Από ελιξίριο ζωής σε….«πηγή» θανάτου το νερό – Περισσότεροι από 300 εκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν από θανατηφόρες νόσους

 

Περισσότεροι από 300 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ασία, την Αφρική και την Λατινική Αμερική βρίσκονται αντιμέτωποι με κίνδυνο να προσβληθούν από θανατηφόρες νόσους, όπως χολέρα και τύφο, εξαιτίας της επιδείνωσης…
της ρύπανσης των υδάτων σε ποτάμια και λίμνες, ανέφερε το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον (UNEP).

Από το 1990 έως το 2010 η ρύπανση που προκλήθηκε από ιούς, βακτήρια και άλλους μικροοργανισμούς και τοξικούς ρύπους που έχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις στο περιβάλλον, όπως λιπάσματα ή πετρέλαιο, αυξήθηκε σε περισσότερα από τα μισά ποτάμια κατά μήκος των τριών ηπείρων, ενώ τα επίπεδα αλατότητας αυξήθηκαν κατά σχεδόν 1/3, σύμφωνα με την έρευνα της UNEP, που δόθηκε σήμερα στην δημοσιότητα.

Σύμφωνα με το πόρισμα της οργάνωσης των ΗΕ, η αύξηση του πληθυσμού, η επέκταση της γεωργίας και η απόρριψη μιας αυξανόμενης ποσότητας ακατέργαστων λυμάτων σε ποτάμια και λίμνες είναι ανάμεσα στις κύριες αιτίες για την αύξηση της ρύπανσης των επιφανειακών υδάτων, θέτοντας σε κίνδυνο περίπου 323 εκατομμύρια ανθρώπους.

«Το πρόβλημα της ποιότητας των υδάτων σε παγκόσμια κλίμακα και ο αριθμός των ανθρώπων που επηρεάζονται από την κακή ποιότητα του νερού είναι πολύ πιο σοβαρό από όσο περιμέναμε», τόνισε ο κύριος συντάκτης της έκθεσης Ντίτριχ Μπόρχαρντ στο Thomson Reuters Foundation.

Παρόλα αυτά, ένας σημαντικός αριθμός ποταμιών παραμένουν σε καλή κατάσταση και χρειάζεται να προστατευτούν, τόνισε ο Μπόρχαρντ σε τηλεφωνική επικοινωνία από την Γερμανία.

Περίπου το 1/4 των ποταμών στην Λατινική Αμερική, το 10% με 25% στην Αφρική και μέχρι και το 50% αυτών στην Ασία έχουν επηρεαστεί από σοβαρές ρυπάνσεις με παθογόνους οργανισμούς, που έχουν προκληθεί κατά κύριο λόγο από απορρίψεις ακατέργαστων λυμάτων σε ποτάμια και λίμνες, σύμφωνα με την έκθεση.

Περίπου 3,4 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από ασθένειες, όπως χολέρα, τύφο, πολιομυελίτιδα, ή διάρροια, που συνδέονται με παθογόνα μικρόβια και μικροοργανισμούς των υδάτων.

Εκτιμάται πως έως και 164 εκατομμύρια άνθρωποι στην Αφρική, 134 εκατομμύρια στην Ασία και 25 εκατομμύρια στην Λατινική Αμερική διατρέχουν κίνδυνο να προσβληθούν από αυτές τις νόσους.

Η έκθεση υπογραμμίζει πως το χτίσιμο περισσότερων αγωγών διάθεσης υγρών αποβλήτων δεν αρκεί για να αποτρέψει τις μολύνσεις και τους θανάτους, σημειώνοντας πως η λύση είναι η επεξεργασία των λυμάτων.

Η τάση της επιδείνωσης του επιπέδου ρύπανσης των υδάτων είναι «κρίσιμη», σημείωσε ο Μπόρχαρντ. «Είναι πολύ πιο δαπανηρός ο καθαρισμός των επιφανειακών υδάτων από σοβαρή ρύπανση από το να εφαρμόσουμε κατάλληλη διαχείριση που περιλαμβάνει την αποτροπή της», συμπλήρωσε, καταλήγοντας πως: «Τα μέσα υπάρχουν, αλλά η πρόκληση είναι τα χρησιμοποιήσουμε».

πηγη

http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/2016/08/300_31.html

Το κόστος διαφθοράς σαν συντελεστής της ανάπτυξης

Το κόστος διαφθοράς σαν συντελεστής της ανάπτυξης

Του Λέανδρου Ρακιντζή 

Η μόνη διέξοδος από την οικονομική κρίση, που μαστίζει τη χώρα μας, αποτελεί η οικονομική ανάπτυξή της. Τη μαγική λέξη ανάπτυξη, που όλοι την επαναλαμβάνουν ως πανάκεια, καθένας την αντιλαμβάνεται με το δικό του ιδιοτελή λόγο και καλλιεργεί τις ανάλογες προσδοκίες.

Σε γενικές, όμως, γραμμές είναι η επωφελής πλήρης εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας, που μπορεί να επιτευχθεί μόνον με επενδύσεις με ημεδαπά, αλλά κυρίως κεφάλαια από την αλλοδαπή για επιλεγμένα προγράμματα ανάπτυξης εξειδικευμένων καλλιεργειών και προϊόντων, που θα έχουν με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας προοπτικές επιτυχίας και όχι με κριτήρια πολιτικά.

Η ανάπτυξη πρέπει να γίνει κάθετα σ΄ όλα τα πεδία παραγωγής και παροχής υπηρεσιών με προσωπικό εξειδικευμένο και πρόθυμο να εργαστεί συνειδητά, καλά αμειβόμενο, για να εξέλθουμε σε βάθος χρόνου από την κρίση. Όλοι ομιλούν για την ανάγκη αναστροφής της οικονομικής ύφεσης, τις προϋποθέσεις που απαιτούνται και τονίζουν την αλλαγή της νοοτροπίας του Έλληνα, για την οποία χρειάζονται διεργασίες τουλάχιστον τριών γενεών.

Σχεδόν όλοι συμφωνούν για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, όπως η μείωση του εργατικού κόστους, ασφαλιστικών εισφορών, φορολογίας κ.λ.π., τα οποία, όμως, για να επιφέρουν κάποιο αποτέλεσμα πρέπει να ληφθούν συνολικά την κατάλληλη στιγμή και όχι ετεροχρονισμένα και με οικονομικά και όχι πολιτικά κριτήρια.

Συνθήκες ανάπτυξης

Γενικά για να εισέλθει η χώρα σε τροχιά ανάπτυξης πρέπει να συντρέξουν οι εξής συνθήκες:

– εργασιακή και κοινωνική ειρήνη, ασφάλεια δικαίου σε βάθος χρόνου, σταθερή φορολογική πολιτική, περιορισμός των συνδικαλιστών στα συνδικαλιστικά τους καθήκοντα και όχι να ασκείται πολιτική μέσω συνδικάτων.

– αναπτυξιακά κίνητρα με συνταγματικές εγγυήσεις για την εκ μέρους του κράτους μη αυθαίρετη και μονομερή μεταβολή των συμβάσεων υπό οποιοδήποτε πρόσχημα, πάταξης της φοροδιαφυγής όχι, όμως, με την παροχή διευκολύνσεων και διαγραφή των προσαυξήσεων διότι οι ειλικρινείς φορολογούμενοι νιώθουν αδικημένοι, υγιής ανταγωνισμός και άμεση παρέμβαση της επιτροπής ανταγωνισμού για την μη δημιουργία καρτέλ, ως και επαναφορά της αγρονομικής επιτροπής για τα ελάσσονα αγρονομικά αδικήματα.

– πάταξη της γραφειοκρατίας, κακοδιοίκησης και διαφθοράς στο δημόσιο τομέα, εκμηδένιση του κόστους της διαφθοράς, δηλαδή τα χρήματα που δίδονται ως προμήθεια [«μαύρα”] σε πολιτικούς ή υπηρεσιακούς παράγοντες για την έγκριση και υλοποίηση της επένδυσης και αν αυτό δεν είναι εφικτό. Ωστοσο, τουλάχιστον να είναι δυνατός ο… υπολογισμός τους από τους επενδυτές, διότι αποτελεί βασικό στοιχείο προϋπολογισμού μιας επένδυσης.

Το κόστος διαφθοράς

Για τον λόγο αυτό, λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από τους επενδυτές η, από την Διεθνή Διαφάνεια, σειρά κατάταξης της χώρας από άποψη διαφθοράς. Όλοι οι επαΐοντες [οικονομολόγοι, πολιτικοί, επίδοξοι σωτήρες] ηθελημένα αγνοούν ότι το κόστος της διαφθοράς αποτελεί έναν άγνωστο παράγοντα, που επηρεάζει το κόστος της ανάπτυξης και εμποδίζει τους επενδυτές να προχωρήσουν στα επενδυτικά τους σχέδια. Και μάλιστα σε μικρές επενδύσεις, όπου εμπλέκονται τοπικοί παράγοντες που το ελάχιστο που ζητούν είναι θέσεις εργασίας για τους δικούς τους ανθρώπους, οι οποίοι όχι μόνον δεν είναι παραγωγικοί, αλλά και ο επιχειρηματίας, αν τους προσλάβει θα διστάσει να τους απολύσει.

Όλοι ζητούν την πάταξη της διαφθοράς, η οποία δεν πρόκειται να εξαλειφθεί ολοσχερώς, αλλά αν ληφθούν τολμηρά μέτρα. Όπως η έγκριση της επένδυσης σε μια στάση, η κατά προτίμηση, άνευ αναβολών, ταχεία εκδίκαση των υποθέσεων διαφθοράς, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση ώστε να παταχθεί η γραφειοκρατία και στον τομέα των επενδύσεων. Η στελέχωση των θέσεων ευθύνης με επαγγελματίες που σέβονται τους εαυτούς τους και τις προοπτικές τους και όχι με αποτυχόντες πολιτευτές, που ως ορίζοντα έχουν μόνον τον χρόνο εξουσίας του κόμματός τους και δεν θέλουν να σχεδιάσουν πέραν αυτού ανάπτυξη. Και αυτό διότι πολλές φορές κυριαρχούνται από την υστερόβουλη σκέψη να μην επωφεληθεί το επόμενο κόμμα εξουσίας.

Απαιτείται, ακόμη, η παράλληλη αποτελεσματική λειτουργία της δικαιοσύνης, η ύπαρξη ισχυρής και συνεχούς πολιτικής βούλησης για την πάταξη της διαφθοράς, αλλά αυτά απαιτούν βάθος χρόνου, ενώ η ανάπτυξη της χώρας επείγει.

Σκοπός λοιπόν της δημοσίευσης αυτής είναι να καταστήσει το ζήτημα αυτό αντικείμενο συζητήσεως, μέσα από την οποία θα προκύψουν ιδέες και προτάσεις, εφαρμόσιμες και αποτελεσματικές, που θα είναι δυνατόν να υιοθετηθούν από το σύνολο του πολιτικού κόσμου και να μην γίνουν αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης

* Ο κ. Λέανδρος Ρακιντζής είναι Αρεοπαγίτης Ε.Τ., πρώην Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης 

πηγη

http://www.capital.gr/arthra/3150510/to-kostos-diafthoras-san-suntelestis-tis-anaptuxis

 

Πρέπει να οδηγούν οι ηλικιωμένοι;

Αποτέλεσμα εικόνας για old man drive

Όλο και πιο απαραίτητη γίνεται η αξιολόγηση της ικανότητας ηλικιωμένων για την παράταση ή τη διακοπή της οδήγησης, λόγω του αυξανόμενου ποσοστού ατόμων με άνοια σε αυτή την ηλικιακή ομάδα και του κινδύνου πρόκλησης ατυχημάτων, επισημαίνει η καθηγήτρια Εφαρμογών, στο Τμήμα Εργοθεραπείας του ΤΕΙ Αθηνών, Ιωάννα Κατσούρη, η οποία εκπονεί διδακτορική διατριβή με θέμα την επίδραση της άνοιας στην οδήγηση, υπό την επίβλεψη της καθηγήτριας του ΑΠΘ νευρολόγου-ψυχιάτρου Μάγδας Τσολάκη.

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Τσολάκη και η κ. Κατσούρη απαντούν από κοινού σε ερωτήματα για τις περιπτώσεις που δεν θα πρέπει να οδηγούν οι ηλικιωμένοι, για τις παθήσεις που επηρεάζουν την ικανότητα οδήγησης ηλικιωμένων, για το πώς προσδιορίζεται το στάδιο της άνοιας κατά το οποίο απαγορεύεται η οδήγηση και για το τι έδειξαν οι μελέτες.

Σε ποιες περιπτώσεις δεν θα πρέπει να οδηγούν οι ηλικιωμένοι και ποιες παθήσεις είναι απαγορευτικές για την οδήγηση;

Η οδήγηση από ηλικιωμένους και η ασφαλής μετακίνησή τους αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα λόγω του αυξανόμενου πληθυσμού αυτής της ηλικιακής ομάδας. Επιπλέον, αυτό που πρέπει να έχουμε υπόψη, εκτός της ασφάλειας των οδηγών και των επιβατών, είναι η ανεξαρτησία και αυτονομία που παρέχεται στους ηλικιωμένους, όταν είναι ικανοί να οδηγήσουν, και χάνεται όταν τους αφαιρείται αυτή η δυνατότητα.

Η ικανότητα οδήγησης επηρεάζεται από τα προβλήματα υγείας λόγω γήρανσης, καθώς αποτελεί μια Σύνθετη Δραστηριότητα (Complex Task) που απαιτεί την υγιή ακεραιότητα πολλών νοητικών και λειτουργικών ικανοτήτων, έτσι ώστε να μην υπάρχουν κίνδυνοι τόσο για τον οδηγό όσο και για τον συνοδηγό και τους συνεπιβαίνοντες στον όχημα και τους υπολοίπους που βρίσκονται στον δρόμο εκείνη την ώρα.

Η συγκροτημένη εξατομικευμένη εκτίμηση της συνολικής ικανότητας οδήγησης πρέπει να λαμβάνει υπόψη το ότι τα ηλικιωμένα άτομα έχουν πολλαπλή νοσηρότητα. Θα πρέπει να δίνεται έμφαση στις νευρολογικές, αισθητηριακές και συναισθηματικές δεξιότητες του ατόμου, καθώς και σε άλλες που έχουν σχέση με την οδήγηση, όπως η όραση και η ταχύτητα αντίδρασης. Η κλινική εικόνα μπορεί να παρέχει μια εκτίμηση για τη γενική ικανότητα του ασθενούς αλλά η κάθε νόσος θα πρέπει να εκτιμάται διαφορετικά.

Για παράδειγμα η άνοια και η νόσος Parkinson χρήζουν μιας διαχρονικής προσέγγισης, λόγω της προοδευτικής τους φύσης.

Πώς επηρεάζει η έκπτωση των νοητικών λειτουργικών την ικανότητα οδήγησης και ποιος αποφασίζει αν θα πρέπει να οδηγεί κάποιος που έχει άνοια;

Η άνοια ως σύνδρομο στα πρώτα στάδιά της επηρεάζει τις νοητικές και σύνθετες λειτουργίες, όπως την ικανότητα οδήγησης. Συγκεκριμένα, οι λειτουργίες που χρειάζονται στην οδήγηση και επηρεάζονται από τη νόσο είναι οι εκτελεστικές, η ικανότητα προσοχής και η ταχύτητα αντίδρασης και άμεσης λύσης τού εκάστοτε προβλήματος, που προκύπτει στον δρόμο. Παρά το γεγονός ότι η οδήγηση είναι μια αυτοματοποιημένη διαδικασία ως προς τον χειρισμό του οχήματος και συνδέεται με την άδηλη μνήμη, παραμένει σύνθετη αναφορικά με την επεξεργασία των ερεθισμάτων. Αυτό σημαίνει ότι ο ασθενής θα πρέπει να εκτιμήσει σωστά τις αποστάσεις, να χειριστεί πολλά ερεθίσματα ταυτόχρονα, να έχει εστιασμένη προσοχή, να έχει άμεση αντίδραση στον κίνδυνο, αλλά και να ερμηνεύει σωστά τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

Η ικανότητα οδήγησης έχει συσχετισθεί με τη βραχυπρόθεσμη μνήμη, την οπτική παρακολούθηση αλλά και τη βαθμολογία του Mini-Mental State Examination, το οποίο είναι μια σύντομη εξέταση νοητικής των ηλικιωμένων. Οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο τύπος και ο βαθμός της νοητικής λειτουργίας είναι οι καλύτεροι προγνωστικοί παράγοντες για την ικανότητα οδήγησης σε σχέση με την ηλικία και τη διάγνωση.

Για τα άτομα με Ήπια Νοητική Διαταραχή (ΗΝΔ-θεωρείται το προστάδιο της άνοιας) που συνεχίζουν να οδηγούν ακόμη και μετά τη διάγνωση, κάποια στιγμή η ικανότητα ασφαλούς οδήγησης θα χαθεί, καθώς η νόσος εξελίσσεται, οι δε επαγγελματίες υγείας δεν είναι εφοδιασμένοι με τις κατάλληλες γνώσεις και την κατάλληλη εκπαίδευση σε αυτόν τον τομέα. Επιπλέον, ενώ παλαιότερα επικρατούσε η αντίληψη ότι σε περίπτωση οποιασδήποτε μορφής νοητικής διαταραχής η οδήγηση θα πρέπει να διακόπτεται, σήμερα δίνεται περισσότερο έμφαση στην παροχή φροντίδας με επίκεντρο τον ασθενή, απορρίπτοντας την παλαιότερη αντίληψη, καθώς η ανεξαρτησία του ασθενούς είναι πολύ σημαντική.

Οι παρεμβάσεις για τα προγράμματα οδήγησης και αξιολόγησης της ικανότητας οδήγησης είναι σημαντικά για την αντιμετώπιση των νοητικών-αντιληπτικών ικανοτήτων και της φυσικής κατάστασης των πασχόντων. Η παύση της οδήγησης βάσει ιατρικών συστάσεων συμβάλλει στην πρόληψη των ατυχημάτων.

Πώς προσδιορίζεται το στάδιο της άνοιας, το οποίο θα είναι απαγορευτικό για την οδήγηση;

Η εκτίμηση της ικανότητας των ατόμων με άνοια να συνεχίσουν την οδήγηση γίνεται όλο και πιο συχνό κλινικό πρόβλημα. Λόγω του αυξανόμενου ποσοστού των ηλικιωμένων με άνοια και των κινδύνων πρόκλησης ατυχημάτων, γίνεται όλο και πιο απαραίτητη η αξιολόγηση της ικανότητας συνέχισης ή διακοπή της οδήγησης.

Ένας κλινικά ενδεδειγμένος τρόπος για την αξιολόγηση της ικανότητας οδήγησης των ατόμων με άνοια είναι η κλινική εξέταση, η χρήση των νευροψυχολογικών δοκιμασιών, του προσομοιωτή οδήγησης (driving simulator) καθώς και της αξιολόγησης σε πραγματικές συνθήκες οδήγησης (on – roadtesting).

Στην Ευρώπη υπάρχουν προγράμματα που έχουν ως στόχο την πρόταση πρωτοκόλλων για δοκιμασίες εκτίμησης της ικανότητας οδήγησης των ηλικιωμένων καθώς και των ατόμων με άνοια σε πραγματικές συνθήκες οδήγησης.

Υπάρχουν δοκιμασίες που εξετάζουν τη νοητική και οπτική ικανότητα για την πρόβλεψη των επιδόσεων οδήγησης. Εκτιμούν την ταχύτητα επεξεργασίας των πληροφοριών, της νοητικής και της ψυχοκινητικής λειτουργίας, της οπτικοχωρικής απόδοσης, της διατήρησης της προσοχής και της εκτελεστικής λειτουργίας. Τα δεδομένα που συλλέγονται αφορούν τρεις κατηγορίες: α) τη συμπεριφορά συντήρησης του οδηγητικού ελέγχου, β) τα ατυχήματα και τις παραβιάσεις και γ) τον χρόνο αντίδρασης και προσοχής.

Υπάρχουν, ωστόσο, σημεία που προειδοποιούν ότι ο ασθενής έχει χάσει την ικανότητα οδήγησης και αυτά συμπεριλαμβάνουν τα ακόλουθα: έλλειψη παρατήρησης των σημάτων οδικής κυκλοφορίας, σύγχυση μεταξύ του πεταλιού εκκίνησης και επιτάχυνσης με το φρένο, οδήγηση σε ακατάλληλες ταχύτητες, άσκοπη ακινητοποίηση του οχήματος, αργή αντίδραση, ύπαρξη δυσκολιών στις αριστερές στροφές, ενόχληση από τους υπόλοιπους οδηγούς, πρόκληση φθορών στο όχημα αλλά και δυσκολία προσανατολισμού.

Υπάρχουν μελέτες πάνω σε αυτό το θέμα; Αν υπάρχουν τι προκύπτει από αυτές;

Λίγες μελέτες έχουν επιβεβαιώσει την προγνωστική αξία του Mini-Mental State Examination για τον προσδιορισμό της επίδοσης σε πραγματικές συνθήκες οδήγησης. Όσον αφορά τους ασθενείς με ΗΝΔ η Δοκιμασία του Ρολογιού -μια εξέταση των οπτικοχωρικών ικανοτήτων- είναι ένας ισχυρός προγνωστικός δείκτης για τη λήψη απόφασης διακοπής της οδήγησης, σε συνδυασμό με την ανησυχία του περιθάλποντα.

Μια ακόμη δοκιμασία είναι ο προσομοιωτής οδήγησης που μπορεί να μην είναι ευρέως αποδεκτός για την αξιολόγηση ατόμων με νόσο Αλτσχάιμερ, αλλά είναι ένα δυνητικά χρήσιμο εργαλείο για έρευνα. Σε μια μελέτη διερευνήθηκε η σχέση μιας σειράς νευροψυχολογικών δοκιμασιών και του προσομοιωτή οδήγησης μεταξύ ασθενών με νόσο Αλτσχάιμερ και αγγειακή άνοια. Βρέθηκε ότι οι νευροψυχολογικές δοκιμασίες συσχετίζονται με τον προσομοιωτή οδήγησης και πιο συγκεκριμένα οι υπερβάσεις ορίων στις λωρίδες οδήγησης σχετίστηκαν με τον μεγαλύτερο αριθμό των νευροψυχολογικών δοκιμασιών. Η εκκίνηση και η επιτάχυνση, η χρήση φρένου, η οριζόντια κίνηση των οφθαλμών συσχετίσθηκαν σημαντικά με τις επιδόσεις οδήγησης των συμμετεχόντων. Βρέθηκε επίσης ότι τα άτομα της ομάδας ελέγχου τηρούσαν συχνότερα τα όρια στην λωρίδα κυκλοφορίας τους. Μέσω συνέντευξης για την οδηγητική συνήθεια βρέθηκε ότι οι ασθενείς με νόσο Αλτσχάιμερ δεν οδηγούν συχνά προς απομακρυσμένες περιοχές, οδηγούν λιγότερο κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας και με λιγότερους επιβάτες.

Οι διάφορες έρευνες που υποστηρίζουν ότι οι ηλικιωμένοι οδηγοί αυτορρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους, έτσι ώστε να ελαχιστοποιήσουν τους κινδύνους ασφαλείας που προέρχονται από νοητικές διαταραχές, δεν βασίζονται σε πραγματικές συμπεριφορές.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

http://www.boro.gr/141342/prepei-na-odhgoyn-oi-hlikiwmenoi

Ασυνήθιστη καταιγίδα σκότωσε 323 ταράνδους στη Νορβηγία

 

Μία απρόσμενη καταιγίδα με κεραυνούς και αστραπές είχε αποτέλεσμα τον θάνατο 323 ταράνδων σε μια απομακρυσμένη ορεινή περιοχή της Νορβηγίας, δήλωσαν αξιωματούχοι τη Δευτέρα.

Τα νεκρά ζώα βρέθηκαν στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο, πολλά με τα κέρατά τους να έχουν μπλεχτεί, μετά την καταιγίδα στο Χάρντανγκερ της νότιας Νορβηγίας την Παρασκευή.

reindeer

«Δεν έχουμε ξαναδεί κάτι τέτοιο» είπε ο Κιάρταν Κνούτσεν, της περιβαλλοντικής υπηρεσίας της Νορβηγίας, προσθέτοντας ότι υπήρχαν κατά καιρούς μεμονωμένα περιστατικά με πρόβατα ή ταράνδους.

Οι τάρανδοι τείνουν να μαζεύονται σε μεγάλες ομάδες όταν νιώθουν κίνδυνο. Είναι άγνωστο εάν σκοτώθηκαν από έναν κεραυνό ή περισσότερους.

reindeer

Η υγρασία ήταν πολύ μεγάλη στο Χάρντανγκερ, κάτι που φαίνεται πως βοήθησε στη μετάδοση του ηλεκτρισμού από τον κεραυνό.

reindeer

πηγη

http://www.huffingtonpost.gr/2016/08/29/norway-tarandoi_n_11763600.html?utm_hp_ref=greece&ir=Greece

Πόσο διαρκεί πλέον ο ήχος της σιωπής στον πλανήτη μας

Πόσο διαρκεί πλέον ο ήχος της σιωπής στον πλανήτη μας

Ο άνθρωπος που πολεμάει την ηχορύπανση

 

Δεκαπέντε λεπτά: τόσος είναι ο μέγιστος χρόνος που μπορεί να περάσει σήμερα κανείς στα περισσότερα σημεία του πλανήτη χωρίς να ακούσει κάποιον ήχο που να είναι προϊόν της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Κι αν λάβει υπόψη του, ότι πριν από είκοσι χρόνια αυτό το χρονικό διάστημα ήταν μερικές ώρες, δεν μπορεί παρά να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα: η σιωπή είναι είδος προς εξαφάνιση.

Τα μέρη όπου μπορεί κανείς να ξεπεράσει αυτό το τέταρτο της σιωπής δεν είναι περισσότερα από δεκαπέντε σε ολόκληρο τον κόσμο. Τουλάχιστον, σε τόσα τα υπολογίζει ο Γκόρντον Χέμπτον, ο άνθρωπος που έχει κάνει τρεις φορές τον γύρο του κόσμου για να καταγράψει τους ήχους και τη σιωπή της φύσης. Ο Χέμπτον έχει καταρτίσει τη λίστα της σιωπής, η οποία όπως λέει σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα», μικραίνει συνεχώς.

Αυτή η μοναδική περιήγηση του ανθρώπου που έχει αφιερωθεί στην υπεράσπιση της σιωπής αποτυπώθηκε στο βραβευμένο με Emmy ντοκιμαντέρ «Vanishing Dawn Chorus» («Η χορωδία της αυγής που σβήνει»). Η κάμερα τον ακολουθεί ενώ εκείνος ηχογραφεί σε διάφορα σημεία του πλανήτη τους ήχους της φύσης καθώς ανατέλλει ο ήλιος. Σήμερα ο Γκόρντον Χέμπτον ζει παράγοντας ηχητικά εφέ για βιντεοπαιχνίδια από τους ήχους που έχει συγκεντρώσει από τη φύση. Ο στόχος του, ωστόσο, παραμένει ένας: Η προστασία της σιωπής. Ή – από την άλλη πλευρά – η καταπολέμηση της ηχορύπανσης.

Μάχη κατά των θορύβων

Είναι ένα στοίχημα που ξεκίνησε το 2005 όταν ο Χέμπτον ανέκτησε την ακοή του έπειτα από 18 μήνες ενόχλησης στο εσωτερικό του αυτιού του. Ήταν ένα συνεχές βουητό. Εκείνον τον ενάμιση χρόνο ο Χέμπτον ένιωσε ότι έζησε τον μικρόκοσμό του, αυτό που θα ζήσει η ανθρωπότητα στο μέλλον εάν η ηχορύπανση συνεχιστεί σε αυτούς τους ρυθμούς. Έναν εφιάλτη, με άλλα λόγια. «Ο ακουστικός ορίζοντας – λέει στη Ρεπούμπλικα – σε μέρη όπου υπάρχει σιωπή φτάνει τα 30 χιλιόμετρα. Επομένως, εάν προστατεύσω τη σιωπή σε ένα και μόνο σημείο, προστατεύω μία περιοχή από τον θόρυβο σε ακτίνα τριάντα χιλιομέτρων. Αυτό μεταφράζεται σε μία έκταση 2.800 τετραγωνικών χιλιομέτρων». Είναι μία έκταση, περίπου, όσο ο νομός Ηλείας. Στην περίπτωση του Γκόρντον Χέμπτον είναι το Ολυμπιακό Εθνικό Πάρκο, κοντά στο Σιάτλ. Σε ένα σημείο εκεί έχει τοποθετήσει ο αμερικανός ερευνητής μία κόκκινη πέτρα, ως κέντρο ενός κύκλου ακτίνας τριάντα χιλιομέτρων τον οποίο πρέπει να υπερασπιστεί από τον θόρυβο.

Με ποιον τρόπο; Ο Χέμπτον επιστρέφει περιοδικά στο σημείο που έχει τοποθετήσει την κόκκινη πέτρα και καταγράφει τους ήχους τους περιβάλλοντος. Εάν διαπιστώσει ότι υπάρχουν οχλήσεις εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας, ψάχνει την πηγή τους. Το επόμενο βήμα είναι να γράψει στους υπεύθυνους επισυνάπτοντας πάντα ένα ηχητικό αρχείο με τους φυσικούς ήχους του πάρκου, οι οποίοι διακόπτονται από τον θόρυβο.

Το τζουκμπόξ του πλανήτη

Ακούγεται πολύ δονκιχωτικό, αλλά δεν είναι και τόσο: Τρεις αεροπορικές εταιρείες άλλαξαν τις πορείες των πτήσεών τους, ενώ η δραστηριότητά τους έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον του Κογκρέσου. Μα δεν αρκούν τα διπλά τζάμια και οι ωτοασπίδες για να προστατευτούμε από τον θόρυβο; «Η σιωπή που πρέπει να προστατεύσουμε – απαντά – δεν είναι απλώς η απουσία των ήχων και των θορύβων. Είναι η φωνή της φύσης. Τα ποτάμια, τα δάση, η θάλασσα εκπέμπουν με διαφορετικό τρόπο και σε διαφορικές συχνότητες τα ηχητικά τους κύματα. Έτσι, ένα σύνολο στατικών ήχων μετατρέπεται σε μια ροή».

Η Γη – συνεχίζει ο Γκόρντον Χέμπτον – είναι ένα τζουκμπόξ που λειτουργεί με ηλιακή ενέργεια, με το μέγιστο των ήχων στον Ισημερινό και με το ελάχιστο στους δύο πόλους. Η ηχορύπανση διαταράσσει αυτή τη συνεχή ανταλλαγή μουσικής, στίχων, βουητών και ψιθύρων που είναι απαραίτητη στα ζώα για την επιβίωσή τους και σε εμάς τους ανθρώπους για να διατηρούμε τα επίπεδα τους στρες μας σε χαμηλά επίπεδα.

Γιατί το σώμα μας δεν σταματά να ακούει ποτέ.

πηγη

http://www.newsbeast.gr/environment/arthro/2356000/poso-diarki-pleon-o-ichos-tis-siopis-ston-planiti-mas

Ξηλώνεται ο «Καλλικράτης»… χιλιάδες συμβασιούχοι στους ΟΤΑ γίνονται αορίστου χρόνου

Ξηλώνεται ο «Καλλικράτης»... χιλιάδες συμβασιούχοι στους ΟΤΑ γίνονται αορίστου χρόνου

Σε αορίστου χρόνου αναμένεται να μετατραπούν οι συμβάσεις χιλιάδων συμβασιούχων έργου και ορισμένου χρόνου,όπως είχε αποκαλύψει πριν από μήνες το Newpost,καθώς με βάση το άρθρο 20 του σχεδίου νόμου που το Υπουργείο Εσωτερικών ανάρτησε χθες για δημόσια διαβούλευση οι δήμοι δεν θα υποχρεούνται πλέον να ασκούν υπέρ του δημοσίου ένδικα μέσα σε δικαστικές αποφάσεις που δικαιώνουν προσωρινά συμβασιούχους.

Σύμφωνα με το άρθρο οι δήμοι (σε αντίθεση με ότι προβλέπει ο νόμος για τον «Καλλικράτη«) καλούνται να μην ασκήσουν η να παραιτηθούν από ένδικα μέσα (εφέσεις η αναιρέσεις) σε προσφυγές συμβασιούχων οι οποίοι δικαιώθηκαν στα δικαστήρια είτε με προσωρινές διαταγές η ασφαλιστικά μέτρα είτε με πρωτόδικες αποφάσεις αποκτώντας το δικαίωμα να παραμείνουν η να επανέλθουν προσωρινά στην υπηρεσία τους.

Η παραίτηση από ένδικα μέσα αφορά και χιλιάδες περιπτώσεις συμβασιούχων οι οποίοι με προσφυγές τους και με το επιχείρημα ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες πετύχαιναν σε πρώτο βαθμό την μετατροπή των συμβάσεων τους σε αορίστου χρόνου αλλά οι δήμοι προχωρούσαν βάσει του νόμου του «Καλλικράτη» υποχρεωτικά σε εξάντληση των ένδικων μέσων (εφέσεις η αναιρέσεις) με αποτέλεσμα στο Εφετείο η στον Άρειο Πάγο αρκετοί συμβασιούχοι να χάνουν το δικαίωμα της μονιμοποίησης .Μέχρι σήμερα η δημόσια διοίκηση είναι υποχρεωμένη να συμμορφώνεται και να εντάσσει σε κενές οργανικές θέσεις μόνο συμβασιούχους που κέρδισαν την υπόθεσή τους με αμετάκλητες αποφάσεις Ανωτάτων δικαστηρίων Ανάλογη ρύθμιση είχε επιχειρήσει πριν από λίγους μήνες να συμπεριλάβει στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης για την αξιολόγηση στο δημόσιο και ο Αναπληρωτής Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης Χριστόφορος Βερναρδάκης και αφορούσε τους συμβασιούχους έργου και ορισμένου χρόνου σε όλο το δημόσιο ,αλλά τελικώς αποσύρθηκε μετά τις έντονες αντιδράσεις βουλευτών της αντιπολίτευσης.

Απαραίτητη προϋπόθεση ,όπως αναφέρεται στο άρθρο 20 του σχεδίου νόμου, είναι οι Δήμοι να αιτιολογούν την παραίτησή τους από τα ένδικα μέσα με σχετική γνωμοδότηση δικηγόρου η προϊσταμένου της οικονομικής υπηρεσίας των Ο.Τ.Α η των νομικών τους προσώπων. από την οποία να προκύπτει ότι διαθέτουν τους οικονομικούς πόρους για τη μισθοδοσία των συμβασιούχων των οποίων οι συμβάσεις θα ανανεώνονται η θα μετατραπούν σε αορίστου χρόνου.

Με το ίδιο άρθρο χαρακτηρίζονται νόμιμες οι ενέργειες δήμων, οι οποίοι παρανόμως στο παρελθόν και παρά την υποχρέωση για εξάντληση των ένδικων μέσων υπέρ του δημοσίου , δεν τα ασκούσαν με αποτέλεσμα να διώκονται πειθαρχικά , σύμφωνα με νόμο που είχε ψηφιστεί επί Υπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη στο Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης.Ανάμεσά τους οι Δήμοι Αθηναίων,Θεσσαλονίκης ,και πλήθος επαρχιακών Δήμων αλλά και η Περιφέρεια Αττικής οι οποίοι παρανόμησαν και με αποφάσεις Δημοτικών η Περιφερειακών Συμβουλίων (με την έγκριση σχεδόν όλων των δημοτικών η Περιφερειακών παρατάξεων) δεν άσκησαν εφέσεις στα Δικαστήρια κατά Πρωτόδικων αποφάσεων που δικαίωναν εκατοντάδες συμβασιούχους (κυρίως στην καθαριότητα)με αποτέλεσμα οι συμβάσεις τους να μετατραπούν από έργου η ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου.

Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς πρόκειται για τουλάχιστον 3.000 συμβασιούχους σε δήμους οι οποίοι τώρα πλέον θα παραμείνουν στη θέση τους ακόμη και με προσωρινές αποφάσεις δικαστηρίων παρότι έληξαν οι συμβάσεις τους ,ενώ για τουλάχιστον 1.000-2.000 οι συμβάσεις τους θα μετατραπούν σε αορίστου χρόνου.

πηγη

http://newpost.gr/ellada/555733/kshlwnetai-o-kallikraths-xiliades-symbasioyxoi-stoys-ota-ginontai-aoristoy-xronoy