Eurostat: Πάνω από ένας στους τρεις Έλληνες χωρίς βασικά αγαθά

φτώχεια, poverty

Το 36% της Ελλάδας εκτιμάται πως δεν είχε δυνατότητα να αποκτήσει ή να απολαύσει βασικά υλικά και κοινωνικά αγαθά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Eurostat), κατά το περασμένο έτος η Ελλάδα βρέθηκε στην πρώτη πεντάδα των χωρών που οι πολίτες της στερούνται τέτοιου είδους αγαθά.

Συγκεκριμένα, το 36% της Ελλάδας εκτιμάται πως δεν είχε δυνατότητα να αποκτήσει ή να απολαύσει βασικά υλικά και κοινωνικά αγαθά. Λίγο πιο ψηλά στη λίστα, η Ρουμανία με ποσοστό 50% και η Βουλγαρία με 48%. Την πρώτη πεντάδα «κλείνουν» η Ουγγαρία με 32% και η Λιθουανία με 29%.

Στον αντίποδα, οι Σκανδιναβικές χώρες και το Λουξεμβούργο παρουσιάζουν τα χαμηλότερα ποσοστά στέρησης βασικών αγαθών: 3% για τη Σουηδία, 4% για τη Φινλανδία, 5% για το Λουξεμβούργο και 6% για τη Δανία. Συνολικά στην Ευρώπη, το 16% των πολιτών βρίσκεται σε ανάλογη αδυναμία, ποσοστό που υπολογίζεται σε περισσότερα από 75 εκατ. πολίτες.

Σημειώνεται πως για να θεωρηθεί πως κάποιος στερείται βασικών αγαθών, θα πρέπει να μην μπορεί να κάνει τουλάχιστον πέντε πράγματα από: Την αντιμετώπιση εκτάκτων εσόδων, μια εβδομάδα τον χρόνο διακοπές, εμπρόθεσμη πληρωμή ενοικίων και λογαριασμών, ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή λαχανικά κάθε δεύτερη ημέρα, κατοχή αυτοκινήτου ή βαν, αντικατάσταση φθαρμένων ρούχων με καινούρια, τακτικές δραστηριότητες αναψυχής, σύνδεση στο διαδίκτυο, κλπ.

Advertisements

Mε μισθούς φτώχειας και «μισές δουλειές» μειώνεται η ανεργία

Οι 4ωρες θέσεις απασχόλησης με αμοιβή 342 ευρώ καθαρά είναι η αιτία μείωσης του αριθμού των ανέργων. Σε διαρκή υποχώρησης ο μέσος μισθός: καθαρά 763 ευρώ.

me-misthous-ftwxeias-kai-mises-douleies-meiwnetai-i-anergia
Η αποκλιμάκωση της ανεργίας αποτελεί ένα από τα βασικά επιχειρήματα των κυβερνητικών στελεχών στην υπεράσπιση της αποτελεσματικότητας της κυβέρνησης. Και πράγματι ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων μειώνεται άλλα αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στη δημιουργία 4ωρων θέσεων απασχόλησης με αμοιβές 342 ευρώ καθαρά! Τα αριθμητικά και στατιστικά στοιχεία από την ΕΡΓΑΝΗ δείχνουν ότι οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης υποχωρούν, και στην αγορά εργασίας κυριαρχούν οι συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας.Επίσης ο μέσος μισθός κατρακυλάει συνεχώς και μέσα σε διάστημα 12 μηνών ( Μάρτιος 2016- Μάρτιος 2017) έχει υποχωρήσει από τα  984,21 ευρώ στα 957,3 ευρώ μικτά. Ο μέσος καθαρός μισθός (χωρίς φόρους και ασφαλιστικές εισφορές) ήταν τον περασμένο Μάρτιο  763 ευρώ. Το ζοφερό οικονομικό και κοινωνικό σκηνικό μέσα στο οποίο ζουν οι Ελληνες ολοκληρώνουν τα στοιχεία της Eurostat για το 2016. Αυτά δείχνουν ότι 1 στους 3 Ελληνες στερούνται βασικά υλικά και κοινωνικά αγαθά με το βιοτικό επίπεδο να είναι οριακά καλύτερο από την Ρουμανία και τη Βουλγαρία.

Νοέμβριος του 2017: 169.819 προσλήψεις – 209.040 αποχωρήσεις & απολύσεις

Τα στοιχεία της ΕΡΓΑΝΗ για το μήνα Νοέμβριο δείχνουν αρνητικό ισοζύγιο προσλήψεων – αποχωρήσεων κατά 39.221 θέσεις εργασίας το Νοέμβριο. Ειδικότερα, οι αναγγελίες πρόσληψης ανήλθαν σε 169.819, ενώ οι αποχωρήσεις σε 209.040. Σημειώνεται ότι είναι η χειρότερη επίδοση το Νοέμβριο από το 2011.

Από τις 209.040 συνολικά αποχωρήσεις, οι 64.693 προήλθαν από οικειοθελείς αποχωρήσεις και οι 144.347 από καταγγελίες συμβάσεων αορίστου χρόνου ή λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου

Εκείνο ωστόσο που προκαλεί μεγαλύτερη εντύπωση είναι τα συνολικά στοιχεία από 1/1/2017 έως 30/11/2017.

Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία στο σύνολο του ενδεκαμήνου από τις 2.228.334 προσλήψεις που έγιναν οι 1.010.106 ήταν πλήρους απασχόλησης ενώ οι υπόλοιπες ήταν για μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση. Τουτέστιν, μόλις το 45,33% ήταν προσλήψεις πλήρους απασχόλησης. Το 40,83% ήταν μερικής απασχόλησης και το 13,84% ήταν εκ περιτροπής απασχόληση.

Δείτε τους πίνακες:

Διαβάστε όλα τα στοιχεία εδώ

Οι λόγοι που κατρακυλάει ο μέσος μισθός

Σύμφωνα με τα στοιχεία από την επεξεργασία των Περιοδικών Αναλυτικών Δηλώσεων του ΙΚΑ την περασμένη εβδομάδα προέκυψε πως στον ιδιωτικό τομέα ο μέσος μισθός  διαμορφώθηκε τον Μάρτιο στα 957,3 ευρώ μεικτά πέφτοντας από τα 984,21 ευρώ που ήταν τον Μάρτιο του 216.  

1.       Πρώτος βασικός λόγος είναι η επέκταση της μερικής απασχόλησης. Τον Μάρτιο του 2016, οι καταγεγραμμένοι μερικώς απασχολούμενοι ήταν 531.664. Τον Μάρτιο του 2017 μετρήθηκαν 582.041. Η αύξηση φτάνει στο 10% μέσα σε μόλις έναν χρόνο. Λογικό είναι να πέφτει ο μέσος μισθός στην Ελλάδα όταν προστίθενται ολοένα και περισσότεροι μερικώς απασχολούμενοι οι οποίοι αμείβονται με 407 ευρώ τον μήνα. Πληθυσμός 582.041 ατόμων ο οποίος μάλιστα αυξάνεται με ρυθμό της τάξεως του 10%, καταλήγει να ζει με 342 ευρώ καθαρά αν αφαιρεθούν και οι ασφαλιστικές εισφορές.

2.       Ο δεύτερος βασικός λόγος είναι η απόσυρση των παλαιότερων και υψηλότερα αμοιβόμενων εργαζομένων (κυρίως λόγω συνταξιοδότησης) και η αντικατάστασή τους από «φρέσκο» εργατικό δυναμικό το οποίο αμείβεται και με σαφώς χαμηλότερες αποδοχές. Δεν είναι τυχαία η συνεχιζόμενη μείωση του μέσου μισθού για τους εργαζόμενους με πλήρες ωράριο και κανονικό μισθό. Ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης έχει υποχωρήσει τον Μάρτιο του 2017 στα 1199 ευρώ μεικτά. Τον Μάρτιο τυο 2016 ήταν στα 1219 ευρώ μεικτά. Ακόμη και ο «τυχερός» που διατηρεί μια θέση με 8ωρη απασχόληση, αναγκάζεται να τα βγάζει πέρα με 919 ευρώ καθαρά τα οποία μάλιστα θα γίνουν και λιγότερα μέσα στην επόμενη 2ετία λόγω της μείωσης του αφορολογήτου.

Σε επίπεδα Ρουμανίας και Βουλγαρίας η ζωή για 1έναν στους 3 Ελληνες

ΟΙ Ελληνες μετά τους Ρουμάνους και τους Βούλγαρους στερούνται τα περισσότερα κοινωνικά και υλικά αγαθά όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Eurostat για το 2016. Συγκεκριμένα ένας στους τρεις Έλληνες ή το 32%, το 2016, δεν είχε τη δυνατότητα να απολαύσει βασικά υλικά, αλλά και κοινωνικά αγαθά.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν μπορούν :

Στην κορυφή της Ευρώπης βρίσκεται η Ρουμανία και η Βουλγαρία, με τις στερήσεις να αφορούν σχεδόν έναν στους δύο πολίτες.

– Να αντιμετωπίσουν έκτακτα έξοδα
– Να κάνουν μία εβδομάδα διακοπές
– Να μην καθυστερούν την πληρωμή υποθηκών, ενοικίων, λογαριασμών κοινής ωφέλειας ή δόσεων από αγορά καταναλωτικών προϊόντων
– Να έχουν ένα γεύμα με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή λαχανικά κάθε δεύτερη μέρα
– Να έχουν θέρμανση στο σπίτι
– Να διατηρούν αυτοκίνητο ή βαν για προσωπική τους χρήση
– Να αντικαταστήσουν έπιπλα στο σπίτι τους, αν έχουν φθαρεί
– Να ανανεώσουν τα φθαρμένα ρούχα τους
– Να έχουν δύο ζευγάρια παπούτσια που ταιριάζουν τέλεια στα πόδια τους
– Να ξοδεύουν λίγα χρήματα για τον εαυτό τους κάθε εβδομάδα
– Να έχουν τακτικές δραστηριότητες αναψυχής
– Να βγαίνουν μια φορά το μήνα με την οικογένεια ή με φίλους για ποτό ή φαγητό
– Να έχουν σύνδεση στο Διαδίκτυο

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, το 2016 το 16% του πληθυσμού της ΕΕ (75.000.000 άτομα) υπέστη υλική και κοινωνική στέρηση.

Το 2016, το υψηλότερο ποσοστό υλικών και κοινωνικής στέρησης, το οποίο ισχύει για το ήμισυ περίπου του πληθυσμού, καταγράφηκε στη Ρουμανία (50%) και στη Βουλγαρία (48%), ακολουθούμενες από χώρες στις οποίες επλήγη ένα στα τρία άτομα: Ελλάδα (36%), Ουγγαρία (32%) και Λιθουανία (29%).

Αντίθετα, τα σκανδιναβικά κράτη μέλη και το Λουξεμβούργο ανέφεραν τα χαμηλότερα μερίδια υλικής και κοινωνικής στέρησης: 3% στη Σουηδία, 4% στη Φινλανδία, 5% στο Λουξεμβούργο και 6% στη Δανία.

Σε όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, το ποσοστό υλικής και κοινωνικής στέρησης είναι υψηλότερο μεταξύ των ατόμων με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο (δευτεροβάθμιας ή χαμηλότερης) εκπαίδευσης.

Ένα στα τέσσερα άτομα (25%) με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο στην ΕΕ πάσχει από υλική και κοινωνική στέρηση, ενώ το ποσοστό αυτό μειώνεται σε ένα στα επτά επτά (14%) για τα άτομα με ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και επιπλέον σε ένα στα 20 (5% ) μεταξύ των ατόμων με ανώτερη (τριτοβάθμια) εκπαίδευση.

πηγη 

 

26 Ξεκάθαρα Σημάδια που Φανερώνουν ότι ένας Άνθρωπος έχει Ψυχολογικά Τραύματα από την Παιδική του Ηλικία.

Μεγαλώνοντας, η ανατροφή μας έχει πολύ μεγάλη σχέση με τις ικανότητές και τις αντιδράσεις μας ως ενήλικες. Και έχει παρατηρηθεί πως θύματα συναισθηματικής κακοποίησης έχουν κάποιες συμπεριφορές που τους κάνουν να ξεχωρίζουν.

Εάν έχετε υπάρξει θύμα κακοποίησης, τότε μάλλον θα θέλετε να διαβάσετε την λίστα που ακολουθεί. Το να καταλαβαίνεις από πού προέρχεται κάποιος ή να κατανοείς περισσότερο τον εαυτό σου μπορεί να κάνει την διαφορά.

1. Αμφισβητείτε τον εαυτό σας παρόλο που ξέρετε πως έχετε δίκιο.

2. Νιώθετε την ανάγκη να λέτε συνέχεια ‘συγνώμη’.

3. Αμφισβητείτε τα πάντα και φοβάστε πως κάτι κακό θα συμβεί.

4. Είστε σκληρός αλλά ταυτόχρονα πολύ ευαίσθητος.

5. Είστε αναποφάσιστος.

6. Έχετε πολύ αυτοπειθαρχία και είστε υπερβολικά οργανωτικός.

7. Είστε ευαίσθητοι σε δυνατούς θορύβους.

8. Είναι πολύ πιθανό να είστε εσωστρεφείς.

9. Έχετε αμυντική συμπεριφορά γιατί νιώθετε πως σας κάνουν επίθεση.

10. Φοβάστε την απόρριψη και την εγκατάλειψη.

11. Σας είναι δύσκολο να έχετε οπτική επαφή με κάποιον.

12. Αποφεύγετε τις συγκρούσεις.

13. Συνεχώς χτυπάτε τον εαυτό σας.

14. Σας είναι δύσκολο να έρθετε κοντά με άλλους ανθρώπους.

15. Είστε σιωπηλοί και πολύ ήσυχοι.

16. Δυσκολεύεστε να δεχτείτε ένα κομπλιμέντο γιατί δεν θεωρείται τον εαυτό σας καλό.

17. Έχετε χαμηλή αυτοπεποίθηση.

18. Δεν νιώθετε πως έχετε αξία και πως είστε ικανοί για μεγάλα πράγματα.

19. Είστε πάντα νευρικοί.

20. Θυμώνετε εύκολα και έχετε συχνά ξεσπάσματα.

21. Κακοποιείτε και τιμωρείτε τον εαυτό σας.

22. Έχετε συχνές αλλαγές στην διάθεσή σας.

23. Ζείτε με αυτόματο πιλότο και απλά διαχωρίζεστε από μία κατάσταση όταν δεν σας αρέσει.

24. Έχετε προβλήματα δέσμευσης και δεν εμπιστεύεστε εύκολα τους ανθρώπους.

25. Αντιμετωπίζετε προβλήματα με εθισμούς.

26. Είστε ταπεινός. Όχι ότι αυτό είναι κακό. Αντιθέτως, είστε δυνατοί και ξέρετε να επιβιώνετε.

Credit: social-consciousness.com

http://viralman.gr/26-xekathara-simadia-pou-faneronoun-oti-enas-anthropos-echi-psychologika-travmata-apo-tin-pediki-tou-ilikia/

CNBC: Οι Έλληνες έχουν σταματήσει να ονειρεύονται

 

Μετά από σχεδόν 10 χρόνια οικονομικής ύφεσης, το μέλλον της ελληνικής οικονομίας αρχίζει επιτέλους να φαίνεται λίγο πιο φωτεινό. Οι Έλληνες όμως έχουν σταματήσει να ονειρεύονται για το δικό τους μέλλον, αναφέρει σε εκτενές δημοσίευμά του για τις επιπτώσεις της κρίσης στη ζωή των πολιτών το CNBC.

Όπως επισημαίνει το CNBC, η Ελλάδα κατάφερε ύστερα από χρόνια να κλείσει τρία συνεχόμενα τρίμηνα με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, ενώ η οικονομία της χώρας εκτιμάται ότι θα αναπτυχθεί κατά 1,6% φέτος, σύμφωνα με τις προβλέψεις της Κομισιόν, βγαίνοντας από την πολυετή ύφεση.

Μάλιστα, το ερχόμενο έτος αναμένεται να συνεχιστεί η θετική δυναμική, με τον ρυθμό ανάπτυξης να διαμορφώνεται γύρω στο 2,5% και την έξοδο από το πρόγραμμα να προγραμματίζεται για το καλοκαίρι. Όμως, στους δρόμους της Αθήνας, ο κόσμος δεν είναι ικανοποιημένος και αμφιβάλλει ότι η κατάστασή του μπορεί να βελτιωθεί κάποια στιγμή σύντομα.

«Δεν ονειρευόμαστε πια»

«Δεν ονειρευόμαστε. Είμαστε καλά, συνεχίζουμε τη ζωή μας, ξέρουμε ότι δεν ζούμε σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Αλλά αν θες να μάθεις μια δεύτερη γλώσσα, αν θες να κάνεις κάτι για τον εαυτό σου, να βελτιώσεις τις δεξιότητές σου, δεν μπορείς ή οι δυνατότητές σου είναι πολύ περιορισμένες», δηλώνει μια 29χρονη φοιτήτρια στο CNBC.

Το πρακτορείο σημειώνει πως οι νέοι στην Ελλάδα συνεχίζουν να σπουδάζουν για να αποκτήσουν και δεύτερο μεταπτυχιακό προκειμένου να αυξήσουν τις πιθανότητές τους να βρουν μια πιο σταθερή δουλειά, ενώ σε ηλικίες κοντά στα 30 αδυνατούν να μείνουν μόνοι τους και να αυτοσυντηρηθούν.

Η ανεργία και, κυρίως, η ανεργία των νέων παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην Ελλάδα, υπογραμμίζει το CNBC. To 2016 τo 47,3% των νέων κάτω των 25 ετών στην χώρα βρίσκονταν εκτός της αγοράς εργασίας, υπογραμμίζει. Πρόκειται για τους μισούς σχεδόν νέους της Ελλάδας, ενώ το ποσοστό είναι υπερδιπλάσιο του αντίστοιχου ποσοστού ανεργίας των νέων στην Ευρωζώνη.

Σε σταυροδρόμι

Η Ελλάδα βρίσκεται σε σταυροδρόμι, σημειώνει το CNBC. Όπως εξηγεί, από τη μία η οικονομική ανάπτυξη επιστρέφει και αναμένεται να συνεχιστεί, ενώ η χώρα αναμένεται να βγει από τα Μνημόνια στα μέσα του 2018, και, από την άλλη, οι Έλληνες δεν αισθάνονται σε καμία περίπτωση ότι οι προοπτικές τους θα βελτιωθούν σύντομα, ενώ οι πιθανότητες διεξαγωγής πρόωρων εκλογών αυξάνονται, ενισχύοντας τον κίνδυνο περαιτέρω αναταραχών.

 

πηγη

Ανατροπές στα εργασιακά με το νέο Μνημόνιο -Στο στόχαστρο απεργίες, διαιτησία, κλαδικές συμβάσεις

Ανατροπές στα εργασιακά με το Νέο Μνημόνιο /Φωτογραφία: Intime news
Ανατροπές στα εργασιακά με το Νέο Μνημόνιο /Φωτογραφία: Intime news

Μέσα σε μόλις 3 μικρές παραγράφους του επικαιροποιημένου Μνημονίου περιγράφονται οι ανατροπές στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων, επιβεβαιώνοντας όσους υποστήριζαν εξαρχής ότι ο νέος απεργιακός νόμος δεν είναι ο μοναδικός και ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος της υπουργού Εργασίας.Οι διατάξεις που απαιτούν την απόλυτη πλειοψηφία των μελών, προκειμένου τα πρωτοβάθμια σωματεία να αποφασίζουν απεργία, συμφωνήθηκαν με τους δανειστές μέσα σε μόλις 5 λεπτά, όπως σημείωσε με έκπληξη υψηλόβαθμος κοινοτικός αξιωματούχος, ο οποίος εκμυστηρεύθηκε ότι οι Θεσμοί φοβούνταν μαραθώνιες διαβουλεύσεις με την ελληνική πλευρά γι’ αυτό το ζήτημα. Παρά ταύτα, οι διατάξεις αποσύρθηκαν κακήν κακώς από τη Βουλή, με φόντο τις έντονες αντιδράσεις των συνδικάτων και τις εσωκομματικές γκρίνιες, που έδειξαν ότι η κυβέρνηση μάλλον υποτίμησε το θέμα. Με δεδομένο ότι η σχετική διάταξη αποτελεί ένα από τα 70 προαπαιτούμενα για να κλείσει η αξιολόγηση, θα επανέλθει– άγνωστο με ποια επαναδιατύπωση- λίαν συντόμως προς ψήφιση. Αυτή θα είναι, όμως, μόνο η αρχή.

Το καλοκαίρι του 2014 το ΣτΕ έλαβε μια ιστορική- όπως χαρακτηρίστηκε από πολλούς- απόφαση, με την οποία χαρακτήρισε αντισυνταγματική την απαγόρευση της μονομερούς προσφυγής στη Διαιτησία. Η απόφαση προκάλεσε αμηχανία στην ελληνική πλευρά και δυσφορία στο στρατόπεδο των δανειστών, οι οποίοι από τότε προσπαθούν να παρακάμψουν την επίμαχη Απόφαση. Το νέο Μνημόνιο προβλέπει ότι τον Ιανουάριο η κυβέρνηση θα πρέπει να παραδώσει μια ανεξάρτητη (;) νομική άποψη για το ρόλο της Διαιτησίας- Διαμεσολάβησης, ενώ ως βασικό παραδοτέο του Μαρτίου, η κυβέρνηση θα πρέπει να αναθεωρήσει- υποτίθεται σε συνεννόηση με τους κοινωνικούς εταίρους- το ισχύον πλαίσιο, λαμβάνοντας υπόψιν αυτήν την ανεξάρτητη (;) νομική άποψη, καθώς και την απόφαση του ΣτΕ!

Επί της ουσίας, η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει με τους Θεσμούς να αναζητήσει μια νομική φόρμουλα, προκειμένου να γίνει by pass στην απόφαση του ΣτΕ, καθώς οι δανειστές θεωρούν ότι όσο μπορούν τα σωματεία να προσφεύγουν μονομερώς στη Διαιτησία και να «κερδίζουν» κλαδικές συμβάσεις, δεν μπορεί να γίνει πράξη η πλήρης ευελιξία στην αγορά εργασίας, ούτε βέβαια να κατισχύσουν οι επιχειρησιακές συμβάσεις έναντι των κλαδικών συμβάσεων.

Το τρίτο χτύπημα στοχεύει, άλλωστε, ακριβώς εκεί: στις κλαδικές συμβάσεις. Επί της ουσίας, οι δανειστές μέσω του Επικαιροποιημένου Μνημονίου δένουν χειροπόδαρα την κυβέρνηση και κόβουν με το μαχαίρι κάθε σκέψη περί επαναφοράς του προηγούμενου καθεστώτος των κλαδικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων, εν όψει λήξης του Προγράμματος και της ισχύος των επίμαχων διατάξεων. Το ΔΝΤ έκανε νωρίς- νωρίς σαφή τη θέση του, χαρακτηρίζοντας «ολέθριο σφάλμα» την αναβίωση του πρότερου πλαισίου, ενώ οι Ευρωπαίοι χειρίστηκαν το θέμα… υπογείως. Σε μια από τις τελευταίες, δημόσιες εμφανίσεις του στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ έδωσε το στίγμα των προθέσεων τους.

Τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση έξι ολόκληρους μήνες πριν από τη λήξη του Προγράμματος και μάλιστα ως βασικό παραδοτέο; Να στήσει ένα μηχανισμό, που θα ανιχνεύει (;) την αντιπροσωπευτικότητα των κλαδικών συμβάσεων, χωρίς να καθίσταται σαφές αν αυτή η «αντιπροσωπευτικότητα» θα προκύπτει από τον αριθμό των εργαζομένων ή των επιχειρήσεων που υπογράφουν την κλαδική σύμβαση. Πού στοχεύουν οι δανειστές; Να καταστήσουν «κενό» γράμμα την ενεργοποίηση των κλαδικών συμβάσεων μετά από τη λήξη του Προγράμματος, καθώς αν δεν ισχύει η βασική αρχή της επεκτασιμότητας (κάλυψη όλων των επιχειρήσεων του κλάδου που αφορά η σύμβαση), τότε όλα είναι «αέρας».

Μισός μισθός, μισή δουλειά, μισή ζωή…

Φωτογραφία για Μισός μισθός, μισή δουλειά, μισή ζωή...

Δύο στους τρεις Ελληνες πληρώνουν εκπρόθεσμα τους λογαριασμούς, με κύρια αιτία την έλλειψη χρημάτων. Τρεις στους δέκα εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα είναι μερικώς απασχολούμενοι και αμείβονται, κατά μέσον όρο, με 407,15 ευρώ μεικτά. Η πρώτη περίπτωση τοποθετεί τη χώρα μας στην κορυφή των ευρωπαϊκών κρατών, σύμφωνα με σχετική έκθεση. Στην υπόλοιπη Ευρώπη, η κυριότερη αιτία της καθυστερημένης πληρωμής είναι η… αμέλεια. Οι άνθρωποι είναι αφηρημένοι ή δεν έχουν χρόνο, δηλαδή.

Η δεύτερη περίπτωση είναι διαφορετική. Μπορεί να μεταφραστεί και ως μείωση της ανεργίας (υποχώρησε τον Σεπτέμβριο στο 20,5%). Μειώνεται η ανεργία, αυξάνεται η μερική απασχόληση (το 30,6% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα υπάγεται σε αυτήν τη συνθήκη). Να χαρούμε; Να το καλωσορίσουμε ως βελτίωση; Οι ευέλικτες μορφές εργασίας, που αμείβονται με κατ’ επίφασιν «μισθούς», ενισχύουν την τάξη των νεόπτωχων, την τάξη, δηλαδή, που βοηθάει τους δείκτες της ανεργίας να πέφτουν, συμπαρασύροντας όμως και τους δείκτες μιας κανονικής ζωής.

Τι μπορεί να είναι «κανονικό» με 400 ευρώ τον μήνα; Δεν πρόκειται για τους θρήνους των αρχών της κρίσης, τις στερήσεις, τις «λιποθυμίες» στα σχολεία, τους ανθρώπους που αναζητούσαν τροφή στα σκουπίδια (οι οποίοι, ως γνωστόν, έχουν πλέον εξαφανιστεί, σύμφωνα με παρατηρήσεις κυβερνητικών στελεχών), άλλους που μπορούσαν και να ποδοπατηθούν για μια σακούλα πατάτες, κ.ο.κ. Δεν πρόκειται, δηλαδή, για τις viral εικόνες-στερεότυπα της ελληνικής κρίσης, που έκαναν επί χρόνια τον γύρο του κόσμου.

Τώρα, οι λίγοι και τυχεροί είναι ασφαλισμένοι, έχουν ημερομίσθιο 51 ευρώ και μέσο μισθό 1.193,38 ευρώ! Απιαστο όνειρο. Οι λιγότερο τυχεροί, αλλά, όπως και να ’χει, «εργαζόμενοι» (απαραιτήτως εντός εισαγωγικών), πρέπει να τα βγάλουν πέρα με 400 ευρώ. Η σπαζοκεφαλιά αυτή εξελίσσεται σε επιστήμη. Τη μία δεν πληρώνεις το ρεύμα, την άλλη το νερό, οπωσδήποτε δεν κάνεις καμία περιττή αγορά, η διατροφή σου προσαρμόζεται στα οικονομικά δεδομένα. Τι απομένει; Ενας διαρκής κόμπος, που διαχειρίζεσαι με αξιοπρέπεια ως «κανονικότητα». Δεν λιποθυμάς στον δρόμο, αλλά ζεις στον πόντο. «Λιποθυμάς» μέσα σου, αλλά αυτό δεν αφορά τους δείκτες. Ούτε και τη σημερινή κυβέρνηση, που είχε ως μότο ότι «πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι». Τώρα, απλώς, ακούς ότι «η ανεργία μειώνεται».

Μισός μισθός, μισή δουλειά, μισή ζωή. Βολευόμαστε στις περικοπές, στο ελάχιστο που βαφτίζουμε «ευελιξία», προσδοκώντας… στο μέρισμα ή στη φορο-λοταρία. Το όριο διαρκώς μετακινείται, μαζί και οι έννοιες του μισού και του φτωχού.

ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΣΟΥΝΑΚΗ

http://www.press-gr.com/2017/12/blog-post_723.html

Κανόνες ευπρέπειας στον χώρο εργασίας.

Ίσως εδώ να αναλύεται ένα ζήτημα που δε χαίρει ευρύτατης αποδοχής στην εργασιακή κουλτούρα των Ελλήνων.
Ο εργασιακός μας χώρος και η… καλή ψυχολογία που επικρατεί εντός αυτού είναι καταλυτικά στην ευτυχισμένη καθημερινότητα. Επίσης είναι ένας Κώδικας Συμπεριφοράς που αφορά τον κάθε εργαζόμενο, ακόμη και στην περίπτωση που εργαζόμαστε ατομικά. Πάντα προκύπτει ανάγκη αγαστής και ομαλής ισορροπίας, προϋπόθεση της επιτυχίας του σκοπού μας.

Εκθέτουμε εδώ τις βασικές αρχές ευπρέπειας, ωστόσο απαρχή κάθε κανόνα και τελικός του σκοπός είναι ο ουσιαστικός σεβασμός στο ίδιο το επάγγελμα και την ιδιότητά μας και κατά συνέπεια, στους ανθρώπους που είναι συνάδελφοι και επισκέπτες του χώρου μας.

Σεβασμός του Χρόνου: Αυτό σημαίνει ότι η καθυστέρηση, η άσκοπη δημιουργία αναμονής και η κατάχρηση του χρόνου των συναδέλφων ή των εργαζομένων μας είναι κοινωνικά απαράδεκτη συμπεριφορά. Είναι εύκολο να παρεκκλίνει κανείς από την παραπάνω αρχή καθώς πάντοτε υπάρχουν αρκετές δικαιολογίες ή και πραγματικοί λόγοι που καθιστούν την ακριβή προσέλευσή μας σε μία συνάντηση, παραδείγματος χάριν, δύσκολη. Φροντίζουμε ωστόσο να μην επαναπαυόμαστε σε αυτές καθώς πάντα, η καθυστερημένη εμφάνισή μας και η αναμονή δημιουργούν δυσφορία, ακόμη και αν αυτό δεν λέγεται ξεκάθαρα.

Ακόμη και αν είστε προϊστάμενος ή εργοδότης, τότε οφείλετε να βρίσκεστε νωρίτερα –και να αναχωρείτε αργότερα- από τους υπόλοιπους. Κανείς δεν επιθυμεί να αμαυρώνεται η εικόνα του από κάτι τόσο εύκολα διαχειρίσιμο. Όταν διαπιστώνετε ότι η καθυστέρησή σας είναι αναπόφευκτη, ειδοποιήστε τους συναδέλφους σας για αυτήν. Επιπλέον, όταν καθυστερείτε γιατί ήταν αναπόφευκτο, η προβολή δικαιολογιών και η χρήση της υπερβολής δε βοηθά. Αντίθετα, αναλάβετε την ευθύνη με το να εκφράστε τη συγγνώμη σας για την κατάχρηση του χρόνου τους.

Λαμβάνετε υπόψη το Πρόγραμμα των Συναδέλφων: Όταν προκύπτει μία αναγκαιότητα που επιτάσσει αλλαγή του προγράμματός σας, λάβετε υπόψη τη δυσκολία που ενδέχεται να επιφέρετε στην εργασία των συναδέλφων σας, σε τυπικό και κυρίως ουσιαστικό επίπεδο. Δηλαδή, ναι, υπάρχει ώρα διαθέσιμη για να κάνω αναπλήρωση των μαθημάτων πριν από την ώρα του συνάδελφου καθηγητή, οι μαθητές όμως θα είναι το ίδιο αποδοτικοί και συγκεντρωμένοι και στο δικό του μάθημα; Μέσα στην πίεση των αναγκών, είναι εύκολο να παραμερίζουμε τις ποιοτικές επιπτώσεις των επιλογών μας, οφείλουμε όμως να μην λησμονούμε ότι συνυπάρχουμε προκειμένου να κάνουμε τη ζωή των άλλων ανθρώπων ευκολότερη, όχι το αντίθετο.

Μην κουβεντιάζετε με διάθεση κουτσομπολιού: Η αναφορά –πόσω μάλλον η κουβέντα-σε πρόσωπα τα οποία είναι απόντα τη στιγμή της συζήτησης είναι τουλάχιστον άκομψη. Όταν συνυπάρχουμε, οι προστριβές είναι αναπόδραστη πραγματικότητα. Όταν προκύψει ένα ζήτημα που σας προβλημάτισε, κάποιος που έθιξε το πρόσωπο ή την ποιότητα της εργασίας σας, «καθαρίστε την ατμόσφαιρα» με χαμηλούς τόνους. Χωρίς να κοινοποιήσετε τη συνάντησή σας σε οποιονδήποτε τρίτο, διαφυλάξτε την ιδιωτικότητα της συζήτησης και αναλύστε το με το πρόσωπο που σας αφορά.

Ενδέχεται να έγινε μία παρεξήγηση ή ένας πράγματι κακός χειρισμός που, αν δεν επιλυθεί, θα παραμένει για να θολώνει την ατμόσφαιρα, πράγμα επιβαρυντικό κυρίως για εσάς. Όταν βρεθείτε μπροστά σε μία συζήτηση όπου σχολιάζεται κάποιος, δηλώστε ξεκάθαρα ότι αυτή η κουβέντα σάς φέρνει σε δύσκολη θέση, λόγω της απουσίας του συγκεκριμένου ανθρώπου. Μην εκφέρετε άποψη ακόμη, και αν πρόκειται για περιστατικό στο οποίο ήσασταν μπροστά. Η διάδοση συκοφαντιών επιβαρύνει το κλίμα.

Η χρήση του Διαδικτύου να εξυπηρετεί μόνον την εργασία: Μη σπαταλάτε παραγωγικό χρόνο στα κοινωνικά δίκτυα όταν εργάζεστε, αλλά εκμεταλλευθείτε το κενό σας για να ξεκουραστείτε, να προετοιμαστείτε ή να τακτοποιήσετε το χώρο σας, να κάνετε πράγματα που η πίεση της εργασίας δε σας επιτρέπει. Γενικά, δε θέλουμε να δημιουργούμε την εντύπωση πως έχουμε ανάγκη διαφυγής από τα καθήκοντά μας.

Μη μιλάτε στο Κινητό σας: Οι δικοί μας άνθρωποι γνωρίζουν τα ωράρια και την ποιότητα της εργασίας μας, οπότε η επικοινωνία της ώρας εργασίας δε συμβάλλει στην καλυτέρευση των διαπροσωπικών σχέσεων. Το κουδούνισμα του κινητού και η ομιλία επιφέρουν αναστάτωση σε χώρο όπου οι άλλοι άνθρωποι προσπαθούν να είναι αποδοτικοί. Επίσης η τακτική χρήση του κινητού τηλεφώνου δημιουργεί την αίσθηση ότι δεν είστε στη διάθεση κάποιου συναδέλφου ή επισκέπτη, άρα ενδεχομένως να συμβάλλει σε αποξένωσή σας.

Διατηρείτε προσωπική Υγιεινή: Η επιμελημένη παρουσία και η καθαριότητα αποτελούν στοιχεία της μη λεκτικής επικοινωνίας που είναι κρίσιμη για τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Η ευχάριστη εμφάνιση και η ωραία μυρωδιά προδιαθέτουν θετικά τους ανθρώπους να μάς πλησιάσουν. Αντίστοιχα φυσικά αποφεύγουμε την υπερβολική χρήση του αρώματος που δημιουργεί μία βαριά αίσθηση δυσφορίας σε όλους, πλην ημών. Τρεις ψεκασμοί κολόνιας είναι αρκετοί για το επιθυμητό αποτέλεσμα στη δουλειά.

Ευπρεπές Ντύσιμο: Είναι ένα ατελείωτο κεφάλαιο αν λάβουμε υπόψη τους κανόνες της ενδυματολογικής δεοντολογίας που διέπουν την εκάστοτε ειδικότητα και την κάθε ξεχωριστή επιχείρηση, εταιρία, οργανισμό. Αν ανήκετε στην κατηγορία των επαγγελματιών που φορούν στολή δεν απαλλάσσεστε από τον κανόνα. Η καθαριότητα των ρούχων και των παπουτσιών σας, καθώς και η επιμελής παρουσία (σωστά σιδερωμένα υφάσματα, να μην «φεγγίζουν») είναι προτεραιότητα μας. Για τους υπόλοιπους, οφείλουμε επίσης να γνωρίζουμε ότι η επαγγελματική παρουσία ανοίγει πόρτες χωρίς να κοπιάζουμε παραπάνω. Η υιοθέτηση μίας άμεμπτης εμφάνισης εκπέμπει σεβασμό και ευπρέπεια. Επιπλέον επικοινωνείτε σιωπηρά ότι είστε εξοικειωμένος με τους άγραφους νόμους της ορθής συμπεριφοράς.

Αντίθετα, ή ατημέλητη εικόνα και το αποκαλυπτικό ντύσιμο μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στην πρόοδό μας, χωρίς να το συνειδητοποιούμε. Είναι ένα ζήτημα που δε θίγεται και δε διορθώνεται από κανέναν άλλον, παρά μόνον από εμάς τους ίδιους.

Πηγή