Το γνωστό αμαρτωλό τρίγωνο, ρέμματα – δήμαρχοι και αντιδήμαρχοι – κολλητοί εργολάβοι.

Άνοιξε η γη και «κατάπιε» αυτοκίνητο

 

Δεν πίστευαν στα μάτια τους…

Ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο βρέθηκε όπως το βλέπετε στις φωτογραφίες και από τύχη δεν έγινε κάποιο ατύχημα.

Ο δρόμος κατέρρευσε το μεσημέρι της Τετάρτης στο σημείο που περνά ο θερμοπόταμος στην Αιδηψό.

Ήταν γνωστό σε όλους στην Αιδηψό ότι υπήρχε πρόβλημα στο συγκεκριμένο κομμάτι του οδοστρώματος και οι πρόσφατες βροχές του «Ζορμπά» βοήθησαν για να γίνει το κακό.

Δείτε εικόνες…

 

Advertisements

Ιδεοληψία – όπερ μεθερμηνευόμενον σημαίνει

 

Κάθε φορά που κάποιος πολίτικος ή κομματικός ταγός αλλά και εν γένει εκπρόσωπος εξουσίας καταλαμβάνεται από πείσμα, ξεροκεφαλιά, ισχυρογνωμοσύνη, αδιαλλαξία, ακόμα και από ταπεινά ελατήρια – που μάλλον είναι και ο κανόνας – λένε πως έχει  ιδεοληψία.

Είναι λοιπόν η προσπάθεια να κρύψουν εντέχνως με κάθε τρόπο όσοι μιλούν και γράφουν για τα κοινά το πόσο άσχημο ή άξεστο ή απαράδεκτο  χαρακτήρα έχουν οι φορείς εξουσίας αυτού του τόπου .

Είναι αλήθεια όμως πως ο όρος ιδεοληψία περιγράφει ανθρώπους που έχουν διαταραγμένη προσωπικότητα  (νευρώσεις ) που επίσης είναι αλήθεια ότι πολλοί από αυτούς είναι ψυχιατρικά ασθενείς αλλά αρνούνται να το διερευνήσουν.

Άραγε μπορεί ένας ναρκισσιστής να παραδεχθεί πως κάτι δεν πάει καλά στον χαρακτήρα του ?

«Πώς γίνεται να εκβιάζονται οι φασολοπαραγωγοί να πουλήσουν κάτω των δύο ευρώ/κιλό»

Στη δικαιοσύνη σχεδιάζουν να προσφύγουν παραγωγοί φασολιών από Καστοριά και Φλώρινα


«Πώς γίνεται να εκβιάζονται οι φασολοπαραγωγοί να πουλήσουν κάτω των δύο ευρώ/κιλό»

Στην οριστικοποίηση του φακέλου που θα καταθέσουν στο προσεχές διάστημα στον εισαγγελέα Θεσσαλονίκης για χρήση εναρμονισμένων πρακτικών, εκ μέρους των εμπόρων, στο θέμα των τιμών, προχωρούν εντός της επόμενης εβδομάδας σε συνάντησή τους, οι περισσότεροι των 450 φασολοπαραγωγών Καστοριάς και Φλώρινας. Αυτό τόνισαν μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Δημητριακών και Κτηνοτροφικών Προϊόντων Καστοριάς, Δημήτρης Μόσχος και ο επικεφαλής του Αγροτικού Συνεταιρισμού «Πελακάνος», Κώστας Ναλμπαντίδης.

Υπογραμμίζοντας ότι το 60% της παραγωγής φέτος είναι αδιάθετο, όταν πέρυσι την αντίστοιχη εποχή το ποσοστό αυτό δεν υπερέβαινε το 20%, ο κ. Μόσχος τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «εδώ και οκτώ μήνες δεν έχουν γίνει εισαγωγές και έχουμε και τα σχετικά στοιχεία. Πώς γίνεται λοιπόν να εκβιάζονται οι φασολοπαραγωγοί να πουλήσουν κάτω των δύο ευρώ/κιλό, όταν το κόστος παραγωγής είναι στα 2,20 ευρώ/κιλό περίπου και με την αιτιολογία των εισαγόμενων φασολιών και της χαμηλής τιμής τους;». Συμπλήρωσε, σε ό,τι αφορά την παρουσία κινέζικων φασολιών στη χώρα μας ότι «και αυτά είναι ακριβά και για να εκτελωνιστούν απαιτούνται τουλάχιστον 2,47 λεπτά/κιλό στη χονδρική».

«Οι ελληνοποιήσεις έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο», είπε από την πλευρά του ο κ. Ναλμπαντίδης, προσθέτοντας ότι «τη στιγμή που η ελληνική παραγωγή στο μεγαλύτερο μέρος της είναι αδιάθετη, ωστόσο η αγορά είναι πλημμυρισμένη από φασόλια, των οποίων οι τιμές φτάνουν έως και τα 8 ευρώ/κιλό».

Στο πλαίσιο αυτό και κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον της φασολοπαραγωγής στη χώρα μας, ο κ. Ναλμπαντίδης τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι πλέον καθίσταται πιο αναγκαίο από ποτέ η πολιτεία να λειτουργήσει το ηλεκτρονικό τιμολόγιο, να «καταφέρει τον έλεγχο των μεσαζόντων που αισχροκερδούν επαίσχυντα εις βάρος των παραγωγών» και να «μας απαλύνει φορολογικά και ασφαλιστικά εμάς τους ανθρώπους του πρωτογενούς; τομέα, πρωτογενούς τομέα, προκειμένου να επιβιώσουμε».

Εκτιμώντας ότι το 2019 θα είναι «ίσως η πιο δύσκολη χρονιά που έχουν βιώσει οι παραγωγοί», ο κ. Ναλμπαντίδης εξέφρασε τον έντονο προβληματισμό του για το τι μέλλει γενέσθαι, αφού όπως υπογράμμισε «οι προσπάθειες για εξωστρέφεια, που αποτελεί μονόδρομο, δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα».

«Η ενίσχυση των εξαγωγών μας είναι μονόδρομος πλέον, ως αποτέλεσμα της μείωσης της αγοραστικής δύναμης των Ελλήνων, αλλά και συνεπεία των ελληνοποιήσεων, που πραγματικά αποτελούν μάστιγα για εμάς», επισήμανε ο κ. Ναλμπαντίδης, υπενθυμίζοντας ότι «εμείς στον «Πελακάνο», στην προσπάθειά μας να κερδίσουμε το στοίχημα της εξωστρέφειας, αναζητούμε νέες αγορές για τα παραδοσιακά φασόλια σε Σαουδική Αραβία, Γερμανία, Αγγλία και ΗΠΑ. Σήμερα ο συνεταιρισμός εξάγει στις ΗΠΑ δέκα τόνοι φασόλια Πρεσπών».

Για τη φετινή παραγωγή, που εκτείνεται σε 3.500 στρέμματα, ο κ. Ναλμπαντίδης τόνισε ότι είναι «άριστη» ποιοτικά και καταγράφεται αυξημένη σε ποσοστό 30% συγκριτικά με πέρυσι

 

ΠΗΓΗ

 

Η μπέσα, είναι στάση ζωής με υψηλό αντίτιμο διοδίων.

Ωραίο πράγμα η μπέσα άνθρωπε. Σου δίνει λόγο να περπατάς με το κεφάλι ψηλά. Να συνεχίζεις εκεί που όλοι σιωπούν και κοιτάνε άλλοι τον ουρανό μη και βρέξει κι άλλοι τη γη μπας και ανοίξει και μπουν μέσα και γλυτώσουν.

Δεν έχει φύλο η μπέσα. Μην γελιέσαι. Άσε τους άντρες τους ξηγημένους και τις γυναίκες που έγιναν μάγκες, κι όλα αυτά τα τσιτάτα.

Ο άνθρωπος που έχει μπέσα, που η ψυχή του έχει τσίπα, δεν είναι ούτε βαρύ αρσενικό από εκείνα που μοστράρονται κατά δεκάδες, ούτε γυναίκα σπάνια και ακριβοθώρητη. Μην πας να βάλεις φύλο στην μπέσα.

Δεν έχει φύλο, έχει ηθική και ντομπροσύνη. Μπέσα έχει ο άνθρωπος ο ταπεινός. Εκείνος ο σπάνιος που τα καλά που κάνει δεν τα διατυμπανίζει. Εκείνος που μπορεί να να προδώθηκε, μπορεί να έζησε την αχαριστία και την ξιπασιά στο πετσί του, όμως επέλεξε να μην κάνει κακό. Χάρισε ένα βλέμμα και μια ευχή και τράβηξε παρακάτω.

Ο άνθρωπος με μπέσα, έχει μια έμφυτη ευγένεια στην ψυχή του. Ξέρει την δύναμή του. Ξέρει πόσο κακό μπορεί να κάνει. Ξέρει πώς να βλάψει. Επιλέγει όμως να μην το κάνει. Επιλέγει να κοιτάει στα μάτια όλα όσα θα μπορούσε να κάνει, και στο τέλος να κάνει εκείνα που δεν θα του στερήσουν τον ύπνο του και τη γαλήνη της ψυχής του.

Μην γελιέσαι, δεν είναι εύκολο να αντιμετωπίσεις έναν άνθρωπο με μπέσα. Δεν είναι εύκολο να σταθείς απέναντί του. Κι αυτό γιατί δεν έχει να απολογηθεί για πράξεις. Για ότι έχει κάνει, είναι περήφανος. Ακόμα και για τα λάθη του, ντόμπρα και περήφανα παίρνει την ευθύνη και τα χρεώνεται. Μην μπερδεύεις τη μπέσα με τη μαγκιά. Μην μπερδεύεις την μπέσα με τίποτα από όλα εκείνα που είναι εύκολα και συνηθισμένα. Η μπέσα, είναι στάση ζωής με υψηλό αντίτιμο διοδίων. Όμως, στο τέλος του δρόμου, έχεις την πιο ωραία θέα.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου – http://www.loveletters.gr/

 

Οι άνθρωποι σε μειώνουν όταν οι ίδιοι μειονεκτούν

Εκείνοι που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται σαν παιδιά, σαν παιδιά που δυστυχώς διδάχτηκαν ορισμένα μόνο μαθήματα. Κάποιοι δεν τους κάλυψαν την ύλη, δεν τους έδωσαν ένα βασικό μάθημα που θα αποτελούσε εφόδιο για τη ζωή τους.

Το μάθημα αυτό είναι δύσκολο και έχει περισσότερες απαιτήσεις απ’ αυτόν που θα το διδάξει παρά από αυτόν που θα το διδαχθεί. Γι’ αυτό, η παιδεία που έχει κανείς έχει πολλές φορές να κάνει με το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε, τους μέντορές του αν είχε, τους ανθρώπους εκείνους που βρέθηκαν μπροστά του κ.ά. Οι άνθρωποι σε μειώνουν όταν οι ίδιοι μειονεκτούν και δεν μπορούν να το αποδεχτούν, ώστε να διώξουν το αίσθημα μειονεξίας απ’ το οποίο διακατέχονται, αλλάζοντας και προχωρώντας. Άρα το μάθημα έχει να κάνει με το πως πρέπει να αντιμετωπίζει κανείς αυτούς τους ανθρώπους που οι ίδιοι υποφέρουν αλλά και πως να μην επηρεάζεται απ’ τις κουβέντες τους και απ’ τις κακίες τους.

Το μάθημα λέγεται «ΣΕΒΑΣΜΟΣ». Αυτή η λέξη αν υπήρχε στο λεξιλόγιο και στη ζωή όλων δε θα υπήρχαν φαινόμενα που υποτιμούν τον άνθρωπο. Εκείνον που δε σέβεται και χωρίς λόγο ρίχνει την ψυχολογία του άλλου δεν αξίζει να κάθεται κανείς και να τον ακούει. Άρα όποιος έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση πρέπει να καταλάβει ότι δεν θα έπρεπε να αισθάνεται έτσι. Εκείνοι που τον οδήγησαν σ’ αυτή την κατάσταση προφανώς και είχανε πρόβλημα με τον εαυτό τους. Το θέμα είναι αυτή η νοοτροπία να μη συνεχίζεται, να μη δίνονται μαθήματα που μειώνουν και ταυτόχρονα πληγώνουν. Γιατί υπάρχουν και καρδιές σ’ αυτόν τον σκληρό κόσμο που ζούμε πολύ ευαίσθητες που χρειάζονται δύναμη και λόγια που θα ακουμπούν απαλά την ψυχή τους και δεν θα τους πονάνε.

Η ευθύνη πέφτει στους δασκάλους και δάσκαλοι αυτού του μαθήματος οφείλουμε να είμαστε όλοι, ο καθένας στη γειτονιά του, στο χώρο της εργασίας του, στην καθημερινότητά του. Κι αυτό γιατί όποιος τη μάθει αυτή τη λέξη και ξέρει να σέβεται, τότε είναι δάσκαλος γι’ αυτόν που ακόμα δεν την γνωρίζει.

Πόπη Κλειδαρα

πηγη

Ράπανος: Ο πραγματικός λογαριασμός της κρίσης για οικονομία-κράτος

Την υπερφορολόγηση και την διάβρωση των ποιοτικών δεικτών της οικονομίας αποκαλύπτει ο πρόεδρος της Alpha Bank. Τα προβλήματα διακυβέρνησης και οι αστοχίες του δημόσιου τομέα.

Ράπανος: Ο πραγματικός λογαριασμός της κρίσης για οικονομία-κράτος

Βαθύ πλήγμα σε μια σειρά κρίσιμων ποιοτικών δεικτών που εκτείνονται από τις επιδόσεις του δημοσίου τομέα, έως την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και τη διακυβέρνηση της χώρας έχει αφήσει η περίοδος της κρίσης, πέρα από την εκτίναξη των φορολογικών βαρών σε βάρος της ανάπτυξης και της κοινωνίας αλλά υπέρ της δημοσιονομικής προσαρμογής.  Ο ανώτατος οριακός συντελεστής φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων από 40% το 2009 εκτινάχθηκε στο 55% το 2017, ο βασικός συντελεστής ΦΠΑ από το 19% στο 24% και ο ετήσιος φόρος στην ακίνητη περιουσία ως ποσοστό των φορολογικών εσόδων υπερδιπλασιάστηκε από 3,1% σε 7,1%. Την υπερφορολόγηση την έχουμε βιώσει όλοι. Δεν έχει γίνει ίσως αντιληπτή, η διάβρωση την οποία υπέστησαν στα χρόνια της κρίσης μια σειρά ποιοτικών δεικτών στους οποίους η υστέρηση σε σχέση με το μέσο ευρωπαϊκό όρο ήταν εμφανής πριν καν έρθουν τα Μνημόνια.

Ο Βασίλης Ράπανος, πρόεδρος της Alpha Bank, με μια εντυπωσιακή ομιλία κατά την τελετή υποδοχής του  ως μέλος της  Ακαδημίας Αθηνών, κατέγραψε το θεσμικό πλαίσιο εντός του οποίου ασκείται η οικονομική και ιδιαίτερα η δημοσιονομική πολιτική και τις μεταβολές των διαφόρων εκφάνσεών του, την περίοδο 2009-2017.

Τα ευρήματα είναι συγκλονιστικά και αναδεικνύουν τη γύμνια της Ελλάδας σε πολλά μέτωπα.

Ξεκινώντας από την ποιότητα της διακυβέρνησης στην Ελλάδα, με βάση στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας και του World Economic Forum , ο συνολικός δείκτης ποιότητας διακυβέρνησης από το 1996 και μετά φαίνεται να αγγίζει το υψηλότερο επίπεδο (πάνω από τις 75 μονάδες) το 2004. Έκτοτε η πορεία είναι καθοδική με οριακές αναλαμπές το 2013 και αντιστροφή των τάσεων την περίοδο 2016-17, παραμένοντας όμως κάτω από τις 65 μονάδες.

«Ενώ στις άλλες χώρες που υπήχθησαν σε προγράμματα στήριξης, αλλά και κατά μέσο όρο στην Ευρωπαϊκή Ένωσης (ΕΕ 28), η ποιότητα διακυβέρνησης παρέμεινε σχεδόν σταθερή, από το 2000 και μετά, στην Ελλάδα υπήρξε μια σταθερή επιδείνωση. Ενώ μέχρι το 2004 ο δείκτης διακυβέρνησης στη χώρα μας ήταν κοντά στο μέσο όρο της ΕΕ, από τότε και μετά παρατηρείται μια συνεχής απόκλιση από το μέσο όρο της ΕΕ, αν και μετά το 2016 παρατηρείται μία μικρή βελτίωση», σημείωσε ο κ. Ράπανος.

Δραματική είναι η επιδείνωση και της εξέλιξης της επίδοσης του δημοσίου τομέα.  Η σύγκριση με τις αντίστοιχες επιδόσεις Κύπρου, Ιρλανδίας και Πορτογαλίας δείχνει μια διαχρονική υστέρηση της Ελλάδας με τις επιδόσεις του δημοσίου τομέα στην Ελλάδα να κάνουν «βουτιά» από το 2010 έως το 2013 πριν ανακάμψουν έως το 2015 για να επιστρέψουν σε τροχιά πτώσης την περίοδο 2015-17.

«Η Ελλάδα υστερούσε σε σχέση με τις άλλες χώρες και το μέσο όρο της ΕΕ και πριν από την κρίση, αλλά ο δείκτης επιδεινώθηκε πολύ σε όλη την περίοδο μέχρι το 2013 και μετά από μια μικρή ανάκαμψη το 2013 παρέμεινε σε χαμηλό επίπεδο. Από τις άλλες χώρες ενδιαφέρον παρουσιάζει η πορεία της Ιρλανδίας στην οποία αμέσως μετά την κρίση έχουμε μια αξιοσημείωτη βελτίωση της επίδοσης του δημοσίου τομέα, γεγονός που συνετέλεσε και στην ταχεία έξοδο της χώρας από τα προγράμματα στήριξης. Στην Κύπρο υπήρξε μικρή χειροτέρευση ήδη πριν από την κρίση, αλλά μετά το 2015 υπήρξε βελτίωση. Τέλος, για την Πορτογαλία υπήρξε μια σημαντική επιδείνωση με την έναρξη της διεθνούς κρίσης, αλλά μετά την υπαγωγή της σε πρόγραμμα παρατηρείται μια αξιόλογη βελτίωση αν και συνεχίζει να υπολείπεται σημαντικά του μέσου όρου της ΕΕ.

Η εμπιστοσύνη

Η παράμετρος της «εμπιστοσύνης» στην Ελλάδα αναδείχθηκε τα χρόνια των Μνημονίων ιδίως στις σχέσεις των ελληνικών κυβερνήσεων με τους δανειστές και τους ευρωπαίους εταίρους. Η απώλεια στηρίξεων εμπιστοσύνης, συνήθως οδηγούσε σε πιέσεις στις τράπεζες, το χρηματιστήριο, την πραγματική οικονομία. Η σύγκριση των δεικτών εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, σε χώρες που πέρασαν τη δοκιμασία των Μνημονίων οδηγεί σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα.

«Χωρίς εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και τους άλλους κοινοβουλευτικούς θεσμούς είναι δύσκολο να υλοποιηθούν πολιτικές που έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομική ανάπτυξη και τη μακροχρόνια ευημερία μιας κοινωνίας. Η μείωση της εμπιστοσύνης μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη συμμόρφωση των πολιτών και επιχειρήσεων στη νομοθεσία και τους κανόνες και γενικότερα στις υποχρεώσεις τους. Πέρα όμως από τις επιπτώσεις στην οικονομία, η εμπιστοσύνη είναι και πυλώνας νομιμοποίησης και διατήρησης του πολιτικού συστήματος», σημείωσε ο κ. Ράπανος, την ώρα που το διάγραμμα φανέρωνε ότι «ο μέσος όρος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση στις χώρες της ΕΕ μειώθηκε ελαφρά την περίοδο της κρίσης, αλλά το 2017 έχει επανέλθει στα προ της κρίσης επίπεδα. Για την Πορτογαλία και την Ιρλανδία η εμπιστοσύνη το 2017 είναι σε επίπεδα υψηλότερα εκείνων πριν από την κρίση. Για την Κύπρο η πτώση ήταν η πλέον δραματική, σε σύγκριση με τις άλλες χώρες, αλλά και εκεί παρατηρείται σημαντική βελτίωση τα τελευταία χρόνια. Στην Ελλάδα, ο δείκτης εμπιστοσύνης το 2004 ήταν πάνω από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά το 2007 και μετά παρουσιάζει μια σημαντική πτώση. Το 2015 παρατηρήθηκε μια μικρή ανάκαμψη, αλλά μετά μειώθηκε ξανά και το 2017 είναι και πάλι χαμηλά και μάλιστα το επίπεδο του δείκτη είναι το μικρότερο σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρόμοια είναι και η εικόνα για άλλους δείκτες, όπως η εμπιστοσύνη στο Κοινοβούλιο και τα πολιτικά κόμματα».

Οι φόροι

Δεν υπάρχει άλλη χώρα της ευρωζώνης, στην οποία το φορολογικό βάρος ως ποσοστό του ΑΕΠ να αυξήθηκε κατά 9,3 μονάδες ανάμεσα στο 2009 και το 2017. Στην Πορτογαλία στο ίδιο διάστημα το φορολογικό βάρος αυξήθηκε κατά 3,9 μονάδες του ΑΕΠ, στην Ιρλανδία υπήρξε μείωση 5,7 μονάδων , στην Κύπρο η αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης ήταν 2,6%.

Σε καμία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπήρξε παράλληλα αύξηση του ανώτατου οριακού φορολογικού συντελεστή φυσικών προσώπων κατά 15 μονάδες, από το 40% στο 55% , με την Πορτογαλία να καταγράφει όμως αύξηση 14 μονάδων.

Ο ανώτατος οριακός συντελεστής στη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων είναι ο τέταρτος υψηλότερος στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μετά τη Σουηδία, την Πορτογαλία και τη Δανία. Παράλληλα όμως με την αύξηση του ανώτατου οριακού συντελεστή στο φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων υπήρξε και σημαντική μείωση του αφορολογήτου ορίου και περιορίστηκαν ή καταργήθηκαν μια σειρά από απαλλαγές και εκπτώσεις.

Η φορολογική επιβάρυνση μιας οικογένειας με δύο παιδιά και έναν εργαζόμενο, είναι η τέταρτη υψηλότερη σε ένα δείγμα 21 χωρών που είναι ταυτόχρονα μέλη της Ε.Ε και του ΟΟΣΑ και 16η σε επίπεδο εισοδήματος.

Έλενα Λάσκαρη e.laskari@euro2day.gr

πηγη

Ψυχολόγος του Harvard αποκαλύπτει τα δύο στοιχεία του χαρακτήρα μας που προσέχουν πρώτα οι άλλοι

 

H πρώτη εντύπωση είναι πάντα πολύ σημαντική. Αυτό το γνωρίζουν όλοι!

Καμιά φορά μάλιστα λένε ότι η πρώτη εντύπωση που έχει κάποιος για έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζει είναι συνήθως η πιο σωστή.

Γι΄αυτό κι εσείς προσπαθείτε πάντα να δείχνετε τον καλύτερό σας εαυτό σε μια καινούργια γνωριμία ή σε μια παρέα, ακόμη και σε μια συνέντευξη για δουλειά.

Η πρώτη γνωριμία με κάποιον είναι πολύ σημαντική, αφού βάσει αυτής θα σχηματιστεί και η εντύπωση του άλλου για το πρόσωπό μας.  Η λεγόμενη «πρώτη εντύπωση» υφίσταται πραγματικά και αποτυπώνεται στη μνήμη του άλλου όσος καιρός κι αν περάσει.

Ενας ψυχολόγος του Χάρβαρντ τονίζει ότι τα πρώτα λεπτά αφότου συναντηθούν δύο άνθρωποι για πρώτη φορά σκέφτονται μόνο δύο πράγματα και με βάση αυτά μπορούν να αξιολογήσουν αν θα συνεχίσουν να κάνουν παρέα ή όχι.

Και όχι δεν είναι τα ρούχα που φοράτε, είτε το λαμπερό σας χαμόγελο.

Το αληθινό μυστικό για την οικοδόμηση μιας σχέσης, φιλικής ή όχι, βρίσκεται κάπου πολύ πιο βαθιά και δεν έχει να κάνει με την εξωτερική σας εμφάνιση. 

Σύμφωνα με τον ψυχολόγο του Χάρβαρντ Amy Cuddy οι άνθρωποι σκέφτονται μόνο δύο πράγματα όταν γνωρίζουν για κάποιον πρώτη φορά.

Πρώτον αν μπορούν να τον εμπιστευτούν και δεύτερον αν εμπνέει σεβασμό. 

Shutterstock
Shutterstock

 

 

Οπως διαβάζουμε στο Reader’s Digest, ο εγκέφαλος αμέσως αξιολογεί την ελκυστικότητα, την ανταγωνιστικότητα, την επιθετικότητα και την αξιοπιστία ενός προσώπου που βλέπει για πρώτη φορά.

Ο σεβασμός και η εμπιστοσύνη είναι τα δύο μοναδικά πράγματα που σκέφτονται όλοι όταν είναι να γνωρίσουν κάποιον.

Οι ερωτήσεις που αυτόματα κάνουμε στον εαυτό μας όταν γνωρίζουμε κάποιον είναι: «Μπορώ να τον εμπιστευθώ;» και «Μπορώ να το σεβαστώ αυτό το άτομο;».

Έτσι, λοιπόν, οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν πρώτα να σας εμπιστευθούν και μετά σκέφτονται αν τους βγάζετε σεβασμό. Προσπαθήστε επομένως να είστε ειλικρινείς και ευθείς για να κερδίσετε την εμπιστοσύνη των άλλων.

 

πηγη

Σκάνδαλο στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ: Διευθύντρια αποπέμπεται λόγω σκληρού μπούλινγκ στους υφισταμένους της

Η διακεκριμένη Γερμανίδα νευροεπιστήμων, δρ Τάνια Σίνγκερ, διευθύντρια του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ για τις Ανθρώπινες Επιστήμες του Νου και του Εγκεφάλου στη Λειψία, αναγκάσθηκε να παραιτηθεί, όταν επιτροπή επιβεβαίωσε τις εναντίον της κατηγορίες από οκτώ νεότερης ηλικίας μέλη του ερευνητικού κέντρου της, γυναίκες και άνδρες, ότι είχαν πέσει θύμα «μπούλινγκ», ψυχολογικής τρομοκρατίας και γενικότερα αντιδεοντολογικής και σκληρής μεταχείρισης από την ίδια σε συστηματική βάση.

Είναι η πρώτη φορά που μια γυναίκα επικεφαλής ενός γνωστού επιστημονικού φορέα εξαναγκάζεται σε παραίτηση με την κατηγορία ότι καταπίεζε, εκφόβιζε και απαξίωνε λεκτικά το προσωπικό της. Μάλιστα, η περίπτωση έχει μια πρόσθετη ιδιαιτερότητα, επειδή η ειδικότητα της Σίνγκερ και ο τομέας των ερευνών για τις οποίες έχει θεωρηθεί πρωτοπόρος διεθνώς, είναι η ενσυναίσθηση, δηλαδή η ικανότητα να νιώθει κανείς και να συμμερίζεται τα συναισθήματα των άλλων!

Η αξιοσέβαστη Εταιρεία Μαξ Πλανκ με τα 84 Ινστιτούτα της, που είχε συστήσει τον Σεπτέμβριο επιτροπή για να μελετήσει τις καταγγελίες, έκανε λόγο σε ανακοίνωσή της, σύμφωνα με το Science, για «σημαντικές αποτυχίες στο πεδίο της ηγεσίας». Ανέφερε ότι «προκειμένου να αποφευχθεί μια περαιτέρω κλιμάκωση της κατάστασης και να μπορέσουν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να επιστρέψουν στο επιστημονικό έργο τους, η Εταιρεία Μαξ Πλανκ και η κ. Σίνγκερ συμφώνησαν ότι με δική της πρωτοβουλία θα παραιτηθεί από τη θέση της ως διευθύντριας».

Η ανακοίνωση αναφέρει ακόμη ότι η Σίνγκερ «θα συνεχίσει το έργο της ως επιστημονική ερευνήτρια, σε μικρότερη κλίμακα, χωρίς να κατέχει διευθυντικές αρμοδιότητες και εκτός του Ινστιτούτου της Λειψίας». Της επιτράπηκε να ολοκληρώσει τα εκκρεμή ερευνητικά σχέδιά της με μια μικρή ομάδα συνεργατών, έξω όμως από το Ινστιτούτο της, χωρίς πάντως να έχει ακόμη διευκρινισθεί σε ποιο Ινστιτούτο πλέον θα ενσωματωθεί.

Η ίδια, σε επιστολή της προς τους ερευνητές του Ινστιτούτου, απολογήθηκε «για τα λάθη που έκανα ως νεαρή διευθύντρια ενός μεγάλου Τμήματος του Μαξ Πλανκ» και ανέφερε ότι «η φήμη μου και η επιστημονική καριέρα μου έχουν σοβαρά πληγεί».

Η Σίνγκερ, κόρη του διάσημου νευροεπιστήμονα Βολφ Σίνγκερ, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του νέου πεδίου της κοινωνικής νευροεπιστήμης, εστιάζοντας τις μελέτες της στην ενσυναίσθηση. Θεωρείτο ανέκαθεν οραματίστρια, εργασιομανής και τελειομανής – και αυτό δεν την έκανε καθόλου αγαπητή στους νεότερους ερευνητές.

Είχε κατηγορηθεί από τους συνεργάτες και υφισταμένους της ότι είχε δημιουργήσει μια «ατμόσφαιρα φόβου». Όπως είπε ένας ερευνητής, «οποτεδήποτε κάποιος είχε μια συνάντηση μαζί της, υπήρχαν μεγάλες πιθανότητες ότι θα βγει μετά δακρυσμένος».

Η Σίνγκερ, μεταξύ άλλων, κατηγορείται ότι έκανε άκαρδα σχόλια ακόμη και σε γυναίκες ερευνήτριες που έμεναν έγκυες. «Οι γυναίκες ήσαν τρομοκρατημένες. Πραγματικά φοβούνταν να της πουν για την εγκυμοσύνη τους. Γι’ αυτήν, το να έχεις μωρό, βασικά ήταν κάτι ανεύθυνο που πρόδιδε την υπόλοιπη ομάδα», δήλωσε μια ερευνήτρια που είχε την «ατυχία» να μείνει έγκυος.

Όπως είπε μια άλλη ερευνήτρια, όταν είπε στη Σίνγκερ ότι έμεινε έγκυος η τελευταία άρχισε να ουρλιάζει ότι το ερευνητικό εργαστήριο δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα και ότι θα ήταν υποχρεωμένη να δουλέψει διπλοβάρδιες, όταν επέστρεφε στη δουλειά μετά τη γέννα. Γενικότερα, η Σίνγκερ δεν έχανε ευκαιρία να εκτοξεύει απειλές και να απαξιώνει το έργο και τις προσωπικές ικανότητες των συνεργατών της.

Στο άκουσμα της παραίτησης, η Μπέτανι Κοκ, πρώην μέλος της ερευνητικής ομάδας της Σίνγκερ, η οποία πλέον εργάζεται στο Δουβλίνο, δήλωσε ανακουφισμένη. «Ευτυχώς άλλοι άνθρωποι δεν θα πρέπει να υποστούν αυτό που εμείς υποστήκαμε. Δεν θα έχει πια τόσο μεγάλο εργαστήριο και οι άνθρωποι που θα συνεργασθούν μαζί της, θα είναι πια πληροφορημένοι γι’ αυτήν» δήλωσε η Κοκ.

Το PhDnet, το δίκτυο των διδακτορικών φοιτητών της Εταιρείας Μαξ Πλανκ, εξέφρασε επίσης ικανοποίηση για την απόφαση, που χαρακτήρισε «αναγκαία και αρμόζουσα». Όπως δήλωσαν οι φοιτητές, «κανείς άλλος νέος ερευνητής δεν θα υποχρεωθεί να υποφέρει την απαράδεκτη συμπεριφορά της», ενώ επέκριναν και την Εταιρεία Μαξ Πλανκ ότι καθυστέρησε να πάρει σοβαρά τις καταγγελίες για να αποφύγει το σκάνδαλο – που τελικά δεν απέφυγε.

πηγη

Αρέσει σε %d bloggers: