Η «Φάμπρικα Παραγωγής Αμόρφωτων» πήρε πιστοποίηση…

 

 

Η "Φάμπρικα Παραγωγής Αμόρφωτων" πήρε πιστοποίηση… Του Θοδωρή Γιάνναρου

Η έκθεση της Κομισιόν για την παιδεία στην Ελλάδα το 2016 χαρακτηρίζει ως μόνιμα τα χρόνια προβλήματα τής «κάτι σαν εκπαίδευση” στη χώρα μας, ενώ παράλληλα ξεμπροστιάζει τον πρώην υπουργό παιδείας, Νίκο Φίλη, κρίνοντας τις αλλαγές και τις… μεταρρυθμίσεις του ως πλήρως ανεπαρκείς και αποτυχημένες, καθώς οδήγησαν στην απόλυτη υποβάθμιση του ρόλου αυτού που ονομάζεται «σχολείο”.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σήκωσε τα μανίκια και έπιασε δουλειά, σε μία προσπάθεια, να βγάλει κάποια άκρη με τα τεκταινόμενα στον περιφρονημένο χώρο της μόρφωσης των παιδιών κάποιων χωρών, μεταξύ των οποίων, σε περίοπτη θέση, φιγουράρει και η  Ελλάδα… Διαπίστωσαν λοιπόν οι εμπειρογνώμοεές πως σε τελευταία ανάλυση τίποτα δεν πάει καλά,  ότι κακώς έχει διακοπεί από την κυβέρνηση ΣυΡιΖα, για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους, η αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών που τις στελεχώνουν, ενώ επισημαίνει τις απογοητευτικές επιδόσεις των μαθητών στην ανάγνωση, στις ξένες γλώσσες και στα μαθηματικά. Μιλάνε, ακόμα, και για ένα «ψηφιακό αναλφαβητισμό” των Ελληνόπουλων. Τέλος, οι ειδικοί επιστήμονες που ασχολήθηκαν με τη μελέτη του… Ελληνικού Μοντέλου της Παιδείας, διαπίστωσαν και ένα απόλυτο αλαλούμ, σε ό,τι αφορά στις ειδικότητες των εκπαιδευτικών που διδάσκουν σε δημόσια σχολεία… Παρατηρείται το φαινόμενο της «παρά φύσιν” διδασκαλίας, όπου φιλόλογοι διδάσκουν ιστορία, φυσικοί διδάσκουν χημεία, ή το αντίθετο, ενώ το μάθημα της γεωγραφίας διδάσκεται απ’ όλες τις ειδικότητες κ.ο.κ.

Όσον αφορά στο σχέδιο «Αθηνά”, που ξεκίνησε στις αρχές του  2012 με στόχο την αναδιάταξη του χάρτη στην τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τα αποτελέσματα και εκεί είναι απογοητευτικά, αν όχι τραγικά…  Και έτσι, το σχέδιο »Αθηνά» για την περίοδο 2012-2014 δεν είχε ουσιαστικά αποτελέσματα. Το σχέδιο συνέβαλε θεωρητικά, αλλά, ασκόπως και προχείρως, μόνο στη συγχώνευση 120-130 πανεπιστημιακών τμημάτων, και τίποτε άλλο. Στην πράξη, όμως, το σχέδιο αυτό απέτυχε παταγωδώς στον αναμενόμενο οικονομικό εξορθολογισμό, καθώς πολλά από τα τμήματα που συνενώθηκαν δεν διέθεταν, στην πραγματικότητα, ούτε πανεπιστημιακό προσωπικό, αλλά ούτε καν σπουδαστές για τα νέα τμήματα.

Εν κατακλείδι:

Θεωρήθηκε από την Κομισιόν μέγα λάθος η κατάργηση της αξιολόγησης των σχολικών μονάδων, όπως και εκείνη των εκπαιδευτικών, με δεδομένη τη θετική επίδραση που θα μπορούσαν να έχουν η αυτονομία και η λογοδοσία στις εκπαιδευτικές επιδόσεις. Για τον λόγο αυτόν θεωρείται προβληματικό και ανορθολογικό το  ότι έχουν διακοπεί όλες οι διαδικασίες για την αξιολόγηση και αυτοαξιολόγηση για τα σχολεία και για την ατομική αξιολόγηση όλων των διδασκόντων εκπαιδευτικών, όχι μόνο στη δημόσια αλλά και στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Τα νέα ολοήμερα σχολεία, που λανσαρίστηκαν μετά βαΐων και κλάδων,  φέτος, αποτελεί υποβάθμιση ολκής… Πρόκειται για τη λιγότερο φιλόδοξη εκδοχή του νέου ολοήμερου σχολείου. Ο νόμος δεν προβλέπει την οργάνωση ολοκληρωμένων απογευματινών δραστηριοτήτων μετά τη λήξη της πρωινής ζώνης, όπως είχε ρητά ειπωθεί από τους εισηγητές.

Οι νέοι άνθρωποι στην Ελλάδα πάσχουν από υψηλό έλλειμμα  δεξιοτήτων όπως, κυρίως, σε ανάγνωση και μαθηματικά, με απογοητευτικές επιδόσεις, όπως αναφέρονται από τους διεθνείς διαγωνισμούς PISA. Επίσης, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 26η θέση σε σύνολο 28 κρατών-μελών, ενώ, όπως προαναφέρθηκε, στον δείκτη ψηφιακής οικονομίας και κοινωνίας για το 2016 οι επιδόσεις είναι απογοητευτικές. Η συμμετοχή των ενηλίκων μαθητών στην εκπαίδευση ανήλθε σε 5,5% για το 2015, απέχοντας σημαντικά από τον μέσο όρο της Ε.Ε., που βρίσκεται κοντά στο 11%.

Οι εκπαιδευτικοί είναι σχετικά μεγάλοι στην ηλικία και έχουν πολύ χαμηλές οικονομικές απολαβές. Λίγο λιγότεροι από τους μισούς στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση είναι άνω των 50 ετών, ενώ λιγότεροι από το 1% είναι κάτω των 30. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, το 39% έχει ηλικία από 40 έως 50 ετών, με πολύ χαμηλότερους μισθούς, από ό,τι σε άλλες χώρες του ΟΟΣΑ και μέχρι το τέλος του 2017 θα παραμείνουν σταθεροί ως προς τα πάνω… αλλά αβέβαιοι ως προς τα κάτω όρια,  με έναν σκοπό και μόνο, την με κάθε τρόπο και κόστος περιστολή των δαπανών του δημοσίου…

Το σχέδιο αναδιάρθρωσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δεν οδήγησε στον αναμενόμενο οικονομικό εξορθολογισμό και στην πράξη απέτυχε οικτρά. Εκτός όμως της αποτυχίας στον τομέα του οικονομικού εξορθολογισμού, περιορίστηκε σημαντικά η αυτονομία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ εκμηδενίστηκε και ο ρόλος των συμβουλίων.

Τα νέα σίγουρα δεν είναι καλά… το ίδιο και οι προοπτικές. Ας ελπίσουμε πως μετά από αυτή την κόκκινη κάρτα της Κομισιόν, οι κυβερνώντες θα διαχειριστούν το πηδάλιο του σκάφους της εκπαίδευσης λίγο πιο καινοτόμα και με περισσότερη τόλμη και αρτιότερο σχεδιασμό, πριν η επόμενη κόκκινη κάρτα έχει χρώμα ελληνικό και είναι άμεσα εξαργυρώσιμη στις εκλογές που καλπάζουν, ήδη…

*Ο Θοδωρής Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος, τ. Διοικητής του Νοσοκομείου «Ελπίς”, & Μέλος του «Τομέα Υγείας” της Νέας Δημοκρατίας.

πηγη

http://www.capital.gr/arthra/3172628/i-famprika-paragogis-amorfoton-pire-pistopoiisi

Σβήσε τους προβολείς γιατί θα σε φάει ο μπαμπούλας!

       Κλεάνθης Τριανταφυλλίδης

Οι Κινέζοι βάζουν ανατριχιαστικά αυτοκόλλητα στο πίσω παρμπρίζ για να μην τους τυφλώνουν οι από πίσω με τη μεγάλη σκάλα

Η νυχτερινή οδήγηση είναι δύσκολη έτσι κι αλλιώς, αλλά την κάνουν δυσκολότερη οι οδηγοί που δεν σβήνουν τη μεγάλη σκάλα των προβολέων τους, είτε σου έρχονται από απέναντι είτε βρίσκονται πίσω σου.

Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων έχουν επινοήσει τους καθρέφτες δύο θέσεων και τους φωτοχρωματικούς για τη δεύτερη περίπτωση, ενώ υπάρχουν σήμερα και οι «έξυπνοι» προβολείς LED που αφήνουν σκοτεινούς κώνους στο πεδίο τους ώστε να μην ενοχλούν τους άλλους όταν είναι στη μεγάλη σκάλα.

Κάτι τέτοιες προηγμένες λύσεις όμως είναι ακριβές και η εφαρμογή τους περιορίζεται σε αυτοκίνητα πολυτελείας. Κάποτε θα εφαρμοστούν και στα προσιτά μοντέλα, αλλά οι Κινέζοι οδηγοί δεν είναι διατεθειμένοι να περιμένουν. Γι’ αυτό επινόησαν τη δική τους, εύκολη και φθηνή λύση: Κολλάνε στο πίσω παρμπρίζ φρικιαστικές εικόνες ζόμπι και φαντασμάτων για να κάνουν τους από πίσω τους να σβήνουν τα φώτα τους! (βλ. gallery)

Δεν ξέρουμε τι ζόρι τραβάνε οι Κινέζοι με τέτοιες εικόνες, αφού και κάποιοι οδηγοί «ταξί» Uber τις βάζουν στο προφίλ τους για να τρομάζουν οι υποψήφιοι πελάτες, να ακυρώνουν την κλήση και αυτοί να καρπώνονται τα ακυρωτικά!

 

Η κίνηση με τα φρικιαστικά αυτοκόλλητα ακούγεται γελοία, όμως είναι διαδεδομένη και η αστυνομία τη θεωρεί επικίνδυνη για την οδική ασφάλεια. Γι’ αυτό και επιβάλλει πρόστιμο 100 γουάν (κάπου €15) στους οδηγούς που το κάνουν.

Θα έλεγε κανείς ότι η αστυνομία καλά θα έκανε να κυνηγούσε όσους αφήνουν τους προβολείς αναμμένους. Και το κάνει. Με ανορθόδοξο τρόπο, όπως έχουμε γράψει πριν λίγο καιρό: αναγκάζει τους παραβάτες να βγουν από το αυτοκίνητο και να κοιτάζουν τους αναμμένους προβολείς τους επί ένα λεπτό!

Το θέμα είναι, μπορούν να οδηγήσουν μετά;

πηγη

http://www.drive.gr/news/kosmos/anapses-paranoma-toys-provoleis-koitaze-toys-gia-ena-lepto

 

Φτάρνισμα o καλύτερος τρόπος να προστατεύσετε … τους γύρω σας

 

Το φτάρνισμα είναι ένα φυσικό αντανακλαστικό ενάντια σε κάποιο «εισβολέα» που ερεθίζει το εσωτερικό τοίχωμα της μύτης, όπως η γύρη, ένας ιός ή η τρίχα ενός κατοικιδίου. Άσχετα από την αιτία που το προκαλεί, το φτάρνισμα αποτελεί πηγή διασποράς μικροβίων, επομένως πρέπει να προστατεύουμε τους γύρω μας από τα σταγονίδια ώστε να αποφευχθεί η εξάπλωση ασθενειών.

Επιστήμονες από το Κέντρο Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Τέξας A&M βάζουν στο μικροσκόπιο τις συνηθέστερες μεθόδους που χρησιμοποιούμε όταν «χτυπά» το φτάρνισμα.

– Χωρίς φραγμό

Πολλές φορές το φτάρνισμα εκδηλώνεται απρόσμενα, με αποτέλεσμα να μην προλάβουμε να καλύψουμε την περιοχή της μύτης. Στην περίπτωση αυτή, τα σταγονίδια εκτοξεύονται σε απόσταση έως και τρία μέτρα και τα μικρόβια είναι δυνατό να επιβιώσουν στις επιφάνειες που μολύνουν για αρκετές εβδομάδες. Αυτό συνεπάγεται ότι οι πιθανότητες να μεταφερθούν τα μικρόβια και σε άλλους ανθρώπους είναι πάρα πολλές.

– Προστασία της μύτης με τις παλάμες

Τα χέρια μας είναι η ασπίδα προστασίας που έχουμε πάντα στη διάθεσή μας και αυθόρμητα τα τοποθετούμε μπροστά από τη μύτη μας όταν φταρνιζόμαστε. Σίγουρα η μέθοδος αυτή εξασφαλίζει μικρότερη διασπορά μικροβίων, ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε να πλένουμε τα χέρια μας αμέσως μετά. Σε διαφορετική περίπτωση, θα μεταφέρουμε στη συνέχεια τα μικρόβια στον υπολογιστή μας, στο κινητό μας, σε πόμολα και σε οτιδήποτε άλλο αγγίξουμε. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι το αντισηπτικό δεν μπορεί να υποκαταστήσει το καλό πλύσιμο των χεριών (ζεστό νερό και σαπούνι και καλό τρίψιμο για τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα).

bigstock Woman With Allergy Sneezing 79496662

– Φτάρνισμα στο μανίκι

Αν και δεν είναι η καλύτερη μέθοδος για να αποτρέψουμε την εξάπλωση των μικροβίων, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι είναι σίγουρα πιο ασφαλής από την κάλυψη της μύτης με τα χέρια, αφού είναι σημαντικά λιγότερες οι πιθανότητες να έρθει το μανίκι στη συνέχεια σε επαφή με επιφάνειες ή με άλλους ανθρώπους.

– Χαρτομάντιλο

Εάν οι αλλεργίες σας βρίσκονται σε έξαρση ή έχετε εκδηλώσει συμπτώματα κρυολογήματος, καλό είναι να έχετε πάντα μαζί σας χαρτομάντιλα. Το χαρτομάντιλο είναι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η καλύτερη μέθοδος για να αποτρέψουμε την εξάπλωση των μικροβίων, ειδικά εάν συνδυάζεται με το καλό πλύσιμο των χεριών μετά το φτάρνισμα.

 

πηγη

http://www.onmed.gr/ygeia/story/349696/ftarnisma-o-kalyteros-tropos-na-prostateysete-toys-gyro-sas

Πώς ένας νάρκισσος γονιός μπορεί να «καταστρέψει» το παιδί του!

 

Ο ναρκισσισμός είναι μία διαταραχή της προσωπικότητας που δυσκολεύει το άτομο να προσαρμοστεί στο περιβάλλον του και να δημιουργήσει στενές συναισθηματικές σχέσεις, εφόσον το αντικείμενο του έρωτα και του πόθου του δεν είναι άλλο παρά …ο ίδιος του ο εαυτός!

Τι γίνεται όμως όταν ένας γονιός είναι νάρκισσος; Έχει αυτό συνέπειες στο μεγάλωμα των παιδιών του και στο πως θα νιώθουν ως αυριανοί ενήλικες;

Συνήθως, η απάντηση είναι πως ναι. Τα παιδιά που μεγαλώνουν με γονιό νάρκισσο, είτε μητέρα, είτε πατέρα, αισθάνονται πως δεν κάνουν τίποτα σωστό, εφόσον ο νάρκισσος γονιός τα κατηγορεί για όλα τα κακά του κόσμου, κάνοντάς τα να αισθάνονται πως φταίνε για τα πάντα. Είναι γεγονός πως ο νάρκισσος δεν αναγνωρίζει ποτέ κάτι θετικό στους γύρω του, εφόσον μόνο ο ίδιος μπορεί και κάνει τα πάντα τόσο τέλεια! Δεν μπορεί να σταθεί δίπλα στους παιδικούς προβληματισμούς, ούτε να «ακούσει» τα παιδιά του, αφού μιλάει διαρκώς ο ίδιος και «απαιτεί» συνειδητά ή μη, την ακρόαση από τους άλλους.

Πώς θα τον αναγνωρίσετε:

  • Είναι αυτός που ότι και να του πει το παιδί, θα το γυρίσει στον εαυτό του αποδεικνύοντας για χιλιοστή φορά πόσο καλός και φοβερός είναι!
  • Είναι αυτός που αδιαφορεί για τις ανάγκες των άλλων, ενώ πολλές φορές γίνεται χειριστικός για να εισπράξει ο ίδιος την φροντίδα τους χωρίς να μπορεί να δώσει πίσω και εκείνος τη δική του.
  • Είναι αυτός που δημόσια μπορεί να εισπράττει τον θαυμασμό, στο σπίτι του όμως να γίνεται πολύ σκληρός και απαιτητικός.
    Είναι αυτός που σημασία δεν έχει το «ποιος είσαι» αλλά το «τι κάνεις, τι πετυχαίνεις». Κλασσικό παράδειγμα είναι η τελειοθηρία στους βαθμούς που ζητά από το παιδί του, ευχαριστημένος είναι μόνο με τα 20άρια, οτιδήποτε πιο κάτω είναι απαράδεκτο! Πως άλλωστε ένας τόσο λαμπρός γονιός μπορεί να έχει παιδί μία μετριότητα του 18;
  • Είναι αυτός που βάζει στην άκρη τα παιδικά συναισθήματα, παραμελώντας πολλές φορές τις παιδικές ανάγκες, προβάλλοντας μόνο τα δικά του συναισθήματα και τις δικές του ανάγκες.
  • Τέλος, είναι αυτός που θεωρεί πως όλος ο κόσμος περιστρέφεται γύρω του και είναι εκεί για τους άλλους όταν εκείνος τους έχει ανάγκη!

Πως αντιμετωπίζεται;

Ο γονιός που είναι νάρκισσος δεν είναι εύκολο να δαμάσει τον ναρκισσισμό του εφόσον δεν μπορεί να δει ότι είναι προβληματικός. Ευτυχώς όμως, στα πλαίσια της διαταραχής είναι λίγοι άνθρωποι. Οι περισσότεροι στην καθημερινότητα έχουν στοιχεία ναρκισσιστικά, που αν κάποιος που υπολογίζουν τους τα δείξει ή αν οι ίδιοι καταλάβουν πως γίνονται προβληματικοί, μπορούν να μαλακώσουν το ναρκισσιστικό τους κομμάτι με εσωτερική ψυχοθεραπευτική δουλειά.

Αν λοιπόν έχετε στην οικογένειά σας έναν νάρκισσο ή αν αναγνωρίζετε δικά σας στοιχεία, οφείλετε να δείτε τι μπορεί να κάνετε, για να μην μεγαλώσετε προβληματικά παιδιά που θα αναζητούν απεγνωσμένα την αποδοχή και την αγάπη, την τρυφερότητα και την στοργή που τους έχει λείψει από την παιδική τους ηλικία αλλά και να μην κάνουν «τοξικές» γι αυτά σχέσεις, μέσα στην αναζήτησή τους αυτή…

Μαρίνα Μόσχα
Ψυχοθεραπεύτρια, Συνεργάτης του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας του Θάνου Ασκητή

πηγη

http://www.mothersblog.gr/eimai-mama/item/35579-pos-enas-narkissos-gonios-borei-na-katastrepsei-to-paidi-tou

Μικρές ιστορίες καθηµερινής χειραγώγησης!

Οι σχέσεις μας με κοντινά, αγαπημένα πρόσωπα έχουν στον πυρήνα τους την αγάπη, το ενδιαφέρον, την αφοσίωση, την τρυφερότητα, τη συνήθεια… τις ενοχές. Τις ενοχές; Μάλιστα! Είτε μας αρέσει είτε όχι, ένα μεγάλο μέρος της αλληλεπίδρασης με τους πιο κοντινούς μας ανθρώπους βασίζεται στις ενοχές που αυτοί μας δημιουργούν, ασκώντας επάνω μας συναισθηματικούς χειρισμούς, πιέσεις, εκβιασμούς, και που συχνά με τη σειρά μας ανταποδίδουμε…

Μαθήματα χειρισμού από την κούνια
Ο χειρισμός στις σχέσεις είναι από τα πράγματα που μπορεί να πει κανείς ότι τα μαθαίνουμε από την κούνια μας, γι’ αυτό και δεν είναι εύκολο να τον αποφύγουμε εντελώς. Η σχέση με τους γονείς, σχέση κατεξοχήν εξάρτησης και εξουσίας, δύσκολα αποφεύγει χειριστικά τερτί­πια, ακόμη και στις πιο «συνειδητοποιημένες» ­οικογένειες. Έτσι, μαθαίνουμε και αφομοιώνουμε τέτοιες τεχνικές και τις εφαρμόζουμε και στις άλλες μας -σημαντικές- σχέσεις με τρόπο συνήθως αυτόματο. Χειρισμός είναι όταν θυμώ­νουμε και κάνουμε μούτρα, όταν υπενθυμίζουμε στον άλλον όσα έχουμε κάνει γι’ αυτόν, όταν κρατάμε το ­«πάνω χέρι» δείχνοντας άλλα από αυτά που αισθανόμαστε, όταν τον κάνουμε να αμφιβάλλει για τον εαυτό του, γενικά όταν θέλουμε κάτι από τον άλλον και δεν το ζητάμε με το όνομά του. Όλοι μας κάποτε, με κάποιον, σύντροφο, παιδιά, αδέλφια, φίλο, συνάδελφο, έχουμε ­χρησιμοποιήσει τέτοιες τεχνικές, στις οποίες, όσο κι αν τις συνειδητοποιούμε και προσπαθούμε να τις αποφύγουμε, καταφεύγουμε σε στιγμές αδυναμίας.

1. Δημιουργώντας ενοχές
Η Μαριάννα είναι 51 ετών και μοναχοκόρη. Ο πατέρας της πέθανε πριν από 7 χρόνια. Η μητέρα της, 76 ετών, ζει μόνη, μάλλον αποκομμένη από συγγενείς και γνωστούς, είναι απόλυτα υγιής και μπορεί να φροντίσει τον εαυτό της, στα πρακτικά τουλάχιστον. Συναισθηματικά, όμως, η κόρη της η Μαριάννα και η οικογένειά της είναι το «αποκούμπι» της. Αρκετά απογεύματα μέσα στην εβδομάδα, και σχεδόν όλα τα Σαββατοκύριακα, τις γιορτές, τις καλοκαιρινές διακοπές, η Μαριάννα παίρνει τη μητέρα της και τη φέρνει σπίτι τους ή την παίρνουν μαζί σε εκδρομές και ταξίδια. Μερικές φορές, ο άνδρας της δυσανασχετεί: Θα ήθελε λίγο περισσότερο προσωπικό χρόνο. Ειδικά όταν τα παιδιά κοιμούνται ή βγαίνουν, τώρα που μεγάλωσαν, θα ήθελε να κάνουν κάτι οι δυο τους. Το ίδιο, φυσικά, θέλει και η Μαριάννα. Κάθε φορά, όμως, που επιχειρεί να πει στη μητέρα της ότι δεν θα πάει να την πάρει, αυτή αντιδρά πάντα με την ίδια ατάκα: «Καταλαβαίνω ότι σας γίνομαι βάρος, αλλά όλο στους τέσσερις τοίχους παρέα με την τηλεόραση… ». Η φράση μένει συνήθως ατελείωτη, αλλά αρκεί για να κάνει τη Μαριάννα να νιώσει εγωίστρια και αδιάφορη που βάζει την καλοπέρασή της πάνω από τη μοναξιά της μητέρας της. Συνήθως πείθει τον άνδρα της να πάνε να την πάρουν και αναβάλλουν τη δική τους διασκέδαση, την οποία παρεμπιπτόντως πραγματικά χρειάζονται, γιατί δουλεύουν πολύ και οι δύο και πάντα ο κοινός τους χρόνος είναι λίγος.
Τι συμβαίνει; Η ιστορία αυτή είναι κλασικό παράδειγμα συναισθηματικού χειρισμού: Η μητέρα της Μαριάννας εκβιάζει -όχι κατ’ ανάγκη συνειδητά- την κόρη της προκαλώντας της ενοχές γι’ αυτό που θέλει να κάνει: Να διασκεδάσει αφήνοντάς τη μόνη. Γιατί το κάνει; Πολύ απλά γιατί με αυτό τον τρόπο καταφέρνει να ­ικανοποιηθεί η επιθυμία της. Ενοχοποιώντας την κόρη της έμμεσα, δηλαδή υπονοώντας ότι έχει μερίδιο ευθύνης στη δική της δυσαρέσκεια, ατυχία, δυστυχία, ειδικά όταν η σχέση της μαζί της είναι σχέση μεγαλύτερης ή μικρότερης συναισθηματικής εξάρτησης, πετυχαίνει να της αποσπάσει πολλά. Ταυτόχρονα, όμως, εδραιώνεται και διαιωνίζεται η σχέση εξάρτησης, αποτυγχάνοντας να μετατραπεί σε κάτι πιο ισότιμο, δηλαδή σε μια σχέση όπου ο καθένας έχει την ελευθερία να προσφέρει, να έχει αιτήματα ή να αρνηθεί να προσφέρει ή ενίοτε τα αιτήματά του να μη βρίσκουν ανταπόκριση.

2. Θύτες και θύματα
Οικεία σε πολλούς από εμάς είναι η περίπτωση του Ηλία και της Αδριανής. Όπως μας αφηγείται η τελευταία: «Τα πεθερικά μου μας βοηθάνε συνέχεια από την πρώτη στιγμή του γάμου μας. Μας έφτιαξαν το σπίτι όπως το θέλαμε, μας αγόρασαν τα έπιπλα, μας ενισχύουν οικονομικά, μας βοηθάνε με τα παιδιά. Έχουν κλειδί, μένουν στο διπλανό τετράγωνο και μπαινοβγαίνουν όποτε θέλουν, χωρίς να ειδοποιήσουν ή να χτυπήσουν έστω το κουδούνι. Μου είναι πολύ δύσκολο να τους πω ότι θα ήθελα περισσότερη ιδιωτικότητα στο σπίτι μου. Παρεξη­γούνται εύκολα. Ώρες-ώρες, όμως, ασφυκτιώ στο ίδιο μου το σπίτι με αυτή την κατάσταση».
Τι συμβαινει; Αυτό το παράδειγμα δείχνει ότι στη χειριστική σχέση υπάρχουν δύο πλευρές που αλληλοσυμπληρώνονται: Αυτός που χειρίζεται και αυτός που αφήνεται να τον χειριστούν. Πώς γίνεται αυτό; Γιατί ­αφήνουμε να μας κάνουν άλλοι άνθρωποι, έστω και πολύ αγαπητοί, «τη ζωή πατίνι» χωρίς να κάνουμε κάτι γι’ αυτό; Γιατί δεν αμυνόμαστε, αλλά υπομένουμε δυσανασχετώντας σιωπηλά; Η απάντηση δίνεται στην τρίτη ιστορία…

Χίλιοι και ένας τρόποι χειρισμού
Όσο συνήθης είναι ο χειρισμός στις ανθρώπινες σχέσεις, άλλο τόσο είναι και περίπλοκος. Μερικοί άνθρωποι, για παράδειγμα, είναι τόσο ικανοί στο να χειρίζονται τους άλλους, που είναι πολύ δύσκολο να διακρίνει κανείς το χειρισμό και ακόμη πιο δύσκολο να τον αποφύγει. Όπως, για παράδειγμα, η μητέρα που έχει τεθεί στην υπηρεσία του παιδιού της με συνεχείς παροχές -που κανείς δεν της ζήτησε, αλλά ούτε και αρνήθηκε να δεχτεί-, ώστε φαντάζει σαν ύβρις και μεγάλη αγνωμοσύνη κάθε προσπάθεια αυτονόμησης και χειραφέτησής του. Μερικοί από τους πιο συνη­θισμένους τύπους χειραγώγησης είναι οι εξής:

● Ο τιμωρός, που απειλεί με ποινές: «Αν φύγεις, δεν πρόκειται να ξαναδείς τα παιδιά».

● Αυτός που αυτομαστιγώνεται και στρέφει την απειλή προς τον εαυτό του:
«Αν συμβεί αυτό, θα κάνω κακό στον εαυτό μου».

● Ο μάρτυρας, το αιώνιο θύμα: «Εμένα με σκέφτεσαι ποτέ όταν τα κάνεις αυτά;»

● Αυτός που υπόσχεται αντα­πό­δοση: «Αν δεχτείς, θα με έχεις πάντα στο πλευρό σου».

● Αυτός που «εξαργυρώνει» τις υποχρεώσεις που του έχει κάποιος άλλος: «Εγώ μια ζωή σου προσέφερα κι εσύ μου το ανταποδίδεις έτσι;»

3. Η τυραννία της εικόνας μας
Ας πούμε ότι μια φίλη μας θέλει πάλι, όπως μέρα παρά μέρα σχεδόν, να ’ρθει να μας δει για να κλάψει για χιλιοστή φορά στον καναπέ μας για την άτυχη ερωτική ζωή της. Αν της πούμε ότι δεν μπορούμε γιατί έχουμε κανονίσει κάτι, η αντίδρασή της «Ούτε εσύ δεν μ’ αντέχεις πια» μας γεμί­ζει ενοχές, γιατί σύμφωνα με το αξιακό μας σύστημα οφείλουμε να συμπαραστεκόμαστε στους φίλους μας και δεν θέλουμε να μας βλέπουν σαν αδιάφορους. Έτσι, συνεχίζουμε να υποκύπτουμε, αγνοώντας την πραγματική μας διάθεση και κάνοντας ταυτόχρονα τη φίλη μας όλο και πιο «αντιπαθητική» για εμάς.
Τι συμβαίνει; Αυτός που χειρίζεται στοχεύει κατευθείαν στην ανάγκη μας να έχουν οι άλλοι καλή εντύπωση από εμάς, να είμαστε σωστοί και εντάξει ως προς τις οικογενειακές, τις κοινωνικές, τις ηθικές μας αξίες. Αν, ωστόσο, εμείς ενδώσουμε, η ζημιά είναι διπλή. Από τη μια δεν θέλουμε να είμαστε αχάριστοι γιοι ή κόρες και από την άλλη νιώθουμε τους γονείς σαν βάρος. Με τον ίδιο τρόπο, θέλουμε να είμαστε καλοί γονείς, αλλά υποψιαζόμαστε ότι μεγαλώνουμε τυράννους, ενώ αντίστοιχα στο χώρο της δουλειάς μας θέλουμε να μιλάνε όλοι με τα καλύτερα λόγια για εμάς, αλλά φορτωνόμαστε πολύ μεγα­λύτερο φορτίο από αυτό που αντέχουμε.

Ας ελιχθούμε, λοιπόν…
Υπάρχουν, όμως, άνθρωποι που μας χειρίζονται συνεχώς και με τους οποίους η σχέση μας είναι τέτοια που είναι δύσκολο να τους αποφύγουμε. ­Μπορούμε να αμυνθούμε; Ας δούμε μερικούς τρόπους αντίστασης και ελιγμού. Όπως είπαμε, το χειριστικό άτομο συνήθως απευθύνεται στην καλή εικόνα που θέλουμε να έχουν οι άλλοι για εμάς και μας αναγκάζει να στρεφόμαστε με αυστηρή ματιά προς τον εαυτό μας: «Είμαι εγωιστής», «Είμαι αγνώμων», «Δεν είμαι καλή φίλη», «Δεν αξίζω». Χρειάζεται, όμως, για να προσπεράσει κανείς αυτή την παγίδα, να κάνει ένα βήμα πιο πέρα από τη στιγμιαία κατάσταση και να αναλο­γιστεί: › «Είμαι πράγματι εγωιστής; Τόσα χρόνια δεν τους σκέφτομαι και τους φροντίζω συνεχώς;» › «Είναι αλήθεια ότι δεν είμαι καλή φίλη, δεν την έχω πάντα βοηθήσει όταν έχει προβλήματα;».

«Δεν είμαι σαν τον καθένα»
Χρειάζεται, δηλαδή, να επιβεβαιώσουμε εμείς στον εαυτό μας αυτό που το χειριστικό άτομο θέτει υπό αμφισβήτηση για να εξυπηρετήσει το σκοπό του. Αυτό μας διευκολύνει στο να οριοθετηθούμε απέναντι στις χειριστικές και προκλητικές πολλές φορές- μανούβρες και να απαντήσουμε με ψυχραιμία: «Αυτή είναι η δική σου άποψη» «Εγώ ξέρω ότι έχω κάνει πάντα αυτό που όφειλα να κάνω» «Ακόμη κι αν λες ότι ο καθένας αυτό θα έκανε, εγώ δεν είμαι σαν τον καθένα». Ένας άλλος τρόπος είναι να φέρουμε αντιμέτωπο τον άλλο με αυτό που μας ζητά χωρίς να το εκφράζει, εφόσον διακρίνουμε τι είναι αυτό κι εφόσον φυσικά αυτή η κατά μέτωπο κουβέντα δεν είναι πολύ δυσάρεστη και για εμάς: «Πρέπει να μπαινοβγαίνετε όποτε θέλετε στο σπίτι μας για να σας δείχνουμε ότι σας αγαπάμε;». Με αυτό τον τρόπο, μας δίνεται η δυνατότητα, εφόσον το θέλουμε, να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας.

Οι ελληνίδες μαμάδες που λιποθυμούν και… άλλα κόλπα

Η ελληνική οικογένεια είναι, δυστυχώς, σε μεγάλο βαθμό «εκκολαπτήριο» χειριστικών σχέσεων. Αυτό καθρεφτίζεται καθαρά, συχνά με αρκετή δόση χιούμορ και άλλοτε δραματοποιημένα, εδώ και δεκαετίες στον ελληνικό κινηματογράφο και στα τηλεοπτικά σίριαλ και μάλιστα οι μέθοδοι συνεχώς εξελίσσονται! Οι μαμάδες που λιποθυμούν ή παθαίνουν την καρδιά τους όταν τα βλαστάρια τους αντιτίθενται στις επιθυ­μίες τους ήταν και είναι μια πολύ δημοφιλής τεχνική χειρισμού, χωρίς να λείπουν όμως και οι καλοπροαίρετοι διαμε­σολαβητές («Μίλα του κι εσύ που σ’ αγαπάει»), η προσπάθεια εκλογίκευσης («Εσύ ήσουν πάντα έξυπνο παιδί, δεν καταλαβαίνεις πως αυτό που κάνεις… »), η κρυφή υπονόμευση των στόχων του άλλου («Όταν πάρει είδηση, θα είναι πια αργά»), οι απειλές («Αν το κάνεις, μην περιμένεις δεκάρα από μένα»)… – ο κατάλογος είναι μακρύς, γεγονός που αποδεικνύει την τρομερή ευρηματικότητα στις μεθόδους χειραγώ­γησης των, κατά τα άλλα, αγαπημένων προσώπων.

Καλύτερα να σου βγει το μάτι…
Η άρνηση του χειρισμού σημαίνει, βέβαια, ότι κάποιες φορές μπορεί να μας βάλουν τη «στάμπα» της «κακιάς κόρης», «του αναίσθητου φίλου», «του εγωιστή συζύγου», να στιγματίσουν, δηλαδή, την ιδανική εικόνα του εαυτού μας, κι αυτό δεν είναι ευχάριστο. Κάποιοι μπορεί να σταμα­τήσουν να μας «αγαπούν». Αξίζουν, όμως, πράγματι όλες οι χειριστικές σχέσεις τόσο, ώστε να θυσιάζουμε σε αυτές τόση από την προσωπική μας ηρεμία και ελευθερία;

Η κ. Λουίζα Βογιατζή είναι συμβουλευτική ψυχολόγος.

πηγη
http://www.vita.gr/psixologia/article/8628/mikres-istories-kathh-erinhs-xeiragwghshs/

Χειριστικοί άνθρωποι: Πως τους αντιμετωπίζουμε ;

Ο Δήμος Γλυφάδας βραβεύτηκε για το app «Fix My City» στα Best City Awards

 

O δήμος βραβεύτηκε για την ηλεκτρονική πλατφόρμα του, η οποία υποστηρίζεται και από τον πενταψήφιο τηλεφωνικό αριθμό 15464

Ο Δήμος Γλυφάδας βραβεύτηκε για το app «Fix My City» στα Best City Awards

Με το χρυσό βραβείο «για το ολοκληρωμένο σύστημα παρακολούθησης και διαχείρισης εργασιών με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών» τιμήθηκε ο Δήμος Γλυφάδας στα Best City Awards, στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων.

Το βραβείο απονεμήθηκε για την ολοκληρωμένη ηλεκτρονική πλατφόρμα Fix My City που έχει δημιουργήσει και λειτουργεί με μεγάλη επιτυχία ο Δήμος Γλυφάδας, η οποία υποστηρίζεται παράλληλα από την γραμμή εξυπηρέτησης δημότη 15464.

«Παραλάβαμε την πολύ τιμητική αυτή διάκριση εκ μέρους όλων των εργαζομένων που δουλεύουν με πείσμα και μεράκι καθημερινά, ώστε ο Δήμος Γλυφάδας να παρέχει τις καλύτερες δυνατές ψηφιακές υπηρεσίες στους πολίτες», δήλωσε ο Δήμαρχος Γλυφάδας, Γιώργος Παπανικολάου. «Ξεκινήσαμε με το καινοτόμο Fix My City, συνεχίσαμε με το πενταψήφιο 15464 και προχωράμε δυνατά και ψηφιακά, με στόχο να λύνουμε γρήγορα και αποτελεσματικά κάθε πρόβλημα των δημοτών μας.»

Η εφαρμογή (application) «Γλυφάδα – Fix My City», δηλαδή «Διορθώνω την Πόλη μου», είναι διαθέσιμη δωρεάν σε όλους, τόσο μέσω «έξυπνου» κινητού τηλεφώνου, όσο και μέσω υπολογιστή (glyfada.fixmycity.today). Πρόκειται για μια σύγχρονη ηλεκτρονική πλατφόρμα εξυπηρέτησης του πολίτη, στην εποχή της κυριαρχίας του διαδικτύου και των φορητών συσκευών. Μέσω αυτής της εύχρηστης εφαρμογής, κάθε δημότης ή κάτοικος της Γλυφάδας μπορεί εύκολα και γρήγορα να δηλώσει μία βλάβη που αφορά σε θέματα αρμοδιότητας του Δήμου. Για παράδειγμα: καμμένα φώτα, λακκούβες, σπασμένα πεζοδρόμια, εγκαταλελειμμένα οχήματα. Άμεσα και χωρίς κόπο!

Η εφαρμογή εντοπίζει αυτόματα το «στίγμα» του πολίτη, το ακριβές σημείο δηλαδή στο οποίο βρίσκεται εκείνη τη στιγμή. Στη συνέχεια, μέσω του κινητού του τηλεφώνου – ή από το σπίτι του, μέσω του υπολογιστή – καταγράφει επιγραμματικά ποια είναι η βλάβη, ενώ μπορεί να αποστείλει και σχετική φωτογραφία. Έτσι, οι υπηρεσίες του Δήμου ενημερώνονται αμέσως για το σχετικό πρόβλημα, γνωρίζουν που έχει σημειωθεί αυτό και κινούν τις απαραίτητες διαδικασίες για την επίλυσή του. Ο πολίτης, μάλιστα, μπορεί να παρακολουθεί σε πραγματικό χρόνο την εξέλιξη αποκατάστασης της βλάβης!

 

πηγη

http://www.nou-pou.gr/articles/advertorial/o-dhmos-glyfadas-brabeythke-gia-app-fix-my-city-sta-best-city-awards/

Αρέσει σε %d bloggers: