χώρες της ομάδας του Βίζεγκραντ – Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία και Ουγγαρία- διεμήνυσαν ότι θα απέχουν από τις συνομιλίες.

 

πηγη

 

Advertisements

Θεσσαλονίκη: Διώξεις για έργα της ΕΥΑΘ την περίοδο 2007-2010

Θεσσαλονίκη: Διώξεις για έργα της ΕΥΑΘ την περίοδο 2007-2010 | Newsit.gr
ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ EUROKINISSI

Το πόρισμα που συνέταξαν φέρεται να περιλαμβάνει σωρεία παρατυπιών και αυθαίρετων διαδικασιών σε έργα που αφορούσαν την αποκατάσταση βλαβών του δικτύου ύδρευσης τη συγκεκριμένη περίοδο. Όπως έγινε γνωστό, μεταξύ άλλων περιγράφονται απευθείας αναθέσεις έργων με κατατμήσεις (προκειμένου να αποφευχθεί ο προσυμβατικός έλεγχος από το Ελεγκτικό Συνέδριο), έργα που πληρώθηκαν εις διπλούν, όπως επίσης έργα – «φαντάσματα», τα οποία ουδέποτε εκτελέστηκαν.

Στο κάδρο της έρευνας, που ξεκίνησε ύστερα από καταγγελίες, βρέθηκαν συνολικά έξι πρόσωπα, ανάμεσα στα οποία προϊστάμενοι διευθύνσεων της ΕΥΑΘ εκείνης της περιόδου και μηχανικοί.

Τα παραπάνω στοιχεία έφτασαν στο γραφείο του Εισαγγελέα Διαφθοράς Θεσσαλονίκης, Αχιλλέα Ζήση, ο οποίος, αφού τα μελέτησε, ζήτησε να ασκηθούν ποινικές διώξεις εις βάρος των εμπλεκόμενων προσώπων. Όπως έγινε γνωστό, οι διώξεις συνδέονται με τις πράξεις της κακουργηματικής απιστίας και της παράβασης καθήκοντος (πλημμέλημα).

Η δικογραφία διαβιβάστηκε σε ανακριτή διαφθοράς ενώπιον του οποίου τα κατηγορούμενα άτομα καλούνται να δώσουν εξηγήσεις.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

πηγη

 

Γιατί το IQ μειώνεται σε όσους γεννήθηκαν μετά το 1975 – Τι έδειξε έρευνα

 

Γιατί το IQ μειώνεται σε όσους γεννήθηκαν μετά το 1975 – Τι έδειξε έρευνα

Ο δείκτης νοημοσύνης (IQ) μειώνεται στις γενιές που έχουν γεννηθεί μετά το 1975 και Νορβηγοί ερευνητές εκτιμούν πως η πιο εύλογη εξήγηση είναι ότι το πολιτιστικό περιβάλλον είναι λιγότερο ευνοϊκό για τις νέες γενιές.

Μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα από την αμερικανική επιθεώρηση PNAS ασχολήθηκε με τις διανοητικές επιδόσεις των νεαρών Νορβηγών που περνούν από τεστ επ’ ευκαιρία της στράτευσής τους και είναι γεννημένοι από το 1962 έως το 1991.

Οι δύο ερευνητές που συνέταξαν τη μελέτη, οι οικονομολόγοι Μπερντ Μπράτσμπεργκ και Όλε Ρόγκεμπεργκ (Frisch Centre του Όσλο), αναζήτησαν τις αιτίες του «φαινομένου Φλιν».

Το φαινόμενο αυτό διαπιστώθηκε από τον ερευνητή στην ψυχολογία Τζέιμς Φλιν και δείχνει πως η τάση για αύξηση της ευφυΐας, η οποία παρατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της ανθρωπότητας, σταμάτησε στην εποχή μας και άρχισε μάλιστα μια τάση μείωσης της ευφυΐας.

Το ενδιαφέρον στη νορβηγική μελέτη είναι το γεγονός ότι συγκρίνει μεταξύ τους τα IQ αδελφών, δηλαδή προσώπων που προέρχονται από το ίδιο ακριβώς κοινωνικό περιβάλλον και έχουν συγγενικά γονίδια.

Στα αδέλφια αυτά, το IQ αυξανόταν κατά 0,20 μονάδα κατ’ έτος ανάμεσα σ’ αυτά που γεννήθηκαν το 1962 και εκείνα που γεννήθηκαν το 1975. Στη συνέχεια μειωνόταν κατά 0,33 μονάδα κατ’ έτος ανάμεσα σ’ αυτά που γεννήθηκαν το 1975 και αυτά που γεννήθηκαν το 1991.

Η μείωση της ευφυΐας δεν οφείλεται καθόλου ούτε στα γονίδια ούτε στην κοινωνιολογία, σύμφωνα με τους οικονομολόγους. «Αν και τέτοιοι παράγοντες μπορεί να υπάρχουν, η επίδρασή τους είναι αμελητέα σε σύγκριση με άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες», υποστηρίζουν.

Ως μη κοινωνιολογικούς και μη γενετικούς παράγοντες θεωρούν «την πτώση των εκπαιδευτικών αξιών», «την επιδείνωση των εκπαιδευτικών και σχολικών συστημάτων», την «τηλεόραση και τα μέσα ενημέρωσης», «την επιδείνωση της εκπαίδευσης στους κόλπους των οικογενειών», «την επιδείνωση της διατροφής» και «την επιδείνωση της υγείας».

Η άφιξη παιδιών μεταναστών, που έρχονται από χώρες όπου το σχολικό σύστημα είναι λιγότερο αποτελεσματικό, κάτι που αποτελούσε ένα διαφορετικό σενάριο, αποκλείσθηκε ως αιτία αφού τα παιδιά αυτά δεν περιλαμβάνονται στην έρευνα.

Όμως οι ερευνητές δεν κάνουν κάποια επιλογή ανάμεσα σ’ αυτές τις διαφορετικές δυνατές υποθέσεις.

«Αν και τα αποτελέσματά μας υποστηρίζουν τη θέση σύμφωνα με την οποία οι κύριοι παράγοντες του φαινομένου Φλιν είναι περιβαλλοντικοί και ποικίλλουν μεταξύ των οικογενειών, δεν είμαστε σε θέση να εντοπίσουμε την αιτιώδη δομή των υποκείμενων περιβαλλοντικών φαινομένων».

 

πηγη

Νεοφιλελευθερισμός: Ανεστραμμένος φασισμός

Του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Γράφει ο Ουμπέρτο Έκο στο δοκίμιό του με τίτλο «UrFascism» πως, «το φασιστικό παιχνίδι μπορεί να παίξει σε πολλές μορφές και το όνομα του παιχνιδιού δεν αλλάζει», καθώς αναπτύσσει τα 14 χαρακτηριστικά του φασισμού που, αν και πολλά απ’ αυτά είναι αντιφατικά μεταξύ τους, όπως λέει, «αρκεί ένα από αυτά για να επιτρέψει στον φασισμό να εξαπλωθεί γύρω του».

Σημεία αντίθεσης

Αναζητώντας συσχετίσεις ανάμεσα στον φασισμό –με βάση αυτά τα 14 πιθανά χαρακτηριστικά που ορίζει ο Έκο– και στον παγκοσμιοποιητικό νεοφιλελευθερισμό των αγορών, μπορούμε εξαρχής να εντοπίσουμε 7 κριτήρια που βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση:

1. Ο «φασισμός λατρεύει την παράδοση».

2. «Απορρίπτει τον μοντερνισμό», όπως ακριβώς και ο νεοφιλελευθερισμός, αλλά από την ανάποδη. Ο νεοφιλελευθερισμός λατρεύει τον μοντερνισμό, ειδικά στα πεδία της εργασίας, των ατομικών δικαιωμάτων κλ.π. Αλλά απεχθάνεται την παράδοση, πάλι ειδικά στα πεδία της εργασίας, των συλλογικών δικαιωμάτων κλ.π.

3. Στο ίδιο πλαίσιο, εκεί όπου «ο φασισμός θεωρεί τη διαφωνία ως προδοσία», ωθώντας το συλλογικό σε μια ομογενοποίηση, ο φιλελευθερισμός, αντιθέτως, λατρεύοντας τον μοντερνισμό, θεωρεί τη διάκριση ως κρίσιμο στοιχείο του και επαινεί την ατομική διαφωνία μέχρι του σημείου του κοινωνικού διχασμού, προφανώς για να μην επιτρέψει τη συγκρότηση του ίδιου του κοινωνικού σώματος.

4. Στην ίδια κατεύθυνση, «ο φασισμός φοβάται το διαφορετικό», γι’ αυτό και η ρατσιστική ξενοφοβία του. Ενώ αντιθέτως, και πάλι, ο νεοφιλελευθερισμός λατρεύει το διαφορετικό, αρκεί αυτό να συγκροτείται και μόνον στο ατομικό-δικαιωματικό επίπεδο. Γι’ αυτό ακριβώς, και σε πλήρη αντίθεση με τον φασιστικό σωβινισμό «που περιφρονεί τις γυναίκες και καταδικάζει τις μη συνηθισμένες σεξουαλικές συμπεριφορές», ο νεοφιλελευθερισμός βρίσκεται, εντελώς, στον αντίποδα.

5. Άλλο τόσο, σε αντίθεση με τον φασισμό, ο νεοφιλελευθερισμός απεχθάνεται την κοινωνική απογοήτευση, στην οποία κατά βάσιν προσφεύγει ο φασισμός για να αναπτυχθεί. Ο νεοφιλελευθερισμός βλέπει την κοινωνική απογοήτευση ως μια νοσηρή καταθλιπτική στάση, που χρήζει ψυχοθεραπείας σε ατομικό επίπεδο.

6. Ακόμη, σε αντίθεση με τον φασισμό, ο νεοφιλελευθερισμός απεχθάνεται του ήρωες και όλους αυτούς που «λατρεύουν τον θάνατο», ιδιαίτερα μάλιστα όταν βρεθούν μπροστά στο δίλημμα «ελευθερία ή θάνατος». Αντί για τέτοια ανορθολογικά διλήμματα και «τσάμπα μαγκιές», είναι πάντα καλύτερο να ξεκινήσει κανείς μια start-up.

7. Και τέλος, ο νεοφιλελευθερισμός απεχθάνεται τον λαϊκισμό και ιδιαίτερα ό,τι μπορεί να παρουσιάζεται ως «η φωνή του λαού» και την συναισθηματική ανταπόκριση των πολιτών σε αυτόν, σε αντίθεση με ό,τι κάνει και φροντίζει να καλλιεργεί ο φασισμός.

Σημεία ταύτισης

Εντούτοις, ενόσω σε αυτά τα 7 πιθανά χαρακτηριστικά του φασισμού ο νεοφιλελευθερισμός μοιάζει να τοποθετείται διαμετρικά αντίθετα και να φαντάζει ως «αντιφασισμός», στα υπόλοιπα 7 χαρακτηριστικά φαίνεται να υπάρχει μεγάλη ταύτιση. Ειδικότερα, και πάλι με όσα ορίζει ο Ουμπέρτο Έκο, ο νεοφιλελευθερισμός, όπως ακριβώς και ο φασισμός:

1. «Λατρεύει τη δράση για χάρη της δράσης» ιδιαίτερα την επιχειρηματική ή την παγκοσμιοποιητική.

2. Εμμένει, ψυχαναγκαστικά, στο χρηματοοικονομικό του σενάριο, θέτοντας τους οπαδούς του υπό την οιονεί πολιορκία της φτωχοποίησης,
με τον ίδιο τρόπο που και «ο φασισμός εμμένει στην δικιά του πλοκή της ιστορίας», θέτοντας τους δικούς του οπαδούς υπό την πολιορκία του «ξένου».

3. «Μετατοπίζει συνέχεια την ρητορική του», ώστε ο «εχθρός» να είναι είτε «ο κυρίαρχος λαός που δημοκρατικά συμφωνεί μαζί του», είτε ο «απαράδεκτος εθνολαϊκισμός ενός αδύναμου όχλου».
4. «Απεχθάνεται τους αδύναμους», που είναι ατομικά υπεύθυνοι και ένοχοι για την κατάστασή τους, επιβεβαιώνοντας έτσι τον «ελιτισμό ως την τυπική έκφραση κάθε αντιδραστικής ιδεολογίας», όπως εύστοχα επισημαίνει ο Έκο στο παραπάνω δοκίμιό του για τον φασισμό.

5. Λατρεύει τον καπιταλιστικό ανταγωνισμό, την ανειρήνευτη σύγκρουση με τον ανταγωνιστή Άλλον, όπως ακριβώς «ο φασισμός ορίζει τον πασιφισμό ως προδοσία» και θεωρεί «ότι ζούμε για να αγωνιζόμαστε» και όχι για να ζούμε.

6. «Χρησιμοποιεί νεολογισμούς», πάντα «με ένα φτωχό λεξιλόγιο και με στοιχειώδη σύνταξη για να περιορίσει τα μέσα για έναν σύνθετο και κριτικό συλλογισμό», ξεκινώντας από την ίδια την έννοια του «νεοφιλελευθερισμού» μέχρι και τη σύγχρονη «βιομηχανία» αλλοίωσης των εννοιών και των λέξεων ή την σύνταξη των φράσεων κατά βάσιν σε παθητική φωνή, χωρίς ποτέ να αναφέρεται το ποιητικό αίτιο/πολιτικό υποκείμενο-σύστημα που έχει την ευθύνη, εκτός βέβαια αν αυτό είναι ο «λαός και οι αδυναμίες του».

Η αλληλοτροφοδότηση

Με τον τρόπο αυτό, ο νεοφιλελευθερισμός ορίζεται ως το αντίθετο του φασισμού, ενώ δεν είναι παρά μια ανεστραμμένη του αντανάκλαση. Έτσι, ενώ μοιάζει να αντιστρατεύεται τον φασισμό, στην ουσία όχι μόνον τον προκαλεί με τις πολιτικές του, αλλά και υιοθετεί μερικά κύρια χαρακτηριστικά του, ώστε αποτελεί και ο ίδιος μέρος του φασιστικού παιχνιδιού που καταγγέλλει. Πολύ περισσότερο επικίνδυνα βέβαια, καθώς ενώ ορίζει τον ακροδεξιό φασισμό ως κοινωνικό μπαμπούλα προς αποτροπή, από την άλλη έχει ήδη εισάγει τον φασισμό στο κοινωνικό σώμα. Ως εκ τούτου η κοινωνία, με τα όποια αντιφασιστικά ανακλαστικά της, μένει μετέωρη να αντιμάχεται ή και να σκιαμαχεί με ακροδεξιά γκρουπούσκουλα που απειλούν να αλώσουν την κοινωνία ή την πολιτική, την ίδια στιγμή που αυτή έχει ήδη κυριαρχηθεί από τον φασισμό του νεοφιλελευθερισμού.

Με άλλα λόγια, σ’ αυτό το «αλληλοτροφοδοτικό ολοκληρωτικό δίδυμο», ο νεοφιλευθερισμός επιτίθεται στην κοινωνία προκαλώντας τον φασισμό και στην συνέχεια ο φασισμός οργισμένος αντεπιτίθεται και, με τη σειρά του, προκαλεί συμπάθεια στον νεοφιλελευθερισμό. Το παράδειγμα Λεπέν-Μακρόν είναι μόνο ένα από τα πολλά του σχετικού μοντέλου. Μέσα από τη θυματοποίησή του ο νεοφιλελευθερισμός ισχυροποιείται, με τον ίδιο τρόπο που ο φασισμός εκτρέφεται από την κοινωνική θυματοποίηση και οργή που παράγει ο νεοφιλελευθερισμός. Σε ένα σπιράλ αλληλοτροφοδότησης, ο φασισμός και ο νεοφιλελευθερισμός αναπτύσσονται διαρκώς σε βάρος της ίδιας της κοινωνίας, που ταλαντεύεται αμήχανη και διχασμένη σ’ αυτό το συστημικό εκκρεμές, που όμως στο τέλος γέρνει υπέρ της πλευράς του φασισμού των αγορών. Γιατί, στον ύστερο καπιταλισμό ο συστημικός ρόλος του φασισμού δεν είναι –κατά βάσιν– να κυβερνά. Είναι να απειλεί και να επιτίθεται εναντίον της κοινωνίας και των νεοφιλελεύθερων που κυβερνούν, συνιστώντας τον χρήσιμο συστημικό «μπαμπούλα» που νομιμοποιεί τον νεοφιλελευθερισμό.

Αλλά όλοι ξέρουμε από την βιωμένη εμπειρία μας ότι το είδωλο, το καθρέφτισμα, δεν διαφέρει και πολύ από το πρωτότυπο, απλά το βλέπει κανείς από την ανάποδη πλευρά, ανεστραμμένο… κι όπως γράφει στο βιβλίο του ο μη εγκριθείς από το ευρω-ιερατείο υποψήφιος Ιταλός υπουργός οικονομικών Πάολο Σαβόνα, «η ευρωζώνη περιλαμβάνει φασισμό χωρίς δικτατορία και, από οικονομική σκοπιά, μια μορφή ναζισμού, χωρίς μιλιταρισμό». Στην πραγματικότητα, ο νεοφιλελευθερισμός είναι μια ελευθερία χωρίς τον άνθρωπο, όταν ο φασισμός είναι ο άνθρωπος χωρίς ελευθερία.

* Ο Αντώνης Ανδρουλιδάκης είναι σύμβουλος Ψυχικής Υγείας – ψυχοθεραπευτής

Πηγή: e-dromos.gr

Σερβία: Με αποκλεισμό των δρόμων απαντούν οι πολίτες στην αύξηση της τιμής των καυσίμων

Καθημερινά, σε συγκεκριμένη ώρα, μπλοκάρουν την κυκλοφορία, σβήνοντας τα αυτοκίνητα στο μέσον του δρόμου, όπου κι αν βρίσκονται.

Ο τρόπος αυτός αντίδρασης οργανώθηκε την περασμένη Παρασκευή μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα και είχε μεγάλη ανταπόκριση στο Βελιγράδι και άλλες πόλεις, ενώ από χθες εφαρμόζεται και σε περιφερειακές οδικές αρτηρίες που συνδέουν την πρωτεύουσα με το εσωτερικό της χώρας. Η ώρα που θα πραγματοποιηθεί ο αποκλεισμός των δρόμων ανακοινώνεται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σήμερα πραγματοποιήθηκε στις 07:00 το πρωί που είναι ώρα κυκλοφοριακής αιχμής και διήρκησε μία ώρα.

Οι τιμή των καυσίμων στη Σερβία αυξήθηκε κατά 3% μέσα σε ένα μήνα. Έτσι η αμόλυβδη 95 οκτανίων κοστίζει 155,9 δηνάρια (1,33 ευρώ) το λίτρο και το πετρέλαιο κίνησης -ντίζελ- 165 δηνάρια(1,41 ευρώ).

Όπως εκτιμούν αναλυτές η αύξηση αυτή οφείλεται εν μέρει στην άνοδο της διεθνούς τιμής, αλλά κυρίως στην αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης που αποτελεί δέσμευση της Σερβίας προς το ΔΝΤ για να συνεχίσει να στηρίζει τη χώρα.

Ο πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς καταδίκασε τον αποκλεισμό των δρόμων λέγοντας ότι «δεν πρόκειται για αυθόρμητη αντίδραση πολιτών αλλά για οργανωμένη προσπάθεια από την αντιπολίτευση και κάποιους μεγιστάνες που θέλουν να έρθουν στην εξουσία χωρίς εκλογές». Ο υπουργός Άμυνας, Αλεξάνταρ Βούλιν μίλησε για σενάριο Ουκρανίας με στόχο να προκληθεί χάος στη χώρα και να ανατραπεί βίαια η νόμιμη εξουσία.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

https://www.newsit.gr/kosmos/servia-apokleismo-ton-dromon-apantoun-oi-polites-stin-ayksisi-tis-timis-ton-kaysimon/2550104/

Ειρηνοδικείο Πατρών – Στο πλευρό των έξι εργαζομένων η διοίκηση της ΔΕΥΑΠ

 

«Παράνομη και καταχρηστική η άρνηση πληρωμής»

 

Συζητήθηκε σήμερα στο Ειρηνοδικείο της Πάτρας η προσφυγή των έξι (6) εργαζομένων στην ΔΕΥΑΠ που είχαν απολυθεί το 2011 και οι οποίοι με απόφαση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΠ, σε εφαρμογή του νόμου 4483/17 επανακατατάχθηκαν σε κενές οργανικές θέσεις της Δημοτικής Επιχείρησης με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου.

Για την πληρωμή των εργαζομένων υποβλήθηκαν για έλεγχο τα εντάλματα πληρωμής στην αρμόδια ελεγκτική αρχή η οποία τα απέρριψε με το αιτιολογικό της ασάφειας του νόμου.

Η ΔΕΥΑΠ υπέβαλε εκ νέου τα εντάλματα με τις σχετικές αντιρρήσεις για απόφαση από το Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Οι εργαζόμενοι μετά από τέσσερις μήνες εργασίας παραμένουν απλήρωτοι και σήμερα συζητήθηκε στο Ειρηνοδικείο Πατρών η αίτησή τους για έκδοση απόφασης προσωρινής διαταγής πληρωμής μέχρι την ολοκλήρωση τω νόμιμων διαδικασιών που προβλέπονται.

Η Διοίκηση της ΔΕΥΑΠ δια του Προέδρου της, Ανδρέα Παπανικήτα, παραστάθηκε στο Ειρηνοδικείο επισημαίνοντας ότι είναι παράνομη και καταχρηστική η άρνηση πληρωμής των εργαζομένων από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες.

Τονίσθηκε ότι οι εργαζόμενοι αυτοί επί επτά (7) χρόνια παραμένουν άνεργοι, αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και με τις αποφάσεις της κυβέρνησης κινδυνεύουν να ενταχθούν στις λίστες των χιλιάδων ανέργων της πόλης μας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους ίδιους κα τις οικογένειές τους.

Ο κ. Παπανικήτας σημείωσε ότι οι εν λόγω εργαζόμενοι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της ΔΕΥΑΠ και συμβάλλουν στην λειτουργία της Δημοτικής Επιχείρησης καλύπτοντας σε ένα βαθμό την υποστελέχωση που αυτή έχει υποστεί με την εφαρμογή των μνημονιακών νόμων και την απαγόρευση νέων προσλήψεων επιστημονικού  προσωπικού.

Η Διοίκηση της ΔΕΥΑΠ καλεί όλους του εργαζόμενους στην Επιχείρηση να συμμετέχουν στην κινητοποίηση που γίνεται με πρωτοβουλία της Δημοτικής Αρχής, στις 15 και 17 Ιουνίου διότι και με την περίπτωση των παραπάνω εργαζομένων αναδεικνύεται η πολιτική της κυβέρνησης που δεν αντιμετωπίζει αλλά αυξάνει την ανεργία.

 

πηγη

 

Αρέσει σε %d bloggers: